Tags Posts tagged with "Bitloos"

Bitloos

0 1804
Lieke Josephun Jitta met Pep Castell (links ) en Archenero (rechts) © Stephanie Hofsink

Lieke Josephus Jitta is sinds woensdag met haar twee PRE’s Pep Castell (v. Caramelo XI) en Archenero (v. Ocioso XII) Z-startgerechtigd, maar omdat het bitloos rijden niet wordt toegestaan in het Z kan ze vooralsnog niet aan start verschijnen om winstpunten te verzamelen. De amazone is niet tegen het rijden mét bit, maar merkte dat ze helemaal geen bit nodig had om haar paarden fijn te laten lopen. 

Passie voor de sport

Ze vertelt over hoe het allemaal is begonnen: “Toen ik jong was ben ik gewoon op de manege begonnen met paardrijden. Op de middelbare school ben ik gestopt, maar uiteindelijk ben ik via een vriendin van mijn moeder weer gestart met de paarden. Zij had een paard dat mocht verzorgen. Uiteindelijk ben ik zelfs Deurne gaan doen en heb ik mijn eerste eigen paard gekocht.”

Allemaal bitloos

In het begin was de amazone nog helemaal niet geïnteresseerd in het bitloos rijden, maar dat kwam voornamelijk omdat ze er ook niet mee bekend was. “Toen ik mijn eigen paard had gekocht, liep ik tegen het probleem aan dat hij heel erg rond en van het bit af bleef lopen. Daarom ben ik via de instructrice die ik toen had het rijden zonder bit gaan proberen en dat beviel meteen heel erg goed! Dat paard van toen heb ik niet meer, maar sindsdien rijd ik alle paarden die van mezelf zijn bitloos.”

Hetzelfde

“Voor mij als ruiter was op deze manier rijden niet per se anders dan met bit, omdat je gewoon precies hetzelfde moet blijven doen als dat je doet als je paard wel met bit loopt. Het rijden is hetzelfde, alleen bij het bitloos rijden heb je wel dat je paard sneller zwaar in je hand wordt. Je moet er dan op letten dat je daar niet in mee gaat”, legt ze uit. “Maar als je het mij vraagt is het rijden met bit hetzelfde als het rijden zonder bit. Je wil tenslotte hetzelfde bereiken.”

Archenero ©Colinda Sieljes

Twee paarden

Op dit moment is de amazone met allebei haar paarden Z-startgerechtigd. “Ik heb twee PRE’s van 10 en 11 jaar oud en die rijd ik allebei bitloos. Pep Castell heb ik vanaf dat hij twee is en Archenero heb ik sinds vier jaar. Ik heb hem van mensen gekocht omdat hij niet te berijden zou zijn, maar inmiddels is hij ook Z klaar. Pep Castell heb ik bitloos zadelmak gemaakt en dus altijd zo gereden, Archenero is vroeger wel met bit gereden, maar bij mij dus ook alleen maar zonder.”

Heet

“Het is een beetje lastig vergelijken omdat ik allebei mijn paarden alleen maar bitloos heb gehad. Pep Castell schuimt altijd heel erg. Men zegt altijd dat schuimen goed is, hij heeft nooit een bit in gehad en schuimt dus altijd. Ik vind het zelf heel fijn rijden. Spaanse paarden kunnen best wel heet zijn, dat zijn ze ook, maar ik ben van mening dat als je je paard goed opvoed en hij weet waar hij aan toe is, het rijden zonder bit niet moeilijker is dan met een bit.” 

Geen obstakel

De amazone vervolgt: “Mijn paarden weten waar ze aan toe zijn. Ik kan in rengalop met ze over het strand en als ze moeten stoppen, hoef ik er niet aan te gaan hangen om ze te laten stoppen. Daarbij kunnen ze wel heel heet zijn. Dat blijft. Dat is met bit, maar ook zonder bit, voor mij is het geen obstakel.”

In het Z

Pep Castell ©Privébezit

In het Z is het vooralsnog niet toegestaan om bitloos te starten. “Ik ga niet met bit starten om maar in die klasse te rijden. Bitloos bevalt mij gewoon goed en ik ben niet per se tegen het bit, iedereen moet doen wat hij zelf wil, maar voor mij hoeft het niet. Dus mijn paarden krijgen in ieder geval geen bit in. Ik heb nu dus twee paarden waar ik niet meer mee ga starten. Daarom heb ik mijn startkaart ook opgezegd. Je mag wel Z1 HC starten, ik vind wedstrijden leuk, maar niet zo leuk dat ik er geld aan uit ga geven zonder er iets voor terug te krijgen.”

Startkaart opzeggen

“Ook vind ik dat ze nog beter getraind moeten zijn om in het Z te starten. Ik ga ze wel nog één keer HC starten op een wedstrijd voor Barokke paarden om te kijken hoe ver ik ben. Daarna zeg ik mijn startkaart op, ik activeer hem weer als het is toegestaan om bitloos te starten. Een tijdje terug had ik nooit gedacht het Z te halen, want ik ben gewoon een recreatieve ruiter die het voor de lol doet.”

Niet altijd makkelijk

“Het is niet altijd even makkelijk op wedstrijd, zeker niet als je bitloos rijdt én een Spaans paard hebt.  Ik merk wel, ondanks dat het niet zou mogen, dat juryleden erover struikelen. Ze zeggen het niet, maar je ziet het terug in de beoordeling. Het is niet altijd makkelijk om op deze manier je punten bij elkaar te rijden.” Een echt concreet doel heeft ze amazone niet. “Op het moment dat het rijden zonder bit wordt toegestaan ga ik zeker verder, Grand Prix is niet mijn doel, maar het is zeker leuk om te kijken hoe ver ik met deze paarden kan komen”, besluit ze lachend. 

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Stephanie Hofsink

 

Floor Wiegersma en Enzo. Foto: Salina Steenmeijer

De Andalusiër Enzo is al sinds veulen af aan bij Floor Wiegersma. Vanaf moment één had zij het gevoel dat Enzo en zij bij elkaar hoorden. Ze leidde de ruin zelf op en inmiddels hebben ze hun eerste winstpunten behaald in de B. Dat deden ze nog bitloos ook.

Niet op zoek

Toen Wiegersma de Marktplaats-advertentie zag waarin Enzo te koop werd aangeboden was ze op slag verliefd. “Destijds had ik een KWPN’er en ik was eigenlijk helemaal niet op zoek naar een tweede paard erbij. Wie doet dat niet, af en toe even door Marktplaats scrollen om te kijken wat voor paarden er te koop staan? Ik zag zijn foto en had gelijk iets van: wow, die wil ik. Ik was al helemaal weg van het ras. Mijn ouders hadden me voor mijn verjaardag zelfs al eens een reis naar Andalusië gegeven, waar we ook naar paarden zijn gaan kijken.”

Floor Wiegersma met Enzo als veulen.

Heel voorzichtig

Op het moment dat Enzo te koop werd aangeboden was de amazone pas 17. Daarom moest ze in overleg met haar ouders. “Zij vonden het prima, maar omdat ik al een eigen paard had moest ik wel zelf voor de kosten opdraaien. Dat was natuurlijk geen probleem, want ik wilde hem zó graag hebben. Ik had gelijk het gevoel dat we bij elkaar hoorden. Ik ben in overleg gegaan met de toenmalige eigenaresse. Omdat ik zo jong was, was zij eerst heel voorzichtig. Ze wilde eerst eens met mijn ouders spreken dus dat hebben we gedaan. Omdat er heel veel interesse was in hem heb ik zelfs een aanbetaling gedaan, ik had hem dus ongezien al gekocht. Toen ik er uiteindelijk met mijn vader heen ging hebben we gelijk de trailer meegenomen.”

Opleiding

De eerste jaren stond de toen nog hengst in groepen met andere paarden van zijn leeftijd. Op het moment dat Enzo 2,5 jaar was haalde de amazone hem naar huis en ruinde ze hem. Daarna begonnen ze langzaamaan met zijn opleiding. “Ik ben er toen hij net vier was voor het eerst een keertje op gaan zitten. Daarvoor heb ik altijd veel met hem gewandeld en heb ik wat vrijheidsdressuur met hem gedaan. Toen hij 4 was ben ik ook begonnen met de opleiding Academische Rijkunst bij Greetje Hakvoort. Dat heeft heel erg geholpen in het proces van beleren, al heb ik er daar nooit op gezeten. Ik deed het verder helemaal zelf.”

Sterk genoeg

Floor Wiegersma en Enzo tijdens een dressuurtraining.

“Voordat ik ging rijden kon hij al heel erg veel vanaf de grond”, gaat Wiegersma verder. “Dat was echt super fijn. Het heeft ons heel erg geholpen in het opbouwen van vertrouwen en van onze band. Hij was er op zijn vierde echt aan toe. Ik heb dan ook bewust gewacht tot hij sterk genoeg was. Al had ik er als het aan hem lag al op gezeten toen hij drie was”, lacht ze. “Aan alles gaf hij aan dat hij mee wilde en wilde werken. Toen ik tijdelijk een ander paard reed en voornamelijk daarvoor op stal kwam, was juist Enzo de eerste die kwam aangalopperen.”

Heel bijzonder

In het begin deed de combinatie nog veel aan grondwerk. Ook reden Wiegersma en Enzo veel buiten. “Sinds een half jaar zijn we ook de dressuur wat meer aan het oppakken. We zijn nu vier keer gestart via de online wedstrijden en hadden drie winstpunten. Enzo is heel meewerkend en ook wel koel. Hij denkt heel erg mee en is soms zelfs een beetje overijverig. Dat merk ik ook wel in het grondwerken, hij zet zich altijd voor de volle 200% in. Daarnaast crossen en springen we ook. Zelfs het springen doet hij goed, dat vindt hij volgensmij echt heel leuk. Alles wat ik vraag doet hij gewoon. Ik vind het heel bijzonder dat een paard dat zo voor je doet. Dat hij zo voor je door het vuur gaat”, geeft de amazone aan.

Floor Wiegersma en Enzo aan het crossen.

Bit geen noodzaak

Dit alles doen ze bitloos. Niet omdat Wiegersma anti-bit is, want dat is ze niet. “Ik heb gewoon de keuze gemaakt om zo te beginnen. Daarmee zijn we doorgegaan en het gaat prima zo. Ik kan hem net zo goed opleiden als wanneer ik met bit zou rijden. Ik ben hem nu wel heel rustig aan het bit laten wennen. Je weet natuurlijk maar nooit wat je ambities zijn. Ik vind het wel een fijn idee dat hij het accepteert maar ik vind het ook een fijn gevoel dat ik weet dat we het bit niet nodig hebben. Tot nu toe heb ik het nog geen enkel moment gemist. Ik voel gewoon geen noodzaak om met bit te rijden als het zonder net zo goed gaat. Misschien wel beter zelfs.”

Wedstrijdambities?

“Ik heb niet hele grote ambities om wedstrijden te rijden”, stelt ze. “Maar ik vind het wel heel leuk om af en toe een keertje te gaan om te kijken waar we staan. Het is fijn om ons te laten beoordelen om te kijken wat er goed gaat en wat er minder goed gaat. Natuurlijk heb je dat ook wel een beetje als je les neemt. Toch is  zo af en toe waardering krijgen voor wat je doet en een puntje halen wel heel leuk. Ook starten met crossen lijkt me tof maar ik sta er eigenlijk heel neutraal in. Ik zie het wel of het lukt. Lukt het niet, dan houden we het gewoon bij wat lesjes en een oefencross. Het zou wel heel gaaf zijn om ooit een keer Z te rijden met mijn zelf beleerde paard. Maar als Enzo en ik daar niet aan toe komen omdat we bezig zijn met andere dingen die we leuk vinden, maakt dat me niet zoveel uit.”

Plezier

“Verder vind ik het dus belangrijk om gewoon plezier te maken. Om samen te genieten van het zwemmen, crossen, buitenrijden en dressuren. Ik wil dat Enzo goed in zijn vel zit en plezier beleeft. Wel zou ik het heel cool vinden als hij de dressuuroefeningen straks ook op neckrope kan. Het zou ook leuk zijn als we ooit een keer een piaffe kunnen rijden of een schoolhalt kunnen doen”, klinkt ze enthousiast. “Ook hoop ik mensen door mijn opleiding te kunnen helpen. Zodat zij hun paard op een juiste en fijne manier kunnen trainen en hun paard goed in zijn vel zit. Dat vind ik ook bij Enzo het allerbelangrijkst”, sluit ze af.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto boven: Salina Steenmeijer

Foto’s in tekst: Privébezit

0 3578

Angela Bleeker kocht haar nu tienjarige Flica Strona (v. FS Delamanga) zes jaar gelden toen ze 39 weken zwanger was. De opleiding van deze merrie, ging zoals bij zovelen, met vallen en opstaan. Door te rijden met een bitloos hoofdstel, wist Angela de dalen te overbruggen en komt de combinatie nu uit op Grand Prix niveau.

“Doordat ik vroeger ook al een een merrie voor elkaar heb gekregen door haar bitloos te rijden, wilde ik dat ook met Flica proberen. Door mijn hoefsmid Robert van Raadshoven ben ik ermee in contact gekomen en het heeft me al een aantal keer heel goed geholpen.”

Handje klap

“Flica stond al vierjarige te koop op Sporthorses. Er zat maar één foto bij de advertentie waarbij je alleen de voorkant zag. Daarnaast was deze lang niet zo gelikt als de meeste verkoopfoto’s. Maar ik zag de foto en was meteen geïnteresseerd. Ik ben naar Brabant toe gereden om haar bij de fokker te bekijken. Ze liep los, zonder halster de bak in en ik was gelijk verkocht. Ze kende dus nog geen halster en eigenlijk was ze ook overbouwd, maar ik zag er meteen wat in. Na een handje klap, nam ik haar mee en bij het uitladen thuis was ze erg wild en lag ik languit op de grond. Gelukkig is dat goed afgelopen.”

Knop om

“Ze was heel ril en ik ben met haar in de B HC begonnen, omdat ik daarvoor al ZZ-Zwaar had gereden. Toch pakte ze het daarna heel fijn heen en vlogen we door de L1, L2 en M1. Maar toen stagneerde het en wist ik niet wat het ging worden. Ze was nog steeds erg ril en had weinig bespiering. Toch na een jaar leek de knop om te gaan en reden we zo maar ZZ-Zwaar. In het ZZ-Zwaar ging het goed, totdat we op een gegeven moment maar bleven hangen op iedere keer exact 59,74%. Eigenlijk dacht ik dat ze haar plafond bereikt had. Toen ging ik weer bitloos rijden.”

Meer door het lijf

“Nadat ik Flica bitloos begon te rijden, vlogen we op stang en trens door de Lichte Tour heen. En nu nog in de Grand Prix, als ik haar bitloos rijd, loopt ze veel meer door haar lijf. Het is overigens een kaakgekruist hoofdstel. Hierbij zie je ook wanneer je te veel aan één kant zit. Dan komt dat ringetje waar je de teugel aan vast maakt meer naar je toe. Dus het is ook meteen een goede controle voor jezelf of je een paarde wel echt op twee teugels hebt.”

Kijk verder

“De reden dat ik ooit bitloos ben gaan rijden was omdat mijn hoefsmid Robert van Raadshoven daar voorstander van was. Hij heeft erg veel kennis waar ik nog regelmatig gebruik van maak. Ik kocht destijds een niet te rijden merrie, maar zag er wel wat in. Ik vroeg of Robert mij wilde helpen. We gingen bitloos aan de slag en dat was de uitkomst. Dat kwam omdat die merrie twee gebroken wolfskiesjes had bij haar vorige eigenaar. Daarom was ze gevaarlijk, maar een paard doet dat nooit expres. Kijk dus altijd verder en laat zeker regelmatig de mond controleren.”

Bitloos statement

“Als je bitloos rijdt, moet je paard gewoon goed voor elkaar zijn. Aanleuning verkrijg je niet door het bit, maar is een resultaat van van achteren naar voren rijden voornamelijk op je been- en zithulpen. Morgen ga ik HC starten in de Grand Prix met mijn bitloze hoofdstel. Zo wil ik een statement maken dat het toegestaan wordt om tot en met de Grand Prix ook bitloos te mogen rijden, want waarom is dat maar tot en met de M?” (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

Elles van Dompselaar stond op het punt om officiële wedstrijden te gaan starten met haar 16-jarige NRPS-er Karouscha, maar helaas kon dat niet door gaan vanwege het coronavirus. Elles maakte daardoor dankbaar gebruik van Hoefslag@Home en rijdt nu met haar koffievos op M-niveau al veelbelovende scores bij elkaar en dat nog wel bitloos ook.

“Ik heb Ka, zoals ik haar noem, nu vier jaar en sinds twee jaar rijd ik bitloos. Naast dresuurrijden, rijden we ook veel buiten, doen we aan Working Equitation en grondwerken. Met Hoefslag@Home word je gestimuleerd om ergens naar toe te trainen. Je krijgt namelijk heel leuk jurycommentaar en dat daagt je uit om jezelf te verbeteren. Daarbij kun je het lekker relaxed op stal doen, dus hoef je niet op pad. Al zou ik wel graag na de corona officieel willen starten.”

Stoppen of doorgaan

“Eigenlijk reed ik voorheen altijd western, maar toen kwam Ka op mijn pad. Ze was van een vriendin van mij die er niet veel meer mee deed. Ze voert 65% Arabisch bloed en is niet de gemakkelijkste. Ze schrok altijd overal van. Op een gegeven moment stond ik op het punt of ik ga door en pak het goed aan of ik stop. Toen heb ik les genomen bij Priscilla Fokker. Zij hielp ons er rijtechnisch en mentaal doorheen.  Ik merkte dat Ka voor mij ging werken. Eerst red ik aar gewoon een beetje mee. Ze heeft het geaccepteerd en nu rijd ik met haar. Ik neem eer de leiding.”

Team

“Ik ben juist samen met haar er op uit gegaan om te kijken of we ook op andere terrein nog een team vormen. Zo ben ik buiten gaan rijden, Working Equitation en bitloos gaan rijden. Een vriendin van mij reed Working Equitation en dat leek mij ook  heel leuk. Het is op een ontspannen manier rijden en toch geconcentreerd bezig zijn. Ook in deze tak moet je weer echt een team vormen met je paard.”

Veilig

“Het buitenrijden doe ik met een vriendin die western rijdt. Je merkt dat de paarden zich echt aan elkaar op trekken. Daarbij vind ik het niet prettig om alleen een buitenrit te maken. Je weet nooit wat er gebeurt, dat vind ik niet veilig. En het is gewoon ook veel gezelliger. Ik heb Ka aan huis staan en dat vind ik echt ideaal. ’s Ochtends doe ik als eerste ka en daarna pak ik de rest van het werk op.”

Droom

“Ik probeer ook veel af te wisselen, omdat dat voor Ka en voor mij heel leuk en uitdagend is. Toch blijft ook de western een grote droom en zou ik dat met haar ook heel graag willen doen, maar eerst richt ik mij op de dressuur en Working Equitation. Western rijden is toch wel heel andere en ben bang dat het dan toch te verwarrend voor haar wordt.” (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit

Linsey Toepoel en Figo van der Meerhof. Foto: Tess van Os

Al vanaf dat Figo van der Meerhof (v. Ustinov) 2,5 jaar was kent Linsey Toepoel hem. Sinds drie en een half jaar is de amazone de bijrijder van de bruine ruin. In het begin ging het niet zonder slag of stoot, maar in januari reed de combinatie hun eerste wedstrijd ooit. En dat debuut, dat deden ze nog wel bitloos ook. “We reden ook nog eens gelijk een winstpunt de eerste keer, ik was natuurlijk ontzettend trots”, aldus Toepoel.

Een flinke

“Ik ben Figo gaan rijden omdat ik toch wel wedstrijdambitie had”, vertelt de amazone. “De pony die ik hiervoor reed was een manegepony. Hiermee ging ik dressuurmatig aan de slag, maar deze pony was al wat ouder. Figo kwam als 2,5-jarige hengst bij ons op stal staan om zadelmak gemaakt te worden. Ik heb hem altijd al een heel gaaf paard gevonden. Ik heb hem eigenlijk een beetje zien opgroeien. Toen de eigenaresse van Figo op zoek was naar een bijrijder dacht ik, als ik dan toch een paard wil rijden dan is hij dat.” Aanvankelijk voelde Toepoel er niet zo veel voor om paarden te gaan rijden. “Ik ben zelf maar krap 1.60m dus ik vond het nooit nodig. Maar nu met Figo kies ik ook gelijk een flinke uit, hij is 1.75m hoog!”, lacht ze.

Wereldbeest

“Figo is echt super lief, en dat zeg ik niet omdat ik hem zo leuk vindt”, stelt de amazone. “Hij is gewoon heel lief naar iedereen. Je kan er niet langs lopen zonder hem even gedag te zeggen en te troetelen. Hij is echt een grote teddybeer, als hij in zijn stal ligt kan je er lekker bij gaan zitten en legt hij zo zijn hoofd op je schoot. Figo is echt een wereldbeest”, vertelt ze enthousiast. Toch ging het aanvankelijk onder het zadel nog niet zo makkelijk als in de omgang. “Figo dacht echt: ‘Wat kom jij nou weer doen met je dressuur?’ De eerste maanden was het echt een ‘struggle’. Bij alles ging hij steigeren en bokken, of wilde hij niet vooruit. Dat was best eng voor mij, ik was namelijk een pony gewend die altijd braaf was”, geeft Toepoel toe.

Beter maken

De eerste tijd reed Toepoel Figo vooral met hulpmiddelen zodat ze wat meer controle had. “Ik vond het heel spannend, maar uiteindelijk hadden we het onder de knie en ging het wel lekker. Toch bleef hij altijd onrustig in de aanleuning. Je hoefde maar een kleine beweging met je vinger te maken en hij reageerde er echt extreem op. Zelf ben ik er dan best open in en vraag ik me af: wat kunnen we proberen om het beter te maken?” In overleg met de eigenaresse van Figo besloot de amazone eens een bitloos hoofdstel te proberen. “Figo is wel zo lief dat ik bitloos durfde. Vanaf het begin dat ik bitloos ging merkte ik al dat hij rustiger was, vooral in zijn hoofd. Hij was niet meer zo met het bit bezig en daardoor ook rustiger in mijn hand.”

Iets speciaals

“Nu, drie en een half jaar later, voelt het zo goed dat ik dacht: ‘We kunnen wel gaan starten’. Het was voor ons allebei de allereerste keer ooit dat we op wedstrijd gingen. Ik vind het wel iets speciaals dat we dat samen mochten doen”, vertelt Toepoel enthousiast. “Wat ik vooral heel belangrijk vindt is dat we allebei plezier hebben. Ik hoop natuurlijk wel zo ver mogelijk te komen met Figo. Ik ben echt helemaal niet anti-bit, het is voor elk paard kijken naar wat hij fijn vindt. Ik zou het alleen heel gaaf vinden als dat straks ook allemaal bitloos mag, ook na het M2. Het zou tof zijn als wij daar een handje bij kunnen helpen door te laten zien dat het allemaal ook bitloos kan.”

Uitdaging en afwisseling

Een tweede uitdaging voor Toepoel is ook dat haar negenjarige bijrijdpaard springgefokt is. “Je merkt dat natuurlijk wel aan hem, het is geen dressuurpaard. Hij wordt pas wat wakkerder als we gaan springen. Maar hij kan wel hartstikke lekker lopen en hij wordt ook steeds beter. In principe kan ieder paard het, dus hij ook. Het gaat er misschien wat minder spectaculair uitzien, maar met tijd en geduld gaat het zeker wel lukken.” En Figo? Die krijgt vooral ook lekker veel afwisseling. “De voorkeur van de eigenaresse ligt niet zo bij de dressuur, daarom zocht ze ook echt iemand die dressuurmatig wilde rijden. Zij rijdt veel buiten en maakt af en toe een sprongetje. Het is een hele fijne samenwerking, daar ben ik echt dankbaar voor”, sluit ze af.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Tess van Os

bit mond paard

‘Het bit is zo streng als de hand van de ruiter’ is een uitspraak die in de paardensport al vele jaren gebruikt wordt. Dat weten we allemaal en we houden ook zoveel mogelijk rekening met het gebruiksdoel van het bit, de pasvorm en de manier waarop we dit hulpmiddel inzetten.

Slechte voorbeelden

De ‘buitenwereld’ wordt intussen bang gemaakt met angstaanjagende foto’s en slechte voorbeelden, die suggereren dat het bit een waar martelwerktuig is, dat ruiters en amazones inzetten om hun dieren te kwellen.

Niet zelden wordt gesuggereerd dat ‘bitloos’ rijden paardvriendelijker is. “Veel te kort door de bocht,” denkt Bastiaan de Recht. Hij is Grand Prix-ruiter, leidt met zijn hippische beroepsopleiding toekomstige instructeurs op èn is gespecialiseerd in de biomechanica van paarden.

“Als een bit niet past, of de ruiter het zo gebruikt dat een paard er hinder van ondervindt, dan is het een rotding,” gaat De Recht verder. “Maar dat geldt voor alles wat niet goed gebruikt wordt. De alternatieve bitloze hoofdstellen kunnen mega druk geven op het achterhoofd, waar veel gevoelige spieren en zenuwen lopen. Dat is echt heel naar voor een paard. Als een paard een bit zo vreselijk en pijnlijk zou vinden, waarom gaat het inleggen dan zo makkelijk? Als hij het bit niet zou accepteren, krijg je dat nooit voor elkaar. Sommige paarden willen het bit wel moeilijk in en dan moet je je natuurlijk wel afvragen of er een probleem is, bijvoorbeeld met het gebit of de mond, of het gebruik door de ruiter.”

Toekomst van de paardensport

De Recht gaf onlangs een presentatie over de toekomst van de paardensport, waarin ook aandacht was voor bitloze optomingen. “Ik bekijk het wetenschappelijk. Een voorbeeld: een zadel op een paard zou zielig zijn, zonder zadel is leuker. Maar lang geleden is bedacht dat je de druk van de ruiter verdeelt met een zadel. Zonder zadel rijden is voor een paard belastender en pijnlijker dan met. Mits het zadel goed past uiteraard! En dat is met een bit net zo. De druk op de tong kan vervelend zijn, maar druk op de zenuwen door een bitloze optoming is functioneel nadelig voor je paard. Daarnaast missen de meeste bitloze hoofstellen de snelle release, omdat het niet soepel genoeg loopt. Met een neckrope kan je zelfs de luchtpijp deels afknellen! De luchtpijp is sowieso ook een zeer gevoelige plek. Zo stel ik het natuurlijk wel zwart/wit, maar dat maakt het wel duidelijk.”

Fitter en blijer

De aandacht die De Recht, ook in zijn opleidingen, besteedt aan de biomechanica van het paard moet ervoor zorgen dat we ‘goed’ kunnen paardrijden en zo min mogelijk schade aanrichten. “Sterker nog: goede training kan het paard fitter en blijer maken en zorgen dat hij ouder wordt. Het hele idee van zitten op een paard heeft enorme impact op paarden. Wil je dat goed doen, dan moet je hem zo laten lopen dat het ruitergewicht zo min mogelijk invloed heeft. Met een bit kun je veel preciezer communiceren. En wanneer je het met mate aanraakt, is het ook niet scherp. Als je netjes rijdt met bit, zal je paard door de druk op de tong smakken met zijn mond en de kaken loslaten. Door deze te ontspannen, zal vervolgens de hals ontspannen, evenals de rug. Hij zal zijn lichaam zo gebruiken dat hij niet met een weggedrukte rug loopt, wat schadelijk is met ruitergewicht erop. Met een bitloze optoming zie je, maar dat komt ook wel door de manier van rijden die er vaak mee gepaard gaat, dat je wel leuk ‘ho’ en ‘links en rechts’ kunt zeggen, maar dat het paard met een weggedrukte rug loopt. Dat is een hele studie an sich, maar daar gaat de discussie meestal aan voorbij en op die manier kun je er niks zinnigs over zeggen.”

Veiligheid

Volgens De Recht rijden we niet voor niets al duizenden jaren met een bit. “En er is om meerdere redenen niet eerder besloten het anders te doen. Ten eerste is een bit helemaal niet zo kwalijk, mist je hem goed gebruikt. En ten tweede heb je als ruiter, maar ook als menner bijvoorbeeld, iets nodig om je paard aan te sturen, zodat hij je op een prettige manier kan vervoeren. Veiligheid is heel belangrijk, voor jezelf en voor het paard. Hij kan zomaar aan de kletter gaan en als er dan ongelukken gebeuren, is dat dan welzijn? Kinderen zonder bit laten rijden vind ik oprecht gevaarlijk. Je hebt het over dieren van een paar honderd kilo. Ik rijd zelf ook wel eens bitloos, bij voorkeur in het bos. Maar dan heb je het over dieren die zo’n beetje Grand Prix zijn afgericht. Met een jong paard zou ik zoiets nooit doen.”

Fysieke communicatie

De Recht noemt dressuur ‘een ultieme vorm van fysieke communicatie tussen mens en paard’. “Een van de communicatiemiddelen is het bit, naast de benen, de zit, het gewicht etc. Als je kijkt naar bijvoorbeeld de Grand Prix dressuur, dan zie je paard heel precies oefeningen uitvoeren in samenspel met zijn ruiter. Een zeer subtiele communicatie die nooit plaats zou kunnen vinden als het paard de hele rit met pijn in zijn mond zou rondlopen! Kan jij dansen en focus houden als de tandarts je enorm pijn doet in je mond? Helaas is er in de paardensport ook grof gebruik van bitten, waardoor paarden schade op lopen in hun mond. Dit is niet de bedoeling en moet ook bestreden worden. In de sport worden hier maatregelen voor genomen en zijn er bijvoorbeeld controles na een wedstrijd. Dit misbruik van bitten is dus ook vooral mogelijk in de vormen van paardengebruik, waar geen of weinig controle plaatsvindt. In het verkeer hebben we ook regels, maar zijn er ook mensen die zich daar niet aan houden en zich misdragen. Dat wil niet zeggen dat het hele autorijden verboden moet worden. We moeten dus niet de ‘paardensport’ in het algemeen aanpakken. De focus zou moeten liggen op het aanpakken van misbruik en onwetendheid binnen de paardenbranche.”

Ontbreken van de nuance

Wat volgens De Recht mis gaat in de brede, maatschappelijke discussie over het paardenwelzijn is het ontbreken van enige nuance. “Wanneer ik in sommige berichten de zogenaamde pijn en/of irritatie-uitingen zie, dan denk ik: als ik opsta en aan het werk moet, dan ben ik ook niet altijd even happy. Het hele leven mag wel gezien worden zoals het is. Dat geldt voor een paard net zo. Ik denk dat een (sport-) paard het tegenwoordig heel wat beter heeft dan de werkpaarden van vroeger. Het paardrijden afschaffen om dat ene uurtje met een bit in de mond vind ik waanzin. En wat gaan we doen met al die duizenden paarden als we niet meer mogen rijden? Naar de slacht? Dan lijkt me dat uurtje rijden per dag nog de beste oplossing.”

Beter en anders

De instructeur spreekt echter niet tegen dat er ruimte is voor verbetering. “Er kunnen zeker dingen beter en anders. En als we dat als sector onderkennen, worden we wellicht serieus genomen. Ik kom ook bitten tegen waarvan ik denk: die zou je er niet in moeten willen hangen. Inmiddels is vanuit de anatomie bekend hoe dik een bit zou mogen zijn en hoe groot de tongboog van een bit om de hinder in de mond te beperken. Daar voldoen nog heel veel bitten niet aan. Gelukkig zijn er steeds meer bitfitters en dergelijke actief. Ik vind dat een verbetering, iemand erbij die zich erin verdiept heeft. Zij bevelen de ouderwetse bitten niet meer aan en maken gebruik van moderne ontwikkelingen, waardoor het comfort wordt verhoogd. Als ik kijk naar tien jaar terug, dan zie ik nu in de opleiding veel minder tongproblemen en uitingen van ongemak. Er is bij de ruiters meer bewustwording door de inzet van nieuwe technologieën, zoals een teugeldrukmeter en flexchairs, die moeten zorgen voor een onafhankelijke zit.”

Beeldvorming

De Recht noemt het frappant dat de dressuur zo onder vuur ligt, terwijl in de springsport zo ongeveer alles mag. “Officials staat met streng met de blik naar het losrijden van de dressuur gericht, terwijl achter hen in de springpiste alles is toegestaan. Onderzoek heeft aangetoond dat bij de dressuur de uitval van sportpaarden het laagst is. Dat gezegd hebbende geloof ik dat de opvoeding van de recreatieve ruiters veel belangrijker is. Daar kijkt niemand mee, zij hebben vaak geen les, dus die markt lijkt me veel belangrijker. Ik denk wel dat de paardensportbranche een belangrijke rol heeft bij het ontstaan van de beeldvorming. We hadden al veel eerder meer uitleg moeten geven en de mooie aspecten uit de paardensport vaker moeten laten zien. Nu moeten we steeds in de verdediging. De mensen die eerder nog geen mening gevormd hadden, hebben nu een negatief beeld en dat is moeilijk te veranderen.”

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediapirmair.nl niet toegestaan

Foto: archief

Marielle Huizer - Fahya

Mariëlle Desiré Huizer won het afgelopen weekend in het Zuid-Hollandse Ouddorp de eerste proef in het M1 met haar 16-jarige schimmelmerrie Fahya. In de tweede proef werd ze tweede.

De amazone kwam door omstandigheden zo’n twee jaar niet aan de start van dressuurwedstrijden. “Meteen na de wedstrijd kreeg ik een appje van mijn instructrice Irma Teutelink-van der Wal. ‘En nu volhouden!’ schreef ze,” vertelt Huizer.

Spaargeld

De amazone kocht Fahya, een kruising Fries-Arabier, in 2003. “Ik kwam toen al een poosje bij de eigenaar op stal en Fahya was toen nog een veulen,” vertelt ze. “Ik kon haar van mijn spaargeld kopen.”

Huizer beleerde de pony zelf en zette haar vervolgens ook in voor de lessen die ze toen al gaf. Met de jaren kwamen er wat pony’s bij en begon Huizer met een kleinschalige manege ‘Natuurlijk met je Paard’. Ze begon in Herkingen, verhuisde in 2015 naar Dirksland en is inmiddels alweer op zoek naar een ruimere locatie. “We proberen al onze lespaarden en pensionpaarden zo natuurlijk mogelijk te houden. Dit betekent onder meer dat de paarden in kuddes gehouden worden met onbeperkt ruwvoer tot hun beschikking.”

Geen hokjes

Op de manege rijden de lesklanten ook zoveel mogelijk bitloos. “Maar we proberen voornamelijk om niet teveel in hokjes te denken, dus niet: dit is goed en dat is fout. Bitloos is wat mij betreft niet per definitie vriendelijker, maar zolang het niet nodig is, rijden we zonder bit. En anders gewoon met.”

Enkele jaren geleden werd Huizer Nederlands Kampioen bitloos rijden in het L1. “Dat was op een manege in Klundert,” herinnert ze zich. “Toen moesten er voor bitloos rijden nog aparte rubrieken worden uitgeschreven. In de reguliere rubrieken rijden is leuker, want met of zonder bit maakt voor mij geen verschil. Ik wil ook niet anders beoordeeld worden. Nu mag je in de dressuur tot het Z bitloos rijden, dus dat is ons doel.”

Scherper gemaakt

Dat ze twee jaar geen wedstrijden reed kwam voornamelijk door haar drukke agenda. “En door een influenza-uitbraak hier in de buurt. Toen hebben we ook een wedstrijd afgezegd, omdat ik niet van stal wilde met mijn paard. Vanwege de manegelessen rijd ik Fahya weinig zelf, maar onlangs heb ik weer wat lesjes genomen bij Irma. Daarbij hebben we Fahya weer wat scherper gemaakt en dan voelt het wel weer superfijn als dat lukt. Ik heb ons ingeschreven voor deze wedstrijd omdat ik wilde weten waar we staan.”

Meer ontspannen

Dat resulteerde het afgelopen weekend in een eerste en een tweede plek. “Ik was vooral heel blij met de contragalop, want daar hebben we extra op getraind. Nu gaat het als vanzelf. Met het schouderbinnenwaarts galoppeerde Fahya per ongeluk aan. Daar krijg je helaas geen punten voor, maar omdat ik ervan in de lach schoot, was ik de rest van de proef wat meer ontspannen. Ik heb altijd wat last van spanning, maar meestal is dat als ik eenmaal rijd wel weer verdwenen.”

Als de tijd het toelaat, gaat Huizer snel weer op wedstrijd. “Ik ga graag met Fahya verder tot waar het mag. Mogelijk komt er dan nog een groter paard bij. Geen wedstrijdpaard, want bij ons moeten ze alles kunnen!”

Ben jij of ken jij ook een ruiter/amazone in de basissport en lijkt het je leuk om daar iets over te vertellen? Het liefst naar aanleiding van een recente wedstrijddeelname of bijzondere gebeurtenis? Stuur dan een mail naar hoefslag@mediaprimair.nl en wellicht nemen wij contact met je op. Het mogen alle disciplines zijn, dus ook bijvoorbeeld Working Equitation, Eventing, Para-sport, etc.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Yolanda den Ouden

methar daantje bos
Foto: Dyonne Bos

De 17- jarige Daantje Bos won tijdens Equiday het WeAllRide NK neckrope rijden met de even oude Anglo-Arabier Methar. Wat haar prestatie nog extra glans geeft is het feit dat Methar, die tot zijn 10e hengst was, op zijn minst niet de makkelijkste was.

“Ik weet nog dat ik vroeger met mijn zusje buiten de box moest wachten als mijn moeder zijn stal in ging,” vertelt de amazone. “Ze gaf ons ook een nummer dat we moesten bellen als ze niet snel weer naar buiten kwam. Methar is een goed voorbeeld van een paard waarvan je denkt dat iets niet kan, terwijl het juist prima kan.”

Bitloos

Daantje kreeg het werken met jonge paarden met de paplepel ingegoten. Haar ouders Kristien en Erik Bos maken in het Zuid-Hollandse Zoetwerwoude onder meer paarden zadelmak. Kristien reed al zonder hoofdstel met een Friese hengst, toen bitloos rijden nog niet zo bekend was. “Mensen verklaarden haar voor gek. Later reed ze ook zonder hoofdstel met haar PRE en zo heb ik dat met mijn pony Atje geleerd. Ik heb het altijd altijd supergaaf gevonden. Je paard kan in principe doen en laten wat hij wil. Als hij dan toch besluit met jou mee te werken, dan is dat extra gaaf. Ik vind het leuk als ik mensen kan inspireren. Ik wil ze laten zien dat het rijden met een neckrope hetzelfde kan zijn als rijden met een hoofdstel en bit.”

Behoorlijk groen

Afhankelijk van hoe de paarden de training oppakken, neemt Daantje de jonge paarden van haar vader over, nadat hij ze zadelmak heeft gemaakt. “Ze zijn dan uiteraard nog behoorlijk groen. Als ze wat verder zijn in hun opleiding, neemt ik het rijden met neckrope ook in de training mee. Ik kijk eerst hoe ze reageren als ik ze tijdens het rijden met een hoofdstel meer vrijheid geef van voren. Als ze daar onzeker van worden, help je ze niet door al met een neckrope te beginnen. Mensen vinden het bijzonder en apart dat ik dat durf. Maar gaat om het vertrouwen. Als je dat geeft, krijg je het ook weer terug.”

Zie ook: ‘Mijn cross-Fries houdt gewoon van springen!’

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Dyonne Bos

0 809
bitloos hoofdstel

Ggz-instelling Zeeuwse Gronden in Terneuzen organiseert op zaterdag 18 mei een dressuurwedstrijd op Equicentrum de Kraaghoeve in Terneuzen, bij deze wedstrijd is tuig min of meer verboden. Het initiatief komt van Esmeralda Babahmetovic en Valerie Wielemaker.

Zij zijn er van overtuigd dat je ook wedstrijden kan rijden zonder bit, maar ook zonder hoofdstel of zadel.

Uittesten

“Onze organisatie houdt zich onder andere bezig met equitherapie,” vertelt Babahmetovic. “Met equitherapie werken we doelgericht aan problemen van fysieke, psychische, orthopedagogische en sociale aard. Met deze therapie beoefenen we heel veel Natural Horsemanship. We zijn er van overtuigd dat we klassieke dressuur kunnen rijden zonder bit. We willen onszelf een beetje testen door een officiële KNHS-jury uit te nodigen om ons te beoordelen.”

Ervaring

De opzet is dezelfde als bij een officiële wedstrijd, maar je kan er geen winstpunten mee verdienen. “Het is gewoon een uitdaging voor de deelnemers om zonder zadel en hoofdstel een proefje te rijden, om te kijken wat ze tot nu toe bereikt hebben. Je hoeft geen ervaring te hebben met bitloos wedstrijden rijden, maar ervaring met bitloos rijden en/of reguliere wedstrijden is wel handig.”

Babahmetovic zou willen dat ruiters verder kijken dan de ‘gewone’ klassieke dressuur. “Maar we  willen een brede blik houden qua rijden. We zijn er van overtuigd dat je ook zonder tuig kan rijden tot een bepaalde hoogte. Prikkel je zintuigen ook eens om het anders te proberen.”

Spelregels

De spelregels zijn eenvoudig: het dragen van een hoofdstel en/of bit is niet toegestaan. Je mag wel een touwhalster gebruiken. Wedstrijdkleding is niet verplicht.

Er worden proeven verreden op de niveaus B,L, M en Z.  Ook worden er een Pas De Deux, viertallen en achttallen georganiseerd.

Programma

Het ochtendprogramma bestaat uit dressuur met touwhalster en zadel. Het middagprogramma is helemaal ‘naakt’. De dag wordt afgesloten met een barbecue op het terrein.

Meer informatie vind je hier.

Foto: Remco Veurink

Nienke van Asseldonk
Nienke van Asseldonk - Annelotte Limurgs kampioen AB-L2

Nienke van Asseldonk werd Limburgs kampioen in de AB-L2 met haar pony Annelotte, die zij bitloos reed. De combinatie reed met een Sidepull hoofdstel.

Ruim 4 jaar geleden reed van Asseldonk haar eerste Bixie-wedstrijd met Annelotte. De start verliep moeizaam: Annelotte was nog maar 4 en had geen wedstrijdervaring. Ze was tijdens de eerste wedstrijden erg gespannen en het was dan ook een uitdaging om de pony in de ring rond te kunnen rijden. De combinatie maakte uiteindelijk de overstap naar de klasse B. Vorig jaar stroomden zij door naar het L1 en afgelopen seizoen reden zij, niet geheel onverdienstelijk, in het L2.

‘Onrustig hoofd’

‘Doordat Annelotte soms veel spanning opbouwt, wordt zij onrustig met haar hoofd. Daarom is Nienke afgelopen seizoen, halverwege de selecties, bitloos gaan rijden. We zijn er achter gekomen dat wanneer Annelotte veel stress ervaart, ze bitloos veel sneller weer luistert naar de hulpen en uiteindelijk makkelijker ontspant. Hierdoor kan Nienke haar proeven netter en met meer ontspanning uitvoeren,’ vertelt Simone Jellema, moeder van Nienke van Asseldonk.

‘Bitloos rijden vergt wel iets meer discipline van Nienke: er moet wel netjes en met een lichte hand gereden blijven worden. Het werkt net wat anders in dan een bit in de mond, maar ik denk wel dat Nienke heeft laten zien dat je bitloos ook goede resultaten kunt behalen,’ vertelt Jellema.

Sidepull hoofdstel

Als je bij een Sidepull hoofdstel de druk van de teugels opvoert, ervaart je paard druk op zijn neus. Het hoofdstel is uitgerust met een stijvere en dunnere neusriem, die een hogere druk op de neus van het paard veroorzaakt.

 

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Marcel van Asseldonk

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer