Tags Posts tagged with "benen"

benen

Paard in de modder
© DigiShots

Met de regen van de afgelopen tijd kun je erop wachten: mok. Zoals zo vaak is voorkomen beter dan genezen, maar dat valt bepaald niet mee.

Vooral wanneer je paard veel buitenstaat, veel sokken heeft of witte onderbenen, is de kans op mok aanzienlijk groter.

Huidproblemen

Mok is eigenlijk een verzamelnaam van een aantal huidproblemen aan de onderbenen. De aandoening komt het vaakst voor bij vochtig weer, maar er is ook een variant die door zonnebrand wordt veroorzaakt. Dat komt vaker voor bij paarden met witte benen.

Vaak tast mok alleen de oppervlakkige huid aan, maar er zijn ook ernstiger vormen, waarbij de infectie zich uitbreidt tot onder de huid, met een ontsteking van het gebied tot gevolg.

De paardenhuid is een uitstekende plek voor bacteriën en schimmels. Deze micro-organismen huizen en voeden zich op een gezonde huid, zonder dat dit kwaad kan. Wanneer de huid echter beschadigd raakt, bijvoorbeeld door langdurige vochtige omstandigheden, raakt dit evenwicht verstoord.

Goed afdrogen essentieel

De organismen kunnen de huid binnendringen en veroorzaken infecties. Sommige bodems maken de huid vatbaarder voor infecties, waardoor meerdere paarden op dezelfde wei of paddock geïnfecteerd raken.
Naast een vochtige weide, werkt ook constant afspoelen of wassen voor of na het werken averechts. Goed afdrogen is daarom essentieel!

Ook het afscheren van de sokken is geen goed plan. Door de bescherming van de huid weg te nemen, is deze juist vatbaarder voor infecties. Ook wondjes door blessures, schurende beenbeschermers en overenthousiast poetsen dragen bij aan een verhoogd risico op mok. Een verminderd immuunsysteem speelt tevens een rol.

Behandeling van mok

Er zijn vele middeltjes in de handel voor de behandeling van mok. Ze zijn verkrijgbaar in de winkel, of via de dierenarts. Stap één is echter de benen droog en schoon houden. In sommige gevallen zul je je paard een poosje binnen moeten houden.

Wanneer je met smeermiddeltjes aan de slag gaat, is het belangrijk dat ze de aangetaste plek goed kunnen bereiken. Daarvoor zul je eventuele korstjes moeten verwijderen. Overleg voor je dit doet met je dierenarts, zeker wanneer het een ernstiger vorm van mok betreft!

Schone handdoek of föhn

Afdrogen doe je met een schone handdoek, of eventueel met een föhn. Breng alleen iets aan op de aangetaste huid als je zeker weet dat deze schoon en droog is.

De aanpak van mok is een kwestie van een lange adem. Genezing kan zomaar weken duren. In sommige gevallen kun je erger voorkomen door de hulp van je dierenarts in te schakelen. Hij of zij kan een middel met antibiotica en/of ontstekingsremmers voorschrijven.

Enkele tips ter voorkoming en behandeling van mok:

-Zorg dat de bodem/stalbedekking droog is

– Binnenhouden is voor sommige paardeneigenaren geen optie, maar in het geval van een ernstige infectie heb je soms geen andere keuze.

– Vermijd overmatig wassen/poetsen van de onderbenen

– Maak de benen goed schoon voordat je beenbeschermers aan doet

– Maak zo nu en dan al je spullen goed schoon. Bij voorkeur met een desinfecterende middel. Vaak kunnen je beenbeschermers in de wasmachine, in een hoes bijvoorbeeld. In combinatie met een dekje voorkom je geklapper in je wasmachine.

– Voor de training kun je de benen van je paard met een waterafstotend middel insmeren, meestal op olie gebaseerd. Nogmaals: alleen als deze schoon en droog zijn!

– Verdiep je eens in een supplement om een gezonde huid te stimuleren.

– Wissel je paddock af om moddervorming tegen te gaan

– Zet modderige delen van je paddock af met schrikdraad

– Laat een deel van je paddock betegelen, zodat je paard bijvoorbeeld bij het eten van hooi droog kan staan.

– Wees oplettend. Hoe sneller je erbij bent, hoe beter mok te behandelen is. Dat scheelt tijd en geld!

Bron: Horse & Hound / Hoefslag

Foto: Digishots

beenbescherming beenbeschermers
Beenbescherming © DigiShots

Tijdens het trainen van je paard, liggen blessures altijd op de loer. Over de verschillende beenbeschermers zijn de meningen echter verdeeld. Baat het niet dan schaadt het niet, gaat immers niet altijd op.

Onder de meeste soorten beenbeschermers en bandages loopt de temperatuur immers vaak snel op, en dat is nu juist niet gunstig voor de benen (en met name de pezen!) van je paard.

Aantikken

Maar soms wil je zijn benen toch beschermen, vaak tegen trauma’s door bijvoorbeeld aantikken of tegen onverwachte obstakels die je wellicht op buitenrit tegenkomt.

Voorkomen is beter dan genezen, maar hoe bescherm jij de benen van je paard?

Hoe bescherm jij de benen van je paard?

Bekijk stemmen

Laden ... Laden ...

Foto: Digishots

0 6413
Onderzoeker David Marlin bestudeerde de efficiëntie van verschillende koelmethoden voor de benen van paarden. Uit zijn onderzoek bleek dat het staan in een bak water met ijsklontjes nog steeds de beste techniek is.

De studie

Men gebruikt verkoeling of cryptotherapie veel in de reguliere, dieren- en sportgeneeskunde. Het gebruik hiervan reikt van plaatselijke behandelingen tot behandeling van het hele lichaam. In de paardensport worden er veel verschillende manieren gebruikt voor het koelen van de benen. Hiervoor bestaan allerlei producten. Tot op heden heeft echter nog nooit iemand onderzoek gedaan naar de efficiëntie.

Het onderzoek

Gezien het voor de onderzoeker moeilijk was om het onderzoek op levende paarden te standaardiseren, is er een laboratorisch alternatief ontwikkeld. In plaats van een paardenbeen, hebben ze een metalen fles gebruikt. De onderzoeker corrigeerde hierbij de natuurlijke afkoeling van de fles. Er zijn traditionele manieren gestest op de fles, en een variatie van verschillende commerciële koelingsproducten.

De methodes die getest werden zijn:

  • Koud afspuiten (15 °C)
  • Staan in een bak met koud ijswater (0 °C)
  • ice-cube packs en instant cold-packs
  • Koelbandages, zowel met ijs als met water
  • ice gel en klei

Resultaten

Koelen in een bak ijswater was binnen een tijd van 30 minuten de snelste methode om de benen van het paard te koelen. Daarna kwam het koud afspoelen van de benen, en de koelende bandages. Klei verkoelde daarentegen het minst van alle geteste producten. We kunnen dus stellen, dat over het algemeen de meest natuurlijke methodes het best helpen.

Deze benadering toont de efficiëntie van verschillende koelmethoden, zonder de moeilijkheidsgraad van het standaardiseren van het onderzoek bij levende paarden.

Bron: Eurodressage

Foto: Jessica Pijlman

koelen benen paarden dochorse

Koelen als een paard een blessure heeft of dreigt te krijgen, is best een complex verhaal. De een vindt dat je altijd moet koelen, de ander zweert juist bij warm houden van een geblesseerde plek. Met Charlotte van de Pouw van ruitersportwebshop DocHorse proberen we tot een logisch verhaal te komen.

Wanneer is het noodzakelijk om te koelen? ‘Het advies is om te koelen bij een zwelling op het paardenbeen of elders op het lichaam, of  ter preventie van blessures. Als je koelt, trekt het weefsel bij de verdikking samen. Afvalstoffen worden samen met het vocht dat zich had opgehoopt afgevoerd en dat is positief voor de genezing.

‘Vermindert de zwelling, dan komt er ruimte voor gezond ‘reparatiemateriaal’, zodat  de blessure sneller herstelt.’

Minder gevoelig

Een veelgehoord en opgevolgd advies is ook dat je koelt om blessures te voorkomen, bijvoorbeeld als  de benen erg warm zijn. Zo verklein je de kans op dikke benen en dus op ontstekingen. Koelen kan niet alleen zwellingen verminderen, maar ook pijn. Wanneer zenuwen gekoeld worden, zijn ze immers minder gevoelig.’

Op welke manieren kun je  een aangetaste plek koelen? ‘Een zwelling ten gevolge van bijvoorbeeld een trap tegen de schouder kun je alleen maar koelen met koud, stromend water. Voor een verdikking op het paardenbeen – dus een pees, spronggewricht of knie – kun je naast stromend water gebruik maken van hulpmiddelen, zoals boots met coolpacks. Vermindert de zwelling, dan komt er ruimte voor gezond ‘reparatiemateriaal’, zodat  de blessure sneller herstelt.’

TIPS

  • Koel liever vaker en korter dan één keer langdurig
  • Overleg met de dierenarts
  • Lees de gebruiksaanwijzing
  • Let op als je paard gevoelig is voor mok

Minder doorbloeding

Kan koelen ook nadelige gevolgen hebben? ‘Het nadeel van koelen is dat bloedvaten vernauwen. Je krijgt dus minder doorbloeding. Het is daarom beter om vier keer twintig minuten dan één keer een uur te koelen. Aan de andere kant moet  je ook weer niet te kort koelen, want dan worden de aangetaste weefsels niet bereikt.’

‘Koelen met water is tijdrovend en paarden krijgen er een weke huid van.’

Kun je voorbeelden geven van verkoelende middelen? ‘Water is de meest bekende en gebruikte manier: goedkoop, maar  nadeel is dat water nooit zo koud wordt als ijs. Verder is koelen met water tijdrovend en krijgen paarden er een weke huid van. Veel ruiters maken gebruik van coldpacks, al dan niet in combinatie met boots. De Ice Vibe Boots van Horseware zijn de meest innovatieve boots op de markt. Deze bevatten coldpacks, maar ook een trilpaneel. Zo kan je koelen en hou je toch de door- bloeding op gang. Dan heb je  de Equifit Gel Compressie Boots,  die opgepompt kunnen worden waardoor ze tegendruk geven en zich vormen naar het paardenbeen.

koelen benen paarden dochorse ice vibes

Op die manier wordt elk hoekje en gaat-je van het – minder egale – been bereikt. Daarnaast zijn er meer standaard varianten op  de markt, zoals cold-packs in combinatie met een bandage of een boot om de coldpacks op hun plaats te houden.’

Zijn er do’s en don’ts op het gebied van koelen?  ‘Ik noemde al dat zeer langdurig koelen niet het gewenste effect heeft; liever vaker en korter (maar minimaal twintig minuten) koelen. Is de zwelling na een aantal dagen of weken niet minder geworden, overleg dan altijd met je dieren- arts over het vervolgtraject. Bij  een heftige blessure is het moment waarop niet gekoeld, maar juist de doorbloeding gestimuleerd moet worden, lastig te bepalen. Een scan of echo door de dierenarts schept duidelijkheid over de benodigde behandeling. Verder kun je niet alle koelmiddelen direct op de huid toepassen. Bij sommige methodes moet je eerst een katoenen doek  om het been wikkelen voordat  een coolpad gebruikt kan worden in verband met verbranding van  de huid. Lees dus altijd goed  de gebruiksaanwijzing. En is je paard gevoelig voor mok, kies dan voor cooling boots in plaats van koelen met water.’

Floor van Kempen dressuuramazone: ‘Koelen is een belangrijk onderdeel van mijn dagelijks stalmanagement. Vooral bij jonge paarden die intensief getraind worden en zich volop ontwikkelen, merk ik dat de belasting op pezen en gewrichten groot is. Tijdens  de training ontstaat er door belasting altijd beschadiging van het weefsel. Ook al zie en voel je dit niet, het zit er toch.’

Om de kans op een blessure te verkleinen, koelt Van Kempen de benen altijd preventief. ‘Door het koelen wordt  een zwelling verminderd; dit zorgt voor een snelle afvoer van opgehoopt vocht en afvalstoffen en zo draag je bij aan het herstel en verklein je de kans op blessures. Ik gebruik hiervoor de Ice-Vibe boots van Horseware. Die vind ik makkelijk in gebruik omdat ik de paarden hiermee na de training op stal kan zetten. De cold packs komen vloeibaar uit de vriezer, zodat ze meteen mooi om  de benen vormen. Voordeel vind ik ook dat ze trillen, zodat je toch de doorbloeding op gang houdt.’

Meer weten? Kijk op www.dochorse.nl.

Bron: Hoefslag / Overname niet toegestaan

Foto boven: Istock
Foto midden: Dochorse

peesbeschermers

Je hebt ze in alle soorten en maten, materialen en kleuren: peesbeschermers. De ene ruiter gebruikt ze altijd bij zijn paarden, een ander vindt dat onzin. Charlotte van der Pouw van ruitersportwebshop DocHorse stelt dat peesbeschermers geen must zijn, maar in veel gevallen zijn ze wel aan te raden.

Wanneer je peesbeschermers gebruikt, hangt van de situatie en je paard af. Bij het springen zijn peesbeschermers zeker nodig, om te voorkomen dat een paard wondjes oploopt als hij een balk raakt, maar ook om de pees en de gewrichten te ondersteunen bij de landing, als ze een flinke klap te verduren krijgen.

Verzamelde oefeningen

Veel dressuurruiters doen peesbeschermers om zodat hun paard zich niet verwondt wanneer hij zichzelf aantikt. En net als bij springen kan de belasting groot zijn. Denk bijvoorbeeld aan verzamelde oefeningen, daarbij kan de kogel de grond zelfs raken. Verder doen veel ruiters hun paard peesbeschermers om tijdens het longeren, in de molen of als hij in de paddock of wei loopt.

‘Het is verstandig om naar je paard te kijken. Een jong en jolig paard loopt meer risico zich aan te tikken. Bij een paard dat eigenlijk altijd rustig is en ook niet op zo’n manier loopt dat hij zich aantikt, is het niet nodig om de benen te beschermen.’

Geruststellend idee

Al kan natuurlijk ook een ‘braaf’ paard uit zijn dak gaan of schrikken. ‘Het is altijd een geruststellend idee dat de kwetsbare benen beschermd zijn, zeker als een paard al eens geblesseerd geweest is of bijvoorbeeld een schiefel heeft.’

Hebben peesbeschermers ook nadelen? ‘De benen kunnen minder makkelijk warmte kwijt, zeker in de zomer als de temperatuur toch al oploopt. Worden de pezen te warm, dan zijn ze nog gevoeliger voor blessures. Verder moet je opletten dat de peesbeschermers goed om het paardenbeen sluiten.

Geen mode‑item

Slecht passende peesbeschermers doen meer kwaad dan goed. Bedenk dat een peesbeschermer functioneel moet zijn en geen mode‑item is! Doe geen peesbeschermers om omdat die zo leuk matchen met je dekje.’
Hoe voorkom je beschadigingen door peesbeschermers? ‘Check of ze niet te hoog zitten; dat doe je door het been met peesbeschermer op te tillen. De knie moet op een normale manier gebogen kunnen worden. Verder mogen de sluitingen niet knellen, maar ook niet te los zitten. Wij adviseren drie sluitingen voor een betere bescherming en pas‑ vorm én omdat de kans dat er zand onder komt dan het kleinst is.’

Razend populair

Wat is momenteel het summum op het gebied van peesbeschermers? ‘Nieuw op de Nederlandse markt zijn de Equifit‑peesbeschermers, dit merk is in Amerika al jarenlang razend populair. De voering is van schokabsorberend materiaal en zeer luchtdoorlatend. Het materiaal vormt zich naar het been, zodat de peesbeschermer mooi aansluit en de druk op het been mooi verdeeld wordt. Ze zijn er in verschil‑ lende uitneembare uitvoeringen en materialen; ook een binnenkant van schapenvacht is bijvoorbeeld mogelijk. De Equifit‑beschermers zijn wat duurder, maar beter één model dan twintig die het allemaal net niet zijn!’

Bron: Hoefslag / DocHorse

0 794

Een dynamometrische hoefschoen heeft de wetenschap geholpen om inzicht te krijgen in het effect van de bodem op het paardenwelzijn.

‘We hebben kunnen demonstreren dat  training op een harde bodem het risico op blessure’s verhoogd. Correlaties tussen blessures en verschillende krachten die inspelen op het onderbeen onderbouwen dit.’ Voor veel ruiters is het vanzelfsprekend om niet te trainen op harde bodem, maar er was nog nooit wetenschappelijk bewijs dat het de kans op blessures vergroot. Het onderzoek met de speciale drukgevoelige hoefschoen werd gecombineerd met een slowmotioncamera welke in 3D filmde, zodat de onderzoekers precies konden zien aan welke krachten de benen blootgesteld werden.

Harde ondergronden bleken met meer blessures geassocieerd dan zachte ondergronden. Zo kregen dravers die vier maanden training kregen op een harde zandbodem meer peesgerelateerde problemen aan zowel de voor- als achterbenen, dan dravers die getraind werden op zachte zandbodem. In het geval van springtrainingen op een toplaag bleek dat een dunne toplaag van zeven centimeter het blessuregevoeligst was, in vergelijking met een toplaag van 13 en 20 centimeter. ‘Het is geen goed idee om te beknibbelen op een zeven centimeter dikke toplaag in je bak.’ aldus Crevier-Denoix. ‘Je krijgt waarschijnlijk vooral meer blessures dan met een dikkere toplaag.’

Ook wordt er geadviseerd om de baan voldoende los te slepen, zodat deze niet hard een aangedrukt wordt. Ook dit verhoogt de krachten op de benen, waardoor blessures op de loer liggen.

Foto: Remco Veurink
Bron: The Horse

0 5713
dressuur

Een ruiter zal het zelf niet snel toegeven, maar van omstanders hoor je het regelmatig: ‘Dat paard is gewoon kapot gereden’. Een behoorlijk zware aantijging. Kan een ruiter een paard de vernieling in rijden?

Het slechte nieuws is dat het zeker mogelijk lijkt om als ruiter een paard te schaden, waarbij op de korte of langere termijn blessures kunnen ontstaan. Het goede nieuws is gelukkig dat we op veel factoren die tot schade zouden kunnen leiden, invloed kunnen uitoefenen. Door te beseffen waar het mis kan gaan, is veel leed te voorkomen. In de nieuwe Hoefslag geeft dierenfysiotherapeut en paardenchiropractor in opleiding Eveline Menke uitleg over valkuilen en de gevolgen van een verkeerde training. Vaak begint het al bij iets ‘eenvoudigs’ als de warming up.

Voor fanatieke ruiters is het vaak moeilijk op te brengen: voldoende tijd nemen voor de warming up en cooling down. Zeker na een lange werkdag en terwijl er thuis nog een berg huishoudelijke klussen wacht. Het lijkt een open deur, maar besef dat het paardenlichaam echt de tijd nodig heeft om op gang te komen, zeker als dat paard een paar uur op stal heeft gestaan. Bij te snelle inspanning liggen blessures op de loer. Na de training zorgt een goede cooling down ervoor dat gevormde afvalstoffen effectief worden afgevoerd, waardoor een paard sneller herstelt en niet in een negatieve spiraal van spierverkorting en verkramping komt.

Afwisselen in houding

Een andere risicofactor is het ontstaan van blessures is een teveel in dezelfde houding rijden. Het is belangrijk om te zorgen voor voldoende afwisseling in de houding van een paard, om te voorkomen dat

het paard gedurende een langere periode te maken krijgt met krachten die op één punt inwerken, bijvoorbeeld op de overgang van hals­wervelkolom naar borstwervelkolom, of op de aanhechtingen van nekband en spieren op het achterhoofd. Extreme houdingen zorgen aan de kant die opgebold wordt voor extra rek en aan de kant die hol wordt voor compressie. Dit kan zowel gelden voor extreem inbuigen naar links of naar rechts, of extreem hoog of laag instellen. Door lang in een extreme houding te blijven rijden,

is er kans op irritatie van gewrichten en gewrichtskapsels, spieraanhechtingen en ligamenten. Daarnaast is het ook belangrijk om te variëren in het werk. Een fanatieke ruiter en instructeur kunnen doorschieten in de springtraining of het trainen van specifieke oefeningen in de dressuur, zoals bijvoorbeeld zijgangen, waardoor onder andere de banden en ­gewrichten in de onderbenen overbelast kunnen raken.

De rest van het artikel van Eveline Menke, met daarin twee praktijkvoorbeelden van paarden waarbij het wél en niet goedkwam, staat nu in Hoefslag.

Tekst: Eveline Menke

Foto: Remco Veurink

0 1207
Foto: Paardenkliniek De Raaphorst

Voorkomen is beter dan genezen, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Hoe voorkom je blessures bij je paard? Blessurepreventie begint met het in kaart brengen van de mogelijke gezondheidsrisico’s en deze vervolgens zo klein mogelijk maken. Dit is niet voor elk risico even gemakkelijk en vaak komen ze gecombineerd voor. Er bestaan risico’s van binnenuit en risico’s van buitenaf.

Risico’s van binnenuit

•    Conformatie
De bouw van het paard is cruciaal voor de belastbaarheid op de lange termijn. Neem bijvoorbeeld een aangeboren scheve stand van de benen, holling of bolling van de wervelkolom en afwijkingen aan het gebit. Wordt dit vroeg geconstateerd, dan kan door aanpassingen aan het harnachement, oefeningen en regelmatige controles voorkomen worden dat in de toekomst problemen ontstaan.

•    Lichaamsgewicht
Zorg dat het paard een gezond gewicht heeft. Maar liefst 45% van de paarden blijkt te zwaar. Daardoor wordt, zeker tijdens trainingen, het lichaam zwaar belast. Daarnaast geeft overgewicht een verhoogd risico op bijvoorbeeld Insulineresistentie, Equine Metabool Syndroom en hoefbevangenheid.

•    Scheefheid
Asymmetrie in stand, bespiering en/of beweeglijkheid van buitenaf.

•    Compensatie
Rugproblemen en kreupelheid blijken sterk met elkaar samen te hangen en vaak is niet duidelijk wat oorzaak is en wat gevolg. Een paard compenseert; het probeert pijnlijke delen te ontzien en past het bewegingspatroon daarop aan, wat tot nieuwe problemen kan leiden. Zowel het oorspronkelijke probleem als de compensatie zullen behandeld moeten worden.

Risico’s van buitenaf

•    Ruiter
Scheefheid, onvoldoende balans en overgewicht van de ruiter leiden tot compensatiegedrag van het paard en daarmee een groter risico op blessures. Met behulp van technologieën als teugeldrukmeter en flexchair is het mogelijk de invloed van de ruiter objectief inzichtelijk te krijgen.

•    Harnachement
Slecht passend of slecht functionerend harnachement als zadel, hoofdstel en bit kunnen zowel directe schade (zoals schaafwonden), als indirecte schade veroorzaken door compensatie. Deze problemen zijn grotendeels te voorkomen door goed passend harnachement te kopen.

•    Bodem
De bodem van de rijbaan (stevigheid, ongelijkheid en gladheid) lijkt ook een rol te spelen bij het ontstaan van blessures. Wissel daarom regelmatig van ondergrond.

•    Management van training
Het management van de training is erg belangrijk bij het voorkomen van blessures. Zorg voor een goede warming up en cooling down, rustdagen voor herstel en variatie in de training om overbelasting te voorkomen. Voorkom acute blessures door te letten op signalen van vermoeidheid bij het paard.

Tijdig opsporen

Het belangrijkste bij blessurepreventie is het tijdig opsporen van kleine afwijkingen die kunnen leiden tot iets groters. Er komen steeds meer technologieën waarmee objectieve bewegingsanalyses mogelijk zijn, zodat problemen snel kunnen worden vastgesteld en erger kan worden voorkomen. Topsportpaarden worden regelmatig gecontroleerd, maar dit zou bij alle paarden met (kleine) aangeboren afwijkingen moeten gebeuren om overbelasting en blessures in de toekomst te voorkomen.

Dit is een samenvatting. Wil je meer weten over blessurepreventie bij paarden? Lees dan hier het volledige artikel Blessurepreventie bij paarden op Paardenarts.nl.
Morgan Lashley (paardenarts, chiropractor & auteur bij Paardenarts.nl)

Meer over de auteur: “In 2009 ben ik afgestudeerd als dierenarts aan de Universiteit Utrecht. Na mijn afstuderen heb ik als paardenarts gewerkt in Stockholm (2009-2012) en werk ik sinds 2012 bij Paardenkliniek de Raaphorst in Wassenaar. Ik ben vroeger actief wedstrijdruiter geweest en was in 2000 lid van het Nederlandse team bij het EK junioren. Vanwege mijn ervaring als amazone ben ik altijd erg geïnteresseerd geweest in het management en de revalidatie van sportpaarden. Ik heb osteopathie gestudeerd en ben FES-certified chiropractor. In mijn dagelijkse werk ben ik verantwoordelijk voor de revalidatie van sportpaarden bij het Paardenrevalidatiecentrum de Vrijhoeve, waar ik de paarden zowel als dierenarts en als amazone begeleidt. In maart 2015 ben ik daarnaast mijn eigen bedrijf gestart: Sport Horse Health Plan, wat zich richt op professionele begeleiding in blessurepreventie en revalidatie van het sportpaard. Tot slot ben ik sinds 2012 bestuurslid van Brooke Hospital for Animals.”

De Hoefslag publiceert wekelijks een actueel artikel van Paardenarts.nl; het onafhankelijke platform voor paardenhouders en paardenartsen waar men (betrouwbare) informatie over paardengezondheid en -welzijn kan vinden. Paardenarts.nl schrijft in samenwerking met paardenartsen en specialisten veterinaire artikelen. Naast de Veterinaire Kennisbank biedt Paardenarts.nl handige tools voor paardenhouders zoals de Paardenarts Locator en de Ent-herinnering. Via een nieuwsbrief en Facebook blijft men op de hoogte van nieuwe en seizoensgerelateerde artikelen.

Foto: Paardenkliniek ‘De Raaphorst’

0 111
Foto: Made By Jessy

Een Canadese student veterinair doet onderzoek naar osteoartritis en gebruikt hierbij simulatietechnieken voor auto-ongelukken. Christin McCarty gebruikte een computergegenereerd model (Finite Element of FE) van de kogel en het pijpbeen, om te analyseren hoe deze botten diverse manieren van belasting verdragen. Deze onderzoeksmethode zou voor meer inzicht in de biomechanische impact van zware belasting, zoals bij renpaarden, kunnen geven.

FE wordt al jaren in de auto-industrie gebruikt om ongelukken de simuleren en mechaniekproblemen op te sporen. Het is echter een relatief nieuwe methode in de biologie. ‘Het heeft ons twee jaar gekost om een model van het pijpbeen en de kogel op te bouwen. Dankzij gecompliceerde wiskundige berekeningen kan FE calculeren welke punten in de botten onder ernstige druk komen te staan bij bepaalde bewegingen. In een door osteoartritis beschadigd bot liggen deze stresspunten anders. Deze ziekte komt vooral bij renpaarden voor, die een dermate inspannende prestatie moeten leveren waardoor er soms 2.5 keer het eigen lichaamsgewicht op slechts één been rust. Bij osteoarthritis is er een dusdanige ontstekingsreactie in het gewricht gaande dat het kraakbeen langzaam wordt afgebroken. Osteoartritis ontwikkelt zich langzaam maar zeker bij het paard en staat te boek als typische slijtage. Dit kan komen door verkeerde belasting of overbelasting, een slechte ondergrond of een ongeluk.

‘We willen het FE model inzetten om chronisch kreupele paarden te helpen. Deze technologie kan uiteindelijk voorspellen waar botten kunnen breken en onder welke omstandigheden dit kan gebeuren. Aan de hand van de simulatiebeelden kunnen we advies geven over de bodem, training en behandeling.’

Bron: Hoefslag/Horsetalk

Klik hier voor foto’s.

Foto: Jessica Pijlman/Made by Jessy

0 4715
longeren longeersingel

Doelgericht longeren zodat je er profijt van hebt tijdens het rijden, is niet zo moeilijk. Als je maar weet hoe. In drie afleveringen geeft expert Bastiaan de Recht handvatten. In het juninummer van Hoefslag ligt de focus op gymnastiseren. Een voordeel van gymnastiseren aan de longe is volgens De Recht dat het paard onbelast loopt, dus zonder ruiter op zijn rug, en daardoor eerder kan ontspannen. ‘Longeer echter niet te lang. Langdurig longeren kan de banden, pezen en gewrichten beschadigen. Een longeersessie duurt gemiddeld twintig minuten, afhankelijk van de leeftijd en de conditie van het paard. Zorg ook dat de cirkel waarop je longeert, niet kleiner is dan zestien meter diameter om blessures te voorkomen. Tenzij je natuurlijk even de volte sluit om het paard langzamer te laten gaan.’

Meer ruggebruik

‘Om het ruggebruik van een paard te ontwikkelen kun je naast tempowisselingen ook een aantal keer het paard de overgang van galop naar draf laten maken. Door de actieve flexie extensie in galop, dat wil zeggen dat de wervelkolom zich afwisselend hol en bol maakt, waarbij de buik- en rugspieren zich moeten aan- en ontspannen, wordt het ruggebruik gestimuleerd. Iedere keer dat het paard vanuit de galop een overgang maakt naar de draf, wordt dus het actieve ruggebruik vanuit de galop in de draf even voortgezet. Ook de stap wordt verbeterd door het ruggebruik te stimuleren.’

Meer lezen over wat gymnastiseren aan de longe kan doen voor het fysiek van je paard? Lees het in Hoefslag 6.

Tekst: Carlijn de Boer

Foto: Remco Veurink

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

101,426FansLike
0VolgersVolg
6,993VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer