Tags Posts tagged with "basissport"

basissport

Karin Raske en Boykin tijdens het meetmoment. Foto: Freerk Boskers

Na een wedstrijdstop van vijf jaar besloten Karin Raske en haar pony Boykin de ring weer in te gaan. Hoewel dat eerst wel even tegenviel na zo’n lange tijd, heeft de combinatie nu de smaak weer te pakken. “Toen we de laatste keer 200 en 205 punten kregen was dat wel even een geluksmomentje”, stelt ze.

Lichamelijke klachten

Voordat ze stopten met het rijden van wedstrijden had de combinatie 16 winstpunten in het M1. Toen Raske te maken kreeg met vervelende lichamelijke klachten kwam de stop er voor een tijdje op. “Ik heb daar sinds mijn 13e al last van en af en toe steken die klachten weer de kop op. Daardoor heb ik toen een hele tijd niet meer zo fanatiek gereden. Om die reden hebben we dan ook even een wedstrijdstop ingelast.”

Kreupelheid

Uiteindelijk ging het beter met de amazone en kon ze weer rustig aan beginnen met trainen. Althans, dat dacht ze. Nu was het de beurt aan haar pony, die een lichte vorm van astma bleek te hebben. “Ook zei ik iedere keer als we weer op controle moesten daarvoor dat ik het gevoel had dat hij voor niet helemaal goed liep. In ze kliniek zagen ze steeds niets, maar ik bleef het gevoel houden. Toen hebben we hem thuis eens gefilmd terwijl hij op het harde liep en moesten we toch langskomen voor een kreupelheidsonderzoek. Het bleek dat Boykin lichte artrose heeft in beide voorvoeten. Dat was wel een beetje een domper toen”, geeft ze eerlijk toe.

Foto: Monica Brouwer

Routine

“Boykin is toen ingespoten en staat sindsdien op zooltjes. Nu doet hij het weer hartstikke goed”, gaat ze verder. “Maar doordat ik zelf geen trailer heb pakte ik het wedstrijden rijden niet zo makkelijk meer op. Ik ben uiteindelijk zelf een paar keer meegeweest naar wedstrijden van de eigenaresse van de stal waar ik sta. Als je er dan weer bij staat dan is het toch wel weer heel leuk. Zij overtuigde me om weer een startkaart aan te vragen. Die hebben we net voor Corona aangevraagd en we zijn daarvoor dus maar één keer op wedstrijd gestart. Ik merkte toen dat ik best wel de routine miste. Normaal gesproken wist ik precies wat ik moest doen tijdens het losrijden maar nu dacht ik echt: ‘Wat moet ik nu doen?'”

Aan de slag

De eerste keer dat ze weer op wedstrijd gingen was dus even weer wennen. De punten vielen dan ook een beetje tegen. “Toen dacht ik: we gaan thuis weer even oefenen en dan op wedstrijd. Omdat dat niet kon, hebben we proeven ingestuurd voor de online wedstrijden. Daar waren de punten wel wat hoger, maar nog niet top. We kregen commentaar waar ik zeker mee aan de slag kon, dus daar ben ik in de les ook veel mee bezig geweest. De keer daarna behaalden we 195,5 punten. Ik ben heel perfectionistisch, en in mijn ogen mankeerde er van alles aan dat filmpje. Dat kon nooit mijn score zijn!” Toch was het wel zo, en vanaf daar klommen de punten voor de combinatie alleen maar verder omhoog.

Geluksmomentje

“Er was een meetmoment bij ons in de buurt en ik wilde graag proberen het gevoel wat ik thuis had ook op wedstrijd te krijgen”, gaat Raske verder. “Als we dat op wedstrijd voor elkaar kunnen krijgen, dan wil ik misschien wel een keer nadenken over de overstap naar de M2. Ik vond Boykin heel fijn lopen, hij was voor zijn doen zelfs een beetje kijkerig. We kregen 200 en 205 punten! De jury kwam zelfs uit de auto om te zeggen dat hij een supergave pony is en zo onwijs zijn best doet. Toen zat ik natuurlijk bijna te huilen op mijn paard. Ik had echt niet verwacht dat dit ons na al die jaren nog zou lukken. Dat was echt wel even een geluksmomentje”, klinkt ze enthousiast.

Geweldig dier

Boykin met de oma van Raske. Foto: Privébezit.

Met Boykin heeft de amazone altijd al een bijzondere klik gehad. “Ik reed een tijdje voor een handelsstal en Boykin kwam terug als ‘onhandelbare’ pony. Op het moment dat ik het deurtje van de trailer open deed zei ik tegen mij moeder: “Mam, dit is hem!”. Mijn moeder wilde eerst maar even zien of hij wel braaf was, maar hij heeft bij mij nooit een stap verkeerd gezet. Dankzij mijn oma heb ik Boykin kunnen kopen op mijn achttiende verjaardag. Daar ben ik haar echt ontzettend dankbaar voor. Toevallig kwam ik er toen ik zijn paspoort kreeg achter dat hij en mijn inmiddels overleden oma op dezelfde dag jarig zijn. Dat maakt het wel extra bijzonder. Voor mij is hij echt een geweldig dier, ik denk dat ik nooit meer een pony als hem tref.”

Eén winstpunt

Wat is het doel nu de combinatie weer goed op dreef is? “Ik wil wel kijken hoe ver we kunnen komen. Zolang hij goed loopt en het leuk vindt rijden we nog even door. Ik durf het bijna niet hardop te zeggen, maar één winstpunt in het Z zou echt heel tof zijn. Ik ben wel een beetje perfectionistisch, maar mijn instructrice Ilona Greven helpt me daar heel goed bij in de lessen. Ik vind haar super positief lesgeven. Ook is ze heel betrokken bij de rest, niet alleen bij de lessen. Het meetmoment was voor haar in de buurt en toen kwam ze ook even kijken. Als we samen met Ilona doortrainen dan kan dat puntje in het Z1 misschien wel lukken…”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonver bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto boven: Freerk Boskers

Foto in tekst: Monica Brouwer

Ook Ria van Wier maakte met Wessel fan ’t Hynstehiem gebruik van de mogelijkheid om met Hoefslag@Home toch proeven te rijden tijdens de coronacrisis en dat kan nog steeds. Ze kregen uitgebreid commentaar waar Ria verder mee kon. Hoe Ria aan Wessel gekomen is, is echt uniek. Ook met dit paard is ze succesvol in de dressuursport, maar Ria wil zich altijd verder ontwikkelen en daar is ze nu mee bezig.

“Wessel is pas vijf jaar en mag al M starten, maar ik merk dat hij nog tijd nodig heeft om krachtiger te worden. Daar gaan we dus rustig mee verder. Door de opleiding die ik volg kan ik nu ook beter zien wat een paard nodig heeft en wel of niet aan kan.”

De winnaar was er niet

“Het is heel grappig hoe ik aan Wessel gekomen ben. Het was namelijk zo dat ik op een hengstenshow in Harich was en daar een programma boekje kocht. Samen met dat boekje ontving je ook een lootje. Toen de winnaar van de dekking van Friese hengst Fonger werd getrokken, was de winnaar er niet, dus trokken ze nog een lootje. En dat kwam overeen met mijn nummer. Ik won dus de dekking van die Friese hengst, maar had geen Friese merrie. Ik heb toen aan een vriendin van mij gevraagd of ik haar Friese merrie hiervoor mocht gebruiken. En zo werd Wessel geboren!”

Verwachtingen

“Als hengst was Wessel best wel lastig. En omdat ik ook een kleinschalige manege run in Vrouwenparochie met zes pony’s, was dat niet echt handig. We hebben hem dus geruind en toen was hij veel liever. Daarbij is hij ook heel knap. Hij is letterlijk een lot uit de loterij. Mijn verwachtingen van hem zijn best hoog, Wessel kent al meer dan een tienjarige KWPN-er die ik destijds reed. Ik les al zo’n acht jaar bij Kenna Bakker. Wij waren vroeger collega’s bij WB Stables waar ik tien jaar voor heb gereden.”

Elkaar begrijpen

“Naast Wessel, de manege en de privélessen die ik geef, rijd ik ook altijd een paard van Michel Schothorst. Dat zijn paarden van zadelmak maken tot IBOP. Ook mijn dochter rijdt met haar D-pony, een Connemara, dressuur en springen. Crossen vinden ze ook heel leuk. Meestal zie je dat de ouders stoppen met rijden als de kinderen wedstrijden gaan rijden, maar daar vind ik het nog veel te leuk voor. Daarbij vind ik ook dat we elkaar mooi aanvullen en goed begrijpen. Eigenlijk hebben we dan ook nooit woorden.”

Ontwikkelen

“Ik wil mij altijd verder ontwikkelen en meer leren, daarom ben ik ook de opleiding bij Emiel Voest gaan volgen. Dat is echt super leerzaam en een mooie aanvulling. Zo kijk ik nu veel meer hoe paarden reageren. Je kunt dan goed zien of een paard aan iets toe is of niet. Daarbij leer je heel goed hoe je een paard zichzelf kunt laten ontspannen en dit is zo’n fijn gevoel. Mijn doel met Wessel is natuurlijk om zo ver mogelijk te komen. maar ook om mijn ruitergevoel zo veel mogelijk te ontwikkelen, zodat ik dit weer kan gebruiken voor andere paarden.” (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit/Marja Tinga

Na een aantal jaar niet gereden te hebben, begon het bij Kristel Szakály toch wel weer heel hard te kriebelen om te rijden. Na een opstart op de manege en verschillende bijrijdpaarden, rijdt ze nu leasepaarden van eigenaresse Nicky Star en is haar droom de Grand Prix.

Kristel: “Mijn paard ging op zijn dertiende met vervroegd pensioen vanwege artrose. Ook kreeg ik twee kindjes. Toen die naar school gingen had ik weer wat meer tijd en het rijden lonkte weer. ”

Uitdaging

“Ik ben weer gestart op de manege, maar al snel zocht ik naar meer uitdaging. Toen heb ik geprobeerd een bijrijdpaard te vinden, maar dat lukte ook niet echt. Totdat ik in aanraking kwam met Nicky Star. Zij is professioneel en serieus bezig met haar paarden en rijdt zelf op Grand Prix-niveau. Maar zij heeft ook te veel paarden, dus zocht ze mensen die de paarden wilden leasen en onder haar begeleiding wilden lessen. Nu rijd ik twee paarden van haar en krijg ik met beide wekelijks les. Daarbij mag ik ook meedoen aan wedstrijden. Ik deel de paarden met twee anderen die ook lessen bij Nicky, dus dat gaat goed.”

Mega

“Ik rijd twee twaalfjarige paarden. Dani VOD (v. Jazz, red.) en Equinova’s Diva (v. Valeron red.).  Dani rijd ik sinds januari en is een echte grote, 1.85m, vriendelijke reus. Gelukkig waren mijn eigen paarden vroeger ook al rond de 1.80 m, dus ik ben wel wat gewend. Hij is heel lief en braaf, beweegt gemakkelijk en heeft een mega galop. Die zit ik bijna niet uit. Daarnaast blinkt hij uit in de zijgangen. Diva heeft een heel mooi front en loopt altijd mooi opgericht. De galop is heel fijn en we werken aan de draf. Diva rijd ik pas sinds mei.”

Hogere werk

“Met Dani heb ik meegedaan met Hoefslag@Home, want net op het moment dat ik wilde gaan starten, brak het coronavirus uit. Het was leuk om hier aan mee te doen en ik kreeg leuk en goed commentaar, waar ik wat mee kon. Nu staat het eerste meetmoment gepland. Ik moet meteen in het ZZ-Licht starten met beide paarden, omdat ik dat zelf voorheen gereden heb en Dani ZZ-Licht geklasseerd is en Diva Lichte Tour. Ik vind het heel leuk om met het hogere werk bezig te zijn. Mijn droomdoel is de Grand Prix. We gaan door de lessen van Nicky hard vooruit, dus wie weet.”

Dravertje

“Het is heerlijk om te rijden. Het is niet alleen fysiek intensief,  toch kan je ook ontspannen. Je vergeet even de rest. Daarbij ben je lekker buiten bezig. Een ander voordeel van paarrijden is dat je leert doorzetten. Ik ben zelf met een dravertje begonnen en best ver gekomen. Dat gaat gewoon niet vanzelf. Natuurlijk heb ik ook veel aan Nicky die mij er nu bij helpt.  Nicky geeft heel consequent les en let op de kleinste dingen. Ze is kritisch, maar wel positief opbouwend. het is gewoon heel leuk. Zij kijkt echt of je een klik hebt met het paard, want het moet voor paard en ruiter leuk zijn.”

Mentaal sterker

“Mijn twee kinderen zijn ook al aardig besmet met het virus. Ik denk dat paardrijden voor kinderen ook heel goed is. Ze vinden het spannend, maar leren dan toch hun angsten te overwinnen. Als ze daarna merken dat iets lukt, geeft dat hen ook veel voldoening. Ze worden mentaal sterker.” (CdB)

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit

Pas sinds eind januari heeft Anneloes Zwaagstra de zesjarige grote D-pony Nanli. De eerste wedstrijd reden ze voor de Corona-uitbraak en verliep succesvol. Nu kijken ze halsreikend uit naar een meetmoment en dus hun tweede optreden.

“Nanli heb ik via mijn instructrice Mieke Bekelaar en hij is best ondeugend, maar ook heel lief. In de les zijn we bezig om hem van achteren sterker te maken. En we zijn ook al bezig met de L-oefeningen zoals het wijken.”

Showen

“De eerste wedstrijd met Nanli ging heel goed. We startten B en hij deed erg zijn best en liep lekker. We hadden ook mooie punten van 201 en 203. Een super debuut dus! Nanli kan zichzelf heel goed showen. Dan zet hij zijn hals erop en loopt hij heel chique. Hij heeft best een gek karakter. hij verzint altijd van alles. Zo kan hij opeens weg rennen of bokken. Maar daar moet ik wel om lachen!”

Band

“Voor de afwisseling maken we ook wel eens lage sprongetjes of een buitenritje. Verder verzorg ik hem goed met lekkers, heerlijke poestbeurten en nu natuurlijk weidegang.  Naast Nanli rijd ik nog twee pony’s en het allerleukste vind ik dat je echt een band opbouwt. Ik probeer zo ver mogelijk te komen met de pony’s en daarna wil ik natuurlijk over nar de paarden. Ik zit in 2 HAVO en weet nog helemaal niet wat ik wil worden.” (CdB)

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit

 

De elfjarige Tyrzah Smolders heeft haar zevenjarige C-pony Goofy al 2,5 jaar. De achttienjarige leerpony Miss Bond heeft ze pas sinds januari. Beide pony’s zorgen ervoor dat Tyrzah veel kan leren en plezier heeft in het rijden.

“Het was een lange zoektocht naar mijn eerste pony. Totdat we op een adres kwamen, waar ze meerdere pony’s te koop hadden. Daar stond Goofy ook, maar hij was best wild. Het was dus niet verstandig op er op te gaan. Ik had dus niet meten een klik. Toch toen we de tweede keer gingen kijken en ik er wel op ging, was er meteen een klik.”

Clowntje

“Met Goofy ben ik nu hard aan het oefenen voor onze eerste wedstrijd. We zijn bezig met mooie ronde voltes en het aan de teugel leren lopen. Goofy s echt een clowntje en doet de gekste dingen. Zo ging ik een keer met hem springen, maar daar is hij nog niet zo handig in. En opeens stonden we met de hindernis tussen zijn voor- en achterbenen. Hij is altijd vrolijk.”

“Zij geeft mij vertrouwen”

“Miss Bond is een D-pony en kochten we van dezelfde eigenaar als Goofy. Zij heeft al Z gelopen en ik kan veel van haar leren. Ik had met haar wel gelijk een klik. Ze is heel lief en geeft mij veel vertrouwen. Zij vindt springen heel leuk en leert mij dat echt. Ik hoef ook niet bang te zijn dat ze stopt of zo. Binnenkort rijd ik met haar mijn eerste dressuurwedstrijd in de B. Met Miss Bond wil ik me heel graag selecteren voor het NK.”

Zonder zadel

“Met beide pony’s maak ik ook buitenritjes. Goofy is op buitenrit juist heel braaf. Vaak zit ik er ook zonder zadel op. Ik merk dat ze het lekker vinden om te knuffelen en aandacht te krijgen. Als ik kom hinniken ze altijd en dat deze ze in het begin niet. Met Goofy heb ik ook ponykampen gedaan en dat wil ik ook graag met Miss Bond doen. En later zou ik heel graag dressuuramazone willen worden.” (CdB)

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit/Fien van der Vooren

Liselotte Dols was voorheen als amatrice actief in de drafsport. Na een les met een vriendin op een manege begon de interesse voor de dressuursport. Zelf na er jaren tussen uit te zijn geweest en ze niet eens actief op zoek was naar een paard, rijdt ze nu zo’n driekwart jaar met haar eigen Echt Wel (v. San Remo).

“Met mijn vriendin Tessa de Haas trainde ik vroeger dravers en ik bracht ze ook uit in de wedstrijden. Daar moest je overigens vooraf wel een examen voor doen en dat was best pittig. Maar toen de drafsport onder andere door allerlei regeltjes minder werd, ben ik samen met Tessa eens een rijles gaan nemen op Manege Beukers. De spring- en dressuurlessen van Ronald Beukers waren goed en leuk. Zo kwam het dat ik een paard van hem in de wedstrijden ging uitbrengen en we uiteindelijk in de M1 kwamen. Het paard was al wat ouder en helaas stopte dat.”

“Ik bleef er naar kijken”

“Daarna heb ik eigenlijk jaren niet gereden. Ik was ook heel druk met de restaurants die ik run in de kop van Noord-Holland. Totdat Tessa mij een foto stuurde van een paard waarvan ze wist dat de eigenaresse er weinig tijd voor had, omdat zij veel in het buitenland zat. Ik dat ‘Ja, leuk, maar moet ik dat nou wel doen?’. Toch bleef ik naar de foto’s van dat paard kijken en zo kwam het dat ik toch maar gewoon een afspraak had gemaakt om het eens te proberen.”

Ken ik jou?

“De nacht daarvoor lag ik er helemaal wakker van. Ik vroeg mij af of het wel goed zou gaan, zou hij niet gaan rennen of iets anders raars doen. Hij is toch ook best groot met zijn 1.80 meter. De volgende dag stapte ik op Echt Wel, wat zo heet hij en hij verzette letterlijk geen stap. Hij deed niets, bewoog geen been en bleef staan. Het bleek dat zijn eigenaresse er alleen nog maar op had gezeten en dat hij bij een ander persoon gewoon niet wilde lopen. Hij keek achterom en zei nog net niet ‘ken ik jou?’. Dat vond ik juist wel heel grappig aan hem. Door hem vaker te ontmoeten, wilde hij uiteindelijk ook voor mij lopen.”

Oude stempel

“Hij is opgeleid tot en met ZZ-Licht niveau en ik word onmiddellijk afgestraft als ik het niet goed doe. Gelukkig krijg ik les van Ingrid van Kralingen en zij is echt van de oude stempel. Ze let dus erg op mijn houding en zit, en op de basis. Daarbij is ze heel perfectionistisch. Eind van de maand heb ik mijn eerste wedstrijd in de L1 en ik hoop zo ver mogelijk met hem te komen.”

Welzijn

“Maandelijks laat ik hem nakijken door Tessa de Haas. Zij helpt blokkades voorkomen of verhelpt ze door middel van massages, essentiële oliën, neural reset therapie en frequentie therapie met de Healy. Echt Wel heeft namelijk lichte artrose in zijn hals en dit wil ik wel met deze behandelingen verzachten. Dit doe ik voor het welzijn van mijn paard en daarbij rijd ik voor de afwisseling ook eens in het bos en maak ik een sprongetje met hem. Omdat hij zo groot is en er een box naast hem vrij kwam, heb ik zelfs van twee boxen één box laten maken voor hem.”

Coronatijd

“Natuurlijk was het stil toen de restaurants gesloten waren in de Coronatijd, maar ik was dolblij met Echt Wel. ik had alle tijd voor hem en hij hielp mij erdoor heen.” (CdB)

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit

De nu zevenjarige Imano (v. Sir Donnerhall) kocht Marith Spaan drie jaar geleden. Hij is uitgegroeid naar 1.80 m en inmiddels komen ze uit in de Z1. Ondanks haar beperkingen, zijn ze toch volop bezig met de overstap naar de Z2.

“Als klein meisje kochten we een driejarige pony, maar dat was toch te moeilijk voor mij en dat ging niet. Toen we voor een paard gingen kijken, waren we dan ook op zoek naar een leerpaard.”

Toch een jong paard

“We gingen bij iemand kijken die een twaalfjarige te koop had staan. Maar de eigenaar was bezig met de bouw van zijn huis. Daarom kon ik die twaalfjarige niet uitproberen, want die was daar erg van onder de indruk. De eigenaar gaf aan dat hij ook nog een vierjarig paard had, die wel uitgeprobeerd kon worden. Dat was Imano en die gaf er niets om. Hij was zo braaf, dat we het toch wel aandurfde om een jong paard te kopen. Hij schrikt nooit. Hij vindt wel eens iets spannend, maar dan is hij eigenlijk ook wel nieuwsgierig.”

Baan uit

“Ik nam hem mee naar de verenigingsles, waar ik les bij Carolien Reverdink. Iedereen was enthousiast en vroegen waarom ik niet ging starten. Dat ben ik gaan doen. We zijn uiteraard in de B begonnen. Ik moet zeggen met zijn grote lichaam zijn we ook wel eens de baan uitgevlogen. Toch zijn we inmiddels Z1 en zijn we druk bezig met de wissels voor het Z2. Daarnaast rijd ik ook lekker buiten met hem.”

Super stoer

“Ik les bij Sabine Evers en proefgericht bij Marlon van Wissen. Imano heeft een hele goede galop en zijn middengalop is super stoer. Hij heeft sowieso ruime gangen. Waar we aan werken is de verzameling en afdruk.”

Spelenderwijs

“Naast het rijden volg ik een opleiding tot onderwijsassistent en loop ik twee dagen in de week stage. Verder volgen we nu nog online school. Ook werk ik nog in het restaurant van de Intratuin. Het is dus best druk, maar wel leuk. Ik vind het ook leuk om kennissen en vriendinnen les te geven. Vooral kinderen spelenderwijs iets uitleggen, vind ik heel leuk. In de toekomst zou ik graag de instructeursopleiding gaan doen. Wie weet ga ik wel manegelessen geven. Dat sluit ook goed aan bij mijn opleiding.”

Even vergeten

“Helaas heb ik ook erge last van eczeem en hooikoorts. Dat is, zeker in deze periode, wel heel lastig. Ik kan er echt heel ziek van zijn, maar toch als ik op het paard zit, vergeet ik dat. Daarnaast kun je je op het paard ook ontspannen na een drukke dag.” (CdB)

Bron: Hoefslag/Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan.

Foto: Privébezit/Nicky Koopmans Photography

Talitha Schilder heeft haar pony Danesfort Diamond nu bijna drie jaar. Vanwege een nare ervaring, bouwde de pony spanning op bij het opstappen. Met veel vertrouwen en geduld is dat hersteld. Daarbij hebben de adviezen van een gedragsdeskundige ook geholpen. Volgens haar moeder Irma Bouman is het dan ook heel belangrijk dat kinderen leren dat het niet alleen om het rijden gaat, maar ook om het opbouwen van een band.

De 16-jarige Talitha vertelt voluit over haar ‘Diamond’: “Diamond is net negen jaar geworden en ik heb hem nu bijna drie jaar. Voorheen reed ik altijd leasepony’s, maar ik wilde graag verder in de sport. Toen zijn we op zoek gegaan via marktplaats. De eerste pony die ik probeerde was wel heel leuk, maar erg druk. De tweede die we bekeken was Diamond. Hij was heel erg voorwaarts, daar moest ik wel aan wennen, maar ook heel braaf.”

Band opbouwen

“In het begin heb ik echt eraan gewerkt om een band met hem op te bouwen. Ik deed veel grondwerk om hem het vertrouwen te geven. De eerste keer dat ik een wedstrijd reed, startte ik BB. Hij was heel braaf, maar vond het wel spannend. Hij was nog nooit op concours geweest. Maar toen kregen we een ongelukje. Ik had een nieuw bontje onder mijn zadel en had niet goed aangesingeld. Toen schoof het zadel dus onder zijn buik. Daar is hij erg van geschrokken en met opstappen was hij erg gespannen. Dit heb ik weer helemaal opnieuw opgebouwd, door eerst te hangen en zo.”

Blijer

“Ook vonden mijn moeder en ik hem niet heel blij op stal toen hebben we een gedragsdeskundige gevraagd er eens naar te kijken. Zij gaf aan dat Diamond meer behoefte had aan buiten staan en een buitenluik, maar ook wat stro om op te knabbelen. We zijn toen naar een andere stal gegaan, waar hij dit allemaal kreeg. Nu hebben we een hele andere pony die veel blijer is. Ik ben in de B begonnen en mijn instructrice begeleidde mij tijdens mijn eerste wedstrijd. Dit was wel heel fijn. Nu zijn we zo ver dat we over twee weken voor het eerst op M1 niveau mee gaan rijden met Hoefslag@Home.”

Leerzaam

De moeder van Talitha, Irma Bouman, geeft aan: “Het is zo goed voor kinderen om te leren zorgen voor een dier. Ook mijn andere dochter Giselle van 9 jaar rijdt en verzorgt de pony. Ook leren ze van een wedstrijd om om te gaan met commentaar en dit te accepteren. Ik vind het met rijden belangrijk dat de kinderen echt een team gaan vormen met de pony. Dat ze leren elkaar goed aan te voelen. Ze moeten eerst een band opbouwen met zo’n pony, voordat ze op wedstrijd gaan, vind ik. Bij ons op stal zijn er heel wat verschillende disciplines die beoefend worden en dat gaat heel goed samen. Ook daar leren de kinderen weer van.” (CdB)

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit

Twee jaar geleden kocht Marleen Smits haar zwarte Harlando (v. Arlando).  Het ging heel goed, totdat hij toch zijn baasje wat ging testen. Gelukkig gaat het nu heel goed en rijden ze ook mee met Hoefslag@Home.

“‘Harrie’ zoals we hem noemen, reed ik twee jaar geleden bij de aankoop en ik voelde meteen dat hij het was. Hij is heel lief in de omgang en er grappig. Op stal vraagt hij altijd aandacht. In het begin was hij hel braaf, maar daarna kreeg hij toch wat streken. Hij staat bij, Lisanne Boer, een vriendin van mij op stal en gelukkig kon zij mij helpen. Toen ging het een stuk beter, maar helaas daarna toch weer mis.”

Rustig

“Ik heb toen hulp ingeroepen van Nienke Tilma. Zij heeft hem een tijdje gereden en onder haar begeleiding ben ik ik hem zelf weer gaan rijden. Dat gaat nu al weer een jaar heel erg goed. Je moet bij hem niet vooral rustig blijven als hij spanning opbouwt. Je moet hem dan niet harder gaan aanpakken, maar gewoon rustig doorrijden. Mijn band met hem is nu veel beter.”

Hoofd leeg

“Het is met Hoefslag@Home ideaal dat je de proeven thuis kunt rijden en met het commentaar kun je weer aan de slag. Ik rijd Harrie altijd ’s avonds na mijn werk. Ik werk als analist op het laboratorium van het UMCG. het is heerlijk om na het werk even je hoofd leeg te maken en de rest te vergeten. Mijn doel met Harrie is om een nog betere band met hem te krijgen om fijn op wedstrijd te kunnen gaan. En natuurlijk is  de Z dan wel mijn droomdoel.” (CdB)

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit

De pas 15-jarige Sterre van Ast is heel fanatiek en super serieus bezig met haar sport, dressuurrijden. Met haar pony Dusty start ze binnenkort L2 en dat is te danken aan haar instructrice Nina van Mook en haar logboekje.

“Mijn pony Dusty is negen jaar en heb ik sinds zondag een jaar. Pas op mijn twaalfde ben ik begonnen met rijden en toen had ik een leasepony. Het leuke is dat dat de moeder van mijn pony Dusty is. Toen ik begon met rijden, merkte ik meteen dat het mijn passie was.”

Familietrekje

“Het klikte meteen met Dusty. Ze houdt van aandacht en wil alles goed voor je doen. Ze is ook overal voor in, ze vindt alles leuk, als je het maar samen met haar doet. Zo rijden we in het bos, springen we, zijn we mee geweest op ponykamp en zelfs fotoshoots vindt ze leuk om te doen. Het is een pony met veel energie. Ze heeft ook trekjes van haar moeder. Als je haar bijvoorbeeld wil pakken uit de wei, gaat ze eerst een paar rondjes om je heen rennen. Dat doet ze echt voor de lol, want daarna kun je haar gewoon pakken.”

Nuttig en leuk

“Vanaf het begin houd ik een logboekje bij. Daarin schrijf ik waar ik de komende maand aan wil werken. Bijvoorbeeld de volte echt rond rijden. Ik schrijf dat gedurende de maand op waar ik op moet letten en welke hulpen ik moet geven om die volte dan echt rond te rijden. Regelmatig lees ik ook even terug in mijn logboekje, dat is niet alleen nuttig. Het is ook heel leuk om dat terug te lezen en dan te zien hoe ver je inmiddels al weer bent.”

Vooraf overleg

“Onze vijfde wedstrijd samen was al direct de Gelderse kampioenschappen. Daar ben ik best trots op. Ik les bij Nina van Mook en zij helpt mij heel goed. Ik krijg dan een uur les, waarin ze heel goed uitlegt wat ik moet doen om het beter te maken. We oefenen ook wel eens een proefje en dan oefenen we de volgende les de losse oefeningen om die nog beter te rijden. Sowieso overleggen we altijd van te voren even over waar we in de les aan gaan werken. Ik hoop met Dusty nog heel veel leuke dingen te doen en natuurlijk zou het leuk zijn om de Z te bereiken.” (CdB)

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit/Equigeniek

Volg ons!

102,857FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer