Tags Posts tagged with "atypische myopathie"

atypische myopathie

esdoornzaden esdoorn
Esdoorn

Vanwege het jaargetijde èn vanwege de harde wind is het zaak om weer opmerkzaam te zijn op esdoornzaden in de wei of paddock.  De zaden kunnen atypische myopathie veroorzaken wanneer je paard ze opeet.

Bij atypische myopathie, ook wel weidemyopathie, wordt in zeer korte tijd de stofwisseling in de skeletspieren zodanig aangetast dat het paard moeilijk tot niet meer beweegt.

Fatale afloop

Atypische myopathie is een zeer ernstige, vaak fatale, spierziekte bij paardachtigen. Meer dan 75% van de aangetaste dieren sterft aan deze aandoening. Dat gebeurt meestal binnen drie dagen na het begin van de symptomen.

Er bestaat voorlopig geen remedie. Paarden die de ziekte overleven, kunnen wel volledig herstellen. Eventueel houden ze er hartritmestoornissen aan over.

Het is ondertussen bekend dat het gif dat verantwoordelijk is voor het optreden van atypische myopathie voorkomt in de zaden van bepaalde esdoorns, waaronder de Acer pseudoplatanus (gewone esdoorn). Daarom wordt Atypische Myopathie tegenwoordig ook wel ‘esdoornvergiftiging’ genoemd. Verder onderzoek is nog noodzakelijk, maar ook de zaailingen (scheuten – kleine plantjes die uit de zaden groeien) zouden deze toxines bevatten.

Herkauwers niet gevoelig

Esdoornvergiftiging komt vooral voor bij paarden en pony’s, maar ook ezels en zebra’s kunnen getroffen worden. Herkauwers en andere herbivoren lijken niet gevoelig voor esdoornvergiftiging.

De esdoorn vormt het hele jaar door een gevaar, mede omdat de zaden, vooral op de wei, lang kunnen blijven liggen.  De zaden kunnen zich honderden meter verspreiden, maar het zouden ook zomaar kilometers kunnen zijn. De wind speelt daarbij uiteraard een grote rol.

Adviezen

Paardenpunt Vlaanderen gaf eerder de volgende adviezen met betrekking tot de beperking van de gevaren van de esdoorn.

  • Beperk (tijdelijk) de toegang tot weides die zaailingen van de gewone esdoorn (Acer pseudoplatanus) bevatte. Of sluit eventueel deze delen af voor de paarden.
  • De tijd die het paard doorbrengt op de weide te beperken (de meeste klinische gevallen stonden langer dan 6 uur/ dag op de weide) en eventueel de paarden te voederen alvorens ze op de weide te laten.
  • Een weiderotatie te organiseren zodat de paarden enkel op weiden met voldoende gras staan.
  • Geen hooi of ander voeder op dezelfde grond te plaatsen.
  • De zaailingen zo vroeg mogelijk te verwijderen (maaien, vermalen…; eventueel kunnen ze zelfs verbrand worden). Vermijd toxische producten i.v.m. milieubescherming. Opgelet, de paarden kunnen op dat moment nog niet op de weide gelaten worden omdat zelfs de gehooide zaailingen toxines kunnen bevatten. Er wordt aangeraden te wachten tot de zaailingen volledig zijn afgebroken en het gras voldoende is gegroeid.
  • De omliggende esdoorns eventueel te verwijderen om te vermijden dat ze bloemen en zaden produceren die op het weiland terecht komen.

Bron: Hoefslag / Paardenpunt Vlaanderen

Foto: archief

esdoornzaden esdoorn
Esdoorn

Paardenpunt Vlaanderen blijft waarschuwen voor de giftige zaden van de esdoorn. Het lijkt om een verschijnsel dat hoort bij de herfst, maar de zaden liggen nog steeds op het land.

Juist omdat het gras nu nog niet zo lang is, is de kans dat paarden de zogenaamde ‘helikoptertjes’  opeten groot.

Met het eten van de bladen of zaden van een esdoorn ontstaat het risico op atypische myopathie, een levensbedreigende spierziekte bij paarden.

Atypische myopathie

Bij atypische myopathie, ook wel weidemyopathie genoemd, wordt in zeer korte tijd de stofwisseling in de skeletspieren zodanig aangetast dat het paard moeilijk tot niet meer beweegt.

Er zijn manieren om het eten van esdoornzaadjes tegen te gaan:

• Beperk tijdelijk de toegang tot weides die zaailingen van de gewone esdoorn (Acer pseudoplatanus) bevatten. Of sluit deze delen eventueel af voor paarden.

• Beperk de tijden van je paard op de wei. In de meeste klinische gevallen stond het paard langer dan zes uur per dag op de wei. Je kan eventueel je paard voeren voordat hij de wei op gaat.

• Organiseer een weiderotatie, zodat de paarden alleen op weiden met genoeg gras staan.

• Plaats geen hooi of ander voer op dezelfde grond als waar de esdoornzaadjes liggen.

• Verwijder de zaailingen zo snel mogelijk. Je kan ze vermaaien, vermalen en zelfs verbranden. Vermijd hierbij het gebruik van toxische producten en let erop dat de paarden op dat moment nog niet op dat stuk grond kunnen. Zelfs de gehooide zaden kunnen toxines bevatten. Het beste is om te wachten totdat de zaailingen volledig zijn afgebroken en het gras voldoende gegroeid is.

• Verwijder de omliggende esdoorns als dat mogelijk is. Je vermijdt zo dat de bloemen en zaden op het land terecht komen.

Bron: Paarden.Vlaanderen

Foto: archief

De internationale onderzoeksgroep voor atypische myopathie waarschuwt: het aantal gevallen van atypische myopathie stijgt de laatste dagen. Voorkom dat paarden in de buurt van esdoornbladeren (de helikoptertjes) en -zaden komen, meldt de GDD.

Esdoornbladeren en -zaden

Als paarden ontkiemende esdoornzaden eten, kunnen ze vergiftigd raken en atypische myopathie (AM) oplopen. Maar hoe voorkom je dat je paard de zaailingen eet? Loop bijvoorbeeld een rondje door de wei voordat de paarden de wei in gaan. Als er zaadkiemen zijn, kun je deze onschadelijk maken door ze te maaien of verbranden.

Symptomen

AM is een zeer ernstige ziekte. Paarden die de vergiftiging oplopen verkrampen, bewegen moeilijk, gaan verkrampt liggen en zijn soms benauwd. Daarnaast kan de urine ook opvallend donker zijn. De getroffen dieren tonen sterk verhoogde spierwaardes (CPK, ASAT en LDH) in het bloed.

Dodelijk

AM komt niet vaak voor, maar heeft bijna altijd de dood als gevolg. Het wordt het vaakst geconstateerd bij paarden die in kale weides lopen en niet tot nauwelijks bijgevoerd worden. Deze omstandigheden stimuleren de dieren vaak om de wat minder smakelijke esdoornzaden te eten.

Als jouw paarden in een weide lopen waar esdoorns omheen staan, is het goed om met een tijdelijke omheining de risicoplekken af te zetten. Daarnaast is het belangrijk om de paarden bij te voeren en de tijd die ze doorbrengen in de weide te minimaliseren.

 

Bron: GDD

Foto: Remco Veurink

0 175
Foto: Remco Veurink

Atypische myopathie is een mysterieuze maar vaak dodelijke ziekte bij paarden, die het meest voorkomt in de lente en herfst. De ziekte verzwakt de spieren van het paard en kan tot uiting komen met plotselinge stijfheid, spiertrillingen, koliekachtige tekenen, donkere urine en een lage lichaamstemperatuur. Het sterftecijfer ligt rond de 70%. Als eigenaar kun je maatregelen treffen om atypische myopathie te voorkomen.

Esdoorn

Onderzoekers publiceerden in 2013 een studie, zij ontdekten dat gifstoffen uit de zaden van de esdoorn waarschijnlijk de oorzaak zijn. Het onderzoek omvatte zeventien paarden uit Nederland, Duitsland en België. Het team onderzocht de weiden van twaalf paarden, en esdoorn bleek in alle gevallen aanwezig te zijn.

Schaarse weiden

Atypische myopathie is niet besmettelijk en kan paarden van alle leeftijden en soorten treffen, jonge paarden kunnen kwetsbaarder zijn. De uitbraken van deze dodelijke ziekte zijn meestal in de herfst; slachtoffers staan meestal in schaarse weiden. Zaden liggen op de grond liggen en worden dan gegeten bij gebrek aan andere beweiding. In het begin kan de ziekte erg snel gaan, waardoor sommige paarden levenloos in hun weide worden gevonden.

Voorkomen en behandelen

Als eigenaar dien je de plekken waar esdoornzaden zijn gevallen af te zetten en regelmatig de weide te controleren, om ervoor te zorgen dat de zaden van nabijgelegen esdoornbomen niet zijn binnengewaaid. Wanneer er weinig gras in de weide staat, dienen de paarden voorzien te worden van voldoende hooi. Het is verstandig om de zaden regelmatig uit de wei te rapen en weg te gooien. Neem direct contact op met een dierenarts, bij een vermoeden van atypische myopathie. Paarden die vroegtijdig zijn gediagnosticeerd door een bloed- of urinetest kunnen worden behandeld met intensieve zorg. Zodra er echter ziekteverschijnselen aanwezig zijn, is atypische myopathie al ernstig.

Bron: Horse&Hound

herfst paarden bomen

De Britse vereniging van dierenartsen waarschuwt paardeneigenaren om er goed op te letten dat paarden geen esdoornzaden (de zogenaamde helikoptertjes) eten.  ‘Omdat er nog maar weinig gras staat, zijn paarden eerder geneigd ervan te eten,’  zegt een van de dierenartsen tegen Horse & Hound.

Met het eten van esdoornbladen of -zaden ontstaat het risico op atypische myopathie (AM), een levensbedreigende spierziekte bij paarden.  Bij atypische myopathie, ook wel weidemyopathie genoemd, wordt in zeer korte tijd de stofwisseling in de skeletspieren zodanig aangetast dat het paard moeilijk tot niet meer beweegt.

Groot risico

Deskundigen van de British Equine Veterinary Association waarschuwen dat de kans om de ziekte op te lopen op dit moment groot is. Met de herfst vallen immers de blaadjes (en zaadjes!) van de bomen, maar er staat ook minder gras, waardoor paarden eerder geneigd zijn de bladeren en zaden op te eten.

Kale weides, mogelijke hooitekorten en veel wind zorgen voor een verhoogd risico.

De oorzaak van de ziekte is het toxine hypoglyxine A, dat wordt aangetroffen in de gewone esdoornboom. De helikoptervormige zaden verspreiden zich in een straal van tot wel 4 kilometer.

Ieder grassprietje afgrazen

Volgens dierenarts Adam Redpath eten paarden de zaden normaal gesproken niet. ‘Maar wanneer paarden ieder laatste grassprietje afgrazen, kan dat wellicht anders zijn.’

Hij raadt paardeneigenaren aan goed te inventariseren waar esdoornbomen in de buurt van de weide staan. ‘Voer voldoende hooi om te voorkomen dat paarden esdoornzaden eten, maar controleer ook of ze niet in je hooi zitten.’

Bron: Horse & Hound Paardenarts

Foto: Remco Veurink (archief)

0 949
esdoornzaden esdoorn
Esdoorn

Uit nieuw onderzoek is gebleken dat paarden die lijden aan Atypische Myopathie, baat zouden kunnen hebben bij de inname van actieve kool. Wetenschappers ontdekten dat actieve kool ervoor kan zorgen dat de stof die wordt afgegeven door de esdoornzaden minder goed door het lichaam wordt opgenomen. Dit zou paarden die nog niet ernstig ziek zijn, maar wel van de esdoornzaden hebben gegeten, kunnen helpen.

Hypoglycine A

Atypische myopathie is een ziekte die vaak in het voor- en najaar gezien wordt, en nog te vaak fataal afloopt. Het kan worden veroorzaakt door het eten van esdoornzaden (najaar) of -zaailingen (voorjaar) die een hoge concentratie hypoglycine A bevatten.

Wetenschappers van de universiteit in Wenen stelden zichzelf tot doel om een middel te vinden dat oraal aan paarden gegeven kan worden om de hypoglycine A te binden en ervoor te zorgen dat het niet goed wordt opgenomen door het paardenlichaam. Ze hebben verschillende middelen getest die reeds gebruikt worden in de diergeneeskunde, waaronder actieve kool en minerale olie. Vervolgens werd er weefsel uit de nuchtere darm afgenomen en getest op de aanwezigheid van hypoglycine A nadat een van de middelen was toegediend. Hieruit bleek dat met actieve kool de beste resultaten werden geboekt.

Preventie

‘Voor de eerste keer blijkt uit een onderzoek dat er stoffen zijn die ervoor kunnen zorgen dat hypoglycine A in mindere mate door het lichaam opgenomen wordt’, zo valt te lezen in het onderzoek. ‘Actieve kool zou preventief gegeven kunnen worden aan weidegenoten van een paard met Atypische Myopathie, maar ook aan paarden die nog niet ernstig ziek zijn.’

De resultaten van het onderzoek zijn gepubliceerd in de editie van maart 2018 van het Equine Veterinary Journal. Verdenk je je paard van Atypische Myopathie? Contacteer altijd een veearts.

Bron: Horse & Hound
Foto: Shutterstock

 

 

0 300
esdoornzaden esdoorn
Esdoorn

De universiteiten van Luik en Gent slaan alarm vanwege het hoge aantal gevallen van Atypische Myopathie dat in korte tijd gemeld is. In het najaar van 2016 werden er in Europa meer dan 250 paarden ziek. Dit voorjaar zijn er binnen enkele dagen tijd al meer dan dertig zieke paarden gemeld.

Naar verwachting is de daadwerkelijke hoeveelheid slachtoffers hoger omdat niet alle eigenaren en dierenartsen de universiteiten op de hoogte stellen.

Esdoorn

Atypische Myopathie is een ernstige spieraandoening die veroorzaakt wordt door het eten van de zaden (najaar) en de scheuten (voorjaar) van esdoorns. Nu het mooier weer wordt komen de zaailingen naar boven en is uiterste voorzichtigheid geboden.

De beste maatregel die kan worden genomen is om de paarden te verplaatsen naar een weide of paddock waar geen esdoorns staan. Als dit niet mogelijk is, is het belangrijk om alle zaailingen zorgvuldig te verwijderen en ervoor te zorgen dat de paarden voldoende gras of hooi te eten hebben.

Paardenhouders worden geadviseerd om hun paarden goed in de gaten te houden. Als een paard veel ligt, moeilijk overeind komt en zeker wanneer het dier donkere urine heeft, moet er onmiddellijk ingegrepen worden.

Lees hier meer over Atypische Myopathie.

Bron: Equnews
Foto: Shutterstock

0 240
Paarden in de wei. Foto Shutterstock

Nu het herfstige weer haar intrede doet, is het weer uitkijken geblazen voor de esdoornbladeren. Als paarden er teveel van eten, kunnen ze tot atypische myopathie leiden, een aandoening waar ze aan kunnen overlijden.

Atypische myopathie is een zeer ernstige myopathie (met stijve spieren en koffiekleurige urine), die vooral in het najaar optreedt met slecht weer bij (jonge) dieren met weidegang. Soms worden paarden met deze aandoening dood gevonden.

Recent onderzoek in de Verenigde Staten heeft aangetoond dat paarden atypische myopathie krijgen door opname van Hypoglycine A dat in esdoornzaden zit. In samenwerking met de Verenigde Staten wordt dit in Nederland ook verder onderzocht.

Anamnese

  • Grazende paarden (gras grootste deel vd voeding)
  • Acuut begin symptomen
  • Vaak meerdere dieren in een koppel
  • Meestal in de herfst, kan ook winter en lente
  • Typisch weer: koud, nat, wind en dus losse bladeren en zaden
  • Bij een uitbraak paarden soms dood gevonden

Symptomen

  • Spierzwakte en stijfheid
  • Ademhaling sneller en/of moeilijk
  • Tachycardie
  • Geen koorts
  • Spiertremoren
  • Liggen
  • Snel verergerende symptomen
  • Dier eet meestal  nog wel
  • Myoglobinurie (koffiekleurige urine)
  • Bij rectaal onderzoek vaak volle blaas
  • Snelle dood (meestal binnen 3 dagen)

Pathologie

  • Geen andere oorzaken dood gevonden
  • Geen duidelijke macroscopische laesies
  • Verkleuring spieren met name van hart, ademhaling en staan/houding
  • Bij histologie degeneratie spiervezels in bovengenoemde spieren
  • Met name necrose van type I vezels
  • Vetstapeling in type I vezels
  • Zeker wanneer er meer paarden op eenzelfde weide staan is bij een dood gevonden paard sectie aanbevelenswaardig. Deze kan worden uitgevoerd bij het Veterinair Pathologisch Diagnostisch Centrum van de faculteit Diergeneeskunde (030-253 3195) te Utrecht. Hier zijn kosten aan verbonden. Als de eigenaar dit niet wil, kunt u overwegen het dode dier nog te catheriseren en de urine te bekijken. Donkerbruine urine is wel erg suggestief.

Therapie / management

  • Onmiddellijk absolute rust van de patiënt en warm houden
  • Altijd dierenarts naar paard in plaats van paard naar dierenarts transporteren
  • Indien mogelijk alle dieren van weiland verwijderen, liefst opstallen of naar ander weiland en bijvoeren; indien verplaatsen niet mogelijk is, het weiland zo goed mogelijk schoonmaken en ontdoen van paddenstoelen, bladeren, zaden, eikels etc. en de paarden bijvoeren met goed hooi of eventueel kuil
  • Klinisch onderzoek en bloedonderzoek (CK, AST, LDH, lactaat, glucose) om diagnose te bevestigen
  • Spierontspannende middelen zoals acepromazine
  • Laxeren met paraffine indien bladeren/zaden/spruiten redelijk recent zijn gegeten
  • Veel infuus (minimaal tot urine weer normale kleur heeft) met NaCl 0.9%. Pijnstilling met NSAID’s (pas op met dosering, liefst samen met infuus geven)
  • Indien mogelijk:
    • 2,5 tot 5% glucose bij infuus (liefst onder begeleiding bloedwaarde van glucose) en therapie met insuline om glucose optimaal op te nemen (onder begeleiding bloedwaarden glucose) (insuline 0.4 IU/kg LG)
    • Carnitine iv 15 mg/kg lg, in een halve liter NaCl langzaam toedienen (verestering tot carnitine-ester van vetzuurmetabolieten maakt metabolieten onschadelijk en zorgt voor excretie via urine); carnitine is (beperkt) eventueel bij de Universiteitskliniek voor Paarden te krijgen
    • Vitamine E en B2 (riboflavine) als supplement verstrekken
  • Patiënten kunt u altijd telefonisch overleggen met Inwendige Ziekten 030-253 1111

Bron: Universiteit Utrecht

Foto: Shutterstock/Rita Kochmarjova

0 405
veulens

De faculteit Diergeneeskunde van de Universiteit Utrecht en RIKILT Wageningen UR onderzochten de sterfte van paarden ten gevolge van atypische myopathie. Deze ernstige spieraandoening kan optreden na het eten van esdoornbladeren, -zaden en/of -spruiten waarin de giftige stof hypoglycine A zit. In honderden monsters van allerlei esdoornsoorten hebben zij onderzocht in welke soorten het gif wel of niet voorkwam. Bij de gewone esdoorn werd het gif aangetroffen. Bij de veldesdoorn en de Noorse esdoorn was dat niet het geval.

In West-Europa sterven jaarlijks honderden paarden aan atypische myopathie (ook wel ‘weidemyopathie’ genoemd). Vroeger stierven vrijwel alle paarden aan deze aandoening. Tegenwoordig wordt de aandoening eerder onderkend en sneller behandeld. Toch is het percentage dieren dat er aan sterft nog steeds 70%. Voorkomen van de ziekte is dus van zeer groot belang.

Veldesdoorn is oké

De oorzaak van atypische myopathie is de stof hypoglycine A, die soms wel en soms niet in de esdoorns aanwezig is. Voor eigenaren van paarden met esdoorns rond hun weidelanden en paddocks is het dus belangrijk om te weten met welke soorten esdoorns ze te maken hebben. De onderzoekers deden een oproep naar paardeneigenaren om monsters van hun esdoorns toe te sturen. Zij ontvingen 278 monsters van de drie meest voorkomende soorten esdoorns in Nederland, de gewone esdoorn (Acer pseudoplatanus), de veldesdoorn of Spaanse aak (Acer campestre) en de Noorse esdoorn (Acer platanoides). In alle zaden, bladeren en spruiten is de concentratie hypoglycine A gemeten. Bij de veldesdoorn en de Noorse esdoorn werd de gifstof niet aangetroffen. Daarentegen bevatte elk monster van de gewone esdoorn wel hypoglycine A. Het lijkt er dus op dat de veldesdoorn en de Noorse esdoorn zonder bezwaar rondom een weide of paddock kunnen staan.

Hypoglycine A

De aanwezigheid van hypoglycine A in de bladeren, zaden en spruiten van de gewone esdoorn wil echter niet zeggen dat deze boom per definitie onveilig is. Er zijn namelijk vele duizenden weides met gewone esdoorn eromheen waar de paarden niet ziek worden. Ook de hoogte van de concentratie hypoglycine A bleek niet veel te zeggen over het ziek worden van paarden. Er spelen dus mogelijk nog meer factoren een rol bij het ontstaan van de aandoening.

Preventiemaatregelen

De onderzoekers adviseren om paarden, die volledig weidegang krijgen in een wei waar gewone esdoorns omheen staan, in het najaar altijd ruim voldoende goede kwaliteit ruwvoer bij te voeren (op een droge plek neerleggen) en een schuilmogelijkheid te bieden. Verder kan men de weide blad- en zadenvrij maken door bijvoorbeeld de wei te verkleinen met schrikdraad om zo de afstand tot de bomen groter te maken. Zo nodig kan men, bijvoorbeeld met een bladblazer, bladeren en zaden verwijderen. Bij een storm is het ook verstandig de paarden binnen te houden of binnen te zetten tot de afgewaaide takken, bladeren en de zaden zijn verwijderd. Met het oog op het welzijn van de paarden is het natuurlijk beter om tijd en energie stoppen in het bladvrij houden van de wei in plaats van de paarden langdurig op stal te houden.

Het onderzoek naar esdoorns is gepubliceerd in Journal of Veterinary Internal Medicine.

Bron: Wageningen UR

Foto: Remco Veurink

0 173

Wanneer de herfst begint en er bladeren en zaden van de bomen vallen, kunnen deze door grazende paarden worden opgegeten. Daarmee ontstaat het risico op Atypische Myopathie (AM), een levensbedreigende spierziekte bij paarden. Deze ziekte wordt veroorzaakt door de bladeren en zaden van de esdoorn, een boomsoort die veel in Nederland voorkomt.

Wat is AM?

Bij Atypische Myopathie wordt in zeer korte tijd de stofwisseling in de skeletspieren zodanig aangetast dat het paard moeilijk tot niet meer beweegt. Omdat AM tamelijk recent ontdekt is (1984), is er betrekkelijk weinig over bekend en bestaat er nog geen effectieve behandeling. Sinds 2000 komt de ziekte steeds vaker voor. AM kan binnen 24 uur fatale gevolgen hebben door de spierafbraak bij een tot op dat moment kerngezond paard. De ziekte wordt voornamelijk gezien bij jonge, grazende paarden in het najaar, bij de omslag naar koud, nat en winderig weer, maar komt af en toe ook in het voorjaar voor. De gevallen van AM worden niet landelijk geregistreerd, maar naar schatting krijgen in Nederland tussen de tien en zestig paarden per jaar deze ziekte.

Er is een verband gelegd tussen AM en beschimmelde esdoornbladeren, maar recenter onderzoek  heeft aangetoond dat de zaden en zaailingen van bepaalde (dus niet alle!) esdoornsoorten Hypoglycine A bevatten, de stof die naar alle waarschijnlijkheid AM veroorzaakt. Dit wordt nog nader onderzocht. Er komen drie soorten esdoorns voor in Nederland, maar Hypoglycine A is alleen aangetroffen in de zaden van de gewone esdoorn en niet in die van de Noorse esdoorn en veldesdoorn/Spaanse aak.

De symptomen van AM
  • Spierzwakte of spierstijfheid
  • Spiertrillingen
  • Zweten
  • Onderkoeling
  • Het paard gaat vaak liggen/kan niet meer opstaan
  • Het paard beweegt moeilijk, stijf of helemaal niet meer
  • Versnelde en/of moeilijke ademhaling en verhoogde hartslag
  • Door spierafbraak is de urine vaak koffiekleurig en heeft het paard een volle blaas

Heb je een vermoeden van Atypische Myopathie? Raadpleeg dan direct een dierenarts, geef het paard onmiddellijk absolute rust en houd het warm. Verwijder indien mogelijk alle andere paarden uit het weiland. Omdat het paard absolute rust moet hebben is het noodzakelijk dat de dierenarts op de desbetreffende locatie komt en het paard niet getransporteerd wordt.

Houd weilanden altijd zoveel mogelijk vrij van bladeren en zaden, maar haal ook paddenstoelen en takken, bladeren en zaden van giftige bomen en struiken weg om andere problemen te voorkomen.

Meer weten over dit onderwerp? Lees hier het volledige artikel Atypische Myopathie op Paardenarts.nl.

Mark van Manen (paardenarts & auteur bij Paardenarts.nl)

Meer over de auteur: ‘Sinds Januari 2010 ben ik dierenarts bij Paardenkliniek Wapenveld. In 2002 ben ik begonnen met de studie Diergeneeskunde aan de Universiteit van Utrecht; na een algemene opleiding tot allround dierenarts ben ik afgestudeerd als erkend paardenarts. Tijdens mijn studie heb ik bijna twee jaar onderzoek gedaan naar de invloed van hoofd/halshouding op het ontstaan van blessures aan de halswervelkolom. Naast de algemene geneeskunde en fertiliteitbegeleiding van het paard hebben hoofd-, gebit-, hals- en rugproblemen mijn speciale interesse.’

De Hoefslag publiceert wekelijks een actueel artikel van Paardenarts.nl; het onafhankelijke platform voor paardenhouders door paardenartsen, waar men (betrouwbare) informatie over paardengezondheid en -welzijn kan vinden. Paardenarts.nl schrijft in samenwerking met paardenartsen en specialisten veterinaire artikelen. Naast de Veterinaire Kennisbank biedt Paardenarts.nl handige tools voor paardenhouders zoals de Paardenarts Locator en de Ent-herinnering. Via een nieuwsbrief en Facebook blijft men op de hoogte van nieuwe en seizoensgerelateerde artikelen.  

Volg ons!

102,705FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer