Tags Posts tagged with "Anky van Grunsven"

Anky van Grunsven

Lotte Meulendijks - Welt Hill
Lotte Meulendijks - Welt Hill CDI de Peelbergen 2019 © DigiShots

Lotte Meulendijks heeft de Grand Prix-ruin Eton (v Wynton), in eigendom van Anky van Grunsven en Cindy van Vugt, onder het zadel gekregen. “Het gaat heel goed”, vertelt de amazone. “Het is jammer dat we vanwege de omstandigheden nu niet op wedstrijd kunnen, maar dat staat zeker wel op de planning!”

Omdat zus Anne Meulendijks de hengst Guardian S rijdt bij Van Grunsven, ontstond zo het idee om Eton door Lotte te laten rijden. “Zodoende is het balletje gaan rollen”, legt Lotte uit. “Ik heb Eton een keer geprobeerd bij hen op stal en dat ging gelijk hartstikke goed. Toen is besloten om hem mee naar huis te nemen om hem verder te gaan rijden. Het is voor mij natuurlijk een super kans en heel gaaf dat iemand zoals Anky het vertrouwen in mij heeft om mij hiervoor te vragen.”

Grand Prix

De 11-jarige Eton werd opgeleid door Anky en tot op Grand-Prix-niveau uitgebracht door de Belgische amazone Jorinde Verwimp. “Het is een heel fijn paard om te rijden”, vindt Lotte. “Hij is ook heel mooi, er komt wel echt iets binnen! Het is kwalitatief een heel goed paard, en dat hij al ervaring heeft op het hoogste niveau, is voor mij ideaal. Daar kan ik mooi van leren. Ik ben op dit niveau nog niet zo ervaren.”

De amazone leidde al een aantal paarden op tot Junioren- en Young Riders-niveau, waaronder Parole (v Pasolongo), Tom Tom Go (v Cabachon) en Welt Hill (v Welt Hit II). “Welt Hill heb ik zelf opgeleid t/m GP/U25 niveau en dat is voor mij ook de eerste keer dat ik dat niveau bereikte”, legt ze uit. “Het is dus best even wennen om op iemand anders werk door te gaan, maar om zelf dat gevoel in de GP oefeningen te krijgen, is dat voor mij heel goed. Eton is wat dat betreft ideaal voor de overstap straks naar de U25.”

Mooie scores

Naast Eton heeft Meulendijks nog twee potentiële U25-paarden op stal. Welt Hill en de Armani-nakomeling Fantastique. “Welt Hill heb ik nu een aantal keer uitgebracht in de U25 en met succes. Daar kwamen hele mooie scores uit. De laatste wedstrijd wonnen we de U25/GP rubriek met bijna 70%. Dat we het samen de weg van de basissport naar GP niveau af hebben gelegd is natuurlijk extra gaaf. Fantastique heb ik nu twee keer in de Lichte Tour gestart, dat ging heel goed. Nu trainen we door naar de U25. Daar heb ik nu alle tijd voor en dat pakt hij hartstikke goed op. Fantastique is een superfijn paard en doet heel goed zijn best. Het is allemaal nog niet heel bevestigd, hij moet ook alles nog leren, maar we hebben wel al een beginnetje gemaakt.”

Mee naar Anky

Hoewel de amazone zelf bij Emmelie Scholtens traint, is ze ook van plan om Eton zo nu en dan mee te nemen naar Van Grunsven. “Anky weet eigenlijk nog helemaal niet zo goed hoe ik rijd. Ik heb Eton nu een keer meegenomen en dat klikte heel goed. Zij weet natuurlijk heel goed hoe het het beste werkt met hem. Ik ben daar ben nu nog wat zoekende in, maar met de hulp van Anky kan ik meteen op de goede manier voelen waar het naartoe moet. Het is heel fijn dat Anky ook zoveel vertrouwen in ons als combinatie heeft, ze laat mij heel vrij. Bij zowel Anky als Emmelie voel ik me heel erg op mijn gemak, het klikt erg goed. Beide trainsters zijn echte vakmensen, ik kan enorm veel van hun leren.”

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

0 227
rick ebbinge
Foto: Jacob Melissen

De 35-jarige draverpikeur Rick Ebbinge uit Kraggenburg (Noordoostpolder) is verkozen tot ‘Ruiter van het Jaar’.  De verkiezing van deze eervolle titel vindt ieder jaar plaats voorafgaand aan Indoor Brabant, dat op donderdag 12 maart van start gaat.

De commissie die de titel uitreikt bestaat uit Anky van Grunsven (voorzitter), Ed van den Bent, Andries van den Berg en Henk Rottinghuis.

Wereldkampioen Beroepspikeurs

Rick Ebbinge heeft de verkiezing te danken aan een uitzonderlijk succesvol jaar 2019. Absoluut hoogtepunt is het behalen van het Wereldkampioenschap voor de Beroepspikeurs. Het was voor het eerst dat een Nederlander deze wereldtitel veroverde.

Unaniem verkoos de commissie Ebbinge daarom tot ‘Ruiter van het Jaar’.

Grote omvang

Naast Ebbinge maakten ook Bram Chardon en Sanne Voets kans op de titel. Doorslaggevend bij de keuze voor Ebbinge was volgens het juryrapport dat hij de wereldtitel veroverde in een sport die wereldwijd van veel grotere omvang is dan de vierspansport. “Tijdens het Wereldkampioenschap liet hij gerenommeerde kampioensrijders, die hun sport veelal onder gunstiger omstandigheden kunnen beoefenen, achter zich.”

Bijzonder noemt de jury het ook dat de WK-titel voor het eerst in vijftig jaar naar een Nederlander ging. “Ook zijn zesde achtereenvolgende nationale titel, de winst in de Duitse Derby met Velten von Flevo en zijn onwaarschijnlijke buitenlandse winscore onderstrepen, dat Rick in een aanhoudende reeks van succesvolle jaren is uitgegroeid tot een van de grootheden in de vaderlandse drafsport.”

Rick is de vijfde drafsportvertegenwoordiger die de verkiezing voor deze eretitel wint.

Het volledige juryrapport vind je hier.

Alle voorgaande winnaars van de Ruiter van het jaar-verkiezing vind je hier.

Foto: Jacob Melissen

Jeanine Nieuwenhuis - Great Lady TC Jumping Amsterdam 2020 © DigiShots

Jumping Amsterdam riep Jeanine Nieuwenhuis uit als KNHS Talent van het Jaar 2019. De 24-jarige dressuuramazone ontving de felbegeerde prijs uit handen van Anky van Grunsven en Rob Ehrens. Vorig jaar was springruiter Kevin Jochems Talent van het Jaar.

Europees goud

Jeanine Nieuwenhuis heeft een geweldig sportief jaar achter de rug. De amazone won op het EK dressuur U25 twee keer een individuele gouden medaille en teamzilver. Dat waren prachtige prestaties met haar imponerende TC Athene (v. United). Nieuwenhuis won ook het Indoor- en outdoorkampioenschap in de U25. Daarna maakte ze de overstap naar de senioren waar ze inmiddels haar eerste overwinning heeft geboekt.

IJzersterke mentaliteit

Jeanine traint en werkt al vele jaren bij Tim Coomans in Oud-Beijerland. In de verkiezing van het KNHS Talent van het Jaar tellen de stemmen van drie partijen: bondscoaches en trainers, de pers en het publiek. Bij zowel de coaches en trainers als de pers werd Jeanine als winnaar verkozen. Bondscoach Imke Schellekens reageert “Op nummer 1 staat voor mij Jeanine Nieuwenhuis die met TC Athene een onwaarschijnlijke prestatie leverde tijdens het EK U25 door Europees kampioen te worden. Tevens maakte zij de overstap naar de senioren dat haar ook zeker niet onverdienstelijk afging.” Bondscoach van de Senioren Alex van Silfhout motiveert zijn keuze “Jeanine reed een super EK en vindt direct aansluiting bij de senioren.” Mischa Koot, lid van het KNHS Trainersplatform zegt “Jeanine want tja, wat moet je nóg meer doen dan bijna alles winnen! Superknap van haar en wat een ijzersterke mentaliteit heb je dan!” Jeanine Nieuwenhuis reageert “Ik vind het super ruig om Talent van het Jaar te zijn. Het was al fantastisch om lid te zijn van het KNHS Talententeam, dit maakt het nog mooier.”

Publieksstemmen

Eventing amazone Nina de Haas, die in 2019 voor het eerst was opgenomen in het KNHS Talententeam, kreeg de meeste publieksstemmen en ontving een prachtige staatsiedeken uit handen van Anky van Grunsven.

Bron: KNHS

Foto: Digishots

0 8654
Anky van Grunsven
Anky van Grunsven - Salinero Indoor Brabant 2013 © DigiShots

Anky van Grunsven was vrijdagavond te gast bij de talkshow Op1. Hier vertelde zij over Jumping Amsterdam en reageerde zij op de kritiek dat zij paarden zou mishandelen.

Terugkijken

Wanneer de presentator vraagt wat Van Grunsvens’ aandeel is in Jumping Amsterdam, reageert zij: “Ik ga er kijken en van de paardensport genieten.” Vervolgens blikt het programma terug op haar overwinning met Salinero op de Wereldruiterspelen van 2006 in Aken. Zelf geeft ze aan ook nog wel eens terug te kijken naar mooie momenten als deze. De afgelopen week keek ze terug naar haar proef met Bonfire van 1994, de keer dat ze voor het eerst Wereldkampioen werd.

Onlogisch

De vraag valt: “Hoe heb je het paard geleerd die stapjes te zetten?”. Van Grunsven vergelijkt het trainen van een paard met het leren lopen aan een kind. Vervolgens legt de drievoudig Olympisch Kampioene uit hoe het traject van beleren en opleiden in zijn werking gaat. “Ik vind het zo onlogisch, bij een kind kun je het voordoen maar bij een paard…”, stelt de presentatrice. “Mijn kinderen kunnen ook salto’s en zo, dat vind ik ook onlogisch, maar ze kunnen het wel!”, reageert Van Grunsven vergelijkend. Ze stelt: Ik kan een paard niet iets leren wat hij niet al kan.

Kritiek

Op de kritiek over onder andere het met een bit rijden, reageert Van Grunsven dat ze het jammer vindt dat dit nu naar buiten komt. “Ze roepen iets, en dat is negatief, dat trekt toch altijd wel aandacht. Dan denk ik; ‘Oké, iets in de paardensport doen wij niet goed, want wij laten dit gebeuren en dat is niet een positief signaal.’

Kijk de volledige aflevering via NPO Start.

Bron: NPO Start / Hoefslag

Foto: © DigiShots

Anky van Grunsven KNHS Trainersseminar Dressuur 2020 © DigiShots

Drie Olympiade-amazones gaven vandaag talentvolle jeugdruiters les tijdens het KNHS trainersseminar in Ermelo. Ze gingen met elkaar in gesprek om te zien wat de overeenkomsten en verschillen zijn van hun trainingsmethoden. Maar Anky van Grunsven (drievoudig Olympisch kampioen), Coby van Baalen (Olympisch zilveren medaille winnaar) en Imke Schellekens-Bartels (tweevoudig deelnemer en zilveren medaille winnaar van de Olympische Spelen) hadden eigenlijk heel veel overeenkomsten. Hierbij even de meest spraakmakende uitspraken:

  • Imke: “Een OS, WK of EK is maar voor weinigen weggelegd. De weg ernaar toe moet dus wel mooi zijn, anders heb je nooit voldoening. Een ruitersportcarrière bestaat misschien wel uit meer diepte- dan hoogtepunten. Zorg dus dat die weg ernaar toe plezier geeft. Ik denk dat ik nu wel meer geniet dan toen ik in het team reed, omdat ik nog bewuster samen met mijn paard bezig ben.”
  • Coby: “De Olympische Spelen zijn zo beladen; het geeft je de kennis om vooral bij jezelf te blijven.”
  • Anky: “Paardensport is een lifestyle. Je denkt er altijd over na hoe iets beter kan. Leren is het doel. Er zijn geen beperkingen als je de juiste insteek hebt. Zie geen beren op de weg. Als het linksom niet gaat, probeer het dan rechtsom. Wees creatief!” Coby vult aan: “Je bent altijd bezig je plan aan te passen aan je paard, zodat het verbetert.”
  • Coby over de juiste mentaliteit: “Ik weet nog goed dat we lang geleden een belangrijke wedstrijd hadden in Zuidlaren. Er waren eigenlijk alleen maar springwedstrijden en er was één ochtend dressuur. Voor de dressuurruiters was er bijna geen mogelijkheid om fatsoenlijk los te rijden. Iedereen klaagde erover. Behalve Anky, die reed met alle springruiters mee op de linker- of rechterhand en deed al haar oefeningen op de hoefslag.” Waarop Anky zegt: “Ik vind het zonde om energie te verspillen aan de verkeerde dingen.”
  • Anky: “Iedereen heeft zijn eigen manier van trainen. De vraag is altijd; welk stukje kun jij gebruiken voor jouw training?”
  • Coby: “Iedereen die succes heeft, heeft een systeem. Bewust of onbewust.”
  • Imke: “Kijk wat werkt of niet werkt, door trial and error.”
  • Anky: “Als je niks wil veranderen tijdens het rijden, geef dan ook geen hulpen, totdat je wat anders wil. En begin een oefening altijd op de makkelijke hand voor het juiste gevoel.”
  • Coby: “Ik laat de ruiter vaak de onderarm even ontspannen, door de combinatie te laten denken aan überstreichen. Dit om te kijken of het paard niet te veel op de hand steunt.”
  • Imke: “Ik stel altijd veel vragen aan mijn leerlingen om ze zelf na te laten denken en voor een stukje bewustwording.” Of zoals Anky al aangaf: “Ik ben een ‘vragende coach’.”
  • Anky: “Voordat je aan de pirouettes begint, moet je eerst een goede volte van acht meter kunnen rijden. Waarbij je paarden recht is en dus niet bijvoorbeeld over de buitenschouder of door je binnenbeen valt.”
  • Imke antwoordt op de vraag of je een probleem in de oefening oplost of juist eerst de basis aan moet pakken: “Ligt het probleem in de basis dan pak je die eerst aan. Zo niet, dan kun je het in de oefening zelf oplossen.”
  • Anky: “Zorg dat je de houding van je paard kunt afwisselen en kijk wat ruiter en paard aankunnen. Niet elke combinatie moet je laag, diep en rond laten rijden.”
  • Anky: “Simpele overgangen tussen stap en draf geven al een heel goed beeld van de africhting van je paard. Vertrekt het paard direct op de hulpen en komt het ook weer meteen netjes terug op de hulpen. Daarbij moet het paard in dezelfde houding kunnen blijven.”
  • Imke: “Rijd niet alleen maar voorwaarts, maar ook eens terug.”
  • Anky: “Als je niet in staat bent een fout te maken, ben je tot niets in staat. Je moet fouten durven maken, om er van te kunnen leren. Heel veel les vind ikzelf dan ook niet fijn. Je moet zelf leren voelen en uitproberen. Dat is belangrijk voor je ontwikkeling. Als het mis gaat of als het juist lukt, leer je er veel meer van dan van iemand die alles aan de kant voor je voorkauwt. Uiteraard ligt het  wel aan het niveau van de ruiter.”

Als laatste verscheen Marlies van Baalen voor het eerst weer in de ring, na de val van een paard in september waarbij ze haar heiligbeen brak: “Voor de eerste keer verschijnen we weer in het openbaar en het is echt een feestje”, glundert de amazone. Tijdens het rijden van Ben Johnson (v. Johnson) die alle Grand Prix oefeningen beheerst, nam ze het publiek figuurlijk mee op het paard. Ze vertelde wat ze onder haar voelde en hoe ze het oploste. Bijvoorbeeld: “Hij wil niet zo goed de hoek in, dan maak ik een overgang naar stap en rijd ik juist extra diep de hoek door. Dit herhaal ik totdat hij het begrijpt.” Ook liet ze het schakelen in de piaffe en passage zien. Ik denk dat het publiek en ook Marlies niet kan wachten om weer in de wedstrijdring actief te zijn. (CdB)

Foto: Digishots

 

 

0 3205
anky van grunsven

Nadat Anky van Grunsven een succesvol weekend beleefde met haar kinderen Yannick Janssen en Ava Eden kwam ze vervelend ten val. Familie van Grunsven was op concours in Nisse bij Jumpin’ de Weel. Toen Anky de vrachtwagen af stapte ging het mis. Ze beschadigde haar knie en moest rust nemen. ”Het zal een tijdje duren voordat ik weer mobiel ben, hopefully back in the saddle soon” liet ze weten.

Ziekenhuis

Via Instagram bracht ze een update naar buiten over haar knie. Anky heeft haar voorste- en achterste kruisband afgescheurd, botkneuzing en haar spieren hebben een flinke klap gehad. Helaas heeft de amazone daar nu ook trombose bij gekregen en is in afwachting van haar behandelplan. ”Geduld is niet mijn sterkste kant”.

 

Bron: Instagram Anky van Grunsven

Foto: Digishots

subtop dressuur

Toshihiko Kiso, een van Japan zijn meest bekende dressuurruiters, is drie maanden geleden overleden. Hij verloor de strijd tegen kanker.

Kiso, geboren op 29 november 1939, heeft 20 jaar lang op internationaal Grand Prix niveau gereden.

Naniny

Zijn eerste grote kampioenschap was tijdens het WK in Rome in 1998. Hij reed toen de Westfaler Giana Naniny (General x Alderfels). Hij kwalificeerde zich op Giana tevens voor het WK in 2002, maar trok zich nog terug voor de inspectie. Kiso heeft onder andere getraind met Anky van Grunsven, nadat hij haar KWPN’er Gere (v. Beaujolais) had gekocht.

Esko

Het meest succesvolle dressuurpaard van Kiso was de Westfaler ruin Esko. Hij bracht dit paard uit tijdens de Open Europees Dressuur Kampioenschappen en het WK in 2006. Hier eindigde Kiso als 80ste.

De La Vega

Zijn laatste internationale Grand Prix-paard was de Hannoveraanse ruin De La Vega (Davignon x Wolkenstein II). Hij bracht De La Vega uit op twee CDI’s in Japan in 2015. In 2016 schreef hij zich nog in voor het CDI in Tokyo, maar trok zich uiteindelijk terug.

Kiso runde tevens een ruiterclub in Japan, deze is nu gesloten. Hij werd 79 jaar oud.

Bron: Eurodressage 

Foto: Remco Veurink

chio rotterdam
Hans Dieter Dreher - Embassy II CHIO Rotterdam 2018 © DigiShots

Twee ruiters die in het verleden zeer succesvol zijn geweest in Rotterdam, kijken met veel enthousiasme uit naar de Longines FEI Europese kampioenschappen in Rotterdam.

Hoe leven Anky van Grunsven en Piet Raijmakers senior toe naar het EK in eigen land?

Anky: “Wat vind jij ervan Piet, een EK in eigen land?”

Piet: “Ieder jaar is er wel een groot kampioenschap, maar als het in eigen land is, wordt het wel net iets
specialer.”

Anky: “Om te rijden maakte het voor mij nooit zoveel uit waar het was. Maar als het in eigen land is, is het wel spannender. Omdat iedereen dan komt kijken. Misschien heb je dan iets meer druk, dat weet ik niet. Aan de andere kant scheelt het ook weer wat reistijd, dus dat is dan wel weer een voordeel.”

“Toen ging ‘ie alleen verder. Dat was
natuurlijk niet de bedoeling.”

Piet: “Haha, dat klopt! Er komt ook van alles bij kijken. Veel meer pers ook. Als het kampioenschap in
een ander land is, is dat veel minder. Ik heb al heel wat wedstrijden in Rotterdam gereden en ze zijn
gelukkig allemaal goed afgelopen. Of ja, op eentje na dan. Dat was bij de alternatieve Olympiade.”

Anky: Wanneer was dat?

Piet: “Dat was in 1980. Toen was jij nog maar net geboren.”

Anky: “Dat zegt me inderdaad niet zoveel. Vertel!”

piet-raijmakers

Piet: “Toen viel ik van mijn paard. We kwamen uit de driesprong en toen ging ‘ie alleen verder. Dat was
natuurlijk niet de bedoeling van het spelletje. Maar verder heb ik aan Rotterdam veel goede herinneringen.”

Anky: “Ik heb nog nooit een EK in Rotterdam gereden. Ik heb er wel een keer een wereldrecord gereden. In 2006 ging ik voor het eerst over de 80% heen met Salinero.”

Piet: “Oh, dat heb ik dan weer nooit bereikt.”

Anky: “Dat is ook een beetje lastig met springen hè, 80% halen. Ik vond het altijd mooi rijden daar. Die bosbaan was heel sfeervol, al is die grote baan natuurlijk wel mooier. Maar het heeft niet het magische van dat kleine baantje.”

Piet: “Dat klopt, maar Rotterdam heeft nu sowieso het mooiste stadion van Nederland, absoluut.”

“De goede paarden bij de juiste ruiters. Dat hoef ik jou niet uit te leggen, maar dat is heel belangrijk.”

Anky: “Maar Piet, denk je dat de springruiters kans hebben?”

Piet: “Ik heb er eigenlijk best wel een goed gevoel over. Begin dit jaar dacht ik dat we combinaties zouden gaan missen, maar de goede ruiters zijn opgestaan en meerdere combinaties hebben gestreden om in het team te kunnen. Ik heb er zelfs een héél goed gevoel over!”

Anky: “Het zijn er denk ik meer dan verwacht, hè, die het momenteel goed doen?”

Piet: “Ja, een paar jonge paarden, wat jonge combinaties. En de goede paarden bij de juiste ruiters. Dat hoef ik jou niet uit te leggen, maar dat is heel belangrijk.”

Piet: “En wat denk je van de dressuurploeg?”

Anky: “Ik denk dat Duitsland en Groot-Brittannië wel erg sterk zijn. Zweden ook. Nederland moet écht gaan rijden. We hebben een paar paarden nodig die richting de 80% kunnen lopen in de Grand Prix. Als het allemaal op z’n plek valt, kunnen ze wel een medaille halen. Maar we moeten zeker niet denken
dat we die medaille zomaar in de pocket hebben.”

“Edward Gal zal met Glock’s Zonik de kar trekken, maar daarachter moet ook goed gescoord worden.”

Piet: “Dat is gek eigenlijk. Dat moet niet kunnen voor een land als Nederland.”

Anky: “Ja, je moet wel de goede paarden hebben. Natuurlijk hebben we wel goede. Edward Gal zal met Glock’s Zonik de kar trekken, maar daarachter moet ook goed gescoord worden.”

Piet: “Ze zullen er echt voor moeten gaan. En niet afwachten tot de anderen fouten maken.”

Anky: “Is het niet lastig om die springruiters die volop actief zijn in die lucratieve Global Champions Tour, gemotiveerd te krijgen voor zo’n EK?

Piet: “Dat lukt wel. Onze Nederlandse ruiters hebben gelukkig niet de mentaliteit dat ze alleen maar voor het geld gaan. Gelukkig maar, want dat is ook niet goed voor de sfeer. Nee, die mentaliteit kan ik bij geen enkele ruiter ontdekken. Ze willen allemaal graag het Europees kampioenschap rijden.”

“Ik kwam in de stal en de deur van Bonfires box stond wagenwijd open. Hij stond mij aan te kijken van: er klopt hier iets niet.”

Anky: “Ken je Rotterdam ook een beetje buiten het CHIO-terrein?”

Piet: “Zeker. Ik heb al het een en ander meegemaakt daar. We gingen bijvoorbeeld altijd eten bij restaurant De Pijp. Er zitten ook heel wat gezellige kroegen. Daar maakten we wel gebruik van. Is dat iets van het springen of doen de dressuurruiters dat ook?”

Anky: “Echt wel. Ik kan me herinneren dat het op het concours ooit tot behoorlijk laat gezellig was. Ik dacht, anky van grunsvenik loop nog even langs de paarden voordat ik naar het hotel ga. Toen ik in de stal kwam, stond de deur van Bonfires box wagenwijd open. Hij stond mij aan te kijken van: er klopt hier iets niet, iemand moet die deur nog even dicht doen. De groom had het denk ik ook erg gezellig gehad. Gelukkig is Bonfire niet weggelopen.”

Piet: “Mooie verhalen zijn dat. Ik kwam een keer ‘s avonds bij het concours en er stond een autootje van de bloemist in de ring. Maar wij hadden geen shuttle meer om naar het hotel te gaan. Dus ik zei tegen Jos Lansink: ‘Hoe graag wil jij terug naar het hotel?’ Graag dus. Nou, dus wij in die auto. Staan we bij een stoplicht, staat er ineens politie bij ons. De auto stond opgegeven als gestolen. De organisatie van het evenement wilde me ook naar huis sturen, maar gelukkig kende ik wat mensen en kwamen we ermee weg. Er was niets aan de hand.”

Anky: “Haha! Ik denk dat jij wel meer sterke verhalen kunt vertellen dan ik. Bij mij is er wel ooit van alles gestolen in Rotterdam. Al mijn fietsen en slipjassen zijn eens weggehaald.”

Piet: “Dat meen je niet! In Rotterdam?”

“Ook al mijn onderscheidingen van de KNHS die op mijn jas zaten, waren weg.”

Anky: “Ja. Ook al mijn onderscheidingen van de KNHS die op mijn jas zaten, waren weg. Op de een of andere bijzondere manier heeft de politie in Rotterdam wel de fietsen gevonden, maar die slipjassen heb ik nooit meer teruggekregen.”

Piet: “Zoiets heb ik gelukkig nog nooit meegemaakt.”

Anky: “En ik ben nog een keer met zo’n klein motortje over de kop geslagen toen ik van stal kwam en iets te hard door de bocht vloog. Dat was geen succes. Wat denk jij, zouden andere ruiters ook dit soort dingen meemaken?”

Piet: “Dat doen ze wel, maar dat vertellen ze gewoon niet.”

Tekst: Robert Hüsken

Foto’s: Digishots

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 120)

Hans Peter Minderhoud, Glock's Flirt, foto: Remco Veurink
Hans Peter Minderhoud, Glock's Flirt

Elke maand vertelt een Olympisch kaderlid aan de KNHS over zijn fascinatie voor wedstrijden rijden, de eerste schreden op het wedstrijdpad, de mooiste herinneringen. En er zijn ook tips! Deze keer is TeamNL-ruiter Hans Peter Minderhoud aan de beurt, een vaste waarde in onze dressuurtop.

Wie is Hans Peter Minderhoud?

De in 1973 geboren Hans Peter Minderhoud begon als zesjarige jongen met paardrijden op een manege. Hij begon later aan de HEAO, maar koos toch voor een carrière in de paarden. Die startte bij Anky van Grunsven, bij wie hij jaren werkte. In 2006 begon hij een eigen stal. In 2012 ging hij samen met partner Edward Gal en trainer Nicole Werner de samenwerking aan met GLOCK met als doel jonge paarden op te leiden tot het hoogste niveau. Minderhoud kwam talloze malen in actie voor het Nederlandse team op EK’s, WK’s en Olympische Spelen. Met GLOCK’s Dream Boy N.O.P. won hij recent zilver op het NK Dressuur. Met deze hengst maakt Minderhoud deel uit van het Olympisch Kader dressuur, met Zanardi van het B-kader dressuur Senioren.

Samen in een leerproces

Op de vraag wat hij zo gaaf vindt aan wedstrijden rijden, reageert Hans Peter Minderhoud lachend: ‘Goede vraag eigenlijk… Als je paard voor elkaar is, is het leuk om de ring in te gaan en te merken dat je samen echt een band opbouwt. Daarvan word je je dan nog meer bewust dan wanneer je alleen thuis traint. Ik kan ook erg genieten van een mooie foutloze Grand Prix. De leukste wedstrijden zijn die waarin je met een nieuw paard start en er nog niet zo veel van afhangt. Dan zit je samen nog vooraan in een leerproces. Als het elke wedstrijd beter wordt, worden de verwachtingen hoger en komt er meer druk. Het is natuurlijk ook aan jezelf om daar goed mee om te gaan. Ik ervaar dat wel eens voor de eerste proef, de Grand Prix, maar als ik eenmaal aan het rijden ben, groei ik in de wedstrijd. Als het dan weer is gelukt, vind ik dat heel fijn.’

Het begin van Hans Peter Minderhoud

Minderhout herinnert zich nog goed hoe het begon. ‘Ik was jong en reed alleen onderlinge wedstrijdjes op de manege en wel eens een clubkampioenschap. Bij de pony’s heb ik alleen onderlinge wedstrijden gereden. Ik startte in mijn eerste B-proef toen ik 21 was. Ik had bij Anky gewerkt en was net bij Bollvorm begonnen. Daar kreeg ik een prachtige zwarte hengst te rijden. Die kon wel Z lopen, maar ik was nog nooit gestart, dus ik moest in de B beginnen. Dat is het enige paard dat ik daarin heb gereden. Ik vond het meteen heel leuk. Bijna elk weekend gingen we met een volle vrachtwagen op stap. Dan dacht ik, die kan wel L lopen, en nam ik hem mee op concours. Nu houden we ze langer thuis en neem ik een langere aanloop.’

‘Het was zoals het was en voor mezelf is het heel goed geweest dat ik zo vaak die ring in ben gereden. Het heeft me een schat aan ervaring en veel handigheid gebracht. Nu wacht ik langer tot ik hem echt voor elkaar heb en dat is voor het paard uiteindelijk beter.’

‘Toen was ik opeens ‘iemand”

‘Wat me bij is gebleven is het eerste WK voor jonge dressuurpaarden dat ik won. Dat was heel gaaf. Toen was ik opeens ‘iemand’. Mensen kwamen naar me toe en zeiden ‘Ik wist niet dat jij ook reed. Ik dacht dat je alleen kon opzadelen.”, blikt Minderhoud terug op zijn gaafste ervaring.

‘In 2007 wonnen we goud in Turijn. Ik zat in het team met Anky. Jaren eerder had ik haar paard vastgehouden terwijl ze op het podium stond. Het was zo’n moment waarop ik dacht, het is me gelukt. Bijzonder zijn ook de momenten waarop ik samen met Edward in het team zat en mijn eerste individuele medaille met GLOCK’s Johnson TN won, en de Olympische medaille met Exquis Nadine in 2008. Ik dacht, ik ben gewoon op de Olympische Spelen, en ik win ook nog een medaille! En recent mijn Wereldbekerfinaleoverwinning met GLOCK’s Flirt. Als ik geen wedstrijden meer zou rijden, zou ik waarschijnlijk wel minder rijden. Het geeft een extra dimensie. Ik heb daardoor veel mensen leren kennen en veel van de wereld gezien.’

Tip voor wedstrijddebutanten

Als tip voor wedstrijddebutanten geeft Minderhoud mee: ‘Ook al ben ik niet zo begonnen, het is verstandig om pas van huis te gaan als je het niveau echt goed beheerst, voor je paard maar ook voor jezelf. Niets is frustrerender dan er tijd en moeite in steken en van tevoren weten dat alles wel heel erg mee moet zitten en dat je wel heel veel geluk moet hebben. Dat is geen fijn gevoel. Dan kun je beter nog even wachten. En doe hard je best, maar laat er niet alles van afhangen. Een week later kan alles weer anders zijn.’

Bron: KNHS

Foto: Remco Veurink

Glock's Total U.S.
Edward Gal - Glock's Total U.S. KWPN Kampioenschappen 2018 © DigiShots

Zowel Edward Gal als Hans Peter Minderhoud hebben laten weten welk paard ze meebrengen voor hun clinic tijdens de Anemone Horstetrucks Dressage Night op Outdoor Gelderland. Het gaat om de zwarte parel, GLOCK’s Total US. De zoon van de legendarische Totilas.

Kampioenpaard

GLOCK’s Total US wist tijdens de Black Magic show op de KWPN-hengstenkeuring alle ogen naar zich toe te trekken. De winnaar van de Pavo Cup 2018 heeft de gemoederen nog lang beziggehouden. Total US lijkt over alle kwaliteiten te beschikken om het toekomstige kampioenpaard van Edward Gal te worden. Waar de combinatie op het moment staat qua training laten ze zaterdag zien. Hans Peter Minderhoud zorgt voor tekst en uitleg.

Anky van Grunsven en Emmelie Scholtens

Naast Edward Gal en Hans Peter Minderhoud maken ook Anky van Grunsven en Emmelie Scholtens hun opwachting voor mooie clinics. Daarnaast staan er een hengstenshow, de familie battle en de dressuur veulenveiling op het programma.

Jeugddag

Outdoor Gelderland is inmiddels in volle gang. De woensdag stond de hoofdring in het teken van ponysport en de finale klasse Z om de Stoeterij Sterrehof Outdoor Gelderland Trophy, gewonnen door Lotte Teuns met haar paard Balladium. Een zoon van Heartbreaker.

Bij de ponyspringrubrieken ging de Harbour Village Outdoor Gelderland Trofee naar Pam Nieuwenhuis (klasse ZZ) met Zeppe van de IJsseldijk, Linda van Bruxvoort (klasse Z) met Casanova Boy. In klasse M ging Roos met Top Dominique met de winst naar huis. In de klasse L was dit Yoni van Santvoort met Kailey van de Beekerheide.

’s Avonds werd er gestreden om de Friso Woudstra Architecten BNA B.V. Outdoor Gelderland Trofee. Winnaars waren hier Robin Heiden (klasse Z2) met Fenix Oosterbroek, Jolien Felix (klasse Z1) met Golden Challenge, Vera van de Kooij (klasse M2) met Minea en Anne Uijtewaal met Freya’s First Lady.

Programma

Ondertussen staan de internationale springpaarden vanuit de hele wereld op stal. Vandaag staan er vier internationale springrubrieken op het programma, waarvan de laatste om 19.30 uur de eerste kwalificatieproef is voor de Grote Prijs op zondagmiddag.

Bron: Persbericht Outdoor Gelderland

Foto: Digishots

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
7,056VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer