Tags Posts tagged with "Andrew Nicholson"

Andrew Nicholson

Andrew Nicholson en Nereo.

Andrew Nicholson zal geen poging wagen om zijn Badminton-titel te prolongeren. Zijn achttienjarige vosruin Nereo werd bij de vetcheck naar de holding box verwezen, waarna Nicholson besloot hem terug te trekken. De combinatie stond na de cross country van gisteren op de twaalfde plaats.

Drie paarden naar holding box

In totaal werden er vandaag drie paarden voorafgaand aan het springparcours naar de holding box verwezen. Dit waren Nereo, Oliver Townend’s Cooley SRS en Regis Prud-hon’s Kaiser HDB 4175. Townend – die na de cross country een waarschuwing kreeg – hoefde Cooley SRS uiteindelijk niet opnieuw te laten voordraven.  Ook Kaiser HDB 4175 werd opnieuw voorgesteld en hoefde enkel van de ground jury af te draven alvorens goedgekeurd te worden.

Één paard werd voorafgaand aan de laatste vet check teruggetrokken. Dit was Dromgurrihy Blue van Harry Dzenis.

Volg hier de live uitslagen van het afsluitende springparcours.

Bron: Horse & Hound

Foto: Remco Veurink

Mark Todd
Mark Todd en Leonidas II tijdens de WEG in Caen (2014) (foto: DigiShots)
De Nieuw-Zeelander Mark Todd heeft na de tweede dressuurdag op de Land Rover Burghley Horse Trials de leiding overgenomen van Michael Jung. Todd reed met Leonidas II een mooie score van 36,7 punten bij elkaar.

Mark Todd: ‘Bijna tranen in mijn ogen’

Mark Todd zegt: ‘Ik ben erg tevreden. Ik heb altijd al geweten dat Leonidas het in zich had om een dergelijke proef te rijden, maar hij kan wat lastig zijn in de piste. Hij is dit jaar de hele tijd beter geworden, en ik had het gevoel dat alles vandaag erg vlot ging.’
Refererend aan zijn laatste overwinning in 1999 met Diamond Hall Red grapt de Nieuw-Zeelander: ‘Ik heb hier deze eeuw nog niet geworden. Vanochtend vroeg iemand me hoe Leonidas het deed, en ik zei al lachend dat ik tranen in mijn ogen kreeg door hem. Toen we de piste verlieten, was het ook bijna zo.’

Jung van de eerste naar de derde plaats

De Amerikaanse Lauren Kieffer staat voorlopig tweede in de ranking, na een goede dressuurproef met Veronica. Het duo kreeg een score van 37 punten. Michael Jung vervolledigt de top drie met La Biosthetique-Sam FBW, waarmee hij gisteren 38,9 scoorde. De Nieuw-Zeelander Andrew Nicholson valt met Nereo voorlopig net buiten de top drie. De Britse Tina Cook is met Calvino voorlopig vijfde.

 

Bron: Horse and Hound

Foto: DigiShots

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 31)

Badminton
Badminton
De romantische Cotswolds, de county waar het landgoed Badminton midden in ligt was er weer klaar voor. Alle bed & breakfasts vol, ieder kampeerplaatsje bezet en een supersfeer. Dat weet ik omdat enkele van mijn pupillen daar met een klein koelkastje vol Prosecco in hun vrachtwagen op het terrein kamperen en hun foto’s op Facebook zetten.

Perfect weer

Veel bezoekers komen pas voor de zaterdag en laten de dressuur voor wat het is. Ik ben bang ik ook.
Het was dit jaar perfect weer. Geen regen, geen hete zon, geen vliegen. Er moest van te voren wel gesproeid worden want het is dit voorjaar ongewoon droog geweest in Engeland. Ouwe rotten in het vak, event ruiter Ian Stark (bijnaam Scotty) en de geliefde, met pensioen gaande, presentator Mike Tucker -beiden kregen in het verleden twee keer het zo gewilde Armadabordje, voor het vijf maal uitrijden van Badminton, uitgereik–, vroegen zich af of de combinatie van sproeien en het korte gras daarom zoveel slippartijen veroorzaakte.

16 vrijwillig gestopt, 16 gediskwalificeerd

Er werd nogal wat gestruikeld, ook bij de beruchte vijver natuurlijk. Sommige paarden redden zich fenomenaal, anderen konden dat gewoon niet meer. Een heel naar voorbeeld was Elisa Wallace, die niet goed naar haar paard luisterde en ook de Engelse commentatoren gaven een behoorlijk kritisch geluid over hoe deze dame met een doodmoe paard doorjakkerde met alle gevolgen van dien. Je zag hoe dat paard van moeheid zo’n vreemde wiebelgang begon te krijgen en dat ging dus ook finaal fout over de laatste hindernis. Afschuwelijk voor een dapper en goudeerlijk paard, zo jammer voor de sport die dan weer een naar knauwtje krijgt en ook voor de eerlijke ruiters, die in de kritiek van  tegenstanders van de sport worden meegezogen.
Ze heeft daar dan ook de gele kaart voor gekregen en in haar blog keurig zichzelf op de vingers getikt.
Van de 49 combinaties die vol goede moed aan de start verschenen, zijn er 16  vrijwillig gestopt en 16 gediskwalificeerd.

Je adreline de baas blijven

Ruiters zoals de laconieke Ier Austin O’Connor en de nog maar 24 jaar oude Tom Jackson kunnen hun adrenaline wel de baas en blijven de hele ronde, ook als iets even niet lukt, goed voor hun paard blijven zorgen. Dat is zo’n prachtgezicht , ook al gaan ze daar misschien niet de beste tijd mee halen, het is een genot om die paarden vol zelfvertrouwen en met nog zin in het leven te zien finishen.

Alice in hunting-stijl het water in

Zo zie je het nog wel eens op de oude hunting prenten. De ruiter zittend als op een stoel aan de keukentafel, maar met een arm de lucht in, over de heg. En zo dook Alice Naber-Lozeman met Harry Belafonte het water in. Het kwam waarschijnlijk door de wat stevige aanmoediging van haar paard met zweep net ervoor. Maar goed, toch vol enthousiasme door naar de finish en, met  een weigering, op een voorlopige 39ste plaats.

De gouwen ouwen

 

Mark Todd, Toddy,  62, na een tijdje met pensioen te zijn geweest, met twee prachtrondes op de voorlopige vijfde en negende plaats. Fransman Jean Teulere van 63, die ook van wanten wist en samen met zijn paard naar de voorlopige 22ste plaats toestormde. Andrew Nicholson, 55, na door een nekbreuk bij een val bijna verlamd te zijn geraakt in 2015, sprak na afloop rustig over het feit dat het soms wel lastig is om zijn hoofd snel en op tijd te draaien. Hij staat nu op de voorlopige derde en 15de plaats. Die lui zijn zo keihard voor zichzelf en hebben zo ongelofelijk veel zelfdiscipline, zijn daarbij zo fit en leeftijd speelt dus bij deze kerels duidelijk geen rol. Misschien werkt het zelfs andersom; kunnen zo koel die zware cross zelfs twee keer doen. Mark op zijn tweede ronde zelfs even zwaaiend naar het publiek! Kan me nog als de dag van gisteren herinneren hoe hij met Bertie Blunt,  na een stijgbeugel te zijn verloren met nog tweederde te gaan, volledig in balans de hele cross uitreed.

Duitsland tweemaal bovenaan

Ingrid Klimke
Ingrid Klimke (GER) & Horseware Hale Bob OLD – Cross Country – Mitsubishi Motors Badminton Horse Trials – Badminton, Gloucestershire, United Kingdom – 06 May 2017

Het blijft een vreemd idee, ook al zijn de tijden veranderd, om Ingrid Klimke samen met Michael Jung op de voorlopige eerste en tweede plaats te zien staan en ook nog de enige twee binnen de tijd. Het moeten voor mijn gevoel toch echt de Engelsen of de Nieuw-Zeelanders zijn. Daar waren we hier in Engeland al zo lang aan gewend met Lucinda Green, mijn heldin Mary King, Ian Stark en die Kiwis die hier in de jaren tachtig allemaal kwamen wonen. Vooral omdat Ingrid klimke de dochter van, de in mijn ogen allerbeste ooit, dressuurruiter Reiner Klimke is, vind ik het gewoon nog steeds een beetje gek om haar, in het begin behoorlijk wild en onstuimig en nog zonder een goed ritme, de cross rond te zien stormen. Ian Stark zei daarover dat ze tegenwoordig zoveel rustiger rijdt dan in het begin van haar carrière! Het was spannend toen er eerst 11 strafpunten werden gerekend die er later weer afgingen, vooral voor landgenoot Michael Jung die daardoor zijn voorlopige eerste plaats moest afstaan. Ingrid Klimke vond in haar eerste BBC interview net na de cross dat haar geliefde Bobby het helemaal verdiend had…1 seconde sneller…wauw.

De mooie rit van Christopher Burton… en toen

Presentator Mike Tucker noemde hem vanmiddag de snelste ruiter ooit. Het zag er prachtig uit. Soms is datgene wat er het rustigst uitziet het snelste. Het geheim van Christopher Burton, hij weet zo razendsnel uit een hindernis te komen, ook weer te zien bij de vijver. Helaas moest Christopher ergens een lange route nemen, waardoor die snelste tijd niet meer ging lukken, vandaag. Maar ook dat deed hij in stijl. Het was een genot om naar te kijken. Wel duur, want hij stond eerste na de dressuur.

Andrew Nicholson en de vrolijk huppelende Nereo

Andrew Nicholson
Andrew Nicholson

En toen, als laatste, de ruiter naar wie ik door de jaren heen op zoveel prachtige Engelse landgoederen watertandend heb staan kijken, Andrew Nicholson op zijn , Spaans gefokte, wat vreemd ogende vos Nereo. Het begon ietsje wild, maar, zoals Mike Tucker al zei, niemand anders dan Andrew zou met dit paard overweg kunnen. Andrew Nicholson is in staat om potentiele drama’s flitsend op te lossen, geen vuiltje meer aan de lucht. Samen bogen ze soms in de lucht al over de hindernissen in de richting van het volgende obstakel, met soms een merkwaardig, maar zeer functioneel, huppelpasje tussen twee aan elkaar gerelateerde hindernissen. Alles heeft deze superman al gewonnen. Veel zelfs meerdere keren, maar nog nooit een Badminton.  Zara Phillips, inmiddels ook bij Mike Tucker aangeschoven, Ian Stark en Tucker zelf zaten zo te hopen dat hij het ging doen, maar helaas, het klokje tikte door. Hij ging door de finish onder het gejubel en gejuig van een uit hun dak gaand publiek; een voorlopige derde plaats en nog steeds een kans. Het verschil dat een paar balkjes kunnen maken…  Na zijn tweede ronde zei Andrew in een interview na een compliment van de journalist, ‘I’ve just got good horses.’

Pinnen en schouders

Het wordt er wel steeds ingewikkelder op. Vooral die rammelende pinnen in de Corral hindernis waar eventruiter Harry Meade trouwens nog wat kritiek op had. Vierkante balken horen niet in een cross parcours thuis, vond hij, en daar zit zeker wat in.  Die pinnen kunnen er, bij grof geweld uitrammelen en daar zijn strafpunten aan verbonden. Dit heeft op een wat ingewikkelde manier te maken met als er met teams gereden wordt. En dan dat gedoe met, zijn beide schouders over de hindernis of niet. Hoe ingewikkeld kunnen ze het maken. Er moet wat gewikt en gewogen worden door de juryleden. Het is niet meer zo klinkklaar als vroeger. Een voorbeeld hiervan is Sam Griffith die 50 strafpunten kreeg waar hij pas na de finish achter kwam en hij het niet mee eens was. Helaas, ik heb net even de scores gecheckt, ze staan er nog op.

De volgende generatie

Ik kan me Lucinda en David Green nog op Boekelo herinneren met dat gekke groene mini Landrovertje waar haar moeder in rondjakkerde. En nu stond Lucinda bij de finish op haar dochter te wachten. Nee… op het paard! Twee generaties top paardenvrouwen: een dochter die begrijpt dat haar moeder eerst moet zorgen dat het paard krijgt wat het nodig heeft na zoveel afzien. Later vertelde Lucinda hoe ongelofelijk trots ze op haar dochter was die net behoorlijk ziek was geweest, tot gisteren toe.

Beani, Jonty en Gubby

Het lijken namen voor paarden, maar nee, het zijn de voornamen van enkele ruiters.  Jonty Evans is een geval apart. Een Ier die gedurende zijn interview na de cross tot mijn grote verbazing gewoon Engels sprak zonder enige romantische Ierse zangerigheid. Wat een tegenvaller, maar toch, fijn dat hij nog zo vrolijk kon lachen na een dramatische runout, waardoor zijn goede kansen als sneeuw voor de zon waren verdwenen. Toen hij vertelde dat hij de volle verantwoording nam voor die fout, was het duidelijk dat hij zijn paard op handen draagt.. Het blijft een prachtige rit waarvan het meeste gewoon helemaal klopte. O ja, en wat vind je van Rosalind Canter? Net als de slager die Mutton heet, of de advocaat Mr. Law! Heel erg Engels.

Cross-parcoursbouwer Eric Winter: Opgelucht of niet?

Ik ben zo benieuwd hoe Eric Winter zich nu voelt. Er was best wel wat kritiek. Ruiters zoals Andrew Nicholson, die zelf geen probleem met een brush hindernis hebben, vinden ook dat dit nu niet helemaal meer past, gewoon, omdat je ze nooit ergens meer tegen komt en paarden gewend zijn over, en niet door, een hindernis te springen. De vierkante balken van de Corral hindernis zijn al genoemd. Er was ook behoorlijk wat gemompel over sommige gerelateerde afstanden en Mark Todd zei zeer beleefd at het een ok-parcours was voor Eric’s eerste ontwerp van dit niveau. Het zal altijd omstreden blijven. Dat is eigenlijk de defenitie van Badminton. Er zitten ieder jaar weer prachtige ritten tussen, maar er wordt helaas ook veel gevallen. En de allerverstandigsten, die aanvoelen dat hun paard het vertrouwen aan het verliezen is, die stoppen tijdig, meestal na een onschuldig uitziende weigering.

Vriendelijk en leergierig

Toch kunnen paardonvriendelijke gerelateerde afstanden afstanden vermeden worden en ik denk dat Eric Winter daar wel van zal, en ook graag wil, leren. Hij was vroeger, als ik hem, nog aan het prille begin van een succesvolle event carrière, op de wedstrijden tegenkwam, een van de allervriendelijkste ruiters die op een hele eerlijke manier met zijn paarden omging. Hij zal dat image ook graag zeker willen behouden als parcoursbouwer. Er zat ook veel moois tussen en de lange opties waren vaak interessant ingewikkeld. De grote jongens (en meisjes) lieten zien dat je er samen met je paard iets moois van kon maken, ook als er een allerlaatste beslissing genomen moest worden.

En Tim Lips, hoe vond die het?

Een paar weken geleden heb ik in een blog mijn waardering uitgesproken voor de beslissing van Tim Lips om niet mee te doen omdat hij het parcours niet bij zijn paard vond passen. Hij zei op zijn website dat hij wel ging kijken.  Ik ben zo benieuwd hoe hij het vond en of hij spijt had. Maar toch, beter zo spijt dan andersom…toch?

Zondag springdag

Michael Jung
Michael Jung

De zondag begint altijd weer spannend met de modeshow, oftewijl de veterinaire inspectie, waarbij dit keer twee paarden niet door de keuring heen zijn gekomen. Een daarvan is het paard van Lissa Green. Dat verbaast me trouwens niet helemaal, want die zag er niet helemaal blij uit gedurende de zo zwaar ontworpen test van oud eventruiter Eric Winter. Het is inmiddels allemaal achter de rug en vooral Sam Griffiths zal balen als een stekker. Foutloos gesprongen en nog steeds die rottige twijfelachtige 50 strafpunten van gisteren!

De spanning stijgt

Het middag programma is begonnen en de spanning stijgt. Lydia Hannon begint aan haar Badminton debuut springronde en laat zien hoe het moet. Rustig, beheerst en foutloos.  Christopher Burton, die gisteren zo’n pech had heeft weer pech met een balk. Mark Todd met Leonidas natuurlijk foutloos en binnen de tijd. Tom McEwen op, zoals er onder de insiders gemompeld wordt, het beste Engelse eventpaard van het moment, rijdt foutloos binnen de tijd, Tina Cook ook. Na een prachtige ronde van Rosalind Canter nog een mooie Todd-ronde. Vooral zoals Mark de dubbel reed aan een contactteugeltje, meer niet, was zo prachtig om te zien Tim Price op een paard wat niet om foutloos bekend staat is dit vandaag wel.

Andrew doet het!!

Andrew Nicholson (NZL) & Nereo - Jumping - Mitsubishi Motors Badminton Horse Trials - Badminton, Gloucestershire, United Kingdom - 07 May 2017
Andrew Nicholson (NZL) & Nereo – Jumping – Mitsubishi Motors Badminton Horse Trials – Badminton, Gloucestershire, United Kingdom – 07 May 2017

En dan… Andrew Nicholson…het duimen begint…de maag knijpt samen…weer zo’n gek Nereo-huppeltje ergens voor de watersprong. Ian Stark roemt Andrew zoals hij dit paard door het parcours helpt. De laatste hindernis is nauwelijks genomen of de menigte barst los. Iedereen wilde dit voor deze man, die bijna niet meer liep, laat staan reed.  Nog twee ruiters te gaan, en wel met die bekende Deutche Grundlichkeit. Michael jung eerst. Ik ben bang dat niemand het erg vond dat er een balkje viel en als Michael Jung een sportieve vent is, dan hij voor een keer ook niet. Ingrid Klimke rijdt binnen. Het gaat eigenlijk vrij snel in het parcours al fout en dat was voldoende om Andrew de felbegeerde overwinning te geven. Helaas voor Ingrid voltrok zich een klein drama toen een van de volgende hindernissen volledig aan diggelen ging. Naar, want waarschijnlijk hielp het publiek niet mee omdat het te moeilijk was voor allen om zich verder nog te beheersen. Zo snel zak je dus van eerste naar vijfde plaats.

‘It was worth waiting for’

En daar staat hij dan, met twee kinderen waarvan eentje in tranen en een kleinkind. Op de eigenlijk wat belachelijke vraag van de journalist, ‘And Andrew, how do you feel right now,’ antwoordde hij rustig, ‘It was worth waiting for’, waarna hij door zijn collega’s werd opgetild, gezoend en wat al nog niet meer. Het leek wel voetbal…

Boek Liz Barclay
Boek Liz Barclay

Liz Barclay blogt voor Hoefslag. Ze is naast dressuurtrainer in het Engelse Cornwall ook auteur van het boek ‘The farmer, the coal merchant, the baker’. In dit boek blikt ze terug naar haar jeugdjaren in Gelderland waar ze veel leerde van fokkers Henk Nijhof en Johan Venderbosch en trainers Roeli Bril en Jan Oortveld. Een echte ‘must read’ voor iedere paardenliefhebber, ook als je niet uit Gelderland komt. Meer informatie over dit boek

Ingrid Klimke
Ingrid Klimke (GER) & Horseware Hale Bob OLD - Cross Country - Mitsubishi Motors Badminton Horse Trials - Badminton, Gloucestershire, United Kingdom - 06 May 2017
Olympisch Zilveren medaille winnares Ingrid Klimke en haar Horseware Hale Bob gaan aan de leiding in Badminton na een spetterende cross country. Alice Naber Lozeman staat als beste Nederlandse op een 39e plaats in het tussenklassement.

Michael Jung

Ingrid Klimke heeft een kleine voorsprong van 0,4 op de nummer twee, Michael Jung en zijn Biosthetique Sam, die ook na de dressuur de tweede plaats al innam. ‘Ik liep de cross met Andrew (Nicholson, red) en ik zag Michi (Michael Jung, red) rijden. Ik kon alleen maar hopen het zo goed te doen als hem. Het was een moeilijke cross, en ik had zeker onderweg geen tijd om te zwaaien naar het publiek, maar Bobby ging ervoor en het was een genot om hem rond te rijden’, vertelt Klimke na afloop.

Andrew Nicholson

De derde plaats gaat op dit moment naar Andrew Nicholson. De cross van Eric Winter bleek zo selectief als dat op voorhand werd verwacht. Leider van de dressuur Christopher Burton met Graf Liberty had een verrassende weigering op hindernis 15 en met Jonty Evans (derde plaats na de dressuur) liep het mis op hindernis 21. ‘Deze sport gaat op de eerste plaats om het vertrouwen. Ik maakte een fout, en die werd duur betaald, maar ik ga met een goed gevoel naar huis en ga voor revanch tijdens de Europese Kampioenschappen’, aldus een strijdlustige Evans.

Karin Donckers

Belgische amazone Karin Donckers stond na de dressuur op een beloftevolle vierde plaats, maar kon de cross door weigeringen haar cross niet uit rijden. Dat overkwam ook Bettina Hoy die na de dressuur op een knappe tiende plaats stond, maar nu dus uit de uitslag verdwijnt.

Thuispubliek

In totaal waren er 32 foutloze rondes, en 49 combinaties (van de 81 starters) behaalden de finish. Slechts twee bleven binnen de tijd van 11 minuten en 34 seconden. Michael Jung en Tim Price (Nieuw Zeeland). Voor het Engelse thuispubliek verliep de cross teleurstellend, ook al maakten mooie foutloze ritten van Ros Canter met Allstar B en hoefsmid Alexander Bragg met Zagreb een hoop goed. Deze Britse ruiters staan op een respectievelijk zesde en achtste plaats in de tussenstand.

Spannend

Morgen belooft een super spannende ontknoping. Met de nummers één tot en met drie dicht bij elkaar in de tussenstand is er nog van alles mogelijk. Het springen begint om 12.30 uur (Nederlandse tijd).

 De tussenstand

Bron: FEI / Hoefslag
Foto: FEI

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 21)

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 19)

Eventing

De eventing is het meest veeleisende en gevaarlijke onderdeel van de paardensport. Er gebeuren wel eens ongelukken en de gevolgen kunnen enorm zijn. Worden eventingpaarden wel op de juiste manier getraind? Nee, is het duidelijke antwoord van Olympisch eventingruiter Andrew Nicholson.

De Nieuw Zeelandse eventingruiter Andrew Nicholson sprak tijdens het FEI Eventing Risk Management bijeenkomst over de training van jonge ruiters én paarden. Hij denkt dat het vaak misgaat omdat mensen niet goed de basisprincipes van de eventing weten en hij geeft dan ook zijn ongezouten mening over de huidige staat van zijn geliefde eventingsport.

Denken goed bezig te zijn

De trainingen gebeuren volgens de Olympische ruiter vaak op dezelfde manier gaat.  ‘De paarden moeten oefenen om naar de sprong te kijken, hun evenwicht te vinden, te springen en de volgende sprong alweer na drie galopsprongen te moeten nemen. Deze sprong wordt eindeloos herhaald om ritme te ontwikkelen.’ Nichelson legt uit dat de ruiters denken dat ze goed bezig zijn, maar ze gaan elke keer naar dezelfde plek met dezelfde sprongen. ‘De jongen paarden kennen al na één training alle hindernissen, elke waterpartij en iedere sprong.’

Niet uitdagend genoeg

Er zijn maar een paar atleten op 1-, of 2-sterren niveau die thuis hindernissen bouwen die uitdagend genoeg zijn voor hun paard, volgens Nicholson. Hij vindt dat een verticale sprong van 1.10 meter met een 90-graden hoek naar een ander sprong van 1.10 meter hoog een goede manier is om het paard te trainen. ‘Het paard leert zo om de ene hindernis te springen, om te draaien en de volgende hindernis te springen. Dat is nodig om het paard beter te maken en dit soort sprongen zijn beter dan een simpele sprong steeds hoger te bouwen.’

Intuïtief vermogen weggetraind

Parcoursbouwers Mike Etherington Smith en Mark Phillips delen de gedachten van Nicholson. Zij zien vaak dat het intuïtief vermogen van een paard helemaal is ‘weggetraind’. Het paard wacht alleen maar op instructies van de ruiter en denkt helemaal niet meer voor zichzelf. ‘Veel ruiters weten het verschil niet tussen ritme en tempo bij eventing’, vult de Nieuw Zeelandse eventingruiter aan, ‘Iemand vertelt de ruiter dat hij in één ritme moet rijden en dan gaat hij op volle snelheid door het parcours. Het is verontrustend dat ruiters zeggen dat ze ‘gewoon lekker’ van hindernis naar hindernis galloperen. Het is essentieel om contact te houden tussen hand en been in de eventing.’

Leren van fouten

Het bouwen van een eventingparcours wordt steeds moeilijker en volgens Nicholson is het nodig om meer in de ‘oude’ stijl te rijden. ‘1-ster wedstrijden moeten worden gezien als een test om te zien of de trainingen werken. Ruiters moeten meer stil staan bij de vraag of wat ze doen, goed genoeg is voor het volgende niveau. Kwalificaties moeten niet ingewikkelder worden gemaakt omdat ruiters juist de ruimte moeten hebben om te leren van hun fouten, naar huis te gaan en weer verder te trainen.’

Online route uitstippelen

Soms ligt de oplossing voor het oprapen. Een belangrijk onderdeel van de eventing is het parcours lopen. Nicholson merkt bij andere ruiters dat zij soms niet eens het hele parcours lopen, maar in plaats daarvan de website van de wedstrijd bekijken om hun route te bepalen. Dat is volgens Nicholson een zeer slechte zaak. ‘Ik loop altijd de parcoursen en elk niveau apart. De 2-, en 3-sterren parcoursen loop ik zelfs drie keer’, aldus Nicholson.

Bron: Horsetalk
Foto: Remco Veurink

Drievoudig Burghley-winnaar Avebury is gisteren ingeslapen. Bij de zestienjarige schimmelruin van de Nieuw Zeelander Andrew Nicholson werd een paar weken geleden een kwaadaardige tumor ontdekt in zijn kaak. De bult werd snel groter en kon niet behandeld worden.

Nicholson zelf fokte Avebury, of ‘Buddy’ zoals de familie hem noemde. Avebury bleek al snel een eventingtalent. Hij won zijn eerste CIC1*-wedstrijd en werd vierde op het WK voor jonge eventingpaarden. De ster van de schimmel rees snel en elk jaar liet hij overwinningen op een hoger niveau noteren. In 2012, 2013 en 2014 won hij de zware viersterren wedstrijd van Burhley. Een vierde winst in Burghley zat er niet in, omdat Nicholson eind vorig jaar een zware val kreeg in Gatcombe, waardoor zijn seizoen voorbij was.

Dit jaar won Avebury de enige wedstrijd waaraan hij deelnam. Sindsdien mocht hij het rustig aan doen en vermaakten de kinderen van Nicholson zich met hem.

Andrew Nicholson: ‘Een paar weken geleden had hij nog lol in het rijden en was het een vrolijk paard. De kanker ging echter zo ongelooflijk snel. We hadden hem graag een mooie oude dag gegund… het enige dat troost biedt is dat we zeker weten dat hij niet geleden heeft en dat het goed is dat we de knoop over hem hebben kunnen doorhakken.’ De hele familie treurt om hun ‘Buddy’: ‘Hij maakte deel uit van ons gezin, we zullen hem allemaal missen.’

Avebury is begraven in de tuin van de familie Nicholson.

Chronofhorse/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

Andrew Nicholson

In de top tien van de FEI-ranking eventing gebeurt meestal niet veel. De laatste ranglijst, waarin de resultaten van 1 juli 2015 t/m 30 juni 2016 meetellen, is een enorme uitzondering. Meest opvallende notering is die van Andrew Nicholson. Hij maakte een reuzensprong in de ranglijst door van 66 naar 9 te stijgen. De in Groot-Brittannië woonachtige Nieuw Zeelander was aan het begin van het eventingseizoen uit de top drie geduikeld. Zijn ongeluk in augustus vorig jaar, waaraan hij ernstige nekklachten overhield, was daar debet aan. Begin dit seizoen was hij voldoende gerevalideerd om weer in het zadel plaats te nemen. De eerste overwinning op driesterren niveau (Bramham, met Jet Set) en vorige maand stuurde hij twee paarden rond in de CCI4* van Luhmühlen. Onder andere de zevende plek met de KWPN-merrie Perfect Stranger (ex Viedor R), een veertienjarige dochter van Hors la Loi II x Amaretto I, zal flink hebben meegewerkt aan de enorme stijging van de sympathieke ruiter, die evenwel Rio aan zijn neus voorbij ziet gaan omdat hij nog altijd in onmin leeft met de Nieuw Zeelandse hippische federatie.

Michael Jung onaantastbaar

Ook opvallend is de nummer 4-positie van landgenoot Tim Price. Hij komt van 10; dan hebben we nog de Brit Oliver Townend, die van 17 naar 10 stijgt. Beide hebben hun klassering eveneens met  name te danken aan hun goede prestaties in Luhmühlen. Op nummer één staat de onaantastbare Michael Jung; hij heeft 599 punten, maar liefst 142 meer dan Christopher Burton (Australië). Philip Dutton (VS) staat op 3.

Tim Lips op 68

Beste Nederlander is Tim Lips. Hij verdween uit de top 40 en staat nu op 68. Alice Naber-Lozeman zien we op 179, gevolgd door Merel Blom op 181. Opvallend is ook de notering van Elaine Pen; zij klom van een 759e naar een 240e plek en is daarmee de vierde Nederlandse.

FEI-ranking eventing 1 juli 2015 t/m 30 juni 2016.

Foto: Remco Veurink 

Sinds 1984 deed hij zeven keer mee aan de Olympische Spelen. Dit jaar niet. Andrew Nicholson is nog altijd niet on speaking terms met de Nieuwzeelandse Bond en met name dat kost hem een teamplaats. Een paar maanden geleden maakte hij een indrukwekkende comeback na zijn ongeval vorig jaar waarbij hij zwaar nekletsel opliep. Eerder dit jaar behaalde de ex-nummer één van de wereldranglijst weer een driesterren overwinning, in Bramham. De ruiter gaat met enig cynisme om met de situatie; hij heeft dan maar zijn eigen team opgericht.

Maandag maakte hij de ruiters en paarden van ‘Team Nicholson’ bekend op Facebook, vlak nadat de bond met de officiële selectie naar buiten was gekomen. ‘Om deel uit te kunnen maken van Team Nicholson moet je ten eerste een Nicholson zijn. Je moet daarnaast al je huiswerk af hebben en op tijd hebben ingeleverd. Lily en Zach hebben beide aan deze criteria voldaan en Lily’s prestaties in de springring vandaag met Avebury hebben haar teamplaats veiliggesteld. Lily (11) kreeg daarna zo’n big smile op haar gezicht dat ze niet bij machte was commentaar te leveren. Zach (7) is aangewezen als eerste reserve, ook met Avebury. Hij liet weten dat zijn beste onderdeel met ‘Buddy’ de moonwalk is. ‘Papa noemt het achterwaarts gaan, maar het voelt als de moonwalk.’

Nicholson sr. vervolgt zijn commentaar: ‘Het is duidelijk dat vanwege de teruglopende financiering de teamleden hetzelfde paard moeten delen. Avebury (met wie hij o.a. drie keer CCI4* Burghley won, red.) vroeg me om iedereen te laten weten dat hij klaar is voor de uitdaging en nooit heeft geweten dat met pensioen gaan zo geinig was!’

Het bericht van Andrew Nicholson op Facebook, met foto’s van team Nicholson, is duizenden keren geliked en tientallen fans reageren enthousiast.

Facebook Andrew Nicholson/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

Andrew Nicholson en Nereo.

Olympisch eventingpaard Armada van de Britse ruiter Oliver Townend liep afgelopen weekend in Badminton zijn laatste viersterren wedstrijd. De zeventienjarige zoon van Fines voltooide de cross zaterdag zonder fouten; in het afsluitende springen vielen er vier balken, waardoor hij in totaal op een 25e plek eindigde. Townend liet weten dat de ruin er meer moeite mee leek te hebben dan normaal en dus vond hij het tijd om een punt te zetten achter de viersterren eventing loopbaan van de vos.

‘Ik hoop dat iedereen zich hem herinnert van de vijf foutloze cross country’s die hij hier aflegde’, zegt zijn ruiter. ‘Vier daarvan waren ook nog eens binnen de tijd.’

Armada werd opgeleid door Andrew Nicholson, en is een volle broer van diens Olympische en WK-paard Nereo (foto). Toen Townend hem overnam, had hij met zijn vorige ruiter al zeven viersterren wedstrijden afgelegd; met Townend reed hij er ook nog eens zeven uit. Met hem wed Armada tweede in Badminton in 2014 en vierde in Burghley in 2013. Townend: ‘Hij is een ongelooflijk cross-kanon. Ooit eindigde hij maar liefst tien seconden binnen de toegestane tijd! En toen hield ik hem op het laatst zelfs nog in…’

Crossen kon hij als de beste, daarentegen was springen niet zijn sterkste punt. Meer dan eens moest hij de overwinning laten schieten omdat hij er een potje van maakte in het springparcours.

Hoewel Armada niet meer op het zwaarste niveau zal worden uitgebracht, zal hij nog altijd wedstrijden blijven lopen. ‘Hij is gewoon geen paard voor dressuur of springen’, vindt Townend.

Horseandhound/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

Andrew Nicholson en Nereo.

Twee grote eventingruiters hebben zich afgemeld voor de Mitsubishi Motors Badminton Horse Trials. De Nieuw-Zeelandse eventingruiter Andrew Nicholson en Pippa Funnel – welke Badminton driemaal op haar naam wist te schrijven – zullen niet aan de start verschijnen.

Nicholson zegt dat hij zich niet klaar voelt na zijn serieuze verwonding van vorig jaar, toen hij zij nek blesseerde tijdens Festival of British Eventing. “Ik heb besloten om Nereo terug te trekken voor Badminton – maar dat ligt niet aan hem.” aldus Nicholson. “Ik heb twijfels over mijn eigen fitheid en mijn kunde om hem goed te rijden op dit moment. Ik heb afgelopen zondag succesvol vier paarden gereden tijdens Withington, en allen eindigden in de prijzen, maar ik voelde me erg moe na het einde van de zeven minuten lange cross-country. Ik heb het gevoel dat ik nite klaar ben voor een 11,5 minuten parcours tijdens Badminton.”

Nicholson vervolgt: “Ik heb er alle vertrouwen in dat mijn kracht en fitheid zullen verbeteren, en met de volledige steun van Nereo’s eigenaar Libby Sellar zijn we nu andere wedstrijden aan het plannen voor hem.” De eventingruiter is recordhouder met maarliefst 35 voltooide wedstrijden op Badminton, maar won het evenement nog nooit. Hij hoopte dat hij dit jaar de overwinning mee naar huis zou kunnen nemen.

De Britse Pippa Funnell heeft ook haar beide paarden uit de competitie gehaald. De amazone viel afgelopen zondag tijdens Withington en moest twee nachten ter observatie in het ziekenhuis verblijven. Ze zal naar verwachting vandaag uit het ziekenhuis ontslagen worden, maar heeft Second Supreme en Billy Beware afgemeld voor Badminton om haarzelf meer tijd voor herstel te geven. Funnell, welke Badminton won in 2002, 2003 en 2005, zegt: “Het is vreselijk niet alleen voor mijzelf maar ook voor de eigenaren, mijn groom en het hele team. Mijn paarden zijn in goede vorm en Badminton is een van de beste evenementen in de wereld. Ik hoop dat ik snel weer mee kan doen aan wedstrijden.”

Foto: Remco Veurink
Bron: Horse and Hound

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

101,420FansLike
0VolgersVolg
6,991VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer