Tags Posts tagged with "Albert Voorn"

Albert Voorn

0 3765

De Nederlandse springruiter Albert Voorn heeft zijn rentree gemaakt. Afgelopen week werd hij 63 jaar, maar dat hield hem niet tegen om weer in het zadel te klimmen. Het was weer zijn eerste regionale wedstrijd in 13 maanden tijd.  “Zo lang jullie vinden dat ik nog niet te oud ben om te rijden, blijf ik het lekker doen” vermeldt de ruiter op zijn Facebookpagina.

Carrière

Voorn heeft zich als springruiter met diverse paarden al vele malen bewezen, zowel op nationaal- als internationaal niveau. Zo won hij met de bruine hengst Lando (v. Lancier) in 2000 individueel zilver op de Olympische Spelen van Sydney.

Trainer

Een bewezen paardenman. Zowel op de grond als in het zadel, want Voorn is ook een succesvol trainer bij de springstal Stalkoningshoeve. Hier heeft hij de merrie Stakkana Koningshoeve (v. Stakkato) tot zijn beschikking. Samen met zijn vrouw Irma zorgt hij ervoor dat dit talentvolle paard een optimale opleiding krijgt. Stakkana wordt op dit moment uitgebracht in het ZZ.

Tobalio

Voorn boekte onder andere vele successen met Tobalio (v. Numero Uno).  Zo was de ruin het voormalige Nederlandse team paard van Albert Voorn. En maakte hij afgelopen november zijn rentree in de wedstrijdsport. Tobalio was drie jaar actief op het hoogste niveau met Albert Voorn, die de teugels overnam van Tom Brinkman. De combinatie Voorn en Tobalio boekte meerdere successen, waaronder de overwinning in de Grand Prix van Villeneuve sur Lot.

Thank you all for thinking about my birthday, it’s very much appreciated!63, a fantastic age, knowledge, experience and still feeling 40.And as long you all think I don’t look too old in the saddle I keep trying for a while!My first regional show in 13 month.

Geplaatst door Albert Voorn op Vrijdag 24 mei 2019

 

Bron: Facebook / Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Remco Veurink

Albert Voorn - Tobalio Nederlands Kampioenschap Springen 2013 © DigiShots

Tobalio, het voormalige Nederlandse teampaard van Albert Voorn, maakt zijn rentree in de wedstrijdsport. Begin 2017 werd bekend gemaakt dat de 18-jarige ruin met pensioen zou gaan, maar nu zal de jonge Duitse Antonia Sweiss hem in de wedstrijdsport gaan uitbrengen.

Tobalio (v. Numero Uno) was drie jaar actief op het hoogste niveau met Albert Voorn, die de teugels overnam van Tom Brinkman. De combinatie Voorn en Tobalio boekte meerdere successen, waaronder de overwinning in de Grand Prix van Villeneuve sur Lot.

‘Grootste emotionele binding’

‘Tobalio is een erg gecompliceerd paard,’ vertelt Albert Voorn. ‘Hij is heel sensibel en ik heb door hem veel op de grond gelegen. Maar het was een paard dat voor mij een bepaalde prestatiedrang had, omdat anderen vonden dat het niets was voor het hoge niveau. Tobalio is het paard waar ik de grootste emotionele binding mee heb gehad.’

Abdullah Al Sharbatly

In 2014 kocht de Saoedi-Arabische ruiter Abdullah Al Sharbatly de bruine ruin. In mei dat jaar debuteerden zij succesvol in Windsor met de overwinning in een 1.60-rubriek. 2016 was de combinatie succesvol in meerdere Global Champions Tour-wedstrijden. In een training begin 2017 liep het paard een blessure op. Abdullah Al Sharbatly besloot daarop om Tobalio zijn pensioen te gunnen.

Antonia Sweiss

April 2017 verhuisde de ruin naar het Duitse Fürstenau, waar de familie Sweiss hun privéstal runt. Sharbatly zag talent in de dertienjarige Antonia Sweiss, voor wie de ruin een goed leerpaard zou kunnen zijn als zijn blessure zich positief ontwikkelde. Langzaam startte de familie de training van Tobalio op en inmiddels brengt Antonia Sweiss hem gedoseerd maar succesvol uit op kleine wedstrijden.

 

Bron: KWPN

Foto: Digishots

0 256

Landgoed Huis Doorn stond afgelopen zondag weer in het teken van koetsen en oldtimers tijdens de 53e editie van de Doornse Kastelentocht. Dit jaar keerde het evenement na drie jaar weer terug naar het landgoed, waar vele bezoekers de ruim 40 koetsen en tientallen oldtimers konden bewonderen. “Het was één groot succes”, aldus Kastelentocht-voorzitter Martin van der Graaf.

Langs kastelen en landhuizen

Traditioneel op de derde zondag van augustus wordt deze tocht georganiseerd door het landschap van de Utrechtse Heuvelrug, langs kastelen en landhuizen. Een van de deelnemers die dit jaar voor het eerst mee reed was voormalig Nederlands springruiter Albert Voorn. De echtgenote van Oud Olympische Spelen-deelnemer, Irma, wist zich ook al tijdens de tocht in Wapenveld in de kijker te rijden.

Terugblik

Voorzitter Martin van der Graaf kijkt wederom terug op een succesvolle editie. “Al het publiek is de charme van ons evenement. Dat gaat al 53 jaar goed, mede doordat er veel vakkennis aanwezig is. Ik krijg alleen maar positieve reacties. De afgelopen edities waren wij erg zoekende naar hoe nu verder, zeker door de tijdelijke verhuizing naar Beukenrode. Nadien is er een goede reflectie op het evenement geweest, mét resultaat. We hebben dit jaar echt weer iets moois neergezet en onze draai weer gevonden.”

Samenwerking

Voor het eerst werd er een samenwerking aangegaan met vereniging ‘de Mascotte’, een vereniging van Rolls Royce en Bentley-eigenaren. Tientallen voertuigen werden tentoongesteld aan de bezoekers als opvulling tijdens de ochtend- en middagrit van de koetsen. Een samenwerking waar positief op terug wordt gekeken. “Ik weet zeker dat het weer voor herhaling vatbaar is”, stelt Mascotte-voorzitter Wouter Schuurmans. “Volgend jaar is er ook bij ons ruimte voor een soort wedstrijd: bijvoorbeeld de mooiste vooroorlogse en mooiste naoorlogse ‘Rolls'”

Vervolg

Daarmee is aangegeven dat er naar alle waarschijnlijkheid een vervolg zal komen op de samenwerking tussen de paarden en oldtimers. Van der Graaf heeft ook al te kennen gegeven dat de kans groot is dat volgend jaar de 54e editie wéér op Huis Doorn zal plaatsvinden. ,,Maar hoe exact, dat gaan wij eerst evalueren.”

Bron: Stichtse Courant

0 2128
koniks oostvaardersplassen

Op 11 juli zou er een uitspraak over de Oostvaardersplassen komen. Met spanning wachtten we allemaal af. Na alle energie die zovelen, met voorop Cynthia en Annemieke, in een verandering van beleid in de OVP hadden gestoken, hoopten we dat we eindelijk weer een nachtje rustig konden slapen.

Gedeputeerde Harold Hofstra noemde het besluit in de Stentor, naar aanleiding van het rapport van Van Geel, ‘een trendbreuk met het verleden’. Hmmm…

Terug naar af

Helaas, we weten nu: het hele experiment gaat weer terug naar af. Ok, er mag, na wat gezeur van enkele partijen, nagedacht worden over bijvoeren, beschutting en anticonceptie. Maar dat lost het probleem van vele jaren van overbegrazing, waardoor een heel groot deel van het gebied door schade aan de bodemstructuur nu volstaat met dodelijk giftige planten, absoluut niet op.

Dus, begrijp goed: het gevecht over de grote grazers in de Oostvaardersplassen is nog maar net begonnen!

Koppen bij elkaar

Wat ik echt niet snap; wanneer wordt er door de politiek een keer geluisterd naar de ecologen Frank Berendse en Patrick van Veen, beiden deskundigen, die heel duidelijk hebben uitgelegd dat dit gebied niet meer geschikt is voor grote grazers. Punt!

Wanneer komen niet nog veel meer dierenliefhebbers, boeren, en ja, zelfs jagers, in opstand tegen de schandelijke situatie in de OVP?

Waarom is het zo moeilijk voor iedereen om te begrijpen dat het echt beter zou zijn om alle koppen bij elkaar te steken en bijvoorbeeld Stichting Cynthia en Annemieke te helpen nog veel groter te worden?

Rechtszaak

Cynthia en Annemieke (van de gelijknamige stichting) zijn zelfs zover om een rechtszaak tegen de provincie Flevoland aan te spannen met de hulp van pro-deo advocaten. Ze mogen iedere dag ook de verboden stukken land van de OVP in en hebben, ondanks hun kritiek, op een beleefde manier een spreekrelatie opgebouwd met Harold Hofstra en Staatsbosbeheer.

Door middel van hun foto’s aan Staatsbosbeheer hebben ze de broodnodige veterinaire behandeling voor gewonde dieren bewerkstelligd. En ga maar door, niets is ze teveel.

Blog liz barclay oostvaardersplassen

Albert Voorn

Albert Voorn, de internationale springruiter die met zijn bruine hengst Lando op de Olympische Spelen in Sydney 2000 een zilveren plak won, is inmiddels de laatste aanwinst van de stichting, als nieuw bestuurslid juridische zaken.

Hij is -net als dressuurruiters Anky van Grunsven en Hans Peter Minderhoud en illusionist Hans Klok-aangestoken door het ‘pennymeisjes virus’. Hij vertelde in een gesprekje dat hij de stichting al een tijd volgt vanwege zijn boosheid over de OVP. Hij draalde dus geen moment toen hem om zijn hulp gevraagd werd.
Albert Voorn hoopt, onder meer als woordvoerder, zijn steentje aan een goede oplossing bij te dragen.

Geen blad voor de mond

Albert Voorn staat er in de paardenwereld om bekend dat hij geen blad voor de mond neemt. Hij was over de OVP ook heel duidelijk. ‘Die mensen die dit bedacht hebben en hier nu nog steeds mee willen doorgaan, die hebben iets verkeerd in hun bovenkamer.’

Blog liz barclay oostvaardersplassen

Daarna kreeg de politiek een oorvijg. ‘Als ze echt willen, dan kan dit morgen opgelost zijn!’ Zijn respect voor Cynthia en Annemieke stak hij niet onder stoelen of banken.

Hij past door zijn duidelijke mening, en lef om die te uiten, heel goed bij de stichting. ‘Ik heb aan niets of niemand iets, dus ik zeg wat ik wil.’ Zoals Annemieke zei: ‘Zijn krachtige uitstraling en handelen zullen hen weer een heel stuk verder helpen.’

De ogen en oren van de provincie

Toen Gerben Laagland, politicus voor 50Plus op 11 juli tegen Annemieke zei dat zij en Cynthia samen de ogen en oren voor de de provincie Flevoland waren geworden, had Annemieke zich trots moeten voelen. Helaas, zij kon alleen maar een verdrietig antwoord geven. ‘Het is toch te gek voor woorden dat ‘twee pennymeisjes’ dit moeten doen omdat de politiek al jarenlang de andere kant heeft opgekeken.’

Dat, terwijl niet alleen deze winter, maar ook vele winters daarvoor, de grote grazers langzaam de hongerdood stierven. Of… is er nog een ander oorzaak voor de hoge aantallen dode dieren?

Hongerdood of vergiftigd?

Door wat er zich de laatste winter heeft afgespeeld, weten we nu veel meer. Namelijk, dat ook de zomer slachtoffers eist. In mijn vorige blog vertelde Hans Peter Minderhoud al over de verkeerde balans in de kuddes met enorme gevechten onderling, met als gevolg afschuwelijke verwondingen.

Tot aan deze zomer werd dat niet door het publiek gezien en door het beleid van niet ingrijpen zijn er waarschijnlijk op zijn minst tientallen dieren door onbehandelde wonden een afschuwelijke dood gestorven.
Ook weten we nu dat veel van het weelderige groen dat we in het voorjaar op de foto’s zagen geen gras was, want het heeft nu veelal schattige gele bloemetjes. St. Jacobskruiskruid heet dat.

Voorlichting en boetes

In Duitsland is de regering al druk bezig met publieke informatie om de verrassend snelle verspreiding van dit giftige kruid tegen te gaan. In Engeland staat er zelfs een boete op als je het spul niet weghaalt van je eigen weilanden en langs de wegen wordt het op dit moment massaal door de gemeentewerkers weggetrokken met dikke handschoenen aan.

St. Jacobskruiskruid is namelijk zeer giftig, zelfs dodelijk. Een paard van een van mijn klanten is een aantal jaren geleden overleden omdat er zich hier en daar een plantje in een aangekochte partij hooi verstopt had. Het was een afschuwelijke lijdensweg.

Pure armoede

Staatsbosbeheer heeft werkelijk het lef om te schrijven dat paarden het niet lekker vinden en het in hun natuurgebieden onderdeel is van de biodiversiteit. Een bepaald vlindertje komt erop af en ook de bijtjes vinden het heerlijk.

Nee, inderdaad, paarden vinden het in eerste instantie niet lekker. Maar als er niet veel anders te eten is, beginnen ze er uit pure armoede toch aan te knabbelen en begint er een soort verslavingsproces. Dit resulteert in evenwichtsproblemen met uiteindelijk de dood door leververgiftiging als gevolg.

Dood en verdroogd wordt het kruid alleen nog maar heel veel giftiger. Dus, als er komende winter weer minder te eten is en zelfs als er hier en daar bijgevoerd wordt, bestaat de kans dat de grote grazers niet alleen dood gaan van de honger maar ook door vergiftiging.

Waar blijven de boeren?

St.Jacobskruiskruid verspreidt zich bijzonder makkelijk en moet een probleem worden, of al zijn, voor het agrarische land in de omgeving van de OVP. Ik vraag mij dus echt af wanneer de boeren nou eindelijk massaal de straat op gaan om tegen het beleid van de OVP te protesteren. Gewoon, uit eigenbelang. Dit wil geen boer op zijn land.

Helaas wil Staatsbosbeheer nogal eens wat belerend (of ontwijkend?) antwoorden, als er vragen gesteld worden over St. Jacobskruiskruid, mosterzaad en andere giftige planten in de OVP. Realiseren zij zich dan niet dat zij met mensen in gesprek zijn die zich al voor het grootste deel van hun leven met land- en diermanagement bezighouden?

Manegepaarden

Cynthia en Annemieke, en velen met hen, willen overigens helemaal niet dat de grote grazers als manegepaarden of als beesten in een dierentuin behandeld worden, zoals zij neergezet worden door de pro-OVP-ers. Zij begrijpen dat in de natuur wel eens een beest ongezien ziek is en zelfs doodgaat. Het gaat hen om de opzet, het opzettelijk toelaten van massaal lijden.

Er staat een hek om de Oostvaardersplassen. Binnen dat hek wordt massasterfte van de grote grazers als een acceptabel proces, en zelfs interessant experiment, gezien. De overheid vindt het blijkbaar ook acceptabel, want door hun financiering wordt dit hele gedoe in stand gehouden.

Als Frans Vera en consorten dit buiten het hek zouden doen, zouden ze waarschijnlijk de gevangenis indraaien.

Blog liz barclay oostvaardersplassen

0 357
Winnares Irma Voorn, vergezeld door Albert Voorn (Foto Berend Jan Stijf)

Menvereniging Wapenveld’s Gerij hield op zaterdag 7 juli de jaarlijkse Historische Koetsentocht, onder auspiciën van de NVTG, de Nederlandse Vereniging Traditioneel Gerij.

Vrieze’s Erfgoed

De happening vond plaats bij sportpark Het Monnikenbos, de thuisbasis van de organiserende menvereniging Wapenveld’s Gerij en later op de dag bij Vrieze’s Erfgoed in een evenzo authentieke omgeving. Het erfgoed dankt zijn naam aan de laatste molenaar die zijn bezit schonk aan de gemeenschap van Wapenveld. Bij deze molen De Vlijt is een bezoekerscentrum gerealiseerd en deze plek leent zich uitstekend voor het defilé.

Hoornerfeest

’s Ochtends werden de deelnemers aan de CTA beoordeeld door de juryleden de heer Heinemans en mevrouw Bout, waarna de tocht aanving. De uitgezette route voerde langs idyllische plekjes, daarbij brachten de deelnemers ook een bezoek aan het stadje Hattem. Vervolgens reden zij via Wapenveld naar het plaatselijke jaarlijkse Hoornerfeest en sloten de dag af met een druk bezocht defilé op bezoekerscentrum Vrieze’s Erfgoed.

Irma Voorn

De tientallen historische aanspanningen en dito uitgedoste bemanning, worden door de jury vooral beoordeeld op authenticiteit. Met 222,50 punten werd Irma Voorn uitgeroepen tot de beste deelnemer. Zij reed met een dokterswagen vergezeld door haar echtgenoot, de begenadigde springruiter Albert Voorn, met een fraaie schimmel ervoor. Een chique verschijning, welke tot in de puntjes verzorgd was. Ook de overige deelnemers ontvingen complimenten voor hun aanspanningen en men kan terugzien op een geslaagde tocht welke onder prima weersomstandigheden verreden kon worden.

Bron: Wapenveld’s Gerij

0 5031

In de Verenigde Staten worden deze maand in het kader van #NoStirrupNovember rubrieken uitgeschreven, waarbij de ruiters een springparcours zonder stijgbeugels rijden. Albert Voorn vertelt waarom dat slecht is.

Equitation: nadruk op de ruiter

De zilveren medaillewinnaar van 2000 onderstreept dat de amazone in het filmpje een fantastische ronde rijdt, in aanmerking genomen dat ze het zonder de steun van de stijgbeugels moet doen. ‘Die equitation rubrieken zijn super geschikt om jonge mensen te leren hoe ze een springparcours moeten rijden. Daar kan de rest van de wereld een voorbeeld aan nemen. Maar niet zonder beugels!’

Amerikaanse topruiters als Beezie Madden, McLain Ward, Lauren Hough en Kent Farrington, zij allen zijn begonnen in equitation-rubrieken.

Steun zoeken op bovenbenen

Ondanks de oogstrelende prestatie van de amazone hekelt Voorn het rijden zonder beugels. ‘Het is totaal onnodig en zinloos. Rijden zonder beugels zorgt ervoor dat een ruiter het ergste doet wat een springruiter – en overigens ook dressuurruiter – kan doen: steun zoeken op de bovenbenen. En dat is iets wat je moeilijk weer afleert. Het moest juist zo zijn dat de ruiters steunt – zijn evenwicht zoekt – op de beugels.’

Alleen been als het nodig is

Van dit ‘knijpen’ worden paarden erg strak en gevoelige paarden worden er heel heet van, aldus de stijlruiter. ‘Ruiters moeten juist leren hoe ze hun benen alleen dan moeten gebruiken als het nodig is, en niet de hele tijd, zoals hier gebeurt.’

Caprilliproef

Voorn haalt als voorbeeld van hoe je een springparcours leert rijden de caprilliproef aan: het rijden van een dressuurproef waarbij ook over cavaletti en lage hindernisjes gereden moet worden, vanuit draf en galop. ‘Helaas is die afgeschaft, omdat het tegenwoordig allemaal snel snel moet. Maar van zulke proefjes leerde je wat de juiste houding is tijdens een springparcours!’

Bron: Hoefslag, overname niet toegestaan

Foto: Remco Veurink

0 2473
carl hester

Carl Hester kan zich niet vinden in de kritiek van springruiter Albert Voorn die stelt dat met het dragen van een cap in de dressuurring de elegantie van de dressuursport verdwijnt. ‘Het is een kwestie van tijd dat het dragen ervan verplicht is, dus wen er maar aan.’

Voorn vindt met name de combinatie van een slipjas en een helm ‘geen gezicht’.  Hester is het daar niet mee eens. Terwijl hij les staat te geven zegt hij: ‘De helmen van nu zijn juist veel eleganter geworden. Ze zijn comfortabel en stijlvol. Voor ons is het een ‘way of life’ geworden, vooral sinds de dressuursport hier sinds een jaar of acht zo in de spotlight staat. Ruiters als Charlotte en ik hebben een voorbeeldfunctie gekregen.’

No-brainer

De meervoudig olympisch medaillewinnaar vraagt zich af waarom je kritiek zou uiten op de keuzes van een ander. ‘Voor ons is het dragen van een helm een ‘no-brainer’ en het is een kwestie van tijd dat ze in alle klassen verplicht worden. Dat is nu in Engeland als zo bij de junioren en de pony’s.’

De Britse ruiter sluit niet uit dat hij nog wel eens te zien zal zijn met een dressuurhoed op. ‘Ik ben geen voorvechter, iedereen die ouder is dan achttien jaar moet vooral doen wat hij zelf wil.’

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding niet toegestaan

Foto: DigiShots

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 31)

0 6919
albert voorn
Albert Voorn - Tobalio Nederlands Kampioenschap Springen 2013 © DigiShots

Albert Voorn heeft op Facebook kritiek geuit op Carl Hester omdat de Britse ruiter in een advertentie in het tijdschrift Horse and Hound een helm draagt, in plaats van een hoed. De combinatie van eens slipjas en een helm kan niet, vindt Voorn. ‘Breng de elegantie terug in de dressuursport’, schrijft hij.

Het oog van de springruiter viel tijdens zijn verblijf in Schotland op een advertentie van het voermerk Saracen Horse Feeds. In de advertentie staan nog meer Britse ruiters afgebeeld, waaronder Charlotte Dujardin, die overigens bekendstaat om haar keuze voor een helm.

‘Ik was erg geschokt door uw hoofddeksel’, schrijft Voorn onder een foto die Carl Hester op Facebook plaatste tijdens het EK in het Zweedse Gothenburg. ‘Als Engelsman zou u moeten weten wat elegantie is. Je kunt niet rijden met een slipjas en een veiligheidshelm! Dat is onacceptabel.’

Voor de poen

Voorn spreekt vanuit Schotland van een drama als het over de kant gaat waarop de dressuursport uitgaat. ‘En dat allemaal voor de poen. Ik word er gek van, het is geen gezicht. Alles mag tegenwoordig maar. Het moet allemaal bont en met glitters. Ruiters zitten tegenwoordig op zadels die eruit zien als invalidestoelen. Het heeft met paardrijden helemaal niets te maken.’

Volgens Voorn is alle elegantie weg. ‘Mooi paardrijden zie je niet meer. Een ruiter die er rustig op zit, zonder te werken, een mooie harmonie. Ga maar zoeken! Mijn ogen liegen niet. Noem me maar een oude gefrustreerde ruiter die geen succes meer heeft. Dat heeft Anky al eens gedaan toen ik kritiek uitte op de rollkur. Die methode verdedigde ze toen, maar je moet helemaal niets te verdedigen hebben.’

Stapelgekke paarden

Overigens draagt Voorn zelf altijd een helm. ‘Ik rijd nooit zonder cap. Het verschil is dat de ruiters die ze tijdens wedstrijden dragen dat thuis niet doen. Ze rijden op paarden die stapelgek zijn. Ik zou zeggen: draag op het voorterrein van een wedstrijd je helm en zet een hoed op zodra je de ring ingaat.’

Ook aan het argument ‘veiligheidsredenen’ heeft Voorn geen boodschap. ‘Hoeveel ruiters vallen van hun paard tijdens dressuurwedstrijden op dit niveau? En hoeveel van hen vallen op hun hoofd met hoofdletsel tot gevolg? Dat kan ik je vertellen: nul.’

Voorbeeld

Voorn doet een beroep Hester om weer een hoed te gaan dragen. ‘Hoe goed je ook rijdt, dat is geen compensatie voor het gebrek aan elegantie dat een helm met zich meebrengt. Wees een voorbeeld als Engelsman. Class stays forever!’

Voorn sluit zijn betoog af met de woorden: Vriendelijke groeten van een van je bewonderaars.

Bron: Hoefslag / Facebook

Foto: DigiShots

advertentie carl hester

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 31)

0 2762
groepshuisvesting
Groepshuisvesting. Foto: Remco Veurink

Volgende week verschijnt Hoefslag 9. In dit nummer wordt onder andere een artikel gepubliceerd over groepshuisvesting… of niet. Albert Voorn, Isabel Cool en Machteld van Dierendonck komen aan het woord.

Drie meningen

De meningen lopen nogal uiteen. De één vindt groepshuisvesting helemaal niets. Bij een ander wordt er onderscheid gemaakt tussen de jonge paarden die wel in groepen gehuisvest worden en de sportpaarden. En de derde gaat voor groepshuisvesting, maar hangt daar nogal wat ‘mitsen’ en ‘maren’ aan vast. Wil je precies weten wie-wat-waarom vindt? Zorg dan dat je dit nummer niet mist en bestel hem alvast via hoefslag@mediaprimair.nl of telefonisch: 0342-400279.

Poll

Voor nu zijn we vooral benieuwd naar jouw mening over groepshuisvesting van paarden.

Daarom deze poll:

Hoe sta jij tegenover groepshuisvesting van paarden?

  • Voor sommige paarden werkt het heel goed, voor andere totaal niet (65%, 631 stemmen)
  • Positief, ieder paard heeft recht op groepshuisvesting (20%, 198 stemmen)
  • Ik vind de risico’s op verwonding en blessures te groot en ben er geen voorstander van (15%, 146 stemmen)

Aantal stemmers: 975

Laden ... Laden ...

0 352
Albert Voorn - Tobalio Nederlands Kampioenschap Springen 2013 © DigiShots

Abdullah Al-Sharbatly’s toppaard Tobalio (v. Numero Uno) gaat met pensioen. De 17-jarige ruin was voorheen succesvol onder Albert Voorn, hij werd in april 2014 door Al-Sharbatly aangekocht tijdens het faillissement van Eurocommerce.

De nieuwe combinatie kwam gelijk uit op het hoogste niveau en boekte in 2016 een aantal mooie successen. Onder andere een overwinning in de Shanghai Longines Global Champions Tour Grand Prix en een eerste plaats in de Grote Prijs in Madrid prijken op de erelijst.

Echte vechter

Al-Sharbatly roemt de mentaliteit van de Nederlands gefokte Tobalio: Het is een echte vechter. Zodra hij de hindernissen ziet geeft hij alles. Het was een moeilijk besluit om hem nu met pensioen te laten gaan, zeker omdat hij iedereen nog steeds doet verbazen, maar na zo’n geslaagd jaar was het er tijd voor.’

Bron: Equnews/Hoefslag

Foto: Digishots

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

101,329FansLike
0VolgersVolg
6,983VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer