Tags Posts tagged with "advocaat"

advocaat

0 3296
paard algemeen paddock wei

Er bestaat volgens Arvin Kolder, letselschadeadvocaat en onderzoeker van de Rijksuniversiteit Groningen, vaak onduidelijkheid over de vraag of de eigenaar of een ander als ‘gebruiker’ aansprakelijk moet worden gesteld voor de schade veroorzaakt door dieren.

‘Slachtoffers weten hierdoor niet bij wie ze moeten zijn en eigenaren en vermeende bedrijfsmatige ‘gebruikers’ zijn in het ongewisse wie van de twee zich tegen deze aansprakelijkheidsrisico’s moet verzekeren,’ legt hij uit op amweb.nl, een platform voor professionals werkzaam in de financiële dienstverlening.

Ernstige letselschade

Als voorbeeld wordt een zaak genoemd over een paard dat door de eigenaar ondergebracht is bij een manege om zadelmak te worden gemaakt. Dat paard trapt daar een jong meisje in het gezicht met ernstige letselschade tot gevolg.

Het slachtoffer procedeert uiteindelijk tot de Hoge Raad tegen de eigenaar van het paard. De Hoge Raad stelt echter vast dat tegen de verkeerde partij is geprocedeerd. ‘Volgens de hoogste rechter werd het paard bedrijfsmatig gebruikt en moest tegen de manege worden geprocedeerd,’ legt Kolder uit. ‘Er werden geen paardrijlessen of huifkartochten mee gehouden, het paard stond daar alleen maar om zelf afgericht te worden, en toch valt ook dat onder bedrijfsmatig gebruik.’

Invloed op het risico

Volgens de advocaat komen dergelijke zaken regelmatig voor. Kolder werkte een oplossing uit in zijn promotieonderzoek. ‘Wie invloed kan uitoefenen op het risico is de aansprakelijke partij,’ verduidelijkt hij nogmaals. ‘Op mijn paard gestald bij een manege heb ik als eigenaar geen invloed; de zeggenschap over het risico ligt bij de manege.’

Lees het volledige juridische verhaal op amweb.nl

Foto: archief

0 2361

Op 1 april diende de Duitse dressuuramazone Ulla Salzgeber, vooral bekend vanwege haar prestaties met Rusty en Herzruf’s Erbe, een aanklacht in tegen Haupt- und Landgestüt Neustadt/Dosse. Toekomstbelofte Quintus (v. Quaterback), die zij in november 2015 op de veiling voor 65.000 euro van hen gekocht had, zou niet gezond zijn op het moment dat de koop gesloten werd. Het dier was al enkele weken nadat hij bij haar op stal terechtkwam, kreupel. De opgevraagde röntgenfoto’s toonden overduidelijk afwijkingen aan de ruggenwervel: kissing spines. Quintus werd nogmaals op de foto gezet, waarna de diagnose opnieuw ‘Kissing spines’ luidde.

De stoeterij is na uitvoerig overleg met haar advocaat, dierenarts en de bedrijfsleider van de Mitteldeutschen Marketing GmbH tot de conclusie gekomen dat de aanklacht van Salzgeber geen houdt snijdt. En dus maakt Neustadt/Dosse, bij monde van advocaat Kai Bemmann uit Verden, die al jaren het vertrouwen geniet van het Brandenburger Zuchtverband, bezwaar tegen de aanklacht van de Olympisch amazone.

St-Georg/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

Iedere maand bespreken we op onze site een juridische vraagstelling. De betreffende zaken komen uit de praktijk en in deze aflevering bespreekt juriste Kim Voskuilen onderstaand probleem:

Wij houden ons hobbymatig bezig met het opleiden en trainen van jonge paarden met als doel deze paarden voor leuk geld weer te verkopen. Begin vorig jaar hebben wij besloten om twee paarden deels te verkopen aan de ruiter die voor ons de paarden traint. Nu wij het eigendom van deze twee paarden samen hebben, hebben wij afgesproken dat hij de paarden traint en uitbrengt op wedstrijd en dat wij de verzorging en dergelijke op ons nemen. Helaas zijn wij recent tot de conclusie gekomen dat deze samenwerking niet langer voortgezet kan worden. Het is nu zaak dat wij niet langer mede-eigenaren zijn van de twee paarden, waardoor wij ieder onze eigen weg kunnen gaan.

Helaas zijn wij onderling nog niet tot een goede oplossing gekomen en verschillen de meningen over de verdeling dusdanig dat wij daar niet samen uit gaan komen. Het grootste knelpunt is de waarde van de paarden. Bij het aangaan van de mede-eigendom hebben wij wel een contract opgesteld, maar daarin is niets geregeld met betrekking tot beëindiging van de mede-eigendom. Wat kunnen we nu doen om tot een goede verdeling te komen?

Het komt in de hippisch wereld regelmatig voor dat paarden meerdere eigenaren hebben. Jammer genoeg leidt dit mede-eigendom vaak ook tot problemen. Een paard doet het heel goed in de sport en er is een geïnteresseerde die heel veel geld wil neerleggen om het paard te kopen. Echter wil één eigenaar het paard absoluut niet verkopen. Of twee eigenaren staan niet meer op goede voet met elkaar en willen graag het paard verkopen, maar kunnen het niet eens worden over de verkoopprijs.

Mogelijke oplossing

Uiteraard is het voor iedereen het beste als partijen zonder tussenkomst van een rechter tot een oplossing komen. Komen partijen er samen niet uit, dan helpt het vaak als een derde partij kan bemiddelen om tot een oplossing te komen. Lukt het echt niet om tot een oplossing te komen, ook niet met hulp van derden, dan kan als laatste redmiddel de stap naar de rechter gemaakt worden.

In de wet wordt mede-eigendom ‘gemeenschap’ genoemd. Hiervan is sprake wanneer een of meer goederen toebehoren aan twee of meer deelgenoten. Beide eigenaren van de paarden in deze zaak zijn deelgenoten, de paarden zijn de goederen. De wet biedt een drietal mogelijkheden wanneer eigenaren niet onderling tot een oplossing kunnen komen bij de verdeling van de eigendom. Een van de partijen kan de rechter vragen om een verdeling vast te stellen (artikel 185 lid 2 BW). De verdeling kan op een drietal manieren gebeuren:

  1. Een toedeling van een gedeelte van het goed aan ieder der deelgenoten.

Dit is bijvoorbeeld het geval wanneer mede-eigenaren twee identieke nieuwe zadels bezitten. Dan kan de rechter bepalen dat iedere eigenaar één zadel toebedeeld krijgt.

  1. Een overbedeling van een deelgenoot tegen vergoeding van de overwaarde.

Hiervan is sprake wanneer mede-eigenaren een paard hebben en één eigenaar de gehele eigendom krijgt en de andere eigenaar een vergoeding krijgt van de eerst genoemde eigenaar. Stel het paard is € 8.000,- waard, dan krijgt eigenaar A de eigendom van het paard en betaalt hij € 4.000,- aan eigenaar B.

  1. Verdeling van de netto-opbrengst van het goed of een gedeelte daarvan, nadat dit op een door de rechter bepaalde wijze zal zijn verkocht.

De rechter kan bijvoorbeeld bepalen dat een paard eerst getaxeerd wordt om een reële verkoopwaarde vast te stellen. Daarna wordt het paard in training gezet bij een handelstal met als doel het paard binnen drie maanden verkocht te hebben. Na de verkoop wordt de opbrengst evenredig verdeeld over de twee eigenaren.

Voorkomen is beter dan genezen

Hoewel de wet een mogelijkheid biedt wanneer eigenaren het niet eens kunnen worden over het verkopen van hun gezamenlijke eigendom, is het uiteraard veel beter om een patstelling te voorkomen. Daarom is het van belang goed na te denken over afspraken en mogelijkheden, voordat je een dergelijk mede-eigendom aangaat. Vaak worden deze overeenkomsten aangegaan op goed vertrouwen en wordt er niet nagedacht over eventuele problemen.

Dit zijn een aantal zaken waar je zeker aan moet denken als je mede-eigenaar wordt van een paard:

  • In welke verhouding wordt de eigendom verdeeld? Bijvoorbeeld 50% – 50 % of 30% – 70%.
  • Worden de kosten zoals verzorging, stalling, training, dierenarts, en dergelijke ook in diezelfde verhouding gedeeld?
  • Mag één mede-eigenaar zijn deel verkopen, zonder toestemming van de andere mede-eigenaar?
  • Als de mede-eigenaren van het paard uit elkaar willen, op welke wijze gebeurt dat dan? Hierbij kan je denken aan het laten taxeren van het paard om een reële verkoopwaarde vast te stellen, maar ook binnen welk termijn het paard verkocht wordt en op welke wijze. Houden de eigenaren de verkoop in eigen hand of komt het paard op een handelsstal te staan, van waaruit het paard verkocht wordt.

Vanzelfsprekend is het van belang deze afspraken schriftelijk vast te leggen. Vaak wordt het vastleggen van afspraken op papier gezien als wantrouwen jegens de andere partij, maar niets is minder waar. Vertrouwen tussen partijen is de basis van het maken van dergelijke afspraken en het schriftelijk vastleggen van de afspraken is slechts een verduidelijking voor beide partijen. Dit voorkomt dat partijen achteraf gezien elkaar verkeerd hebben begrepen of denken iets te hebben afgesproken wat niet zo blijkt te zijn. Kortom, het verduidelijkt slechts hetgeen partijen in vertrouwen met elkaar zijn overeengekomen.

Dit artikel is geschreven door Kim Voskuilen van het Hippisch Loket. Voor meer informatie kunt u contact opnemen via info@kimvoskuilen.nl of bezoek de website: www.hippisch-loket.nl.

Foto: Jennifer-Fotografie

0 4887
Drie schuldeisers hebben beslag laten leggen op het miljoenenbedrijf Platinum Stable aan de Gilzerbaan in Riel. Een van die crediteuren wil via een executieveiling op 14 april zijn schuld innen.

Dan wordt een stuk grond met stallen aan de Goorweg in Riel, op een steenworp van het hoofdgebouw van Platinum, verkocht. Eigenaar Titan Wilaras van Platinum Stable laat via zijn advocaat weten maatregelen te gaan nemen. “Het feit is dat het hier om een onrechtmatige executie gaat.”

Geen veiling
Wilaras van Platinum Stable zit in Singapore en wil alleen via zijn advocaat reageren. “Mijn cliënt wist niet van de zitting, dus hij heeft geen verweer kunnen voeren. Hij gaat ervan uit dat de executieveiling op 14 april niet doorgaat.” Het zijn niet de eerste zakelijke conflicten die boven komen drijven rond het manege-complex. Nog voordat het bedrijf goed en wel werd geopend begin 2015 klaagden ondernemers over rekeningen die niet of maar deels worden betaald. In twee van de drie beslagen heeft de rechter nog niet geoordeeld over de zakelijke geschillen.

Bron: Brabants Dagblad

Foto: Timo Martis Fotografie

Hoefslag Academy Masterclass
Hoefslag Academy Masterclass

0 2884
dressuur subtop
foto: Remco Veurink

Hof Kasselmann, de dressuurstal die onder andere paarden opleidde als Grunox en Ganimedes van Monica Theodorescu, Gifted van Garol Lawell en Legolas van Steffen Peters en een van de meest gerenommeerde dressuurpaardenhandelaren in Duitsland, ligt onder vuur. Het bedrijf zou twee jaar geleden een kreupel paard verkocht hebben. De eigenaresse van deze Londontown S wil haar geld – het gaat om 900.000 euro – terug. Daar stemt François Kasselmann niet mee in en daarom moet de zaak voor de rechter uitgevochten worden.

De Zwitserse Patricia Sarasin had eigenlijk plannen om Londontown S – tot en met korte Grand Prix uitgebracht door Christoph Köschel – in de Grand Prix uit te brengen. De eigenaresse beweert nu dat het paard al bij de aankoop niet gezond was, maar dat Hof Kasselmann deze gebreken bij de verkoop verzweeg. Niet alleen wil zij de verkoopsom terug, maar ook de kosten van het transport, onderhoud en dierenarts, die inmiddels zo’n 50.000 euro bedragen. De dierenarts die in september 2013 de aankoopkeuring  uitvoerde,  zou eveneens schadevergoeding moeten betalen.

Kasselmann wil niks van een door de rechter voorgestelde schikking weten. Zijn advocaat stelt voor het paard op Hof Kasselmann te laten onderzoeken.  ‘De eiser is van mening dat tijdens de aankoopkeuring essentiële aspecten over het hoofd gezien zijn. Wij zijn van mening dat deze tekortkomingen bij de verkoop nog niet bekend waren.’ Hoe de vork echt in de steel zit, moet nu door een deskundige onderzocht worden.

Reiterrevue/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

0 3564
Foto: Made By Jessy

Een amazone wil dat de verkoper haar pas gekochte paard terugneemt. Die weigert en er wordt over en weer gedreigd met rechtszaken. Handig? ‘Nee’, zegt hippisch advocaat Luc Schelstraete in de Hoefslagspecial ‘Eigen Paard’. ‘Ik zoek met mijn cliënten altijd eerst naar een uitweg.’

Het gebeurt geregeld dat een paard niet aan de verwachtingen van zijn nieuwe baas voldoet. Als de ruiter er geen toekomst meer in ziet en vervolgens het besluit valt om niet verder te gaan met het paard, rijst direct de vraag wat te doen. Terugbrengen naar het oude adres of doorverkopen? In de meeste gevallen zal de handelaar of particulier waar het paard is aangeschaft, niet zomaar de koop willen terugdraaien.

Rechten en plichten

Hippisch advocaat Luc Schelstraete legt uit hoe het zit met de rechten en plichten van een particuliere koper. ‘Vooropgesteld wil ik benadrukken dat het van belang is om je te laten adviseren door een professional en ook te kopen bij een professionele handelaar of ruiter in plaats van bij een particulier. Ten eerste is de koper dan beschermd door het consumentenrecht. Daarnaast ligt de plicht van informeren lager bij een particulier. Ondanks dat het achterhouden van grote problemen verboden is, dat is bedrog. Vergis je niet, vaak zijn de particuliere verkopers grotere risico’s. Je kunt van hen ook niet verlangen dat ze kunnen inschatten of het paard bij de ruiter past. Van een professional mag je dat zeker wel.

Wees duidelijk over wat je wilt met het paard. Mijn indruk is dat mensen zich vaak niet realiseren dat het lange tijd duurt om een combinatie te worden met een paard, met name in de dressuur. Mocht er toch echt iets mis zijn aan het paard, dan ben je verplicht het direct te vertellen aan de verkoper, de zogeheten klachtplicht. Vraag je vooral ook af of het probleem het paard ongeschikt maakt en of de gebreken zijn op te lossen? Je moet de verkoper in de gelegenheid stellen een uitkomst te bieden. Ik heb zaken gehad waarbij mensen de koop ongedaan wilden maken wegens iets kleins als rotstraal. Andersom kan ik verkopers absoluut adviseren om te gaan kijken bij het paard, zodra de nieuwe eigenaar beklag heeft gedaan.’

Procederen

Schelstraete wordt vaak in de arm genomen om te procederen voor het terugdraaien van een aankoop, maar het is zijn ervaring dat het een onaangename bezigheid is. ‘Zoiets moet je heel goed overwegen, daarom probeer ik met mijn cliënten eerst een andere uitweg te vinden. Procederen kost veel geld en tijd. De rechtbank mag twee jaar de tijd nemen voor het proces na melding van het gebrek. In tachtig procent van de gevallen die ik meemaak, wil men te snel juridische stappen ondernemen, terwijl dat niet te licht moet worden opgevat.’

Meer lezen over dit onderwerp en de ervaringen van Schelstraete? Het hele artikel lees je in de Hoefslagspecial ‘Eigen Paard’.

Tekst: Koosje Mulders

Foto: Jessica Pijlman/Made by Jessy

0 264

De Zangersheide gekeurde dekhengst Cyrano VDV Z (v. Colmander) en de hengst Let It Be VDV Z (v. Let’s Go) zijn terecht, zo meldde horses gisteren.  Ze waren vorige week meegenomen door hun ruiter, de Spanjaard Juan Hervas Asencio, na een conflict tussen hem en de fokker/eigenaar, de heer Eit van der Vaart.

Een vrachtwagen met Duits kenteken zou de paarden hebben opgehaald, waarna een opsporingsbevel tegen Asencio werd uitgestuurd. Volgens de Spanjaard, die wordt vertegenwoordigd door advocaat Schelstraete, klopte daar niks van: ‘Er is geen sprake van een opsporingsbevel. Ik ben de eigenaar van deze paarden en ik kan er mee doen wat ik wil.’

‘Geen recht om paarden mee te nemen’

De advocaat van eigenaar Van der Vaart, mr. Wensing, nam contact op met Hoefslag: ‘Op de bij ons aanwezige contracten staat vermeld dat de paarden voor 85% van de heer Van der Vaart en voor 15% van de heer Asencio zijn. Dat geeft hem echter niet het recht om de paarden te verplaatsen.’ Waar het conflict tussen de ruiter en de eigenaar over gaat, is niet bekend.

Aan de hand van het opsporingsbevel zijn de paarden gisteren gevonden. ‘Ook de berichtgeving op horses.nl en dehoefslag.nl zal daar aan bijgedragen hebben’, aldus een woordvoerster van Weda en Wensing. ‘Die sites worden goed gelezen door paardenmensen en de kans is groot dat iemand die weet waar de paarden zijn, het bericht over de ontvreemding van de paarden gelezen heeft.’

In beslag genomen

Cyrano en Let It Be zijn nu in beslag genomen door het Openbaar Ministerie. De politie maakt in het kader van het onderzoek niet bekend waar ze gestald zijn, maar ze maken het goed.  De zaak zal zo snel mogelijk door de rechter worden opgepakt, al is nog niet duidelijk onder welke gerechtelijke jurisdictie de zaak valt; de civiele of strafrechtelijke.  ‘Het is hoe dan ook in het belang van de paarden dat deze zaak zo snel mogelijk wordt opgelost. We gaan er van uit dat dat ook snel zal gebeuren’, aldus advocaat Wensing.

Beide paarden werden op 1.30-1.35m-niveau uitgebracht. Volgens de FEI-administratie staat de zesjarige Cyrano sinds 20 februari 2015 op naam van E. van der Vaart; de een jaar oudere Let It Be is sinds 27 augustus 2015 bij de FEI geregistreerd met als eigenaren E. van der Vaart én J. Hervas Asencio.

Bron: Hoefslag

Foto: Remco Veurink

0 96
hond jonge paarden
foto: Remco Veurink

Een groep Amerikaanse paardenliefhebbers maakt zich hard voor het verblijf van een beroemde kudde wilde mustangs rondom de Salt River in Arizona. Het bestuur van leefgebied Tonto National Forest is van mening dat de paarden voor gevaar en overlast zorgen bij toeristen. De dieren vernielen campingplaatsen en lopen geregeld op de weg, waarbij aanrijdingen plaatsvinden. Er is geen gezag om de kudde te beheren, waardoor het overzicht op de voortplanting eveneens spaak loopt. Volgens het bestuur is verhuizing noodzakelijk om de veiligheid van mens en dier te waarborgen en omdat de paarden geen bescherming genieten van de Wild and Free Roaming Horses and Burros Act.

Volgens de Salt River Wild Horse Management Groep moet de kudde juist vreedzaam rond de rivier kunnen verblijven, omdat de 500 paarden sinds jaar en dag van grote historische, ecologische en economische waarde zijn. Zij dienden onlangs een verzoek in rond het beheer en behoud van de kudde, door middel van selectie en geboortebeperking. Ook zouden de dieren riviergras en andere kruiden eten, wat het landschap juist ten goede komt. Het parkbestuur wees het plan echter resoluut af en wilde aankomende vrijdag al verhuizen, maar dit is voorlopig uitgesteld.

Bron: Hoefslag/Horsetalk

Foto: Remco Veurink

0 778
fries dressuur

Een man een man, een woord een woord. Dat is in de paardenwereld allerminst vanzelfsprekend. Afspraken worden slecht gemaakt en meestal niet vastgelegd. Advocaten hebben het er maar druk mee. Zoals Mr. Wibe Reddingius van Nysingh Advocaten-Notarissen. Hij is gespecialiseerd in hippisch recht. ‘De meeste afspraken in de paardenwereld worden inderdaad mondeling gemaakt. Maar meestal worden er helemaal geen afspraken gemaakt. Wij lopen daar vaak tegenaan, want als er een conflict om een paard ontstaat, dan nemen mensen al gauw een advocaat in de arm. Ik krijg er elke week wel een paar aan de telefoon. Dan blijkt in veel van die gevallen dat, als er al afspraken zijn gemaakt in het verleden, die nergens zijn vastgelegd.’

Op dat gebied heeft de paardenwereld de zaken dus slecht geregeld. ‘Er zijn er die het heel goed voor elkaar hebben. Maar door de bank genomen is er op dat vlak nog een wereld te winnen. Er zijn ook topstallen, waarvan je het niet zou verwachten, die het niet goed voor elkaar hebben. Zo veel werk is het niet om afspraken ergens vast te leggen. Het voorkomt heel veel problemen als er een conflict tussen mensen ontstaat.’

Hoe je eenvoudig afspraken over verzorging, kosten, vergoedingen of zelfs eigendom kunt vastleggen en een aantal praktijkvoorbeelden van waar het goed fout ging, vind je in de nieuwste Hoefslag.

Tekst: Ton Corbeau

Foto: Remco Veurink

0 347

Het is al lang onderwerp van discussie: in Nederlands geboren AES-geregistreerde paarden mogen niet meedoen aan de kwalificatiewedstrijden voor het WK jonge (dressuur- en spring)paarden en daar is het Anglo European Studbook Limited het niet mee eens. Vorig jaar september was er al contact tussen het AES en de KNHS over deze boycot. Omdat de KNHS niet inging op de eisen van het stamboek, dreigt het AES nu naar de rechter te stappen. De open brief van advocaat Diederik Molier die gisteren aan het bestuur van het KNHS is gestuurd, evenals een concept dagvaarding, is niet alleen niet alleen namens het AES geschreven, maar ook namens medestanders Robbert Ehrens uit Sevenum, Jos de Swart van De Molenkoning in Reek/Schaijk en Nienke van der Muil die onder andere paarden van Stal Molenkoning rijdt.

Indien de KNHS niet binnen vier dagen reageert en binnen veertien dagen in gesprek gaat met het AES en de drie medestanders, dan stappen zij naar de rechter.

Het AES is in Groot-Brittannië als Europees stamboek erkend en het stamboekkantoor zit in West-Sussex, in Groot-Brittannië. De KNHS is dus van mening dat AES-paarden in dat land hun selecties moeten lopen. Dat de eigenaar/voorzitter van het stamboek, Joris van den Oetelaar, in Nederland woont en er ook een bijkantoor zit in Schijndel, maakt niet uit. Van den Oetelaar: ‘In vrijwel alle andere landen kunnen ruiter en paard behorend tot een stamboek erkend door de WBFSH zich kwalificeren voor de WK ongeacht of het betreffende stamboek in dat land is gevestigd. Voorbeelden van landen dicht bij huis waar het wel op een juiste manier gebeurt, zijn  bijvoorbeeld het Verenigd Koninkrijk, Ierland, België en Frankrijk.’

AES/Hoefslag

 

Volg ons!

103,362FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer