Blog Liz Barclay: ‘Column Tineke Bartels bracht me terug in de tijd’

Blog Liz Barclay: ‘Column Tineke Bartels bracht me terug in de tijd’

0 2301
Tineke Bartels -European Championships Dressage 2016 © DigiShots

Een tijdje geleden herinnerde Tineke Bartels ons in haar column aan het rijden met twee teugels aan de trens. Ook ik heb dat vroeger op de landelijke rijvereniging zo geleerd en haar column bracht me even terug naar die tijd.

Zo ging dat toen, en dan natuurlijk met de bedoeling om te leren de controle over die twee teugels te houden, voordat er in het echt een stang en trens in de mond van je paard zat. Ik gebruik het nog steeds; gewoon, omdat het een degelijke voorbereiding is en een hoop ongemak voor het paard wegneemt.

Doem’n d’rop!

‘Doem’n d’rop!’ Op landelijke rijvereniging ‘de Zevensteen’ proestten we het altijd weer uit als Albert Meutstege van de kaasboerderij uit Bronkhorst ons zo nu en dan les gaf. Want dat was zijn favoriete uitspraak die hij graag zo vaak mogelijk herhaalde.

Nu ben ik hem er dankbaar voor omdat het me, doordat we er zo lacherig van werden, altijd is bijgebleven. Die ‘duimen erop’ is namelijk heel belangrijk. Vooral als je met stang en trens gaat rijden val je behoorlijk door de mand als je dit kleine onderdeeltje van de rijkunst onderschat.

Stang en trens; een vak apart

Het is de droom van iedere ruiter aan het begin van zijn of haar dressuurcarrière. Het ‘hoort’ bij de hogere dressuur en het staat zo mooi. Vind ik ook, trouwens. Maar dan moet het wel in zijn waarde worden gelaten, het paard ten goede komen en zeker geen ongemak veroorzaken.

Correct op stang en trens rijden is een vak apart. Niet alleen moet de ruiter volledig de controle hebben om beide teugels op de juiste lengte te houden, d.w.z. de stangteugel nooit te strak, maar ook kunnen inschatten wanneer het paard zich op een trens voldoende geeft en ontspant om voor dit ‘wapen’ klaar te zijn. Want een wapen is het op het moment dat het in ongeoefende of verkeerde handen terecht komt.

Eerlijk en enthousiast

Gelukkig ben ik gezegend met een groep eerlijke en enthousiaste pupillen die er liever ietsje langer over doen dan te gehaast te werk willen gaan. Een paar van mijn klanten rijdt er heel netjes mee en zet een zeer acceptabele Z of PSG test neer, terwijl anderen keurig wachten tot zij en hun paard er klaar voor zijn.

Een jongedame van de laatstgenoemde groep heeft haar droom in zoverre waargemaakt dat het prachtige stang en trens hoofdstel al bij haar aan de muur hangt. Zij heeft heel hard gewerkt om met een eigen-gefokt paard, waarin ze een paar jaar geleden alle vertrouwen had verloren -wederzijds trouwens- weer op te krabbelen. Na heel wat vallen en opstaan rijdt ze nu een mooie gedegen L-proef, terwijl in de training een leuk begin is gemaakt met wat wijken en zijwaards. Ook zijn inmiddels de galopwissel en contragalop ik durf bijna te zeggen, een ‘piece of cake’.

Zonde van de tijd

Maar toch heeft de ruiter bij tijd en wijlen nog teveel moeite met het bergop rijden van de neerwaartse overgangen om die stang en trens van de muur te halen. Vooral ook omdat ze nog geen enkele ervaring met de stang en trens heeft, moeten we absoluut voorkomen dat er een handremsituatie ontstaat. Het zou toch zonde van de tijd zijn -belangrijker nog, heel rot voor dit paard- als we alles wat we bereikt hebben zomaar klakkeloos weg zouden gooien.

Ruiter en paard met teugels op oefenlengte.

En toen herinnerde Tineke Bartels me er weer even aan dat dit misschien een leuke uitdaging is voor deze ruiter met aspiraties om toch het gevoel te hebben dat ze er naar toe werkt! Dus sinds een week zit er nu een extra teugel aan haar trens.

Nadat ik aan haar heel simpel had uitgelegd wat ik wilde zien -contact op de trensteugel en hetzelfde boogje aan beide kanten in de stangteugel-, kwam ze er snel achter dat dit zelfs op de mooie momenten nog best moeilijk was en op de minder mooie momenten helemaal niet eens lukte.

‘Thumbs up’ voor ‘thumbs down’

Neerwaartse overgang van draf naar stap nog steeds niet bergop.

Een prachtige manier dus om zonder je paard schade te doen te leren een basisgevoel te ontwikkelen hoe in ieder geval controle te hebben over hoe je wat vasthoudt. Dit is nu huiswerk voor deze ruiter en ze is er al enthousiast mee aan de gang gegaan. Ik negeer het verder gedurende de lessen, anders zouden we geen steek meer opschieten. Het enige wat ik doe is aan het eind van de les vertellen of ze er al beter mee heeft leren omgaan dan de vorige keer.

Ik weet zeker dat, tegen de tijd dat haar paard er klaar voor is, mijn pupil het dan keurig onder de knie heeft. Ze zal dan in het begin met de stangteugel iets te los rijden. Prima, geen probleem, van daaruit kan ze heel veilig het gevoel ontwikkelen.

Grappig, ‘doem’n d’rop’ in het Engels vertaald is ‘thumbs down’! En als ik haar ‘thumbs up’ geef, mag ze eindelijk dat hoofdstel van de muur halen!

Liz Barclay

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 52)

Reacties