Blog Liz Barclay: ‘If in doubt, kick!’

Blog Liz Barclay: ‘If in doubt, kick!’

0 2603
Tim Lips - Concrex Oncarlos Alltech FEI World Equestrian Games Lexington - Kentucky 2010 © Hippo Foto - Monique de Smit

De eerste keer dat ik met een aantal jonge pupilletjes naar een samengestelde wedstrijd in Engeland ging, stond ik werkelijk versteld van…de moeders! Ik hoor het de moeder van het 10-jarige schattige meisje Brushie nog zeggen , toen we de cross liepen, ‘if in doubt, kick!’

Nou, ik denk, je zal maar zo’n moeder hebben. Mijn moeder had gezegd, doe dit alsjeblieft niet.
Natuurlijk had de moeder van Brushie gelijk; als je eenmaal besloten hebt over een hele dikke boomstam, met ook nog eens een enorm gat eronder, te springen, dan moet je ervoor gaan. Als je paard je twijfel voelt dan gaat het helemaal mis.

Badminton fever

Badminton Horse Trials staat weer voor de deur en heel hippisch Engeland gonst weer van opwinding. Om te shoppen natuurlijk, want ‘Badminton Village’ is werkelijk spectaculair. Maar het volk zal ook wel weer verwachtingsvol bij de waterjump staan; verwachtingsvol…waarop?

Ikzelf de eer gehad om driemaal betrokken te zijn geweest bij de opleiding van paarden voor Badminton. Een ruiter heeft zichzelf teruggetrokken, ze was gewoon te druk op de boerderij. De hete merrie met een eigen willetje, Ballinacurra, heeft in Blenheim een peesblessure opgelopen en ging de fok in. En de laatste, de lieve ruin City Lights, is tweemaal na de dressuur fase teruggetrokken vanwege acute spierbevangenheid. Ze zeggen hier: als je gekwalificeerd wordt voor Badminton, dan begint het eigenlijk pas.

Voor de volbloed

In de tijd dat ik er rondliep was het nog echt de cross waar de dapperste volbloeds zich met elkaar maten. Een eindeloos parcours van ongewoon forse hindernissen met enorme afgravingen eronder en weinig complexe lijnen. Enige jaren geleden heb ik mij door de zeer geduldige en vriendelijke eventruiter-uit-de-oude-doos Jane Holderness-Roddam, Badminton winnares in 1968 en 1978, laten voorlichten over het gebruik van het warmbloedpaard voor eventing.

Zij heeft toen uitgelegd hoe de parcoursbouw door de meer technische complexiteit veel geschikter is geworden voor de warmbloed. Daarbij ook in beschouwing genomen dat, sinds de roads and tracks en de steeplechase er door het Olympisch comitee in 2004 zijn uitgehaald, de taaiheid van de volbloed er veel minder toe deed. Iets wat Jane Holderness-Roddam diep in haar hart heel jammer vond.

Badmintonblubber

Ergens, ik denk in de jaren negentig, was er ooit een behoorlijke rel na een dag Badmintonblubber. Ik zie Rodney Powell nog naast z’n schimmel die ergens half over-half onder de hindernis hing uit woede en frustratie met zijn zweep keihard op de grond slaan terwijl anderen al bezig waren om zijn paard weer overeind te helpen. Geen mooi gezicht, maar wel begrijpelijk, al die adrenaline moet toch ergens heen. Er zijn dat jaar veel ongelukken gebeurd.

Weer een aantal jaren daarna was er de dag na de cross, die zeer veel problemen gaf, nogal een discussie gaande onder de deelnemers omdat men vond dat de cross onnodig gecompliceerd geweest was; werd zelfs paardonvriendelijk genoemd. Ik vroeg mij in beide gevallen af: waarom gaan ze dan? Waarom trekken die ruiters zich niet terug? Waarom protesteren ze niet voor die tijd?

Dappere beslissing

En nu lees ik dat Tim Lips zich dit jaar teruggetrokken heeft omdat hij -schrijft hij heel beleefd- de cross, zoals die er dit jaar uitziet, niet bij zijn paard vindt passen. En dat terwijl hij zich er helemaal op voorbereid had. Dat zal helemaal geen makkelijke beslissing geweest zijn. Hij heeft het zo mooi en open in zijn blog op zijn website beschreven.

Jammer, ik had hem er graag zien rijden, maar een dappere beslissing van, in mijn ogen, een sportief en eerlijk paardenman met hart voor zijn paard.

Foto: DigiShots

Reacties