"Aanhouder wint"
Febe van Zwambagt (28) heeft een succesvolle jeugdperiode achter de rug, van de pony's tot aan de U25. Inmiddels timmert ze bij de senioren ook hard aan de weg en heeft ze zelfs een nieuwe stal met alle faciliteiten gebouwd. Wat zijn haar beste leerervaringen?
Tekst: Denise Dekens | Foto's: Digishots/ Arnd Bronkhorst
Febe vertelt: "Ik heb meerdere leerervaringen. In mijn ponytijd was mijn moeder super fanatiek. Ze was er iedere training bij om mij te helpen, wat echt super fijn was. Zij was echt van de herhalingen. Ik moest net zolang dingen herhalen totdat het heel makkelijk ging. Ze wilde dat ik zo zelfverzekerd werd dat ik niet meer over dingen na hoefde te denken. Als kind is dat natuurlijk niet altijd leuk, maar daar heb ik wel heel veel van geleerd. De proeven moesten automatisch kunnen gaan. Tineke Bartels noemde destijds ook de 100.000 kilometer-regel; blijven gaan en blijven doen. Dat pas ik nog steeds toe. In die hele periode van de pony's tot aan de U25 ben ik wel snel volwassen geworden. Je krijgt zoveel voor je kiezen waar je mee om moet leren gaan. Bijvoorbeeld met teleurstellingen. De topsport kun je vergelijken met het leven. Je werkt er keihard voor, maar je krijgt echt niet altijd terug waar je voor gewerkt hebt. Daar moest ik op jonge leeftijd al aan leren wennen. Je kunt niet altijd zes gooien. Als je in een goede flow en energie zit gaat het meestal wel makkelijker. Zit het even tegen dan is het de kunst om jezelf te herpakken en weer door te gaan. Iedereen valt wel eens, maar het is de kunst om zo snel mogelijk op te staan en weer door te gaan. Hoe hard je ook valt, je moet altijd doorgaan. De aanhouder wint."
Fouten maken mag
'Wat ik ook heb geleerd door de jaren is dat het gras bij de buren niet groener is. Ik was snel terughoudend om op wedstrijd te gaan, omdat ik het heel goed wilde doen en het hoogst haalbare wilde halen. Maar juist door durven te gaan en fouten te maken kun je er beter uit komen. Je hebt die rondjes gewoon nodig. Paarden zijn ook allemaal anders en reageren allemaal anders op dingen. De één sluit zich af in de ring en de ander stijgt boven zichzelf uit. Mijn motto is nu dat ik gewoon door moet en moet blijven paardrijden, maar dan wel zonder emotie. Paarden zijn namelijk heel gevoelig en pikken jouw emotie snel op. Daarom moet je niet op een paard gaan zitten met de instelling van 'we gaan het nu zo en zo doen'. Dat werkt voor negen van de tien paarden niet. Je eigen houding en energie kan zoveel goed doen voor je paard, maar ook kwaad. Als ik een beetje nerveus ben voor een wedstrijd en ik de dag ervoor nog wat paarden wil rijden, dan moet ik goed nadenken of ik dat doe. Ik stel me de vraag of we er die dag wel beter van gaan worden. Als paarden snel mijn zenuwen oppakken, dan is het beter om niet op te stappen. Sommige paarden voelen dat direct, andere zijn misschien iets makkelijker daarin. Daarom wil ik zonder emotie paardrijden, maar dat is wel super moeilijk."
Benut je training
Febe vervolgt: "Je kunt maar één keer per dag je paard trainen. Zorg dat je die training dan volop benut en zorg ook iedere minuut dat je op je paard zit, dat je volledig geconcentreerd bent. Maak een plan voor wat je wilt gaan doen in die training voordat je erop stapt. Ik vind het soms ook moeilijk om geconcentreerd te blijven, zeker als er dingen om mij heen gebeuren of als de telefoon gaat, maar toch is het belangrijk om die focus bij je training te houden."
Gesprekken
"Ik vergelijk de omgang met de paarden vaak met de omgang met mensen en gesprekken die mensen samen kunnen hebben. Als jij in een gesprek met iemand anders rustig blijft sta je sterker in je schoenen dan wanneer je met een gestrekt been erin gaat. Dan bereik je veel minder. Met je paard wil je ook de rust bewaren en rustig blijven net zolang tot hij begrijpt wat je bedoelt. Afdwingen is geen optie, netjes vragen wel. Ik vind het interessant om ernaar te kijken waarom mensen iets wel voor elkaar krijgen met hun paard en waarom het bij sommige mensen niet lukt. Met paardrijden zit alles zo dicht bij elkaar wat betreft het geven van hulpen en dus de communicatie met je paard. In een gesprek met iemand anders is het belangrijk hoe jij overkomt. Dat is in de communicatie met je paard niet anders. De toon maakt de muziek. Wat ik ook heb geleerd is dat het heel belangrijk is om de tijd te nemen. Blijf netjes je huiswerk doen, dan komt het altijd goed."
Doorgaan
"Ik rij nu niet alleen maar paard, maar heb ook een stal te runnen en ik ben zelfs een nieuwe stal aan het bouwen. Dan komt er enorm veel op je af. Ik ben heel ambitieus in mijn rijden en wil goed trainen, ik heb mijn lesklanten en ik moet de bouw begeleiden. Wat ik gemerkt heb is dat ik niet snel serieus word genomen, omdat ik 28 ben. Dat vind ik wel moeilijk. Ik word aangezien als 'het meisje'. Dat vond ik in het begin lastig en daar moest ik ook echt wel aan wennen. Nu denk ik 'noem mij maar een meisje, maar ik ga door en ik zet wel wat neer'. Uiteindelijk word ik er sterker van", besluit ze.
