Renee en Kim Speelman over SRNC-wedstrijden: “Het is gezellig én leerzaam”

SRNC

De Student Riding Nations Cup, oftewel SRNC, is een internationale studentenwedstrijd met een dressuur-, spring- én gecombineerd klassement. De paarden worden door het organiserende land, in dit geval dus België, beschikbaar gesteld en door middel van loting verdeeld over de deelnemende teams. Er wordt gereden volgens een knock-out systeem, waarbij de beste van drie ruiters op hetzelfde paard doorgaat naar de volgende, zwaardere, ronde. Uiteindelijk zijn de finales op Z2/ZZ-niveau. Iedere ruiter of amazone krijgt maar vijf minuten de tijd om los te rijden voor de dressuur. Met springen mogen ze na deze vijf minuten nog twee hindernissen springen voor aanvang van het parcours. Op de SRNC’s proberen de deelnemers en teams zich te selecteren voor de World Finals. Jaarlijks worden de zes beste landen uitgenodigd voor de Golden League van de World Finals. De overige landen komen uit in de Silver League. Deze finales vinden traditioneel met Oud en Nieuw plaats tijdens de laatste SRNC van het jaar.

“Ik mocht het eindelijk zelf meemaken”

De zusjes zijn via Maaike Hofman, voorzitter van het KNHS-VNS, in aanraking gekomen met deze wedstrijden. “Ik heb een paar jaar geleden pony’s voor Maaike uitgebracht”, steekt Renee van wal. “In die tijd heeft ze ons veel over de wedstrijden verteld en ons er enthousiast over gemaakt. Het leek ons heel gezellig en leerzaam om met een team op wedstrijd te gaan en verschillende paarden te rijden. Dit schooljaar ben ik begonnen aan mijn studie, dus ik mocht het nu eindelijk zelf meemaken!”

Fanatiek

Ook met hun eigen paarden zijn de zusjes actief in de sport. “Ik heb een zelf een achtjarige ruin genaamd Kokomo-Man (v. Freeman VDL). Ik heb hem sinds zijn vierde en heb hem samen met Wim Pomp zadelmak gemaakt. Ik breng hem op dit moment uit in het 1.30m-springen, de M1-dressuur en L-eventing. Daarnaast maakten we afgelopen winter ons internationale springdebuut”, vertelt Renee. “Ik heb een zesjarige merrie genaamd Marlitha (v. Hermitage VDL)”, gaat Kim verder. “Ik heb haar al sinds ze drie was en op dit moment breng ik haar uit in het 1.10m-springen.”

Kim Speelman - Foto: Daniek Oude Velthuis

Voorbereiding

Doordat Renee bij Wim Pomp van de Portella Hoeve werkt en paarden voor hem rijdt, heeft ze veel ervaring met het rijden van vreemde paarden. “Ter voorbereiding op deze wedstrijd in Oud-Heverlee hebben we met een aantal Nederlandse ruiters en amazones samen de proef van de eerste dressuurronde gereden, op elkaars paarden. Zo weet je een beetje wat je ervan kunt verwachten. Kim en ik maakten deze wedstrijd geen deel uit van het Nederlandse team. Wij gingen als individuele amazones van start.”

Aanpassingsvermogen

Renee kon haar stuurmanskunsten goed laten zien in Oud-Heverlee. Ze won de zesde prijs in het springen en de achtste prijs in het gecombineerde klassement. “In de eerste dressuurproef reed ik een heel fijn paard dat goed was opgeleid, waardoor het niet zo moeilijk was om mij aan hem aan te passen”, legt ze uit. “In mijn eerste springronde had ik een iets moeilijker paard, maar na een tijdje kreeg ik gelukkig wel door hoe zij gereden moest worden. We wisten een foutloze ronde neer te zetten. In de tweede ronde had ik weer een heel fijn paard. Ze luisterde goed naar mijn hulpen en ik kon makkelijk schakelen voor de juiste afstanden. We reden een hele fijne en foutloze ronde, wat betekende dat ik door was naar de halve finale.” In de halve finale nam Renee plaats in het zadel van een wat moeilijker paard. “Zij was een tikkeltje gespannen, wat het rijden wat moeilijker maakte. Ik kon me in die vijf minuten losrijden gelukkig wel op tijd aan haar aanpassen, waardoor we het parcours alsnog heel fijn konden afleggen.”

“Ik heb fijne paarden mogen rijden”

Ook Kim wist zich goed aan te passen aan de paarden die ze toegewezen kreeg. Ze wist in de dressuur de vijfde plaats op naam te schrijven en wist in het gecombineerde klassement de derde plaats, en dus een podiumplek, te bemachtigen. “Ik heb hele fijne paarden mogen rijden. In de eerste dressuurronde reed ik een heel braaf paard, waarop ik mijn rijden goed kon aanpassen. De tweede ronde was een proef op M-niveau. Hierbij reed ik een paard dat bij de ruiters vóór mij wat lastiger leek, maar tijdens het losrijden kreeg ik goed door hoe hij gereden moest worden. Het bleek een super leuk paard te zijn en ik heb een fijne proef kunnen rijden. De halve finale was een proef op Z-niveau. Het paard dat ik daarin reed, was ook fijn te rijden. In de eerste springronde reed ik tevens een braaf paard waarop ik me goed kon aanpassen. Het paard dat ik in de tweede springronde reed, was een heel ander type. Dat maakte het voor mij wat lastiger, maar het was desondanks een heel leuk paard om mee te mogen starten!”, vertelt ze. 

“Ik heb er enorm veel zin in!”

Renee zal op de aankomende SRNC-wedstrijd in het Duitse Luhmühlen weer aan de start verschijnen. “In België ging ik mee als individuele ruiter, maar in Duitsland mag ik voor het eerst voor het Nederlandse Team gaan rijden. Dit lijkt me nog leuker dan individueel rijden, dus ik heb er enorm veel zin in!”, vertelt ze. “Ik rijd in september weer mee in Steenwijk”, voegt Kim toe. “Onze eigen paarden gaan dan misschien ook mee lopen in de competitie, dus ik ben heel benieuwd hoe de andere ruiters en amazones onze paarden zullen voorstellen. Het belooft in ieder geval een mooi en leerzaam weekend te worden!”

Bron: Studentriders.nl / Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan. 

Foto’s: DigiShots / Daniek Oude Velthuis