Algemeen

De Hoefslag
  • aangepast 29 juni 2021 17:15

Column Noor: “Ik geloofde haar volledig, tot ze lachend van haar paard af rolde”

Ik heb een aantal maanden op een private game reserve in Namibie gewoond en werkte daar met paarden. Arabische paarden. Logisch, in verband met het warme weer. Stalwerk hoefde ik niet te doen, daar hadden ze andere mensen voor. Ik moest de paarden in conditie houden, helpen beleren en safari tochten te paard begeleiden. Een droom, en dat was het echt. Ik hou van het Afrikaanse leven omdat het er niet zo gehaast is, mensen lijken er gelukkiger en de natuur is nog ongerept en wild.

Wildlife

Als je in Nederland op buitenrit gaat zijn er overal koeien. In Afrika sta je zo langs een giraffe, maar ook dat gaat wennen. Het leuke aan safari tochten te paard is dat je op plekken komt waar je met een jeep niet kan komen. Je komt dus veel dichter bij het wildlife. Gevaren zijn er ook. Giraffen kunnen een trap uitdelen, ook opzij. Te dicht in de buurt komen kan dus fataal zijn. Daarnaast zijn er neushoorns die je achtervolgen, krokodillen (zie eerste column), agressieve apen. Het is altijd opletten dat, wanneer er gejaagd wordt, je niet in hetzelfde gebied gaat rijden. Anders kunnen de jagers je aanzien voor wild. Verder kunnen ook struisvogels dodelijk zijn. Ik leerde er veel over slangen (black mamba's). Want ja, soms wordt een paard gebeten en dan moet het worden afgemaakt. Het leven is daar geweldig, maar wel een stuk harder. ‘Shit happens’ en ‘Hakuna Matata’ zijn termen die we dagelijks gebruikten.

Zebra’s

Daarnaast maakten we het tijdens de ritten altijd veel lol. Toen ik net in Namibie zat (eind maart) was ik erg onder de indruk van alles. Ik zat op een soort zevende wolk. Ik leerde er van alles en was erg nieuwsgierig. Toen mijn bazin en ik op buitenrit gingen (op 1 April!!) zagen we een groep zebra's. Ze vroeg aan mij: "Weet je hoe je het verschil ziet tussen een mannetje en een vrouwtje?" Ik was te goedgelovig en naïef (vriendinnen vinden het heerlijk). Vroeger bijvoorbeeld kon je me alles wijsmaken. Ik schudde nee. Mijn bazin vertelde: "De mannetjes zijn wit en hebben zwarte strepen, de vrouwtjes zijn zwart en hebben witte strepen.€ Ik keek goed en dacht dat ik het verschil kon zien. De hele middag vroeg ze wat de mannetjes en vrouwtjes waren als we zebra's zagen. Ik was er met mijn enthousiasme vol van overtuigd dat het klopte. 3 dagen lang heb ik het geloofd en als ik zebra's zag, keek ik of ze wit waren met zwarte strepen of andersom. Mijn bazin rolde uiteindelijk letterlijk van haar paard af van het lachen en biechtte op dat het een 1 april grap was. Meeste gênante fout die ik, als paardenliefhebber, ooit heb gemaakt geloof ik. Maar ach, ik kon er ook wel om lachen. Ik hou ook wel van een beetje dollen en ik heb de maanden erna dezelfde grap uitgehaald met gasten. En het grappige was, de meesten (ook gevorderde paardenruiters!) trapten er allemaal in!   Noor Gierveld is ondanks haar klassieke opvoeding altijd wel een beetje ondeugend geweest. Naast dat ze haar studie bedrijfskunde/ICT heeft afgerond, ORUN gediplomeerd en KNHS jurylid is. Is ze op haar 18e gaan vliegen als flying horse groom, inmiddels heeft ze al 85 landen bezocht.Twee keer per maand schrijft Noor over bijzondere verhalen over het reizen met paarden, het werken in het buitenland en over grappige jureer en lesgeef momenten. Twee keer per maand schrijft Noor over bijzondere verhalen over het reizen met paarden, het werken in het buitenland en over grappige jureer en lesgeef momenten.

Advertisement

Blijf op de hoogte!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Advertenties