Waarom paarden geen drie tenen meer hebben

Waarom paarden geen drie tenen meer hebben

0 1723
korte hoeven

Paarden zijn dan misschien wel het centrum van de wereldwijde renindustrie. Toch stellen onderzoekers dat de tenen van paarden na verloop van tijd worden geoptimaliseerd voor uithoudingsvermogen, in plaats van snelheid.

Voorouders

De voorouders van het paard, inclusief ezels en zebra’s, hadden allemaal drie tenen aan iedere voet. Bij paarden heeft de middelste teen de functie overgenomen van de hele voet. Een paard loopt dus eigenlijk op zijn middelste teen. Doordat alleen het dier met één teen het heeft overleefd, worden zij gezien als superieur evolutionair resultaat.

Toch is onze interpretatie van de evolutie van paarden waarschijnlijk beïnvloed door onze eigen geschiedenis met paarden. Prestaties op de renbaan zijn de laatste 5000 jaar van de menselijke historie veel minder belangrijk geweest dan het uithoudingsvermogen op lagere afstanden. Dit kwam doordat paarden mensen konden vervoeren over grote afstanden.

Kritieke factor

Dit soort uithoudingsvermogen zou de kritieke factor kunnen zijn geweest in de evolutie van het paard, volgens paleo-biologen van De British University of Bristol en de Howard University in Amerika.

Het onderzoeksteam heeft combinatie van bewijsmateriaal uit het fossielen register gecombineerd met bestaande studies over de beweging van paarden. Zij stellen dat de eentenige paarden waren voor het verzamelen van voedsel en water, wat vaak werd gedaan in een draftempo, en niet voor het weggalopperen van roofdieren.

De grote evolutionaire “stap voorwaarts” in de voet van een paard was niet het verliezen van de extra tenen. De evolutie van de “spring voet” was de grotere stap, suggereren onderzoekers in het tijdschrift Frontiers in Ecology and Evolution.

‘Spring voet’

Een voet, die lijkt op en pogo stick waarop je vroeger zelf probeerde te balanceren terwijl je sprong, evolueerde in de drietenige hoeven van de nabije voorouders van de moderne paarden. Deze hadden al een vergrootte middelste teen, maar hadden nog wel kleine teentjes aan de zijkant. Deze zorgden er waarschijnlijk voor dat de voet niet te groot werd tijdens extreme bewegingsprestaties.

De “spring voet” zorgt voor de opslag van elastische energie in de ledematen pezen tijdens de voortbeweging. De evolutie viel samen met de verspreiding van graslanden ongeveer 20 miljoen jaar geleden. De paarden met de springvoeten verspreidden zich snel over het Noord-Amerika, waar zij vandaan komen. Zij waren net zo divers als antilopen nu in Afrika zijn.

Verspreiding

Rond de 11 miljoen jaar geleden verspreidden de dieren zich naar Eurazië en Afrika, waar ze steeds meer richting het moderne paard kwamen. Alleen een van de vele bloedlijnen leidde tot het verminderen van het aantal tenen, en dus moderne paarden. Als het eentenige paard echt beter was, waarom behielden de meeste paarden dan hun twee andere tenen voor het grootste deel van de geschiedenis? Ze hoeven gewoon niet meer!

Professor Christine Janis, auteur bij de University of Bristol’s School of Earth Sciences zegt hierover: “Vroege leden van de bloedlijn van de paarden met maar één teen verloren niet alleen hun zijtenen, maar de botten van het overgebleven teen werden ook veel sterker en begonnen te lijken op de “spring voet”. Dit houdt in dat de paarden steeds meer aangewezen werden op hun energie-efficiënte motoriek.”

“De auteurs stellen dat de vroege eentenige paarden hun dagelijkse eetgedrag veranderden, door te zwerven meer algemeen op zoek te gaan naar voedsel. Dit leidde tot bevordering van energie-besparende aanpassingen in hun voeten.”

Het verlies van de zijtenen is misschien gewoon een gevolg van het upgraden van de anatomie van de belangrijkste, centrale teen geweest. Doordat deze teen zo goed was, was de organische functie van de andere tenen simpelweg niet meer nodig.

 

Bron: Lees meer via Horsetalk

Foto: Istockphoto.com

Reacties