Vier jaar na Londen winnen Skelton en Big Star alsnog goud

Vier jaar na Londen winnen Skelton en Big Star alsnog goud

Nick Skelton en Big Star.

Vier jaar geleden waren ze de grote favorieten voor de gouden medaille tijdens hun ‘thuisspelen’ in Londen. Na het teamgoud voor Groot-Brittannië leek de druk in de individuele finale echter te groot te worden voor Nick Skelton. Hij reed bepaald niet op zijn sterkst in de tweede manche en Big Star (v. Quick Star), die het hele kampioenschap geen balk naar beneden had gesprongen, ging in het zicht van de haven in de fout en werd vijfde. Na een moeizame en lange periode vol blessureleed kwam Big Star op het juiste moment terug om tijdig in vorm te zijn voor deze Olympische Spelen.
Dit keer kwamen Skelton en Big Star niet als de grote favorieten in de finale terecht, na een moeizame openingsronde in Rio en een flinke teleurstelling voor het falende Britse team. Waar de 58-jarige ruiter vier jaar geleden de druk voelde, kon hij nu vanuit het achterveld druk op de rest zetten en de oude rot in het vak deed dat met verve. Big Star sprong twee ronden fenomenaal foutloos en was met zijn enorme galoppade direct kandidaat voor het hoogste in de barrage. Skelton klaarde vakkundig de klus, zag de concurrentie de tanden stuk bijten op zijn rit en greep vier jaar na Londen alsnog zijn gouden plak.

Beste ooit

De altijd zo koele Skelton hield het niet droog bij de prijsuitreiking en sprak over de kroon op zijn carrière en dat na alles wat hij met Big Star heeft meegemaakt. ‘Het is een frustrerende tijd geweest met Big Star. De laatste wedstrijd die hij won was de Grote Prijs van Aken in 2013. Sindsdien is hij geblesseerd geweest, eerst aan zijn voorbeen en later aan zijn achterbeen. Het heeft twee jaar geduurd om hem weer wat op de rit te krijgen. We begonnen, moesten weer stoppen, begonnen, moesten weer stoppen… Wel heb ik al die tijd geweten dat als ik met één paard hier kon winnen, dat het met Big Star was. Hij heeft alle eigenschappen die daarvoor nodig zijn. We hebben hem zo langzaam mogelijk terug gebracht. Ik heb met hem in de wedstrijden voor Rio niet één keer voor de tijd gereden. Allemaal met dit in mijn achterhoofd. Hij is het beste paard dat ik ooit heb gehad en zal hebben. Ik ben blij, ook voor hem. Big Star heeft zelf zo hard gewerkt vandaag.’
De spanning op het voorterrein liep enorm om, na zijn barrage, zo laat Skelton weten: ‘Vooral toen ik naar de rit van Eric moest kijken. Ik wist dat hij sneller zou zijn. Hij heeft me echt even laten zweten.’

Opluchting

Deze Eric Lamaze was degene die tijdens deze Spelen in alle ronden geen balk naar beneden had gesprongen. Zijn dertienjarige Fine Lady (v. Forsyth) was in de vorm van haar leven, bleef ook vandaag twee keer foutloos en vechten tot het bittere eind. In de barrage werd de tijd van Skelton zelfs gehaald, maar een onderweg meegenomen balk kostte Lamaze zijn tweede gouden olympische medaille. Acht jaar na de zegetocht met de legendarische Hickstead was er voor de Canadees het brons. Lamaze: ‘Deze merrie geeft echt alles en dat de hele week lang en tot het einde. Iedereen in die barrage verdiende vandaag een medaille, zo geweldig is er gereden. Je moet tot het einde het geluk aan je zijde hebben. Het is alles behalve voorspelbaar. En helemaal met dit format. We begonnen vandaag op nul en dat is ook zo bij een reguliere Grand Prix. Ik dacht wel dat Nick en Big Star op of in de buurt van het podium zouden eindigen. In Hongkong was ik de favoriet. Met Hickstead was het een beetje verwacht, dit keer bracht ik een kleine merrie mee, die de verwachtingen heeft overstegen. Dat was een andere situatie. Het halen van een olympische medaille geeft meer plezier dan alle andere dingen en tegelijkertijd is het een grote opluchting dat het erop zit.’

Het zilver was voor Peder Fredricson (foto links) en de tienjarige All In (v. Kashmir van Schuttershof). Het resultaat was een bekroning voor een geweldig seizoen van dit duo, dat de gehele Spelen in bloedvorm verkeerde en waarvan we in de toekomst nog meer zullen gaan horen. Fredricson, die uit de schaduw van bekendere landgenoten als Rolf-Görang Bengtsson en Malin Baryard, vertelde over All In: ‘Ik wist wel dat ik op een heel goed paard reed. Dit had ik alleen niet verwacht, wel gehoopt. Ik heb hem als zevenjarige gekocht. Direct na de eerste sprong wist ik dat dit het paard was waar ik naar op zoek was. Sindsdien heeft hij altijd geweldig gepresteerd en me nooit teleurgesteld.’

Juichende Nederlander

Uittredend olympisch kampioen Steve Guerdat kon Rio met opgeheven hoofd verlaten. De Zwitser streed voor wat hij waard was en Nino des Buissonnets (v. Kannan) deed dat met hem mee, al zat er vandaag niet meer in dan de (ondankbare) vierde plek.
Voor Nederland waren onder aan de streep de druiven helemaal zuur. Jeroen Dubbeldam miste op 0,02 seconden de kans om toe te treden tot de barrage waarin de medailles werden verdeeld en daarin historie te schrijven. De emoties waren groot bij de regerende wereld- en Europese kampioen. Dubbeldam greep niet alleen mis, hetzelfde gold voor de gehele Nederlandse paardensport tijdens dit ongelukkig verlopen kampioenschap. Ondanks grote successen de afgelopen jaren werd er tijdens deze Spelen voor het eerst sinds 1988 geen medaille behaald. Een Nederlander die vandaag nog wel reden tot juichen had was Cees Klaver. De fokker had drie fokproducten aan de start staan, waaronder de gouden Big Star en Taloubet Z (v. Galoubet A), die eerder deze week teambrons won en in de finale gedeeld negende werd met Christian Ahlmann.

Bron: Hoefslag

Foto: Remco Veurink

Reacties