Vanja de Boer: “Ik wil alles uit de paarden halen, in voor...

Vanja de Boer: “Ik wil alles uit de paarden halen, in voor en tegenspoed”

Vanja de Boer en Castello

Na 7,5 jaar ellende en heel veel tegenslagen was het Vanja de Boer dan toch eindelijk gelukt om Zware Tour te starten met Castello. Ze noteerde 61,76% in de Intermédiaire II in Velsen.

“Opgeven was nooit een optie”, vertelt ze.

Koliekgevoelig

“Toen Castello vijf was kocht ik hem, maar na een paar maanden werd hij ernstig ziek en stond hij drie maanden in Utrecht. Hij was meer dood dan levend. Ze wisten niet wat hij had, maar wonderbaarlijk genoeg knapte hij toch op. Na twee weken thuis moest hij weer naar Utrecht terug, nu met koliek. Het bleek dat zijn dikke darm zomaar kantelt. Hij is erg koliekgevoelig. De jaren erna kreeg hij veel terugvallen en twee keer wilden ze hem opereren, maar durfden ze het niet aan, omdat hij er zo slecht aan toe was. Iedere keer knapte hij gelukkig toch weer op.”

Alles aangedaan

“Alles wat je voor een koliekgevoelig paard kunt doen hebben we gedaan. Castello staat op een speciaal rantsoen en hij krijgt veel beweging. Minimaal drie keer per dag wordt er iets met hem gedaan. Hij raakt snel in paniek als hij al denkt dat ik zijn buik aan wil raken. Dan zet hij zijn buik uit en maakt hij zich strak. We draaien zo altijd in cirkeltjes, want als hij in paniek raakt speelt de koliek weer op. Toch ben ik altijd blijven volhouden. Ook al is het met rijden ook een heel ingewikkeld paard en is hij met zijn ruim 1.80m echt kolossaal.”

Traumatisch

Vorig jaar eind mei ging het goed mis en is hij toch geopereerd. Dat was voor mij echt een traumatische ervaring. Gelukkig waren we er op tijd bij, omdat we hem inmiddels door en door kennen. De operatie duurde zes uur. Daarna kreeg hij boxrust en mochten we na een tijdje weer gaan stappen en opbouwen. Na de operatie heeft hij weer een terugslag gehad. Omdat hij lang had stil gestaan raakte hij geblesseerd aan beide voorkogels. Met hulp van de dierenarts, osteopaat en masseur knapte hij toch weer op.”

Nooit mopperen

“In al die jaren dat ik hem heb is de langste periode dat ik met hem aangesloten gereden heb acht maanden. Toch heb ik nooit opgegeven. Ik wil alles uit mijn paarden en mijzelf halen, in voor en tegenspoed. Als de dierenarts zegt dat ik er drie maanden naast moet lopen, dan doe ik dat. Met lood in mijn schoenen, maar ik zal nooit mopperen.”

Huilen

“Ik was nu pas vijf weken weer met hem aan het rijden. Eigenlijk zou ik met mijn andere paard in Heiloo starten in de Intermédiare II, maar die leek niet helemaal fit. Mijn zus vroeg waarom ik Castello niet mee nam. Ze vond het er goed uitzien in de training en zei dat hij het nu doet en dat het morgen weer over kan zijn. Zo was het ook altijd met hem. Ik heb Castello toen meegenomen. Het was zo emotioneel voor mij. Toen ik de laatste lijn in reed kon ik alleen maar huilen. Ik was natuurlijk niet genoeg gefocust en alleen maar met het moment bezig. We scoorden 57,5%, maar ik was zo enorm blij. Ik besloot in Velsen ook te starten. Daarvoor heb ik nog een keer bij Jeff Heijstek gelest en hij zei dat het zou moeten kunnen. In Velsen had ik meer focus in de proef. Ik was heel zenuwachtig voor de uitslag en zakte bijna door mijn hoeven toen ik mijn score van ruim 61% hoorde. Ik was echt apetrots dat hij alles gaf in de proef. Hij vindt het ook echt zo leuk op concours.”

Niet getalenteerd

“Het is niet een mega getalenteerd paard. Ik heb altijd het idee dat ik er meer uithaal dan erin zit. Ik ga veel met hem naar het bos en beloon hem heel vaak als hij iets goed doet. Als iets niet lukt dan probeer ik het de dag erna weer. Ik leg totaal geen druk op hem. Ik durf nu de ring bijna niet meer in na dit, maar Jeff zegt dat de Grand Prix ook kan. We gaan lekker rijden en vooral proberen om hem gezond te houden. Dan zien we wel waar het schip strandt. Niks ten koste van Castello. Ik ben al zielsgelukkig met dit”, besluit ze dolblij.

Bron: De Hoefslag

Reacties