Trudy de Jager en Mathilde Nanninga coachen met pony’s

Trudy de Jager en Mathilde Nanninga coachen met pony’s

0 39
algemeen oog paard

Trudy de Jager en Mathilde Nanninga van Coachpraktijk Samen Verder richten zich op de coaching van gezinnen. Daarbij zetten ze pony’s in. “Het is niet zweverig, maar doelgericht.”

Verschillende karakters

Bij De Jager en Nanninga lopen vier pony’s met verschillende karakters in de wei, goed voor kinderen, ouders en teams om meer over zichzelf te leren. Er wordt niet op de pony’s gereden; de dieren worden alleen als hulpmiddel gebruikt tijdens het coachen. De Jager werkte veertien jaar in het speciaal onderwijs en ontmoette Nanninga in Malawi, die jaren met haar man in dat Afrikaanse land werkte. De afgelopen jaren deden ze samen de opleiding tot basiscoach (met paarden). Beide studeren nu nog extra voor verdieping van hun coaching. Bovendien hadden ze allebei reeds een voorliefde voor paarden, ook via hun kinderen.

Zonder vooroordeel

“Onze ervaring is dat coaching met behulp van pony’s erg effectief is”, vertelt Nanninga. “Een pony reageert zonder vooroordeel op hoe jij in je vel zit. Daardoor krijg je dingen terug, terwijl je met de pony bezig bent. De reacties zijn op iedereen persoonlijk en heel puur. Waar een persoon mee bezig is, komt automatisch naar boven en daar kunnen wij verder mee. Vooral kinderen leren door te doen en te ervaren. Als een kind bijvoorbeeld faalangst heeft en onzeker met een pony omgaat, is het onduidelijk voor het dier wat het moet doen. Dan kun je met dat kind aan de slag om iets te veranderen in houding en intentie, zodat hij/zij dat in het dagelijks leven kan toepassen”, legt De Jager uit.

Geen therapie

Coachpraktijk Samen Verder sluit aan bij de hulpvraag, waarbij De Jager en Naninga met de pony’s meestal heel snel helder krijgen waar de problemen zitten. Ze krijgen cliënten die bijvoorbeeld problemen ervaren op terreinen als communicatie, onzekerheid, relaties, leiderschap en verleden. “We geven geen therapie, maar maken mensen bewust van wat ze ervaren en doen. Natuurlijk stellen we ook vragen en praten we met elkaar. Zodat ze hun problematiek zelf op kunnen lossen. Als die te groot is, verwijzen we door.”

Bron: Ede Stad

Reacties