Topeventingpaard terug onder het zadel na levensbedreigende ziekte

Topeventingpaard terug onder het zadel na levensbedreigende ziekte

Eventing
foto: Remco Veurink

In de lente van 2019 werd Upsilon, de hengst van de Franse eventingruiter Thomas Carlile, ernstig ziek. Upsilon werd in kritieke toestand naar de paardenkliniek gebracht en bleek encefalitis te hebben. De levensbedreigende ziekte tastte het zenuwstelsel van de hengst aan. Het herstel verliep traag en moeizaam, maar Upsilon geniet nu weer van ritjes onder het zadel.

Neurologische schade

Carlile vertelt aan Horse and Hound dat Upsilon in juli 2019 de afdeling intensieve zorg van de kliniek mocht verlaten. Hij mocht naar huis, maar was er niet al te best aan toe. De dierenartsen wisten op dat moment niet wat er aan de hand was. Upsilon stond in een stal van zo’n 20m² groot. Hij had dus voldoende ruimte om te bewegen en zich comfortabel te voelen. Pas aan het eind van augustus 2019 kon hij zijn stal verlaten. Carlile vertelt: ‘We gingen met hem stappen, maar dat was niet eenvoudig. Pas na vier dagen kon hij de stal uitstappen naar het pad.’

Intussen is duidelijk dat de hengst een bacteriële infectie had opgelopen. Die had zich op het zenuwstelsel gezet en neurologische schade aangericht. Dat werd bevestigd in oktober: de hengst kreeg opnieuw koorts, maar herstelde snel dankzij een antibioticakuur.

Van struikelen naar sprongetjes aan de longe

Upsilon moest maandenlang revalideren. Als eventingpaard stond hij altijd stevig op zijn benen, maar Upsilon moest opnieuw leren stappen en zijn omgeving leren inschatten. Hij struikelde, viel en krabbelde weer recht. Carlile vertelt: ‘We hebben het hier over een paard dat de ene dag nog superfit deelnam aan een teamtraining, de volgende dag niet meer at en diezelfde avond nog op de afdeling intensieve zorgen stond. Het moet een heel klein wondje geweest zijn, geen grote ontstoken wond. Een kleine bacterie die zich toevallig op het zenuwstelsel heeft gezet.’

In de herfst van 2019 werd de hengst aan de hand gestapt. Na een maand kon hij een kwartiertje stappen voor hij moe begon te worden. Geleidelijk aan verbeterden zijn balans en zijn inschattingsvermogen. Upsilon werd ook weer fitter. ‘Hij draafde een stukje, dan een langer stukje en op een dag draafde hij een hele cirkel’, vertelt Carlile.  ‘Het duurde erg lang, maar we pakten alles rustig aan. Ongeveer een jaar na het begin van zijn ziekte, in februari 2020, draafde,  galoppeerde en nam hij zelfs een sprongetje aan de longe. Upsilon liep verder gewoon in de weide. We hadden research gedaan en wisten dat neurologische schade kon herstellen. Het zou gewoon veel tijd kosten. Hij had ook geen pijn: hij was vrolijk, at goed en genoot van het gezelschap van andere paarden,’ vertelt Carlile.

Zadel erop

‘Hij bleef helder uit zijn ogen kijken en ik zag dat hij wilde leven. Hoe meer tijd en stimulansen hij kreeg, hoe meer hij verbeterde. We wilden hem een gelukkig paardenleven in de weide kunnen bieden.’

Vorige maand was Camille, de vriendin van Carlile, Upsilon aan het longeren. Ze vond dat hij er verveeld uitzag. ‘Camille legde een zadel op zijn rug en draafde met hem door de piste. Zij heeft alles gedaan. Ik ken hem zo goed en wilde hem niet onder druk zetten, maar ze heeft het super gedaan en ik ben er blij mee,’ vertelt Carlile. De hengst had het eerst wat lastig om zijn balans onder het zadel te houden, maar loopt nu weer zoals hij vroeger deed.

‘Het is het allemaal waard geweest’

Volgens Thomas Carlile zal Upsilon echter geen eventingwedstrijden meer lopen. Upsilon presteerde altijd op hoog niveau. Hij won drie keer op rij de Franse kampioenschappen voor jonge eventingpaarden. Tom Carline en Upsilon wonnen samen ook twee keer de Barbury Horse Trials.

‘Hij hoeft niets te bewijzen. Als hij blijft verbeteren, mag hij wel wat parcoursen springen, maar gewoon voor zijn plezier. Ik weet niet of hij opnieuw de eventing in moet.’

“Ik denk dat we moeten controleren of hij nog steeds een vruchtbare dekhengst is. Hij is in elk geval heviger als hij in de buurt van een merrie komt, en dat is volgens de dierenartsen een goed teken. Dat gaan we volgende lente uitzoeken. Als hij geen dekhengst meer kan zijn, kan hij gewoon doen wat hij nu doet: buitenritten maken, schoolmaster zijn,… We zijn gewoon blij om hem gelukkig te zien, het is het allemaal waard geweest. ‘

Bron: Horse and Hound

Foto: Remco Veurink

 

Reacties