Susan de Klein: ‘Bij de paarden lost de pijn op’

Susan de Klein: ‘Bij de paarden lost de pijn op’

0 13045
Susan de Klein met Santo
Susan de Klein met Santo.

Als internationaal Grand Prix amazone wist Susan de Klein uiteraard allang hoeveel plezier je kunt hebben van paarden. Maar nadat ze door reguliere artsen werd bestempeld als ‘opgegeven’ ontdekte ze ook de ontspannende en geneeskrachtige uitwerking van paarden. ‘Ik zou willen dat zoveel mogelijk mensen dat mogen ervaren.’

De 45-jarige De Klein was net een aantal keren in de Zware Tour gestart met haar schimmelruin Déja Vu (v Dimaggio) toen ze een opleiding acupunctuur voor paarden ging volgen. ‘Nadat ik de opleiding had afgerond begon het,’ vertelt ze. ‘In die tijd had ik weinig wedstrijden gereden in verband met mijn werk en opleiding. Ik was almaar ziek, een beetje onschuldige dingen. Griep, jicht, angina, oorontsteking. Ik dacht dat het allemaal een beetje teveel was geweest. Ik dacht nog: Dat moet ik niet meer doen.’

Naar de huisarts

Met de zoveelste keelontsteking ging de amazone en instructrice naar de huisarts. ‘Mijn klanten konden me niet meer verstaan. Ik kreeg medicijnen en knapte weer op. De afspraak was dat ik na een week op controle zou gaan. Voor niks nam ik me voor, want ik was weer beter.’

Aan de huisarts vroeg De Klein of hij meteen even naar een bult wilde kijken die ze tussen haar ribben, onder het borstbeen had. ‘Ik had er behoorlijk last van. De huisarts stuurde me door naar het ziekenhuis waar bleek dat het ging om galwegkanker, een heel ernstige vorm. De enige optie was opereren. Daar was ik heel blij mee, want ik ben als de dood voor chemo en bestralingen. Ik dacht toen: een operatie is het beste dat me kan overkomen.’

Zware tijd

Het werd een zogenoemde ‘open-dicht-operatie. ‘De kanker was enorm uitgezaaid, de uiteindelijke operatie ging niet door. Sindsdien ben ik door de reguliere artsen opgegeven. Ze zeiden: ‘Wij kunnen niets meer voor je doen, ga nog maar wat leuke dingen doen. Bel maar voor pijnbestrijding en eventuele levensbeëindiging’. Dan zakt je hele wereld in elkaar. Ik heb daarna een heel zware tijd gehad.’

Gelukkig kon De Klein zichzelf weer ‘bij elkaar rapen’. ‘Ik ben helemaal de alternatieve weg ingegaan. Dat past al mijn hele leven bij mij en ook bij mijn paarden. Ik ben nu onder behandeling bij een kliniek in Mexico, allemaal homeopathisch. In de tussentijd heb ik geen wedstrijden gereden, omdat ik ontzettend veel pijn heb gehad. Nu zit ik er hooguit een of twee keer per week even op. Gelukkig weer.’

Voor de medicijnen die de artsen voorschreven, vlogen twee vriendinnen van De Klein naar Mexico. ‘Vliegen is voor kankerpatiënten heel gevaarlijk, vanwege eventuele ziekmakers die door de airco worden verspreid, maar ook vanwege de verhoogde kans op trombose. De reguliere geneeskunde wijst met de vinger naar het voorhoofd, maar ik ga ervoor. Gelukkig heb ik engelen om me heen die me daarbij helpen.’

Alles moet anders

Intussen moet de amazone zuinig omgaan met haar energie. ‘Die probeer ik over de dag de verdelen. De hele dag draait om mij. Ik ben ontzettend bezig met voeding, een enorme omslag. In het ziekenhuis werd door mij en de mensen om me heen gedacht dat ik er niet meer uit zou komen. Ik heb de dood in de ogen gezien, dat heeft heel veel verandering gebracht. Ik heb het overleefd, en nu moet alles anders. Ik volg een heel streng dieet, overal denk ik ontzettend bij na. Gelukkig kan ik weer zelf de boodschappen doen, bij natuurwinkels en landwinkels.’

De Klein verzamelt zoveel mogelijk informatie over haar aandoening. ‘Ik ben er van overtuigd dat mijn ziekte voorkomt uit een psychische blokkade en daarmee ben ik aan de slag gegaan. Ik voorkom stress, wat ik mijn hele leven heb gehad, en ik zorg ervoor dat ik gelukkig en ontspannen ben, dat vind ik bij de paarden.’

Flesveulen Santo

Die paarden zijn de tienjarige Déja Vu (v. Dimaggio) en zijn 3-jarige halfbroer Santo. ‘Zijn naam betekent ‘heilige’ en die vond ik zo mooi dat ik hem niet heb veranderd. Ik kreeg hem als veulen. Zijn moeder, die ook de moeder is van Déja Vu, stierf toen hij vier dagen oud was. Hij is grootgebracht met de fles. De fokkers belden me omdat het met Déja zo geweldig ging in de sport. Of ik Santo wilde kopen. Ik had eigenlijk geen interesse in een hengstveulen, maar toen ik hoorde dat hij uit de moeder van Déja Vu kwam, ben ik gelijk in de auto gestapt om hem eens aan te kijken. Ik ben superblij dat ik hem heb. De paarden werken magisch voor mij, dat is niet te omschrijven.’

De amazone gaat, voor zover dat kan, ieder dag naar haar paarden toe. ‘Ik kan niet meer sporten op het niveau zoals ik dat heel mijn leven heb gedaan, maar het op een andere manier met de paarden omgaan betekent heel veel voor me. Ze staan voor healing en genezing. Ik ga vaak met pijn naar de paarden toe, maar als ik ze alleen maar aai of aan het poetsen ben, lost de pijn helemaal op. De paarden geven me een nieuw levensdoel en de wil om te leven en ergens voor te gaan. Je kunt wel zeggen: je moet positief denken, maar wat houdt dat in? Ik hoop daar iets van mee te geven aan de buitenwereld.’

Leven met paarden

Vaak wordt aan De Klein gevraagd of ze niet heel kwaad is. ‘Waarom zou ik kwaad zijn? Ik heb in ieder geval een leven gehad met paarden. Ik ben mijn dromen achterna gegaan en heb ze verwezenlijkt. Ik heb mijn hele leven met paarden gewerkt. Naast instructie en training heb ik acupunctuur gedaan; ik heb gedaan waar mijn hart lag. Er zijn kinderen tussen de 5 en 10 jaar oud die sterven aan deze ziekte. Daar wil ik zo graag iets voor doen! Ik wil proberen meer naar buiten te brengen hoe helend de paarden zijn. Hoe mooi is het om de jeugd te betrekken bij het idee dat paarden niet alleen voor de sport zijn, maar ook heel veel andere kwaliteiten hebben, zoals ontspanning geven. Voor mij voelt dat aan als een stukje genezing. De reguliere geneeskunde zegt dat ik niet kan genezen, maar mijn gevoel zegt wat anders. Dat wil ik naar buiten brengen.’

Mooie dag

Het plan ontstond om een evenement te gaan organiseren voor chronisch zieke kinderen. Dat kwam ter sprake bij een leerlinge die vroeg hoe het me haar ging. ‘Ik vertelde haar dat ik daar nieuwe levensvreugde van kreeg en zij bood aan om mij te helpen om iets te organiseren. Hoe mooi zou het zijn als je kinderen even kunt laten vergeten dat ze ziek zijn en ze in contact kunt brengen met paarden die zoveel goeds voor je doen? Hoe lang ik hier nog ben weet ik niet, maar dit wil ik heel laten zien. We hebben al wat sponsoren en heel veel vrijwilligers. Vanmiddag is er weer een vergadering geweest met de ruiters en amazones die shows verzorgen met muziek en paarden en pony’s. Het is de bedoeling dat de kinderen de pony’s kunnen aaien en poetsen en er eventueel op kunnen zitten. Wat ze maar willen eigenlijk. We hebben ook een fries die heel braaf is, daar rijden normaal gesproken ook gehandicapte kinderen op. We hebben een heel team bij elkaar met enthousiaste mensen, die graag hun medewerking verlenen. We gaan er een hele mooie dag van maken.’

Het evenement heeft de titel ‘Horse Magic for Kids’ gekregen. ‘Het is een soort try out. Ik ben benieuwd hoe het wordt ontvangen en of ik mijn boodschap kan overbrengen. Als daar behoefte aan is, kan ik wellicht meer doen. Het voelt alsof ik op de goede weg ben, wie weet kan ik nog meer organiseren, mooie dingen doen en veel betekenen.’

Horse Magic for Kids is op zondag 28 oktober bij De Drielse Vrijheid in Driel. Het begint om 13.30 uur.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto onder: Digishots

Susan De Klein - Deja Vu

Reacties