Subtop | Valentijn van Weering: “Eerst wilde ik zo hoog mogelijk rijden,...

Subtop | Valentijn van Weering: “Eerst wilde ik zo hoog mogelijk rijden, nu zo goed mogelijk”

Valentijn van Weering en Sir Hudson © Monique Broek

Valentijn van Weering was niet alleen actief als ruiter bij het subtopmeetmoment in Velsen-Zuid, hij was ook organisator. Daarmee droeg hij de verantwoordelijkheid om zes meetmomenten in vier dagen tijd in goede banen te leiden. Hij reed zelf mee met Sir Hudson (v. Sir Fashion) en gisteren debuteerde hij met 67,3% in de Intermediaire I.

Nog beter

Van Weering vertelt eerst over hoe de afgelopen dagen volgens hem zijn verlopen. “Als organisator ben ik nooit tevreden”, steekt hij lachend van wal. “Er zijn altijd dingen die beter kunnen en bepaalde fouten die je maakt, maar daar zit ook de uitdaging om het de volgende keer nog beter te doen.”

Paniek in de tent

Hij startte zelf met maar één paard, Hudson, want met twee paarden starten is volgens de ruiter te druk. “Vroeger deed ik dat wel, maar dat heb ik afgeleerd. Je bent dan te veel weg van het wedstrijdsecretariaat en er zijn altijd weer dingen die je moet oplossen. Begin dit jaar zijn de protocollen gewijzigd, maar die veranderingen had ik nog niet doorgekregen van de KNHS. Dus dat moest allemaal handmatig gebeuren. Dat is onhandig, is er even paniek in de tent, maar uiteindelijk komt het gelukkig allemaal goed.”

Videobeelden

De ruiter kijkt zijn proeven vaak terug via een video-opname. “Ook hier ben ik eigenlijk nooit tevreden. Ik denk dat dat een onderdeel is van dressuur, het kan altijd beter”, geeft hij toe. “Wat ik wel heel grappig vond is het verschil tussen jouw gevoel en het daadwerkelijke beeld. Ik reed bijvoorbeeld een pirouette en voor mijn gevoel kon het niet beter. Dan zit je echt te denken ‘zouden ze een acht of een negen geven?’. En dan kijk ik op mijn protocol en staat er een vijf: ‘te groot’. Dan sta je wel even raar te kijken. Maar als ik dan samen met de jury de video terug kijk, snap ik waar het probleem zit.”

Ander gevoel

“Bij een pirouette moet je je paard zetten. Voor mijn gevoel zet ik hem neer en draai ik dan. Maar als ik de video bekijk zie ik dat hij pas twee passen later daadwerkelijk gezet is. Als je het dan daarna samen met de jury bekijkt en het over het gegeven punt hebt, blijkt dat de eerste pas nog niet gezet is, terwijl het voor mij wel zo voelt. Dus dat is heel erg moeilijk en probeer ik de dag erop te verbeteren. Het gevoel klopt niet altijd met de video en wat de jury zegt, dus dat is altijd zeker een eye opener.”

Achten

Van Weering kan toch positief terugkijken op zijn gereden proeven. “Ik hoorde ook van de jury dat ze bijna geen achten hadden gegeven, maar ik had er wel een aantal op staan. Dat vind ik dan wel heel erg leuk! Ik had vijf achten achter elkaar en verderop had ik er nog drie”

Sir Hudson

Over Sir Hudson vertelt hij het volgende: “Ik rijd alleen eigen paarden en ik heb hem nu bijna twee jaar denk ik. Ik heb hem gekocht van Nikay van Duren via Robin van Lierop. Ik was op zoek naar een zwart paard, ik ben zelf twee meter dus hij moest ook wel goed aan de maat zijn. Hij had daarbij ook een hele mooie staart, dus ik dacht meteen ‘die koop ik!’.”

In goede banen leiden

Wat de kwaliteiten van het zwarte paard zijn,  is een hele makkelijke vraag, met een vrij moeilijk antwoord volgens Van Weering. “Hij heeft heel veel go. Maar in die zin dat hij een drammerig jongetje is die je moet proberen in goede banen te leiden op een zo goed mogelijke manier. Maar wat soms toch verschrikkelijk moeilijk is omdat hij het bloed onder je nagels vandaan haalt. Om je dan toch correct en op een juiste manier te blijven gedragen als mens vergt een hoop hoofdbreken.”

Verbetering

Het wordt wel steeds beter. “De jury van gisteren had hem ook in het ZZ-Licht gezien en zij zeiden dat we een hoop zijn verbeterd, terwijl we voor mijn gevoel nog geen steek vooruit zijn gekomen. Hij doet alle trucjes, maar ik wil dat hij wacht op mijn aanwijzingen om het uit te voeren. Hij is sneller dan ik, dus ik heb veel moeite om hem bij te houden. Terwijl het eigenlijk andersom moet zijn. Hij is wel nog maar acht jaar, dus ik hoop dat het vanzelf goed komt. Ik krijg al wel steeds vaker het gevoel dat hij het werk echt leuk vindt in plaats van dat hij het drammerige jongetje is dat uit de pan springt in de klas. Het is wel heel erg leuk om met hem samen te werken, omdat hij altijd heel veel energie heeft.”

Hoofddoel

“Hij doet eigenlijk alles al van de Grand Prix, maar ik wil hem heel rustig en beheerst en zonder al te veel aanwijzingen op een correcte wijze kunnen voorstellen.  Daar ben ik nu even mee bezig. Ik heb nu drie paarden in de Grand Prix gehad en deze heb ik toen hij vijf was gekocht. Dus mijn doel is om hem op een juiste en correcte wijze te rijden en hem daarbij de oefeningen uit te laten voeren vanuit een correcte basis. Dat is het doel van elke ruiter, maar het is voor mij nu het hoofddoel geworden. In het begin wilde ik vooral zo hoog mogelijk rijden en nu wil ik zo goed mogelijk rijden. Het is zeker een uitdaging”, besluit Van Weering lachend. 

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Monique Broek

Reacties