Ger Visser jr in tranen voor de rechter

Ger Visser jr in tranen voor de rechter

0 10399

In het strafproces van Eurocommerce dat al de gehele week duurt werd vanochtend Ger Visser jr, zoon van de gewezen Eurocommerce-directeur Ger Visser, door de rechtbank gehoord. Visser jr wordt er van verdacht zich schuldig te hebben gemaakt aan faillissementsfraude door het aannemen van grote geldbedragen van zijn vader. Volgens Visser viel dit allemaal onder sponsoring van de toenmalige springstal.

Gefocust op de paarden

Hij lijkt er koel onder. Ger Visser jr, gestoken in een blauw pak met crèmekleurige schoenen geeft in de Almelose rechtbank vanochtend steeds korte antwoorden op de vragen van de rechter.

Nee, zakelijke dingen besprak hij niet met zijn vader, ondanks dat hij aandeelhouder was in het vastgoedbedrijf Eurocommerce. Het ging tussen zijn vader en hem alleen over de paarden. Paarden, dat waren zijn passie en sinds zijn zestiende had hij zich op niets anders gefocust.

Wist hij dan niets van de financiële problemen waar zijn vader in terecht was gekomen? Ja, in mei 2012 begreep hij dat Eurocommerce surseance van betaling had aangevraagd. “Maar toen dacht ik dat er nog wel een oplossing met de bank zou komen”, antwoordt Visser jr aan de rechter.

‘Geen faillissementsfraude’

Dat hij de springstal van zijn vader voor 4,3 miljoen euro overnam terwijl diezelfde stal na de faillissementsveiling 17 miljoen bleek op te leveren heeft in de ogen van Visser jr niets te maken met faillissementsfraude. Evenmin als de geldbedragen die Visser sr via Eurocommerce maar ook privé aan hem had overgemaakt.

“De stal moest draaiende blijven. Er moesten investeringen in de vorm van nieuwe talentvolle paarden worden gedaan”, luidt Juniors verklaring. Dat hij van de 132 paarden er 54 in de loop van 2012 verkocht stond daar los van, vindt hij. Visser jr was voornemens om de stal in te krimpen zodat de onderneming van een verliesgevend naar een winstgevend bedrijf kon veranderen.

Inkrimpen en paarden kopen

“Is het dan niet raar dat u dan toch nog paarden koopt?”, vraagt de rechter. “Nee”,  luidt de mening van Visser jr. De verkochte paarden waren jonge paarden uit de opfok waarvan nog niet duidelijk was of zij het talent voor de topsport hadden. De paarden die waren aangekocht waren er om stalruiter Gerco Schroder in de top 30 van de wereld te houden.

De namen van de aangekochte paarden kan Visser jr niet reproduceren. “Ik heb in m’n leven al zoveel paarden verhandeld en daarnaast kregen ze bij ons een andere naam”, is zijn verklaring.

Te laag getaxeerd

Een ander feit dat Visser jr ten laste wordt gelegd is dat hij bij de aankoop van de stal de paarden te laag heeft laten taxeren. In september 2012, dus op het moment dat de stal al in bezit van Junior was zijn de Eurocommerce-paarden met terugwerkende kracht getaxeerd door beëdigde paardentaxateurs.

Eurocommerce California, zo wordt genoteerd, zou op 1 december 2011 –de datum van de overdracht van de springstal aan Junior– een waarde van 100.000,- euro vertegenwoordigen. Maar wat later blijkt is dat California al op 1 april 2012 verkocht is voor 2,2 miljoen euro aan Qatar.

“De waarde van paarden fluctueert”, aldus Visser jr. “De werkelijke waarde is de slachtprijs, de rest is emotie.” Voor de rechter is het allemaal wat erg toevallig en ook geeft zij aan dat de taxateur graag van de verkoop op de hoogte was geweest.

Afwijkende factuur

Naast California had de rechter ook nog specifieke vragen over Eurocommerce Singapore. Die hengst overleed in januari 2012 aan de gevolgen van zijn castratie.  Visser jr zou de hengst in december 2011 600.000,- euro aan zijn vader hebben verkocht.

“Maar die overboeking heeft geen kenmerk waaruit blijkt dat het om Singapore gaat”, brengt de rechter in. En dat terwijl het paard door de taxateurs op 100.000,- werd geschat. Daarnaast week de factuur van de verkoop af van de andere facturen gemaakt door Visser jr. De rekening was namelijk gedateerd op 22 december 2011 en droeg kenmerk 02, terwijl een factuur gedateerd op 30 december 2011 gekenmerkt was met 01.

“Waarom heeft de factuur die eerder gemaakt zou moeten zijn een later kenmerk. En waarom krijgt u 600.000,- euro voor een paard dat door de taxateurs op 100.000,- is geschat?”

Overleden oogappel

Singapore was de oogappel van zijn vader, aldus Visser jr. Daarom had hij ‘m teruggekocht. Het bedrag maakte deel uit van de onderhandeling over de verkoop van de stal van vader op zoon. De Fiod vond deze verklaring maar weinig overtuigend. Volgens de dienst heeft Visser sr Singapore helemaal niet teruggekocht, maar was de storting een manier om privégeld van aan een faillissement te onttrekken.

Dat de gewraakte factuur daarnaast ook pas in december 2012 is afgedrukt door een medewerker van de stal  helpt Visser jr niet, suggereert de rechter. “Begrijpt u dat u de schijn tegen u heeft? Het lijkt of u een dood paard aan uw vader heeft verkocht”

“Dat is uw interpretatie”, klinkt Visser jr’s antwoord. Die had zich de hele ochtend al op de vlakte gehouden. Maar dat verandert als de dood van Singapore ter sprake komt. Dat overlijden kwam natuurlijk wel heel mooi uit, observeert de rechter.

Visser breekt

“Over het overlijden van een paard en zeker op die manier mag u niet zo gemakkelijk praten!” riposteert Visser jr. Momenteel is hij niet aan het werk en komt hij rond van giften van vrienden en kennissen

“Wilt u uw eigen broek niet kunnen ophouden?”, is de volgende vraag van de rechter. Volgens Junior is hij door de gehele zaak geestelijk en lichamelijk uitgeput. Zijn dubbele herseninfarct uit 2008 helpt ‘m daar ook niet bij. Sinds die tijd had hij nog een keer of tien op een paard gezeten, maar rijden zit er niet meer voor hem in, antwoordt hij nog desgevraagd.

“En nu is de stal ook nog kapot gemaakt!”, zegt hij als laatste en verbergt zijn gezicht achter zijn handen. “Wiens schuld is dat?”, suggereert de rechter nog voordat ze de zitting opheft.

‘Karaktermoord!’

In tranen verlaat Visser junior de rechtszaal gevolgd door zijn familie. “Karaktermoord!”, briest Ger Visser senior buiten de rechtszaal, terwijl zijn vrouw en dochter zich over Junior ontfermen. “Zo wil je niet zien dat je kind behandeld wordt!”

Maandag formuleert de Officier van Justitie de strafeis voor Visser sr en zijn familie.

Albertine Nannings voor Hoefslag, overname zonder schriftelijke toestemming van de auteur niet toegestaan

 

 

Reacties