Column: springsport verliest essentie uit het oog

Column: springsport verliest essentie uit het oog

In de afgelopen tien jaar is de springsport opvallend veranderd. Wekelijks trekken vrachtwagens vol springpaarden de grens over om in het buitenland aan wedstrijden mee te doen. Springruiters wippen even naar de andere kant van de wereld om er mee te doen aan een hoog gedoteerd concours. Door deze ontwikkeling verzakelijkt de springsport steeds meer ten koste van de passie, die sport met paarden zo uniek maakt. Succes en rendement zijn steeds meer de norm waarlangs de sport wordt bedreven.

In de springsport tekenen twee kampen zich steeds duidelijker af. Enerzijds de ‘gefortuneerde’ professionals met hun eigen circuits van tweesterrenwedstrijden tot aan de hoog gedoteerde Global Champions Tour. Anderzijds de grote groep minder ‘gefortuneerde’ ruiters en basissporters, die steeds meer in de verdrukking komt. Echt meedoen aan springsport wordt alsmaar duurder, terwijl ‘amateurs’ in het alsmaar professioneler wordende deelnemersveld nog nauwelijks kans hebben om ook eens bovenaan te eindigen. Concoursen worden onder druk van de professionals steeds luxer en extra betalen om ergens te kunnen starten  is allang geen uitzondering meer .

Op zich hoeft dat niet eens een probleem te zijn, ware het niet dat springen met paarden als een (Olympische) sport te boek staat, die net als alle andere sporten zijn bestaansrecht ontleent aan betrokkenheid van de massa. Als publiek en de grote schare beoefenaars er steeds verder vanaf komen te staan, is het niet denkbeeldig dat de springsport op den duur de rekening krijgt gepresenteerd.

Zowel in sport als fokkerij raakt passie steeds verder op de achtergrond. Waar geld de agenda dicteert, is geen plaats voor passie. Natuurlijk  hoor je ter verdediging dat ‘we’ er met zijn alle geld aan verdienen. De concoursen zijn mooier dan ze ooit waren. De globalisering van de sport neemt alsmaar toe. De handel in toppaarden tiert welig. Waarom zouden we dan klagen?  De bovenlaag van de springsport heeft inderdaad geen reden tot klagen. Maar schijn bedriegt. Wat we geleidelijk kwijtraken is de essentie van waar het ooit allemaal om begonnen is, te weten het paard als  hoofdrolspeler  in onze sport. De beleving met het paard moet centraal staan, niet het rendement gebaseerd op het wezen paard.

Gabriël Coumans (springruiter en springpaardenhandelaar) (foto)

Het complete artikel staat in de Hoefslag 12/2013 van december. Verkrijgbaar in de losse verkoop en online

 

Reacties