Simone Dijkstra: “Er kan altijd nog een schepje bij”

Simone Dijkstra: “Er kan altijd nog een schepje bij”

0 1653
Simone Dijkstra en Gizmo. Foto: Cinderella Wemmers Fotografie

Na heel, heel veel pech zijn Simone Dijkstra en haar paard Gizmo nu weer helemaal terug. Begin deze maand startte de combinatie eindelijk weer in het Z1, het niveau waarop ze twee jaar geleden strandden. “Het is wel heel jammer van de tijd, maar ik denk niet dat Gizmo het erg vond. Hij vindt het namelijk hartstikke leuk in de wei en de paddock”, lacht ze.

Lang op rust

De strubbelingen begonnen in december 2017, toen Gizmo lastiger werd in het rijden. “Hij begon te bokken en wilde eigenlijk niet meer voorwaarts. We zijn toen bij de fysiotherapeut van de kliniek geweest. Die heeft hem behandeld en gezegd dat ik hem even lang en laag moest rijden. Twee dagen voor de volgende behandeling moest ik hem weer oppakken en kijken wat hij deed. Toen ging hij weer aan het bokken”, vertelt Dijkstra. Om deze reden wierp ook de veearts een blik op Gizmo. “Het bleek dat hij een geïrriteerde aanhechting van zijn pees naar het bot had. Toen heb ik hem heel lang op rust gehad. Hij is wel de wei op geweest en ik heb veel met hem gestapt, maar hij mocht echt niet te gek doen.”

Een sprongetje

Toen het zo ver was dat Dijkstra haar paard in februari 2018 weer kon oppakken, brak ze die zomer zelf haar pols. “Toen ik daarvan hersteld was, scheurde ik in november 2018 mijn enkelband. Een maand later, in december, trapte een ander paard in mijn knieholte. In februari vorig jaar zat ik er weer op en ging het weer beter. Ik dacht: ‘We gaan even een sprongetje doen'”, vervolgt ze. “Nou, dat had ik beter niet kunnen doen! Het was een klein hindernisje van 30 centimeter, maar Gizmo sprong er ruim 1.40m hoog overheen, met een grote bok er achteraan. Ik lag 20 meter achter de hindernis.”

Niet gebroken

In eerste instantie leek de amazone door de val haar rug gebroken te hebben, maar gelukkig bleek dit in het ziekenhuis aangekomen niet het geval. “Daar deed het natuurlijk niet minder pijn om, maar als je iets breekt dan ben je nog langer onderweg.” Na nog wat kleine kreupelheden tussendoor, was Dijkstra ook nog eens de hele zomer van 2019 ziek. Uit onderzoek bleek dat ze een Vitamine B-12 tekort had, waar ze nu medicatie voor heeft. Op de opmerking dat ze wel heel veel pech hebben gehad, reageert ze lachend: “Ik snap ook niet hoe het allemaal gebeurt.”

Op niveau

Gelukkig voor de combinatie is alles nu goed onder controle, en zijn ze weer actief op hun oude niveau. “Het heeft wel lang geduurd om het weer voor elkaar te krijgen”, geeft ze toe. “Spieren zijn altijd veel sneller weg dan weer terug. Normaal gesproken begin je bij de B en kom je vanzelf weer op niveau. Op een gegeven moment had ik gelukkig wel weer het gevoel dat we vooruit gingen. Thuis en in de les ging het weer super goed, maar dat op wedstrijd ook weer voor elkaar krijgen is wel lastig. De eerste keer dat we weer op wedstrijd gingen, durfde Gizmo de baan niet eens door. Maar ja, hij was dan ook 2 jaar niet weggeweest.”

Altijd door

Op 8 maart reed de combinatie voor nu hun laatste wedstrijd in verband met het coronavirus. “Dat ging eigenlijk weer heel goed! Hij loopt nu eigenlijk bijna beter dan voor de blessures. Die drie jaar was natuurlijk een beetje zonde, maar Gizmo was toen ook nog maar zes. Het is ook wel goed voor hem geweest dat hij nu gewoon helemaal uitgegroeid is en in vorm kan komen.” Over haar paard vertelt de amazone: “Gizmo is echt liever moe dan lui in plaats van liever lui dan moe. Hij gaat echt altijd door, ik moet echt goed opletten dat ik op tijd stop. Hij is heel erg eerlijk en omdat hij altijd zo zijn best blijft doen is hij een heel fijn paard om te rijden in de dressuur. Hij is ook heel aanhankelijk, dat vind ik ook wel heel leuk.”

Stabiel krijgen

“Waar ik nu vooral naartoe werk is dat ik hem op wedstrijd net zo fijn kan krijgen als thuis en in de les”, vertelt Dijkstra over haar doelen. “Thuis zijn we nu bezig met alle Z-oefeningen stabiel krijgen. Ook zijn we bezig met dat hij meer over zijn rug en op zijn achterhand gaat lopen, dat hij wat meer bij elkaar komt. Voor nu is het ultieme doel ZZ-zwaar, als we daar zijn zie ik wel wat er nog allemaal uit gaat komen. Het zou natuurlijk vet gaaf zijn als we nog hoger komen, maar ik wil ook niet te hoge doelen stellen”, aldus de nuchtere amazone. “Stel het gaat super makkelijk, dan kan er altijd nog een schepje bij.”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Cinderella Wemmers Fotografie

Vergelijkbare artikelen

Reacties