Roos Kroes: “Mijn eerste zorg was om van hem weer een paard...

Roos Kroes: “Mijn eerste zorg was om van hem weer een paard te maken”

Roos Kroes - Botticelli © RMPhotography

Het verhaal van Roos Kroes en de bonte hengst Botticelli (v. Paddox) begon vier jaar geleden in België. De amazone heeft er haar hobby van gemaakt om vaak onervaren paarden en pony’s te kopen, op te leiden en vervolgens weer te verkopen. Zo belde ze op een dag ook naar de toenmalige eigenaar van Botticelli.

Op en neer

“Ik vind het vooral leuk om van paarden en pony’s projectjes te maken en vier jaar geleden was dat ook het geval. Ik kijk ook altijd op de Belgische websites, want daar zijn de paarden simpelweg wat aantrekkelijker geprijsd dan hier. Als ik er dan een keertje vanuit Friesland naar België voor op en neer moet rijden is dat prima. Op een dag zag ik een advertentie van hem. Een 10-jarige hengst, bont, met papier en ze vroegen er niet zo heel veel geld voor. Dus ik dacht ik bel er eventjes heen, even zien wat het is.”

Goedgekeurde hengst

Kroes vraagt nog aan de verkoper of het niet om zijn veulen gaat. “Hij zei: nee, nee, het is de hengst zelf. Ik kende hem wel, want een paar jaar geleden was hij nog goedgekeurd bij het Barock Pinto. Het was dus wel een beetje bekend wat voor paard het was en er zat KWPN-papier bij, hij was bont, hij had maat, dus ik heb hem meteen door de telefoon heen gekocht. Ik dacht ook dat als het niks zou worden er ergens wel een liefhebber rond zou lopen die wat leuks met hem zou kunnen.”

Hoopje ellende

Vanuit Friesland was het maar liefst vijf uur rijden naar de desbetreffende stal. “Ik stapte met de hond in de auto en reed die kant op. Eenmaal aangekomen zag ik zo’n hoopje ellende in de stal staan”, vertelt Kroes (zie foto). “Er zat geen leven in het hele paard, hij had er een stel hoeven onder en was broodmager. De eigenaar haalde hem uit de stal en zei ook nog; oja, ik heb geen tijd gehad om hem te poetsen. Volgensmij was dat de minste zorg van het hele paard!”

Tekst gaat verder onder foto..

Botticelli bij aankoop

Hooinet

“Voor de zekerheid keek ik ook meteen even of Botticelli nog wel ballen eronder had hangen, want er zat nul reactie in dat dier. Ik vond het allemaal prima en weigerde hem achter te laten, dus nam hem mee naar huis. Ik was alleen één dingetje vergeten; hooi in mijn hooinet. Dus ik vraag aan die beste man of hij nog hooi heeft. Zegt hij ook nog; oh.. uhm.. ja, dan moet ik even zoeken, dus die ging ergens een ladder op en heeft vervolgens op de een of andere manier ergens wat hooi vandaan getrokken.”

 

Geen dierenarts-verklaring

“Op de terugweg wilde ik de grens over, maar werden we door de douane van de weg afgehaald. Ik mocht het paard niet meenemen, want er zat geen dierenarts-verklaring bij. Ik moest hem dus achterlaten. Eigenlijk moest hij terug naar waar hij vandaan kwam, maar ik zei dat ze maar even in de trailer moesten kijken. Dat paard ging echt niet meer terug naar zijn oude stal en daar waren de douaniers het gelukkig met mij over eens. Uiteindelijk is hij bij een lokale boer gestald, werd er een dierenarts geregeld en kon ik hem twee dagen later weer ophalen.”

Moeite

Eenmaal thuis was de grootste zorg van de amazone om van de hengst weer een beetje paard te maken. “Stalgenootjes vroegen zich af wat voor oud paard ik gekocht had, dat viel wel mee, maar er zat zeker wel wat werk aan. In november haalde ik hem op en in december zijn we rustig aan begonnen met hem zadelmak maken. De eerste keer dat we erop gingen zitten, ging hij ook meteen zitten. We zijn gewoon rustig gaan rijden en ik had niet heel veel verwachtingen van hem. Hij had altijd moeite met zijn lijf want het is best wel een groot paard.”

Door de proef tillen

Twee maanden nadat de amazone Botticelli uit België had opgehaald, kreeg ze een goed aanbod om de hengst te verkopen naar China, maar dit sloeg ze af. Kroes vertelt verder: “In de B en L had ik nog wel probleempjes met hem, ik moest hem echt door de proef heen tillen”, geeft de amazone toe. “In het L1 begon hij ook wel een prijsje te lopen en wat meer paard te worden. Het ging de goede kant op, dus het L2 sloeg ik over.”

Zonder zweep

“Maar in het M moet je zonder zweep de baan in. En dat was een regelrechte ramp, ik kwam met pijn en moeite de baan door. Maar ik vond wel dat ik hem gewoon aan het been moest krijgen, dus liet ik de zweep thuis ook achterwege. Dat ging eigenlijk heel goed en het kwartje was gevallen. Hij liep vaak in de prijzen en we reden vaak winstpunten bij elkaar. Hetzelfde gold voor het M2, want daar is hij maar één keertje zonder prijs thuisgekomen.”

Blessure

Toen Kroes de hengst in het M1 reed ging ze weer naar de hengstenkeuring. “Dit keer van het Bonte Paarden Stamboek. Daar werd hij wel goedgekeurd, dus we mochten er officieel mee gaan dekken. Anderhalf jaar geleden heb ik hem voor het eerst in het Z gestart, maar daar hadden we nog een beetje moeite mee. Vorig jaar is hij aan huis komen te staan, maar niet lang daarna raakte hij helaas geblesseerd. Hij is er een paar maanden goed uit geweest en iedereen was er bang voor dat het niks meer zou worden. Maar ik ben wel altijd van het uitproberen en ben van mening dat er altijd nog vanalles kan. Dus we zijn hem gaan laseren en na acht weken was hij in principe weer goed.”

Kasteel van een paard 

“Vorig jaar september heb ik hem weer voor het eerst meegenomen en toen liep hij meteen naar een tweede prijs. Daarna is hij nog een paar keer mee geweest, maar in de winter heb ik altijd een beetje gebrek aan motivatie”, geeft de amazone toe. “Nu zijn we weer fanatiek aan het rijden, alleen nu kunnen we niet op concours.” Kroes heeft een tweejarige zoon van haar hengst, genaamd Big Hunk of Love (v. Botticelli), ook op stal staan. “Dat is ook een kasteel van een paard, maar ook heel lief met een nuchter karakter. Dus dat wordt zijn opvolger! Volgende maand verwacht ik ook nog een veulentje van hem, een volle broer of zus van die tweejarige”, besluit Kroes. 

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: RMPhotography

Reacties