Roel Zonneveld: “Met Easy Boy is het einde nog lang niet in...

Roel Zonneveld: “Met Easy Boy is het einde nog lang niet in zicht”

Roel Zonneveld en Easy Boy (v. Zirocco Blue VDL). Foto: Victor Krijt

Eventing-ruiter Roel Zonneveld heeft aan zijn Easy Boy (v. Zirocco Blue VDL) wel een heel bijzonder paard. Samen reden ze op hun eerste internationale tweesterren cross al naar een vijfde plaats. Zonneveld vertelt: “Tijdens onze allereerste wedstrijd merkte ik al, behalve dat de controle wat beter kon, dat Easy Boy niet aarzelde en het leuk vond. Hij is er gewoon voor gemaakt.”

Op de parkeerplaats

Na een blessure van zijn pony, ging Zonneveld op zoek naar een paard. Uiteindelijk kwamen hij en zijn ouders terecht bij een fokker aan de Vinkekampseweg in Kootwijk, waar Easy Boy te koop stond. “We hebben hem laten proefrijden door mijn trainster Elaine Pen in Ermelo. Zij vond het ook een fijn paard met potentie. We hebben uiteindelijk daar op de parkeerplaats besloten om tot koop over te gaan, omdat de fokker al heel veel gebeld werd over hem.” Hij vervolgt: “Twee weken daarna gingen we op onze eerste wedstrijd: SGW Vlietlanden. Ik dacht: we doen lekker in het BB mee, maar na een training bij Rom Vermunt in Noord-Holland besloot ik toch in de B te starten. Dat ging super goed!”

Bepaalde streken

Toen Easy Boy als 5-jarige op stal kwam bij Zonneveld, was hij nog vrij groen. “Hij was zadelmak, kon zijn rondjes lopen en een beetje springen, maar dat was het ook. Vanaf daar heb ik hem zelf, met goede begeleiding, opgepakt. De nakomelingen van zijn vader, Zirocco Blue, staan er wel om bekend dat ze bepaalde streken hebben. Die heeft Easy Boy ook heel erg gehad.” Zo had de schimmelruin op de één of andere manier moeite met het springen van kleine greppels. “Eigenlijk doet hij alles in één keer, maar hij sprong te groot over de kleine greppels. Grote greppels gingen vrij simpel, maar toen we over de kleinere greppel gingen, ging Easy Boy daarna helemaal uit z’n stekker. Hij was echt aan het bokken, springen en steigeren daarna.”

Over het aspergeveld

“Hij had echt zeker genoeg streken vroeger”, concludeert de ambitieuze ruiter. “Op mijn tweede of derde cross met hem in Etten-Leur was alleen mijn moeder mee op wedstrijd. Normaal gesproken vindt ze Eventing een beetje eng, maar nu durfde ze wel mee omdat het toch maar B was. We hadden Easy Boy heel even vast staan aan de trailer terwijl ik aan het opzadelen was, maar hij trok zichzelf los van de trailer en is het hele aspergeveld van de naastgelegen boer over gerend. Hij is helemaal naar achter doorgerend tot we hem niet meer zagen. Na een kwartier zagen we weer een stipje verschijnen en kwam hij heel hard terug rennen. Tien minuten later moesten we de ring in, je kan wel raden hoe dat ging”, lacht hij.

Hoge punten

“Naarmate hij ouder werd, hij is nu 11, zijn die streken redelijk voorbij gegaan”, vertelt Zonneveld. “Onder het zadel luistert hij nu heel goed en is hij altijd bereid om te werken. Ook als ik gewone dressuurwedstrijden met hem rijd kan ik makkelijk hoge punten halen, mits ik het zelf niet verpest. Ik kwam er steeds meer achter hoe belangrijk de dressuur is, dus ben ik ook met hem gaan starten in de reguliere wedstrijden. We hebben nu 12 winstpunten in het M2 en mogen dus door naar het Z. Ook zijn we M springen, en daar mogen we ook door naar het Z. Voor nu kunnen we natuurlijk niet starten, dus ben ik thuis parcourtjes aan het bouwen. Dat pakt hij heel goed op!”

‘Best peerd’

“Het doel dat ik ooit voor mijzelf stelde was om een keer internationaal te starten, dus dat we dat nu behaald hebben is wel heel cool”, klinkt het enthousiast. “Martin Lips hielp mij bij deze wedstrijd in Emmeloord omdat mijn Elaine in Engeland zat. Hij zei ook: ”t Is een best peerd’. Het was dan ook wel heel tof dat we op onze eerste internationale wedstrijd ooit gelijk vijfde van de 44 deelnemers werden. Het bleek ook geen toeval te zijn, want 1,5 maand later werden we weer vijfde van de 63 deelnemers in Varsseveld. Daar ben ik wel heel trots op, ik vind mijzelf echt geen natuurtalent. Ik vind dat ik vooral een heel bijzonder paard heb, hij kan ieder niveau aan. Het is gewoon tof dat ik een paard onder m’n kont heb waarmee het einde nog lang niet in zicht is”, klinkt het trots.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Victor Krijt

Reacties