Rianne Lodewijkx: “Ik weet zeker dat Guus het ver kan gaan schoppen”

Rianne Lodewijkx: “Ik weet zeker dat Guus het ver kan gaan schoppen”

Rianne Lodewijkx met Guus. Foto: Simone te Selle fotografie

Rianne Lodewijkx dacht dat ze een beetje over haar ‘paardenfase’ heen was gegroeid, tot ze Guus tegenkwam. De opvallende Barok Pinto veroverde meteen haar hart en sindsdien trainen ze hard naar hun wedstrijddebuut. “Guus zijn karakter is echt gouder dan goud, ik heb nog nooit zo’n eerlijk, vriendelijk en werklustig paard meegemaakt”, vertelt Lodewijkx.

Op slag verliefd

“Het was niet meer de bedoeling dat ik weer een paard zou aanschaffen. Ik denk toch om mijn leeftijd, de kosten van een paard en omdat ik niet zoveel ambities meer had. Toen stuitte ik via Facebook op Guus en dacht gelijk: ‘Oh verhip, die is leuk!’ De volgende dagen bleef hij door mijn hoofd spoken. Twee dagen later zag ik zijn advertentie weer voorbij komen. Er was ondertussen al heel veel op gereageerd. Ik dacht ik trek de stoute schoenen een en vraag gewoon eens of hij nog beschikbaar is. En ja hoor, Guus was er nog en stond op nog geen 20 minuten van mijn huis af. Ik ging er naartoe en hoopte dat het niets was, zodat ik het kon laten rusten. Eenmaal daar aangekomen was ik op slag verliefd: Guus kon ik echt niet laten staan.”

Beter leven

Toen Guus bij Lodewijkx kwam was hij een 2,5-jarige hengst. Na een tijdje heeft Lodewijkx hem wel laten ruinen. “Niet zozeer omdat hij onhandelbaar was, want dat was hij niet, maar juist om hem een beter leven te gunnen. Als ruin kan hij lekker in de wei met zijn vriendjes, als hengst wordt dat toch al een stuk lastiger. Guus is heel erg gericht op mensen en vooral op mij. Hij is echt mijn beste vriendje en hinnikt als ik de stal in kom lopen. Het eerste jaar hebben we veel grondwerk gedaan en een beetje aangeklungeld. Omdat hij zo ontzettend braaf was dacht ik dat ik hem zelf wel kon beleren. Dat liep alleen een beetje anders”, lacht ze.

De lucht in

Foto: Simone te Selle fotografie

“Ik heb hem zelf laten wennen aan het zadel en de singel, dat was geen enkel probleem. Ook het hangen ging ontzettend goed, dus besloot ik om er maar gewoon op te gaan zitten. Dat heb ik één seconde volgehouden. Ik denk dat Guus wel vier meter de lucht in vloog. Hij bleek dus toch niet zo makkelijk als iedereen dacht. Daarna heb ik het even gelaten voor wat het was, ook wegens onze verhuizing naar Fiesland. We konden het altijd daar weer op gaan pakken. Op mijn nieuwe plek ben ik terecht gekomen bij Sophie Postma van Soofshorseriding. Een meisje van mijn leeftijd, ze woonde in de buurt en zag het wel zitten met Guus. Zodoende zijn we opnieuw gestart met het beleren.”

Laten checken

In eerste instantie leek dat heel goed te gaan en deed Guus braaf zijn best. Lodewijkx en Postma wisselden inmiddelds de trainingen af. “Maar op een gegeven moment kreeg Guus een periode dat hij ging vluchten. Hij schoot er ineens heel hard vandoor. Hij had geen stuur meer, geen rem meer, helemaal niks. Daardoor ben ik er heel hard vanaf gevallen, er hoefde gelukkig geen ambulance aan te pas te komen, maar door die val ben ik wel een beetje angstig geworden. Vooral omdat er geen aanleiding was voor zijn gedrag. Althans: niet direct. Ik heb hem helemaal laten checken door een tandarts, zadelmaker en ostheopaat. Daar kwamen wel wat dingen uit en daar zijn we mee aan de slag gegaan.”

Geen angst meer

“Guus werd steeds vrolijker en ging ook steeds beter in zijn vel zitten. Toen het beter ging, hebben we hem weer opgepakt. Binnen drie maanden liep hij een oefencross, reed hij op het strand en was ineens niets meer gek genoeg. Dat is wel iets waar ik heel trots op ben. Mijn angst is ook binnen die drie maanden weggeëbd. Mede door de hulp van Sophie leerde ik Guus steeds beter kennen en leerde ik dat ik niet bang hoefde te zijn. Hij wilde nog één keer wegschieten, maar doordat ik steviger in het zadel zat durfde hij me te vertrouwen en bleef hij bij me. Dat was wel heel gaaf om te merken.”

Enorm werklustig

De platenbonte ruin is pas vier jaar oud. “Dat vergeet je soms een beetje omdat hij onwijs veel aanbiedt. Soms moeten we echt wel even een tandje terugschakelen. Guus is enorm werklustig en leert ontzettend snel. Hij wordt haast boos als hij niet verder mag leren. Daarom wisselen we veel af. Elke week rijd ik minimaal één keer buiten, naast dat we ook dressuurmatig rijden. Ik probeer 3 à 4 keer per week niet langer dan een half uur te rijden. Daarin blijven we niet te lang in dezelfde oefening hangen, want dan gaat Guus al voor je denken. We zouden eigenlijk dit indoorseizoen beginnen met starten in de dresuur, maar dat wordt vanwege het coronavirus even uitgesteld.”

Lol met je knol

Rianne Lodewijkx en Guus tijdens de training. Foto: Simone te Selle fotografie

“In eerste instantie kocht ik hem onder het mom van lol met je knol. We zouden wel zien hoe ver we gingen komen, niet wetelde dat hij van alles uit de kast zou halen. Ik weet eigenlijk wel zeker dat Guus het ver kan gaan schoppen, al is hij natuurlijk niet het standaard type paard dat je in de ring ziet. En Barok Pinto is natuurlijk nog steeds een rijpaard x Fries. Guus heeft het stoerdere karakter van de Fries, maar ook de lenigheid van het rijpaard. Hij is niet eens heel groot, maar hij toont ontzettend. Guus doet echt wat met mensen, hij trekt van iedereen de aandacht. Ik heb daarom dan ook alle vertrouwen in hem.”

Back-up

Ook op Instagram trekt Guus onder de naam bpguusje de aandacht: hij heeft al bijna 8.000 volgers. Lodewijkx: “Ik ben er eigenlijk mee begonnen omdat ik ooit een keer al mijn foto’s kwijt ben geraakt toen mijn telefoon kapot ging. Via Social Media kon ik mijn foto’s delen, maar had ik ook gelijk een back-up, mocht zoiets weer gebeuren. Dat deed ik eerst met foto’s van mijn honden en ben ik nu ook met Guus gaan doen. Dat begon heel leuk te lopen. Ik ben gewoon gaan posten en dat is een succes geworden.” Op de vraag wat Lodewijkx met haar account wil bereiken reageert ze: “Ik wil anderen graag inspitreren. We moeten niet zo blijven hangen bij het ‘typische rijpaard’.”

Plezier voorop

“Gelukkig zien we tegenwoordig steeds meer koudbloeden en kruisingen in de ring, en ziet men ook dat je daarmee net zoveel plezier van kan hebben als met een KWPN’er. In de sport meedraaien is dan ook echt wel een droom voor mij. Ik hoop dat we ver komen, maar misschien liggen we er bij de B of het L al uit. Ik ben wel iemand die doorgaat om haar doelen te bereiken, al staat plezier volledig bovenop. Als Guus aangeeft het niet meer leuk te vinden, dan stop ik ook. Guus en ik zijn in ieder geval beste maatjes geworden, die elkaar volledig vertrouwen. Het is op dit moment een succes op zowel Social Media als rijtechnisch. We hebben veel ambities, dus ik ben heel benieuwd waar we over vijf jaar staan”, sluit ze gedreven af.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Simone te Selle fotografie

Reacties