Renske Bouwman: “Ik was anders nooit bij Antares gaan kijken”

Renske Bouwman: “Ik was anders nooit bij Antares gaan kijken”

Renske Bouwman en Antares. Foto: Arlette Beukenkamp

Na het verlies van haar paard Weston dacht Renske Bouwman zich te focussen op Antares (v. Berlin), de ruin die ze al twee jaar bijreed. Tot het bericht kwam dat hij verkocht werd. Omdat ze haar man beloofd had geen paard meer te kopen in verband met de zorg voor hun jonge dochtertje moest ze Antares aan haar voorbij laten gaan…

Heel snel gegaan

“Dat was echt wel een verdrietige tijd”, begint Bouwman te vertellen. “Voordat ik Weston kreeg was ik heel bang geworden. Hij heeft voor mij het plezier in het rijden weer teruggebracht. Met hem heb ik hele leuke dingen meegemaakt. Weston kreeg atrose in zijn voet en dat werd alleen maar erger. Dat is heel snel gegaan vanaf het moment dat we erachter kwamen tot het moment dat hij uitbehandeld was. Ik heb hem toen met pensioen gedaan, maar zelfs in de wei had hij heel veel pijn met het lopen van bochten. Ik vond het geen paardwaardig pensioen voor hem. Na een paar maanden pensioen heb ik hem in overleg met de dierenarts in laten slapen.”

Verkoop

“Ik was echt gek op hem dus vond het heel erg moeilijk. Ik had gehoopt dat hij nog jaren van zijn pensioen kon genieten”, geeft ze aan. “Nadat hij overleed zou ik me meer gaan focussen op Antares. Hem reed ik al twee jaar bij naast Weston. Toen kwam er ook nog eens het telefoontje dat hij verkocht zou worden. Ik begreep het van de eigenaren, het paard was van hun dochter die nu studeerde en er geen tijd meer voor had. De eigenaren wilden eigenlijk dat Antares naar mij zou gaan. Maar ik had thuis de afspraak dat er geen paard kwam tot ons kindje wat groter was. Dat ging nog wel even duren. Mijn man hield me daar ook aan.”

Moet zo zijn

“Daardoor zou ik twee paarden verliezen in een hele korte tijd”, gaat Bouwman verder. “Er waren al snel mensen die Antares wilden hebben. Binnen drie weken na de dood van mijn paard zou ik weer afscheid moeten nemen, nu van Antares. Daar was ik echt heel erg stuk van. Toen kwam het moment dat de verkoop niet doorging. Omdat ik in mijn hoofd al afscheid had genomen en hij toch bleef dacht ik: nu moet het zo zijn. Samen met de eigenaresse hebben ik nog een paar keer met mijn man gepraat. Uiteindelijk kreeg ik groen licht van hem en hebben we Antares overgenomen.”

Schuldgevoel

Hoewel de amazone blij was dat ze geen afscheid van Antares hoefde te nemen voelde het wel een beetje dubbel. “Ik voelde me een beetje een verrader tegenover Weston. Ik was heel verdrietig om zijn dood maar ook al zo snel weer bezig met het rijden van mijn nieuwe paard. Antares is geen vervanger. Dat kan ook niet. Toen Weston er nog was stonden ze naast elkaar en verzorgde ik ze ook allebei. Antares en Weston zijn ook zo anders, maar toch ook wel weer hetzelfde. Qua karakter zijn het allebij twee ontzettende goedzakken. Dat is wat ik zo leuk aan ze vind. Daardoor heeft Antares me ook heel veel troost geboden toen Weston overleed.”

Wedstrijddebuut

“Als ik op zoek was geweest naar een nieuw paard, was ik waarschijnlijk nooit bij Antares gaan kijken”, stelt Bouwman. “Voor het mooie is hij iets aan de kleine kant voor mij. Maar hij is zo’n mooi paard en zo leuk. Hij is ook echt een goed paard die zeker mee kan in de sport. Toen hij net van mij was heb ik meteen een startkaart aangevraagd. Ik kende hem natuurlijk al wel, maar het was nu wel een beetje anders. We zijn in het L gestart en gelijk op westrijd gegaan. Antares lijkt een heel koel paard. Ik kon hem dan ook in mijn eentje zadelen en laden. Maar toen ik op het losrijterrein wilde opstappen bleek het dat hij toch best wel gespannen was. Voor ik mijn been over hem heen had geslagen rende hij weg”, lacht ze.

Combinatie vormen

De combinatie herpakte zich en reed alsnog twee proeven. “We wonnen beide proeven en haalden gelijk onze eerste winspunten binnen. Daar was ik heel blij mee, het was een mooi debuut. We waren binnen drie wedstrijden het L2 door. In het M1 moesten we even wennen. Ondanks dat hij er koel uitziet kan hij in de proeven heel heet worden. Daardoor rijd je hier en daar wel snel een foutje. We waren ook gewoon nog niet echt op elkaar afgestemd. Je kan elkaar wel kennen en al veel rijden samen, maar je moet natuurlijk ook nog een combinatie worden in de ring. Dat kostte wel een beetje afstemming.”

Rhino-enting

Uiteindelijk had de combinatie de slag te pakken en belandden ze in het M2. Ook deze klasse waren ze binnen 4 wedstrijden door, waarbij ze met mooie punten en prijzen naar huis gingen. “Toen kwam die meisjesdroom om Z te mogen starten ineens heel dichtbij. Dat vond ik superleuk en daar waren we hard voor aan het trainen. Ons debuut stond al gepland. Onze stal ent preventief op Rhino en dit keer reageerde Antares er heel slecht op. Hij had acht weken lang een groot abces op zijn borst. Daar is hij heel kreupel van geweest en het herstel heeft ook lang geduurd. Hij heeft daarvoor zelfs twee weken op de kliniek gestaan. Dat Z-debuut leek eventjes heel ver weg…”

Onderschat paard

Gelukkig herstelde de schimmelruin volledig. Vanwege het coronavirus werd het debuut nog even uitgesteld, maar begin juni was het eindelijk zo ver. “Ik vond het heel spannend, de eerste keer in het Z”, geeft de amazone toe. “Maar ik wilde ook niet alles laten verpesten door mijn zenuwen. We hadden ons heel goed voorbereid en ik focuste me vooral op onze goede punten. We reden één proefje en haalden gelijk ons eerste winstpunt binnen. Ik vond dat echt heel gaaf, zeker omdat Antares eigenlijk nog net een E-pony is. Hij is trouwens wel één van de meest onderschatte paarden, dat zei staleigenaar Henk Jan Lozeman ook toen hij er eens een sprongetje mee maakte.”

Ambities

“Op stal is hij namelijk heel relaxed, een beetje een slome dodo”, legt ze uit. “Maar als hij moet werken dan gaat hij echt voor je. Dan wordt hij heet op een positieve manier. Op andere dagen kan mijn dochtertje van twee er ook op zitten. Eigenlijk is hij springgefokt maar hij doet altijd zijn best voor je, wat je ook vraagt. Nu we zo goed bezig zijn in het Z1 denk ik dat er misschien wel meer in zit dan dit. We zijn nu met de wissels bezig en dat pakt hij eigenlijk heel goed op. Waar we gaan eindigen durf ik niet te zeggen. We gaan eerst maar eens die 10 winstpunten behalen in het Z. Eén ding dat wel zeker is, is dat Antares nooit meer weggaat. Hij blijft sowieso voor altijd bij mij”, besluit ze.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Arlette Beukenkamp

Vergelijkbare artikelen

Reacties