Para-amazone Tamara Jansen: “Nooit gedacht dat we dit zouden kunnen”

Para-amazone Tamara Jansen: “Nooit gedacht dat we dit zouden kunnen”

Stephanie Kooijman en Tamara Jansen

Tamara Jansen is para-amazone, maar rijdt in de reguliere dressuursport met haar paard Kardam. Inmiddels heeft ze zes winstpunten binnen in het M1. Het is een lange weg geweest, maar ze ziet de toekomst nu positief tegemoet en hoopt ook bij de para-dressuursport te kunnen starten.

Doen met wat je hebt

“Ik heb hele korte armpjes en hele zware scoliose. Ik zit zo scheef als een hoepel op mijn paard. Verder slijten mijn gewrichten veel sneller dan gemiddeld. Het is niet prettig, maar je moet het doen met wat je hebt. Het is niet anders. Paardrijden is voor mij wel extra belangrijk”, vertelt ze.

Geen pijnstillers meer

“Ik heb tot mijn achttiende altijd gereden op aanraden van mijn orthopeed. Toen ben ik gestopt, omdat ik uitgaan en zo ook wel leuk vond. Sinds zes jaar ben ik weer aan het rijden en ik merk dat het zo goed is voor mijn rug. Hij is veel soepeler door het rijden. Sindsdien slik ik ook helemaal geen pijnstillers meer. Voor mensen met zware scoliose of reuma is paardrijden echt heel goed, omdat je je lichaam op een soepele manier beweegt. Ik kan het iedereen aanraden!”

Geen rem

“Sinds twee en een half jaar sta ik bij Stephanie Kooijman op stal. Kardam, een Bulgarian Sporthorse, heb ik nu ruim een jaar. Als ik op hem zit dan past hij zich helemaal aan aan mij, maar aan de hand weet hij dat ik niks te vertellen heb”, lacht ze. “Als hij onverwachts gaat rennen onder het zadel, heb ik geen rem. Meestal is hij braaf, maar soms probeert hij me wel eens uit. Mede daarom rijdt Stephanie hem sinds twee maanden ook bij. Ook om hem te leren om te reageren op de kleinste hulpen. Dat goed zo goed, dat we nu ineens heel snel gaan.”

Er zit zeker meer in

“Ik had nooit gedacht dat ik het tot het M zou brengen. Doordat ik zo enorm scheef zit is de schouderbinnenwaarts aan één kant bijvoorbeeld heel lastig, maar Steph heeft hem geleerd hoe hij dan toch moet gehoorzamen. Twee maanden geleden zou ik gezegd hebben dat het M1 absoluut het eindpunt is, maar nu denk ik zeker dat er nog veel meer in zit. Ik hoop over een jaar Z1 te kunnen starten. Dan hoop ik ook aan de para-wedstrijden mee te kunnen doen. Ik ben nu ingedeeld in Grade IV en daar is het niveau erg hoog. Ik wil dus alleen starten als we er helemaal klaar voor zijn.”

Dankbaar

“Dat ik er nu zo positief in sta komt echt door Steph en haar hulp. Alleen met haar hulp gaat het me lukken. Ook als ik geen les heb en ze ziet iets bij me met rijden, dan helpt ze me ook direct. Ze zou me nooit laten aanmodderen. Verder is het ook een top stal. Ik kan niet zelf op- en afzadelen. Mijn cap kan ik niet vastmaken en opstappen lukt ook niet alleen. Het enige wat ik zelf kan is rijden. Ik ben dus helemaal afhankelijk van alle hulp op stal, vijf dagen in de week. Iedereen helpt me daar ook. Dat is echt fantastisch. Ik geniet enorm van mijn paard en van de stal en ik ben Steph en iedereen op stal enorm dankbaar!”

Bron: De Hoefslag

Reacties