Paardencoach Marjolein Scheffers-Steinmann: “Een paard ziet wat echt is en reageert daarop”

Paardencoach Marjolein Scheffers-Steinmann: “Een paard ziet wat echt is en reageert daarop”

Marjolein Scheffers-Steinmann Met Astor © Sabine Timman

Marjolein Scheffers-Steinmann heeft haar bedrijf De GroeiFabriek opgericht om zich in te zetten als pedagoog en docent Pedagogiek. In de eerste instantie was het niet de bedoeling om haar paarden in deze wereld te betrekken, maar de ervaring leerde dat het inzetten van paarden voor grote doorbraken kan zorgen.

“Als mensen aan paardencoaching denken gaan ze er vaak vanuit dat het paard zelf een helende reactie op problemen geeft. Daar ben ik het niet mee eens”, begint ze haar verhaal. “Het kan dat paarden op sommige mensen een fijne en prettige uitwerking hebben, maar dat is niet wat therapie is. Natuurlijk kan het therapeutisch helpen tot op zeker hoogte, maar dingen zoals in bad gaan kunnen dat ook. Ik zet paarden in om echt actief met iemand aan de gang te gaan. Om de persoon weer in ontwikkeling te brengen. Het is totaal niet zweverig, we zijn heel concreet aan de gang”.

Masker

Scheffers-Steinmann vond geen opleiding tot paardencoach die bij haar visie past, dus heeft ze haar eigen methode ontwikkeld. “Ik ben paarden gaan inzetten op de momenten dat ik het zelf niet meer wist. Als ik er zelf niet meer doorheen kwam. Wat ik door de jaren heen heb geleerd is dat mensen vaak ander gedrag laten zien dan wat past bij hun gevoel. Op het moment dat mensen dat heel lang doen, gaan ze soms onbewust geloven dat dit daadwerkelijk is wie ze zijn. Dan is er geen scheiding meer tussen of ze hun masker wel of niet ophebben. En als ze dat gewend zijn, is het heel moeilijk om daar als therapeut doorheen te prikken. Op het moment dat dit onbewust gebeurt, wat vaak het geval is na een trauma of nare gebeurtenissen, zet ik vaak paarden in bij de sessies. Een paard ziet geen nuance bij iemand wie zich depressief of somber voelt, een paard ziet wat echt is en reageert daarop”, legt ze uit.

“Sommige coaches zetten de cliënten in de wei en gaan wachten totdat een bepaald paard naar ze toe komt, dat is niet mijn ding. Ik creëer situaties en uitdagingen, zoals over een balk stappen of ergens parkeren. Met of zonder halster, of zelf zonder touw. Het is allemaal afhankelijk waar ik achter probeer te komen”.

Astor © Sabine Timman

Doorbraak

Voordat ze besloot paarden in te zetten bij sessies, had ze een crisisopvang voor kinderen. “Omdat de kinderen altijd bij mij thuis waren, moesten ze af en toe ook mee naar mijn paarden. Toen ben ik er achter gekomen dat paarden heel erg kunnen ondersteunen in bepaalde gevallen. Sommige kinderen durfden niet alleen naar buiten, maar mijn paarden naar het land brengen vonden ze super leuk. Toch was het toen nog niet de bedoeling om paardencoaching als dienst aan te bieden, totdat ik een hele lange tijd met dezelfde cliënt bezig was. Ik kwam er maar niet achter wat het probleem was, totdat we bij toeval bij de paarden terecht kwamen. We hadden opeens een doorbraak en zo is het balletje gaan rollen”.

Astor

Ze vervolgt: “Toen ik net begon had ik alleen een KWPN-er, helaas was die niet helemaal geschikt voor dit soort werk. Hij had vroeger een trauma opgelopen en was heel nerveus van zichzelf. Wel was hij heel gevoelig, wat ook voordelig kan zijn met zulke sessies, maar het leek me toch niet handig om hem in te zetten. Daarom ben ik opzoek gegaan naar een nieuw paard”.

Scheffers-Steinmann reed toen ze jong was op een manege waar veel trekpaarden stonden, daar is de liefde voor de ‘grote vriendelijke reuzen’ begonnen. “Vanaf dat ik acht was roep ik al dat ik een trekpaard wilde, en toen ik een foto van Astor tegenkwam werd ik opslag verliefd. Ik heb met zijn toenmalige eigenaren gemaild en toen ik er ook nog achter kwam dat zijn naam met een A begint, net zoals de namen van de rest van mijn paarden, was ik gelijk om”, lacht ze. “Hij was toen twee jaar en ik kocht hem niet met de intentie om hem in te zetten tijdens de sessies, maar dat ging vanaf het eerste moment super goed. De zogenaamde kracht van de therapie zit er super in, het is echt geen saaie of slome koudbloed. Hij is heel gevoelig en reactief, als je hem iets niet netjes vraagt doet hij het ook echt niet. Je moet hem goed behandelen, dan doet hij super wat er van hem gevraagd wordt. Ik kan aan kleine signalen van hem zien als iemand zijn gedrag en gevoel niet op één lijn zitten, dat is echt bijzonder”.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Sabine Timman

 

Reacties