10 paard-gerelateerde verwondingen die we allemaal weleens hebben opgelopen

10 paard-gerelateerde verwondingen die we allemaal weleens hebben opgelopen

0 18065
paard-gerelateerde verwondingen
foto: Remco Veurink

Dat paardrijden een relatief gevaarlijke sport is hoeft niemand ons te vertellen. Het risico op paard-gerelateerde verwondingen is in ieder geval een stuk groter dan wanneer je schaakt. Menig fanatiek ruiter heeft dus weleens een bot (of twee) gebroken, niet te vergeten dat er genoeg ongelukken gebeuren die veel slechter afgelopen zijn.

Paard gerelateerde verwondingen

Gelukkig zijn de meeste paard-gerelateerde verwondingen zo ernstig niet. Slechts zes procent van de sport gerelateerde verwondingen die uiteindelijk op de spoedeisende behandeld dienen te worden is in verband te brengen met de ruitersport. Maar er zijn dan ook genoeg ‘ongelukjes’ die je niet direct in het ziekenhuis lanceren en je hoeft dan geen eventingruiter zoals Tim Lips te zijn om ze op te lopen. Klein nadeel: dit zijn juist van die ongelukken die ons allemaal wel eens zijn overkomen. Hoeveel kan jij er afstrepen?

1. Het leed dat ‘nieuwe laarzen’ heet

Leuk! Van die nieuwe lederen laarzen. Eigenwijs zoals je bent kan je niet wachten om deze te dragen (of showen eigenlijk). Met als gevolg van die heerlijk, pijnlijke blaren die iedere keer opnieuw opengaan bij het gebruik van je gloednieuwe schoeisel. Volgende keer toch maar inlopen voor gebruik?

2. Een ‘geplette’ voet

Paarden zijn onwijs mooie en lieve wezens. Echter kan zelfs het meest brave paard er weleens ‘vijf te hoog’ komen te staan. Geen prettig gevoel, zeker niet als je er juist op dat moment achter komt dat je geen stevige schoenen, maar delicate Jodphurs draagt of erger: Slippers. Auw!

3. Een tand door de lip

Nietsvermoedend genieten jullie allebei van het ‘tutuurtje’ voor het rijden.
Maar dan, een vlieg! Precies rond de plek waar jij net lekker aan het rossen bent. In een poging om het gevleugelde prikkertje weg te krijgen slaat je paard zijn hoofd naar de zijkant precies tegen jouw lip. Maar bekijk het eens van de positieve kant: Met een paard bespaar je in ieder geval op botox en lipfillers. Dat scheelt dan weer.

4. Handschoenen vergeten?

Lijkt in de eerste instantie niet zo een ramp. Tot je de lederen teugels bijna een weg door je handen voelt branden. Uiteindelijk eindig je de training met zoveel pleisters rondom je vingers, dat mensen zich afvragen of je aan de gang bent geweest met een vlindermes. Hadden we ook al gezegd dat je deze de komende trainingen ook mag blijven dragen, omdat je ze anders net zo goed weer oprijdt? Bij deze dan.

5. Een gescheurde nagel

En er zijn echt mensen die het voor elkaar krijgen om buitengewoon lange kunstnagels heel te houden. Echter weten de meeste van ons vooral hoe het voelt als deze scheurt of breekt. Pijnlijk!

6. ‘Liefdeskusjes’

Je geeft je allergrootste vriend een snoepje als hij besluit om te kijken hoe je vinger proeft. Of je staat lekker zijn schoft te krabben als je paard besluit je om (iets te fanatiek) een wederdienst te bewijzen. De blauwe plek ten gevolge van jouw vel tussen die immens grote tanden voelen niet bepaald fijn. Hoe lief het ook is bedoeld.

7. Zonnebrand

Omdat ruiters eigenlijk bijna altijd een lange rijbroek dragen, vergeten we nog weleens dat andere delen van ons lichaam nog wel gevoelig zijn voor de zon en dus ook ingesmeerd dienen te worden. Ja, ook als je op buitenwedstrijd bent. Dus voortaan als je jouw paard zijn snuitje braaf voorziet van SPF, neem je eigen neus dan ook even mee. Het is nog geen kerst, dus er is geen enkel excuus om na concours thuis te komen als Rudolf.

8. Spierpijn

Wel een van de meest voorkomende ‘verwondingen’ bij de gemiddelde ruiter. Het is heel dan ook heel simpel te verklaren: Je was iets té fanatiek en nu loop je als een pinguïn met O-benen. Succes.

9. Een hersenschudding

Een verwonding die echt nog wel redelijk vaak voorkomt bij iemand die paard- of ponyrijdt. Als je valt kan het nu eenmaal gebeuren dat je op je hoofd terecht komt. Gelukkig zijn er caps om veel erger te voorkomen, maar een hersenschudding is niet altijd te voorkomen.

10. Een gekrenkt ego

Er is geen deel van het ruiterlichaam wat hardere klappen te verduren krijgt dan ons ego. Of dit nu is omdat je gelanceerd bent in de waterbak of in de dressuur-ring een rodeoshowtje hebt weggegeven. Paardrijden is vallen en opstaan en dat is, ook mentaal, een opgave waar je niet altijd zonder kleerscheuren vanaf komt.

Niet dat dit ons ooit gaat tegenhouden om weer op een paard te stappen, maar goed.

 

Gebaseerd op een artikel van: Horse&Hound

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan/ Tekst: Denise Meijer

Foto: Remco Veurink

Vergelijkbare artikelen

Reacties