Marieke Roosdorp: “Als je dat kan en snapt, dan snap je paarden”

Marieke Roosdorp: “Als je dat kan en snapt, dan snap je paarden”

Marieke Roosdorp - Popcorn © Luckyshots fotografie

Marieke Roosdorp vormt samen met haar Paint Horse Popcorn (v. Oshanee Heyoka) een opvallende combinatie. De bijna vijfjarige Popcorn en zijn amazone zijn al zo’n drieënhalf jaar samen en hebben de smaak van het Westernrijden goed te pakken. Het doel en de droom van de amazone is om ooit zonder tuig een reining-proef te rijden. 

Lekker relaxed

Het begon voor de nu 28-jarige Roosdorp veertien jaar geleden op een manege in de buurt. “Ik reed gewoon mijn lesjes en daar lag een keer een paardenmagazine in de kantine. Die mochten we ook mee naar huis nemen en die keer stond er een artikel in dat mijn aandacht trok. Het heette ‘De Vergelijking’ en in dat artikel kwamen Anky van Grunsven, Rieky Young en nog een paar mensen aan het woord. Er stonden ook foto’s van de halshouding van die paarden bij, en bij de foto van het westernpaard dacht ik: hey, dat ziet er relaxed uit. Dus toen ben ik er meer informatie over gaan zoeken en kwam ik erachter dat Rieky Young best dicht bij mij in de buurt woont. Toen heeft mijn moeder het telefoonnummer opgezocht en heeft ze haar opgebeld met de vraag of ze mij les wilde geven.”

Clinics

“Vanaf mijn eerste les vond ik het western-rijden hartstikke gaaf en ik wilde eigenlijk nooit meer terug naar de normale paardrijles. Ik moest wel kiezen, want het was of één keer in de maand een clinic of gewoon bij de manege blijven rijden. Van één clinic leerde ik al zoveel meer dan van de manegelessen, dus ik was meteen om. Ik had mijn roeping gevonden.”

Eagles Ranch

In 2016 vond de amazone het tijd om op zoek te gaan naar haar eigen western-paard. “Ik ging naar de Eagles Ranch, want die stal sprak mij heel erg aan. Waar bij een normale fokkerij de paarden voornamelijk opgroeien in een stal, liepen de paarden daar zo veel mogelijk buiten. Ze lopen het hele jaar door in het land, alleen ‘s winters gaan ze wel naar de boerderij, maar die heeft wel met inloopstal. Dus als ze wilden konden ze gewoon naar buiten. Ik vond het idee dat de veulens en jaarlingen buiten opgroeiden zo mooi dat het voor mij duidelijk was. Als ik een Paint zou halen, zou hij of zij daar vandaan komen.”

Magisch moment

“Je kan alleen niet van een foto een paard uitkiezen. Dus we moesten naar Texel, waar de Eagles Ranch was, om ze te bekijken. Wij komen uit Eindhoven, dus ik heb er maar een vakantie van gemaakt”, vertelt de amazone lachend. “Ik vond Popcorn vanaf het eerste moment al leuk, maar hij stond nog in de kudde en ik wilde ook niet meteen beslissen. De andere paarden waren wat dominant, maar ik wilde juist een afwachtend paard. Op een gegeven moment waren de andere paarden niet meer geïnteresseerd in mij en toen kwam hij toch even kijken. Hij ging voor me staan en ik mocht hem aaien en knuffelen. Dat was voor mij het magische moment. Dit was wat ik wilde en ik voelde de klik waar ik altijd naar op zoek was.”

Een blik van ‘en nu?’

Ze vertelt verder. “Drie weken later had ik een anderhalf-jarig paardje op stal staan. Ik wilde alles gewoon rustig aan doen met hem en ik heb al die tijd gedaan wat ik dacht dat goed was. Ik keek veel naar voorbeelden en nam allerlei dingen mee. De dingen waar ik het mee eens was, onthield ik en paste ik vervolgens toe op mijn paard. En dat werkte heel erg goed! Alles wat ik hem deed vond hij goed en snapte hij ook vrij snel. Dat gaf mij heel veel zelfvertrouwen en mijn paard vond het ook ontzettend leuk. Anderhalf jaar later heb ik hem zadelmak gemaakt. De vertrouwensband was heel goed en ik ben er gewoon mee omgegaan alsof er niks aan de hand was.  Toen ik voor het eerst een zadel op zijn rug legde keek hij alleen een keer om met een blik van ‘en nu?’.

Marcel van der Ven

Popcorn in actie © Luckyshots fotografie

Een jaar nadat de amazone voor het eerst op Popcorn reed verhuisde ze naar een andere stal. “Toevallig ben ik via een kennis bij Marcel van der Ven terecht gekomen. Ik had nog nooit van hem gehoord, maar hij heeft vroeger samengewerkt met Willem Burgmeijer en weet dus ook heel veel van western. Hij ontwikkelde een eigen methode die hij toepast bij het lesgeven. Ik kon ook les van hem krijgen, dat kwam super goed uit omdat ik ook niet zo goed wist hoe ik mijn jonge paard precies in moest rijden. Ik heb maandelijks les van hem en we gaan nog steeds heel goed vooruit. Het is een jong paard, maar hij wordt steeds atletischer en soepeler. Mensen die in de dressuur vastlopen kunnen beter een keer een lesje bij hem volgen want je komt gewoon uit je dal. Iedereen loopt wel eens vast, maar het lijkt alsof hij overal een oplossing voor heeft.”

Ruim de tijd

“Ik ben met Popcorn rustig de onderdelen van reining aan te trainen op ons tempo. Ik neem mee wat ik belangrijk vind en trek me niet zo veel aan van wat anderen ervan vinden. Sommige mensen halen voor het rijden een keer een borstel over de rug van hun paard, maar ik vind het juist goed om ruim de tijd te nemen. Het komt vaak voor dat ik na 45 minuten poetsen ineens bedenk dat ik eigenlijk nog wilde gaan rijden.”

Indianenstijl

“Van wedstrijd ambities is weinig sprake”, geeft de amazone toe. “Ik heb gewoon plankenkoorts, maar om er voor mezelf aan te werken wil ik wel ooit een onderlinge wedstrijd rijden. Lekker laagdrempelig en alleen voor mijn eigen zelfvertrouwen. Als Popcorn het reining rijden later niet leuk blijkt te vinden, ga ik gewoon wat anders doen wat wel bij ons past. Daarnaast lijkt het me gaaf om zonder zadel en hoofdstel en alleen met neckrope te kunnen rijden. Een beetje die indianenstijl. Als je dat kan en snapt, dan snap je paarden. En dat is mijn doel”, besluit de amazone.

Tekst: Elaine Duurham
Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Luckyshots fotografie – Maritte Hoogendoorn

Reacties