Oplichting en een dood paard dat van niemand is

Oplichting en een dood paard dat van niemand is

0 8327

In 2013 werd de Duitse amazone Liane B. door de Duitse rechtbank veroordeeld tot 4,5 jaar cel vanwege oplichting. Ze verleidde geïnteresseerden om tonnen te investeren in jonge paarden. Nu twisten twee investeerders onderling wie één van de paarden nu toebehoort. Het Hof in Den Bosch deed gisteren uitspraak.

Liane B. verleidde van 2008 tot en met 2012 gefortuneerde mensen om te investeren in paarden die zij zou opleiden en weer zou verkopen. De investeerders betaalden haar gemiddeld genomen zo’n 100.000,- euro –meestal cash– en B beloofde hun dan rendementen tussen de 10% en 20%.

Luxe reizen, drugs & plastische chirurgie

In totaal verzamelde Liane B. zo’n 1,5 miljoen euro. Er werden wel paarden aangeschaft, maar het merendeel van het ontvangen geld gaf Liane B. uit aan luxe reizen, drugs, feesten en plastische chirurgie. ‘Het geld is helemaal op!’, verklaarde ze in 2013 nog aan de Duitse rechter. Die veroordeelde haar uiteindelijk tot 4,5 jaar celstraf.

In Nederland leidden de uitspattingen van Liane B. ondertussen tot een civiel rechtelijke zaak tussen twee investeerders. Want aan wie behoort nu het paard toe wat zij beiden menen te hebben betaald?

Het Hof kwam gisteren in hoger beroep tot de conclusie dat beide partijen onvoldoende hebben aangetoond dat het paard aan één van hen toebehoort.

Stamboekpapier

Een eerste, Duitse, investeerder overhandigde in 2011 367.000,- euro contant aan Liane B. Dit was een lening aan Liane B en de investeerder zou een rentepercentage van 10% ontvangen alsook de eigendomsrechten van een paard. Als bewijs van eigendom gaf Liane B. de investeerder het originele stamboekpapier van het paard.

Het paard zou vervolgens door Liane B. getraind worden voor de verkoop. Hiervoor werd het paard in Nederland gestald.

Afwijkend levensnummer

Maar volgens investeerder 2 is hij de eigenaar van het paard en moet het bedrag dat investeerder 1 aan Liane B. gaf alleen gezien worden als een lening. Investeerder 2 kocht hetzelfde paard namelijk al in 2009 middels bemiddeling van Liane B. voor 110.000,- bij een Nederlandse dressuurstal. Als bewijs hiervan overlegde investeerder 2 een factuur met daarop de naam, afstamming, geboortedatum en levensnummer.

Maar op de factuur staat een ander levensnummer dan dat bij het bewuste paard hoort. En dus kan investeerder 2 nooit de eigenaar van het paard zijn, vindt investeerder 1.

Dood paard

Het Hof heeft uiteindelijk geoordeeld dat het paard aan geen van beide investeerders toebehoort. Investeerder 1 kan geen factuur overhandigen en het stamboekpapier geldt wettelijk niet als eigendomsbewijs. Investeerder 2 heeft wel een factuur, maar daarop staan de verkeerde gegevens.

Als gevolg van de uitspraak van het Hof wordt het voor beide investeerders zeer moeilijk om het door hen individueel geïnvesteerde geld bij de ander terug te vorderen. Het betreffende paard overleed overigens al in 2013.

Reacties