Valentine Wuyts: “Niks is te gek”

Valentine Wuyts: “Niks is te gek”

Valentine Wuyts

Haflingers kunnen alles, daar is amazone Valentine Wuyts van overtuigd. Zij beoefend dan ook allerlei disciplines met haar haflinger Stylando van Brokert, met kozakkenvoltige in het specifiek.

“Ik heb Stylo drie jaar geleden leren kennen en in januari is hij drie jaar officieel van mij”, begint ze haar verhaal. “Hij is 12, maar mentaal gedraagt hij zich als een vierjarige. En ik denk dat dat altijd zo zal blijven. Hij is super enthousiast en vindt alles leuk. Zo crossen we, springen we regelmatig, rijden we dressuur en doen we aan kozakkenvoltige. Niks is te gek, dat maakt hem zo speciaal”.

Motivatie

“Stylo stond eerst op een grote manege in de buurt, maar alle drukte daar zorgde ervoor dat we een beetje uitgeblust raakten. Daarom besloot ik te verhuizen naar een kleine pensionstal in de buurt. Hier kwamen we in contact met een stalgenootje die aan kozakkenvoltige doet. Zij was helemaal weg van mijn paard en stelde voor om mij wat oefeningen te leren op haar paard, zodat we het later ook met Stylo konden doen. Zes maanden geleden probeerde ik het voor het eerst op haar paard, en twee maanden later durfden we het ook aan met de mijne. De eerste keer dat we het probeerden zette Stylo geen stap verkeerd, sterker nog; hij vond het onwijs leuk. Ondertussen oefenen we minimaal één keer in de week en hebben we echt de motivatie weer teruggevonden. Het geeft echt een kick”, vertelt ze enthousiast.

Kozakkenvoltige

“Kozakkenvoltige is een soort van voltige, maar in plaats van dat je paard aan de longeerlijn loopt, gaat hij rechtuit. Ondertussen doet de amazone dan oefeningen zoals er onder hangen, er op- en afspringen en recht staan. Veel mensen denken dat je lenig moet zijn om het te kunnen, maar het is niks meer dan fitness op je paard. De eerste keer dat ik het deed was ik na een kwartiertje al kapot”, geeft ze lachend toe. “Maar nu kan ik het een uur volhouden. Het is wel zwaar, maar iedereen kan het doen met goede begeleidingen een beetje oefenen. Als je een beetje de spieren hebt, moet het goedkomen”.

Wuyts legt wat uit over de geschiedenis van de sport: “Het is een vorm van rijden die ze vroeger in de oorlog gebruikte om indruk te maken op de vijand. De zadels die we vandaag de dag gebruiken zijn ook gebasseerd op de zadels van vroeger. Het zijn twee houten plankjes met een kussen erop, best hard dus. Daarom is het belangrijk dat je de paardenrug goed beschermt met een dik sjabrak”.

Bang zijn is geen optie

De amazone blikt terug op de eerste paar maanden dat ze de haflinger had.“Ik herinner me onze allereerste springwedstrijd nog goed. We hadden Stylo en dik bit ingedaan omdat we niet wisten hoe hij ging reageren. Dat, in combinatie met mijn spanning, zorgde ervoor dat ik hem meer tegenzat dan hielp. Toch sprong hij een foutloos parcours, dat vond ik zó bijzonder”. De amazone geeft aan dat ze vroeger vaak angstig was tijdens het rijden. “Door kozakkenvoltige ben ik opgebloeid en gaan inzien hoe leuk paardrijden eigenlijk is. Bang zijn is geen optie als je onder het paard hangt”.

Eventing

Wuyts heeft nog veel doelen met haar alleskunner. “Volgend jaar willen we beginnen met eventingrijden dus we hebben eind september onze eerste cross om te kijken hoe dat gaat. Hij kan heel goed springen, dus ik weet zeker dat ook dit helemaal goed komt”. De haflinger is zijn eerste levensjaren dekhengst geweest in Nederland, België, Duitsland en Frankrijk geweest. Eén ding is nu zeker: “Hij mag de rest van zijn leven bij mij blijven. Ik heb zo’n band met dit paard, ik wil hem nooit meer kwijt”.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

Reacties