Nikita Purschel: “Stip had iemand nodig die hem als gelijke behandelde”

Nikita Purschel: “Stip had iemand nodig die hem als gelijke behandelde”

Nikita Purschel met Stip. Foto: Privébezit

Nikita Purschel adopteerde haar paard Stip via de stichting Paard Zoekt Baas. “Toen ik bij hem ging kijken stond hij echt in een hoekje alsof hij dacht: ‘Ik hoop dat je me niet ziet'”, vertelt de amazone. “Stip is echt van bang vogeltje naar parel gegaan.”

Iets mis gegaan

Purschel weet vrij veel over de achtergrond van haar gestippelde paard. “Stip was ooit een semi-wild paard, tot hij gevangen werd en op stal werd gezet in Ierland. In de periode vanaf dat hij gevangen is tot hij naar Nederland kwam is er waarschijnlijk iets mis gegaan. Hij werd door zijn vorige eigenaar naar Nederland geïmporteerd. Het zou een prima en braaf paard zijn, maar hij bleek totaal niet mak te zijn. Stip was heel erg bang en onzeker. In het begin kon hij niet eens een halster om.”

Gestippeld paard

“Stip stond een tijdje bij haar aan huis, ze deed niet veel met hem”, vervolgt ze. “De toenmalige eigenaresse had geen idee wat ze met hem aan moest. Daarom is hij bij Paard Zoekt Baas in training gegaan. Maar ja, het is een paard dat heel veel tijd en aandacht nodig heeft en bij Paard Zoekt Baas hebben ze er nog 20 staan die dat nodig hebben. Daarom zijn ze toen naar iemand gaan zoeken die hem kon adopteren.” Purschel had toevallig net tegen een vriendin gezegd dat ze graag een gestippeld paard wilde, toen ze de advertentie van Stip doorgestuurd kreeg. “Dat was best wel een beetje bijzonder”, lacht ze.

Onzichtbaar

“Op dat moment had ik nog een merrie van 27 staan. Zij ging met pensioen, dus het was voor mij wel leuk om er een paardje bij te nemen. Toen ik bij Stip ging kijken was het wel heel zielig. Hij stond daar in een hoekje van de stal in de hoop dat hij onzichtbaar was. Mijn vorige paard was ook al een projectpaard, maar zij was heel mager. Ik vond het wel interessant om met Stip juist de uitdaging op mentaal gebied aan te gaan. Een week later heb ik Stip opgehaald en meegenomen naar huis.” Vanaf dat moment is Purschel via Instagram een dagboek gaan bijhouden op het account @stippelstap. “Die naam staat voor de stappen die Stip en ik in de tussentijd hebben gezet”, licht ze toe.

Wachten

In het begin ging het nog niet van een leien dakje. De ruin was bang en onzeker waardoor Purschel eigenlijk niet in de buurt kon komen. “Ik ben hem toen als enige gaan voeren. De liefde van een paard gaat ook door de maag, dus dat schepte wel een band”, klinkt de amazone vrolijk. “Stip had een grote uitloop aan zijn stal. Daar ben ik gewoon steeds in gaan staan wachten tot hij naar me toe kwam. De ene keer duurde het wat langer, de andere keer ging het snel. Ik vond het niet erg om te wachten. Liever buiten wachten dan dat we samen opgesloten zitten in die stal, dat helpt hem al helemaal niet.”

Bang vogeltje

“Op een gegeven moment kon hij eindelijk zonder gezeik een halster om. Hij liep niet meer weg van mij. Het is wel heel speciaal dat je een band schept met zo’n bang vogeltje”, geeft ze toe. “Toen alles op een normale manier ging ben ik begonnen met grondwerken en Natural Horsemanship. We zijn begonnen met de basis en dat breidde zich steeds verder uit met verschillende oefeningen. Zo kon hij ook van de één op de andere dag ineens wijken. Hij is echt super slim en mega schattig. Stip is ook altijd vrolijk. Het enige dat hem soms tegenhoudt is zijn onzekerheid.”

Goed voor elkaar

Op dit moment is de amazone heel veelzijdig met haar ruin bezig. Ze vertelt: “Hij kan al wat vrijheidsdressuur, hij doet Natural Horsemanship ontzettend goed en hij wordt op dit moment ook ingereden. In totaal is hij nu vijf keer gereden. De tweede keer liep hij al los en de derde keer draafde hij al een rondje door de bak. Ik ben van ook van mening dat als je een paard op de grond goed voor elkaar hebt, je zo kan opstappen en wegrijden. Dat was bij hem ook zo. Stip wordt western ingereden. Het liefst zou ik straks reining met hem gaan rijden, maar dat hangt er vooral ook van af wat ik leuk vindt, wat hij leuk vindt, en wat we samen leuk vinden”, stelt Purschel.

Grote sprong

“Ik weet nog niet of mijn doelen in de sport liggen”, geeft de amazone toe. “Aan de ene kant wil ik hem graag starten, maar als hij niet wil dan gaan we niet. Ik doe alles in overleg met hem. Dat is ook wat hij nodig had, daardoor is hij minder bang geworden. Het enige wat hij nodig had was iemand die hem zag als gelijke en met respect behandelde. Hij heeft mentaal echt een grote sprong vooruit gemaakt. Momenteel rijd ik hem zelf nog niet omdat ik vind dat ik nu nog te zwaar ben. Ik ben daarmee bezig en een vriendin rijdt hem nu voor me door. Ik vind het ook heel leuk om er lekker naast te lopen, er is zoveel meer dan alleen maar rijden. We gaan vooral gewoon lekker genieten samen!”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

Reacties