Naidja van Aelst: “Het zou heel leuk zijn om nog eens een...

Naidja van Aelst: “Het zou heel leuk zijn om nog eens een NK te rijden”

Naidja van Aelst met Las Vegazz. Foto: Hannah Verhoeven

Amazone Naidja van Aelst rijdt twee paarden bij voor twee verschillende eigenaren. Alles wat ze met Guusje en Las Vegazz doet, heeft ze van haar inmiddels overleden bijrijdpaard Wouter geleerd. “Wouter was echt een gigantisch leerpaard voor mij. Het is heel leuk om dat nu mee te nemen naar de jonge paarden”, vertelt ze.

Tegengehouden

Al sinds ze een klein meisje was, wilde Van Aelst graag paardrijden. Toch zag haar moeder dat in eerste instantie niet zitten. “Zij had een vriendin die op een vervelende manier van het paard gevallen was en daardoor in een rolstoel zit. Om die reden had ze echt wel angst voor paardrijden gekregen. Op een gegeven moment ben ik toch met een vriendin meegegaan naar de manege. Toen kon ze me uiteindelijk niet meer tegenhouden. Toen ik een jaar of 10 was ben ik toch gaan paardrijden. Al vrij snel ben ik ook paarden gaan rijden voor anderen. Dat vond ik fijner dan in de manegelessen rijden en dat gaf me ook de kans om gelijk KNHS-wedstrijden te starten in plaats van FNRS.”

Ziekte van Lyme

Val Aelst met Wouter tijdens hun laatste wedstrijd samen. Foto: Kathleen van Winden

“In 2019 hebben we afscheid moeten nemen van Wouter”, vertelt de amazone. “Hem heb ik heel wat jaren gereden voor zijn eigenaren. Ik mocht alles met hem doen, maar op een gegeven moment liep hij niet meer zoals hij altijd liep. Na een tijd onderzoeken bleek dat hij de ziekte van Lyme had. Toen we erachter waren wat het was, ging het nog een tijdje goed door de medicijnen die hij kreeg. Uiteindelijk werd hij in een korte tijd helaas zo slecht dat we hem hebben moeten laten gaan. Wouter was echt een gigantisch leerpaard voor mij. Hij kende alle oefeningen tot het ZZ-licht en misschien wel meer. In september 2019 hebben we de laatste punten in het M2 behaald en mochten we Z starten. Helaas verslechterde hij in zo’n snel tempo, dat we ons Z-debuut niet meer konden maken.”

Zelf doorgereden

De vosruin Las Vegazz is van dezelfde eigenaren als waar Van Aelst Wouter voor reed. “Alles wat ik van Wouter heb geleerd, kan ik nu doorgeven aan hem. Las Vegazz stond net voordat wouter overleed al bij ons op stal. Hij was net twee maanden onder het zadel, dus echt nog een jong paard. We hebben hulp gekregen om hem verder door te rijden, wat heel fijn was omdat we er zelf nog weinig ervaring in hadden. Hij is best een pittig paardje, die af en toe nog wel eens een streek kan uithalen. Nu gaat het gelukkig een stuk beter en zijn we kilometers aan het maken. Afgelopen weekend heb ik nog een clinic met hem gereden op vreemd terrein. Hij kan af en toe nog iets heftig zijn, maar het gaat steeds beter. We hebben van de eigenaresse een startkaart gekregen, dus zodra het weer kan gaan we in de B beginnen.”

Boerenpaadje

Van Aelst met Guusje. Foto: Hannah Verhoeven

Ook rijdt de amazone de zwarte merrie Guusje bij. “Zij is van een andere eigenaar. Ik ben bij haar terecht gekomen doordat mijn vader het voetbalteam van mijn broertje coacht. Dat doet hij samen met de eigenaren van Guusje. Zij hebben haar gefokt uit het paardje dat zij thuis hebben. Het gezin heeft vier kinderen, maar die rijden allemaal niet. Toen ze hoorden dat ik paardreed hebben ze mij gevraagd om met Guusje aan de slag te gaan. Ze was 4,5 toen ik haar begon te rijden. Daarvoor had ze ook een tijdje stil gestaan. Vanaf het begin af aan heb ik alles met haar opgebouwd. We zijn tot het L2+9 gekomen. Dat was wel echt leuk om zomaar met je ‘boerenpaardje’ te bereiken. Helaas is ze nu geblesseerd. We weten nog niet precies wat het is, dus we gaan verder met onderzoeken. Hopelijk komt er snel meer duidelijkheid.”

Veel leren

“Ik vind het erg leuk dat ik verschillende paarden kan rijden”, stelt Van Aelst. “Alles wat ik geleerd heb van Wouter kan ik nu toepassen op Las Vegas en Guusje. Toen ik met Wouter begon vond ik het op wedstrijd gaan nog best stressvol. Maar hij sloeg mij daar altijd wel doorheen. Hij stond altijd aan op wedstrijd. Dat ik dat gevoel nu mee kan nemen is heel erg leuk. En ook het rijden van verschillende paarden, daar leer je natuurlijk heel veel van. Ik geniet ervan om na een drukke werkdag of werkweek weer lekker naar de paarden te gaan. Even mijn hoofd leegmaken en alleen bezig zijn met de paarden.”

NK rijden

“Ik wil gewoon blijven genieten van de paarden”, begint Van Aelst over haar doelen. “Ik zou niet zonder ze kunnen. Guus is vooral heel erg lief, maar kan ook zo ondeugend zijn onder het zadel. En Las Vegas is gewoon heel erg grappig. Hij trekt soms zulke gekke bekken, zijn gezicht spreekt echt boekdelen. Verder wil ik nog heel graag eens het NK halen. Met Wouter heb ik meerdere keren op de regiokampioenschappen gereden. In het L1 zijn wij zesde geworden. Op dat moment mochten de klasse B en L1 helaas nog niet naar het Nederlands kampioenschap. Dat is wel iets wat ik nog heel graag een keer wil rijden, het maakt me niet uit in welke klasse. Het zou wel heel erg leuk zijn om dat eens mee te maken”, sluit ze af.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Hannah Verhoeven / Kathleen van Winden

Reacties