Nadia Lagerwaard: “Johnny is van alles niet, maar hij is wel mijn...

Nadia Lagerwaard: “Johnny is van alles niet, maar hij is wel mijn droompaard”

Ondanks dat Nadia Lagerwaard haar paard Johnny af en toe wel achter het behang kan plakken, is hun band nu sterker dan ooit. Lagerwaard weet van haar paard dat hij niet perfect is, maar is er van overtuigd dat ze samen ver gaan komen. “Hij is niet de allerknapste, beweegt niet spectaculair, komt niet uit een sportlijn en heeft geen bijzondere kleur, máár het is wel mijn one in a lifetime-paard”, concludeert ze enthousiast

“Johnny was vroeger van een vriendin van mij die hem als tweejarige heeft gekocht van een boer in Noord-Holland, die jaarlijks een veulen fokte. Zij had hem gekocht om hem te beleren, maar toen ze zwanger werd zag ze dat niet helemaal zitten, omdat Johnny niet een heel makkelijk paard was”, steekt de amazone van wal. “Ik werkte als bedrijfsleider op een manege, en mijn toenmalige werkgever heeft Johhny toen gekocht”.

Beleren

De ruin werd vervolgens een tijdje in training gezet bij een bedrijf die hem zou beleren, maar dat ging niet heel makkelijk. “Johnny was heel lastig, moeilijk en was steigerde zo hoog, dat hij zich steeds achterover liet vallen. Het was een draak eersteklas en kon alleen maar los in de binnenbak, want het was een ramp om hem naar buiten te krijgen. Uiteindelijk hebben ze geprobeerd hem te beleren, maar is hij niet heel braaf daar weggegaan”.

Het paard werd verplaatst naar een andere stal, waar het rijden een stuk beter ging. Toen de basis er opzat kwam hij weer terug op het werk van Lagerwaard. “Hij werd gereden door een mevrouw die ook op de manege reed, maar zij moest door persoonlijke omstandigheden stoppen met rijden”, legt de amazone uit. Omdat het zonde was om Jonny stil te zetten, mocht Lagerwaard proberen om het paard op te pakken. “Ik ben hem door gaan rijden en en uiteindelijk zijn we begonnen met de wedstrijden”.

Compromis sluiten

Ook toen Lagerwaard Johnny ging rijden had de ruin zo zijn streken, toch werd de amazone op slag verliefd. “Het is niet een mooi paard, hij is niet echt geweldig, hij heeft van alles net niks, maar het is wel echt mijn maatje. Ik weet nog heel goed dat we in het L2 reden en dat ik me tijdens een proef opeens realiseerde dat dit mijn droompaard was. Toen ben ik met mijn werkgever om tafel gegaan en heb ik Johnny officieel gekocht. Sindsdien is Johnny mijn Johnny”.

Het was voor de amazone wel een grote stap om Johhny te kopen, omdat ze de geschiedenis van de ruin wist. “Hij heeft nog steeds zijn trekjes en alles moet op zijn manier. Als hij in de staak ging en dreigde te gaan steigeren, had ik altijd in mijn achterhoofd dat hij niet bang is om zich vervolgens te laten vallen. Dat heeft hij gedaan en dat maakte het natuurlijk wel lastiger. Maar nu gaat het super, zolang je het maar op zijn manier doet. Als je de baas gaat spelen gaat hij vol in de staak, en dat ga je echt niet van hem winnen. Je moet een compromis met hem sluiten en hem in zijn waarde laten. Ondanks dat hij in niks een topper is, moet je hem wel behandelen als een topper. En zolang ik dat doe, kan ik alles met hem”.

Op zijn Jonny’s

“Met vriendinnen grappen we er wel eens over dat hij alles op zijn ‘Jonny’s’ doet”, vervolgt ze lachend. “We starten nu M1 en hij heeft nog nooit zonder winst gelopen, maar het is altijd een 180-score. Johhny doet alles netjes en braaf, hij kan niet strekken of is niet onwijs mooi, net niet groot genoeg. Hij mist van alles net een beetje. Maar aan de andere kant doet hij op concours wel voor de volle honderd procent zijn best, dat zorgt ervoor dat ik wel met hem wil blijven rijden”.

“Johhny is echt het mannetje van de kudde en dat vindt hij zelf ook. Soms is er geen land met hem te bezeilen, maar is hij super lief zodra ik opstap. Het was echt een moeilijk paard, maar door veel geduld en respect is alles gelukt. Ik weet niet of we dit ook bereikt hadden zonder gevoel en liefde”.

Altijd goed

De amazone denkt er niet over om de ruin ooit weg te doen. “Ik ben hem toen gaan starten omdat hij van mijn werkgever was, die hem weer door wilde verkopen. Jonny liep makkelijk de klassen door, omdat hij alles netjes doet. Geen zevens, maar altijd zesjes, altijd goed dus, maar niet meer dan dat. En nu rijden we M1. Ik rijd heel veel paarden voor de verkoop, maar dit paard gaat nooit meer weg. Het is mijn maatje, mijn vriendje en we doen alles samen. Dressuren, springen, met neckrope rijden, naar het bos, hij gaat nooit weg”, stelt ze vast. “Als we naar concoursen kijken wil ik hem wel heel graag naar het Z rijden. Hij doet altijd alles netjes, dus het zou fijn zijn als we dat vol kunnen houden”.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit

Reacties