Mooie herinneringen en sterke verhalen van Anky van Grunsven en Piet Raijmakers

Mooie herinneringen en sterke verhalen van Anky van Grunsven en Piet Raijmakers

chio rotterdam
Hans Dieter Dreher - Embassy II CHIO Rotterdam 2018 © DigiShots

Twee ruiters die in het verleden zeer succesvol zijn geweest in Rotterdam, kijken met veel enthousiasme uit naar de Longines FEI Europese kampioenschappen in Rotterdam.

Hoe leven Anky van Grunsven en Piet Raijmakers senior toe naar het EK in eigen land?

Anky: “Wat vind jij ervan Piet, een EK in eigen land?”

Piet: “Ieder jaar is er wel een groot kampioenschap, maar als het in eigen land is, wordt het wel net iets
specialer.”

Anky: “Om te rijden maakte het voor mij nooit zoveel uit waar het was. Maar als het in eigen land is, is het wel spannender. Omdat iedereen dan komt kijken. Misschien heb je dan iets meer druk, dat weet ik niet. Aan de andere kant scheelt het ook weer wat reistijd, dus dat is dan wel weer een voordeel.”

“Toen ging ‘ie alleen verder. Dat was
natuurlijk niet de bedoeling.”

Piet: “Haha, dat klopt! Er komt ook van alles bij kijken. Veel meer pers ook. Als het kampioenschap in
een ander land is, is dat veel minder. Ik heb al heel wat wedstrijden in Rotterdam gereden en ze zijn
gelukkig allemaal goed afgelopen. Of ja, op eentje na dan. Dat was bij de alternatieve Olympiade.”

Anky: Wanneer was dat?

Piet: “Dat was in 1980. Toen was jij nog maar net geboren.”

Anky: “Dat zegt me inderdaad niet zoveel. Vertel!”

piet-raijmakers

Piet: “Toen viel ik van mijn paard. We kwamen uit de driesprong en toen ging ‘ie alleen verder. Dat was
natuurlijk niet de bedoeling van het spelletje. Maar verder heb ik aan Rotterdam veel goede herinneringen.”

Anky: “Ik heb nog nooit een EK in Rotterdam gereden. Ik heb er wel een keer een wereldrecord gereden. In 2006 ging ik voor het eerst over de 80% heen met Salinero.”

Piet: “Oh, dat heb ik dan weer nooit bereikt.”

Anky: “Dat is ook een beetje lastig met springen hè, 80% halen. Ik vond het altijd mooi rijden daar. Die bosbaan was heel sfeervol, al is die grote baan natuurlijk wel mooier. Maar het heeft niet het magische van dat kleine baantje.”

Piet: “Dat klopt, maar Rotterdam heeft nu sowieso het mooiste stadion van Nederland, absoluut.”

“De goede paarden bij de juiste ruiters. Dat hoef ik jou niet uit te leggen, maar dat is heel belangrijk.”

Anky: “Maar Piet, denk je dat de springruiters kans hebben?”

Piet: “Ik heb er eigenlijk best wel een goed gevoel over. Begin dit jaar dacht ik dat we combinaties zouden gaan missen, maar de goede ruiters zijn opgestaan en meerdere combinaties hebben gestreden om in het team te kunnen. Ik heb er zelfs een héél goed gevoel over!”

Anky: “Het zijn er denk ik meer dan verwacht, hè, die het momenteel goed doen?”

Piet: “Ja, een paar jonge paarden, wat jonge combinaties. En de goede paarden bij de juiste ruiters. Dat hoef ik jou niet uit te leggen, maar dat is heel belangrijk.”

Piet: “En wat denk je van de dressuurploeg?”

Anky: “Ik denk dat Duitsland en Groot-Brittannië wel erg sterk zijn. Zweden ook. Nederland moet écht gaan rijden. We hebben een paar paarden nodig die richting de 80% kunnen lopen in de Grand Prix. Als het allemaal op z’n plek valt, kunnen ze wel een medaille halen. Maar we moeten zeker niet denken
dat we die medaille zomaar in de pocket hebben.”

“Edward Gal zal met Glock’s Zonik de kar trekken, maar daarachter moet ook goed gescoord worden.”

Piet: “Dat is gek eigenlijk. Dat moet niet kunnen voor een land als Nederland.”

Anky: “Ja, je moet wel de goede paarden hebben. Natuurlijk hebben we wel goede. Edward Gal zal met Glock’s Zonik de kar trekken, maar daarachter moet ook goed gescoord worden.”

Piet: “Ze zullen er echt voor moeten gaan. En niet afwachten tot de anderen fouten maken.”

Anky: “Is het niet lastig om die springruiters die volop actief zijn in die lucratieve Global Champions Tour, gemotiveerd te krijgen voor zo’n EK?

Piet: “Dat lukt wel. Onze Nederlandse ruiters hebben gelukkig niet de mentaliteit dat ze alleen maar voor het geld gaan. Gelukkig maar, want dat is ook niet goed voor de sfeer. Nee, die mentaliteit kan ik bij geen enkele ruiter ontdekken. Ze willen allemaal graag het Europees kampioenschap rijden.”

“Ik kwam in de stal en de deur van Bonfires box stond wagenwijd open. Hij stond mij aan te kijken van: er klopt hier iets niet.”

Anky: “Ken je Rotterdam ook een beetje buiten het CHIO-terrein?”

Piet: “Zeker. Ik heb al het een en ander meegemaakt daar. We gingen bijvoorbeeld altijd eten bij restaurant De Pijp. Er zitten ook heel wat gezellige kroegen. Daar maakten we wel gebruik van. Is dat iets van het springen of doen de dressuurruiters dat ook?”

Anky: “Echt wel. Ik kan me herinneren dat het op het concours ooit tot behoorlijk laat gezellig was. Ik dacht, anky van grunsvenik loop nog even langs de paarden voordat ik naar het hotel ga. Toen ik in de stal kwam, stond de deur van Bonfires box wagenwijd open. Hij stond mij aan te kijken van: er klopt hier iets niet, iemand moet die deur nog even dicht doen. De groom had het denk ik ook erg gezellig gehad. Gelukkig is Bonfire niet weggelopen.”

Piet: “Mooie verhalen zijn dat. Ik kwam een keer ‘s avonds bij het concours en er stond een autootje van de bloemist in de ring. Maar wij hadden geen shuttle meer om naar het hotel te gaan. Dus ik zei tegen Jos Lansink: ‘Hoe graag wil jij terug naar het hotel?’ Graag dus. Nou, dus wij in die auto. Staan we bij een stoplicht, staat er ineens politie bij ons. De auto stond opgegeven als gestolen. De organisatie van het evenement wilde me ook naar huis sturen, maar gelukkig kende ik wat mensen en kwamen we ermee weg. Er was niets aan de hand.”

Anky: “Haha! Ik denk dat jij wel meer sterke verhalen kunt vertellen dan ik. Bij mij is er wel ooit van alles gestolen in Rotterdam. Al mijn fietsen en slipjassen zijn eens weggehaald.”

Piet: “Dat meen je niet! In Rotterdam?”

“Ook al mijn onderscheidingen van de KNHS die op mijn jas zaten, waren weg.”

Anky: “Ja. Ook al mijn onderscheidingen van de KNHS die op mijn jas zaten, waren weg. Op de een of andere bijzondere manier heeft de politie in Rotterdam wel de fietsen gevonden, maar die slipjassen heb ik nooit meer teruggekregen.”

Piet: “Zoiets heb ik gelukkig nog nooit meegemaakt.”

Anky: “En ik ben nog een keer met zo’n klein motortje over de kop geslagen toen ik van stal kwam en iets te hard door de bocht vloog. Dat was geen succes. Wat denk jij, zouden andere ruiters ook dit soort dingen meemaken?”

Piet: “Dat doen ze wel, maar dat vertellen ze gewoon niet.”

Tekst: Robert Hüsken

Foto’s: Digishots

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 120)

Reacties