Miranda Beltman: “Ik wil heel graag de magische 100-grens over”

Miranda Beltman: “Ik wil heel graag de magische 100-grens over”

Miranda Beltman en Colin. Foto: Privébezit

Een paar keer per jaar reizen Miranda Beltman en haar 11-jarige draver Colin af naar de Eifel om daar te trainen in de heuvels. Deze combinatie is namelijk actief in de endurance, waarbij ze startgerechtigd zijn in klasse 3. Dit zijn ritten van afstanden tussen de 80 en 120km. “Dat betekent niet dat we alleen maar starten in die klasse,” licht Beltman toe.

Opbouwen

“Het is zo: ik mag klasse 3 starten, maar het is niet zo dat ik alleen maar die kilometers rijd”, legt de amazone uit. “Ik begin dit seizoen eerst met een rit van 40km om mijn paard weer te laten wennen aan het hele ‘wedstrijdgebeuren’. Pas als die rit goed is uitgelopen ga ik weer naar de 80km. Als ik dan het idee heb dat mijn paard en ikzelf er klaar voor zijn, gaan we weer een klasse hoger. Aan het begin van het seizoen doen we een stapje terug van waar we het jaar ervoor eindigden, vanaf daar bouwen we de kilometers weer op.”

Goed meekomen

De aanschaf van Colin was volgens Beltman eerder een reddingsactie dan een bewuste aankoop. “Ik heb hem twee jaar geleden gekocht, toen kwam hij van de drafbaan af. Ik moest er op dat moment een paard bij hebben. Bij Colin stond te titel: ‘Vandaag voor €1000 ophalen’. Toen dacht ik: ‘Vooruit, ik rijd wel even naar Brabant om een paard op te halen’. Na zijn koerscarrière krijgt hij nu een endurancecarrière.” Van deze impulsieve aankoop kreeg de amazone geen spijt. “Colin is voor een draver heel fijn gebouwd voor de endurance. Daarnaast heeft hij ook een hele goede galop, dus dat is fijn. Hij kan goed meekomen tussen alle arabieren in de sport.”

Afwisseling

Om te trainen voor de endurance-wedstrijden rijdt de amazone veel in het bos. Toch traint ze ook regelmatig dressuurmatig. “Vooral in het seizoen rijd ik dressuurmatig. Zo houd ik mijn paard soepel. Vorig jaar reden we voor de afwisseling een keer een laagdrempelige cross, ook om zijn geest actief te houden. Als je zoals ik veel alleen aan het trainen bent, dan wordt je paard toch een beetje mat. Daarom vond ik het leuk om eens een crosslesje te doen in plaats van een buitenritje.”

Samen in de natuur

Wat Beltman vooral leuk vindt aan haar discipline, is om samen met haar paard in de natuur te zijn. “Daarnaast is de sfeer op wedstrijden altijd gezellig. Iedereen kent elkaar en iedereen helpt elkaar. Iedereen doet het op zijn eigen manier en op zijn eigen tempo, en dat is goed. Soms vind ik het lastig dat de draver nog wel onderschat wordt, want het is toch echt een heel veelzijdig paard. Het allerleukste vind ik toch samen in de natuur zijn, en vooral ook eens op andere plekken dan waar je normaal gesproken komt.”

Buitenland en 100-grens

“Een keer in het buitenland starten staat wel op mijn wensenlijstje”, aldus Beltman. “Het nadeel daarvan is dat je grooms natuurlijk wel bereid moeten zijn een heel weekend mee willen. Het is wel mijn doel om echt een keer in het buitenland te starten. Ook wil ik heel graag een keer de magische ‘100-grens’ over. Als alles goed gaat dan moet dat dit jaar wel haalbaar zijn. Maar, het blijven natuurlijk paarden en een blessure zit in een klein hoekje. Toch voelt Colin nu heel sterk en heel gezond aan, dus wie weet lukt het dit jaar!”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

Reacties