Michelle van der Heijden: “Hij was kreupel maar niemand kon ons helpen”

Michelle van der Heijden: “Hij was kreupel maar niemand kon ons helpen”

0 4128

Vorig jaar werd de lusitano-ruin Storm (Zaphier v. Quilo) van Michelle van der Heijden uit het niets stokkreupel. Het ene na het andere onderzoek werd gehouden, maar niemand kon een oorzaak achterhalen. Na een lange weg gaat het nu eindelijk weer de goede kant op met de schimmel.

“Een paar jaar terug kwam ik op Facebook een advertentie tegen van iemand die een verzorger zocht voor zijn paard”, begint Van der Heijden haar verhaal. “Zo ben ik bij Storm terecht gekomen. Op dat moment was hij onder het zadel niet volledig bevestigd, daarnaast was er al een paar jaar niks meer met hem gedaan. In het begin was het een grote uitdaging, maar toen ik doorzette bleek het toch een heel leuk paard te zijn”.

Kreupel

De toenmalige eigenaar van Storm overleed plotseling en Van der Heijden besloot om zich over het paard te ontfermen. “Ik heb altijd paarden gehad, maar op dat moment had ik niks meer staan dus nam ik Storm over. Hij was kerngezond en mankeerde nooit wat, totdat hij vorig jaar oktober van de ene op de andere dag zwaar kreupel raakte. De dierenarts is erbij geweest, we hebben bewegingsonderzoeken en buigproeven gedaan en er zijn foto’s gemaakt. De foto’s leken goed en ook de onderzoeken brachten niks op”, blikt de amazone terug. “We besloten hem een tijdje op boxrust te zetten, maar dat werkte helaas niet. Daarna zijn we dagelijks met hem gaan stappen, ook dat werkte niet”.

Niks geks

Van der Heijden besloot om de hoefgewrichten van Storm te laten uitverdoven om te kijken of daar wat achterweg kwam. “Dat hebben we twee keer gedaan en daar reageerde hij heel goed op. We besloten dus om vervolgens zijn gewrichten te laten inspuiten, maar dat werkte dan weer niet. Dat vonden we gek en ook wel een beetje bijzonder”. Omdat ook hier niks uit kwam besloot de amazone naar een andere kliniek te gaan. “Alle onderzoeken begonnen weer van voor af aan. Buigproef, echo, foto’s, weer was er niks geks te zien. Op papier was hij volledig gezond, maar hij bleef overduidelijk kreupel en niemand kon ons helpen”.

Thermografie

Ondertussen waren er vier verschillende artsen en zes hoefsmeden die het paard volledig hadden bekeken, maar niemand wist wat de oorzaak van de kreupelheid kon zijn. “We hebben daarnaast ook nog thermografie gedaan, dat was heel interessant. Dan maken ze met een speciale camera foto’s van je paard en dan kan je zien hoe warm dat lichaamsdeel is. Uit dit onderzoek bleek dat zijn rechterbeen iets warmer was dan zijn linkerbeen, en dat hij een blokkade had in zijn borst. Dit was heel vreemd, want alle eerdere onderzoeken hadden tot nu toe uitgewezen dat hij bovenin helemaal goed was”.

Toch besloot ze om haar paard te laten behandelen door een osteopaat. “Helaas kon ook de osteopaat niks voor ons betekenen. Ondertussen liep Storm op drie benen, maar was er niemand die ook maar iets van een oorzaak kon vinden”.

Rijden

Omdat de onderzoeken een beetje vastliepen besloot van der Heijden te verhuizen van stal, om te kijken of haar paard dan verbeterde. “Op stal Sluisjesdijk hebben we een eigen weitje gekregen waar ik een shetlander bij mocht zetten, zodat hij niet bij de andere paarden hoefde. Daarnaast helpen de mensen daar ons waar het kan. Ze zorgen dat hij speciaal voer krijgt en denken altijd mee in mogelijkheden en oplossingen. Ze willen duidelijk het beste voor ons, daar ben ik ze heel dankbaar voor”, vertelt de amazone. “Daarnaast hebben we ook een nieuwe hoefsmid, Gregor Melsen. Hij heeft ervoor gezorgd dat Storm nu mooi zijn pas af kan maken waardoor hij een stuk beter kan lopen. Dit zorgt ervoor dat hij een stuk beter loopt en van zijn pijn af is”.

Nooit verwacht

Ze vervolgt enthousiast: “We zijn weer aan het rijden. Op dit moment zijn we heel rustig aan het opbouwen en dat gaat hartstikke goed. Als ik ooit nog met hem zou kunnen starten zou dat echt super zijn, maar buitenritjes en gewoon genieten zijn gewoon het allerbelangrijkst. Ik ben in ieder geval heel gelukkig dat het weer kan, maar ik had nooit verwacht dat dat nog zou gebeuren. Drie maanden geleden hebben we zelfs op het punt gestaan om hem in te laten slapen, omdat we echt de wanhoop nabij waren. Maar het is zo’n lief paard geworden dat ik geen afstand van hem wilde doen, daarnaast wilde hij zelf nog zó graag. Ondanks dat hij een hele tijd niks kon bleef hij altijd vrolijk en hinnikte hij altijd als ik aan kwam lopen”.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privebezit

Reacties