Maud de Reu en Sanne Voets over uitstel Paralympische Spelen

Maud de Reu en Sanne Voets over uitstel Paralympische Spelen

Sanne Voets en Demantur RS2 N.O.P.. Foto: Kathleen van Winden.

Zowel Maud de Reu als Sanne Voets hadden dit jaar alle pijlen gericht op de Paralympische Spelen in Tokio. Dat de Spelen een jaar worden uitgesteld, kwam voor de twee amazones verschillend aan. Waar het De Reu wat lucht gaf, moest Voets wel even slikken.

Topfavoriet

In 2016 wonnen Voets en Demantur RS2 N.O.P. Paralympisch goud en in 2017 werden ze Europees Kampioen. Pas op de WEG in Tryon kwamen ze volgens Voets ‘echt op stoom’, en keerden ze terug met driemaal goud. Dat kunstje deden ze op het EK in Rotterdam nogmaals over, waarmee ze topfavoriet werden voor opnieuw ‘triple goud’ in Tokio. De amazone was dan ook al flink aan het trainen voor deze nieuwe uitdaging. “We lagen perfect op schema”, vertelt ze.

Geruststelling

De amazone gaat verder: “Demantur raakte in bloedvorm en ik had zoveel zin om dat te laten zien. Ook hebben we hard gewerkt aan een nieuwe kür op muziek, in samenwerking met Joost Peters en de band HAEVN. Op Indoor Brabant zouden we de première beleven. Dat liep echter anders. Op dat moment een enorme domper, maar ik kon nog niet overzien hoe groot deze crisis zou worden.” Voets woont op steenworp afstand van het Brabantse Uden, dat al snel het corona-epicentrum werd. “Het duurde niet lang voor ik alarmerende berichten kreeg van mensen in mijn omgeving. Dat maakte al snel duidelijk hoe heftig het was. De Spelen waren op dat moment een beetje mijn houvast. Maar toen het nieuws kwam dat die werden uitgesteld, was dat vooral een geruststelling. De druk kon er nu helemaal af, de focus volledig op de bestrijding van corona.”

Geen optimale voorbereiding

De Reu was ook al druk bezig was met het voorbereiden van de Paralympische Spelen, al ging dat anders dan gepland. “Het leek ons een goede voorbereiding op de reis naar Japan om al een keer met Webron N.O.P. te vliegen. Daarom wilden we eigenlijk naar de wedstrijd in Qatar eind februari. Voor de reis had Webron een extra Influenzavaccinatie nodig. Hij is natuurlijk al veel vaker geënt en altijd zonder problemen. Helaas was dat nu anders: hij liep een ontsteking in zijn hals op. Hierdoor konden we niet afreizen naar Qatar. Met het herstel daarvan zijn we uiteindelijk nog wel twee maanden zoet geweest. Nu is hij gelukkig weer helemaal hersteld en zijn we de training aan het oppakken. Het uitstellen van de Spelen geeft daarom wel rust. Anders hadden we volgende week al de eerste observatie op het programma staan, namelijk het NK Dressuur.”

Maud de Reu met Webron N.O.P.. Foto: Nadeche fotografie

Bedjes gespreid

Hoewel het uitstel van de Paralympische Spelen voor beide dames anders viel, staan ze er nu allebei nuchter in. De Reu: “We zijn de training voorzichtig aan het opbouwen en dat gaat heel fijn. Het is prettig om alle tijd te hebben voor de opbouw van zijn training en geen datum te hebben om naartoe te hoeven werken. Ik kan iedere dag heel bewust voelen en daarop inspelen. Ook ben ik heel blij met de steun en fijne samenwerking met onze trainster Daniëlle van Vilsteren, waar Webron ook op stal staat.” Niet alleen Webron zijn bedje is daar gespreid. “Mijn koffer staat klaar om het huis uit te kunnen mocht dat nodig zijn. Mijn moeder werkt namelijk in het ziekenhuis en ik behoor tot de risicogroep. Mocht zij ziek dreigen te worden, dan zou ik tijdelijk naar stal kunnen verhuizen.”

Geen verveling

In tegenstelling tot De Reu, doet Voets het juist wat rustiger aan. “Met paarden gaat het werk natuurlijk altijd door dus ik hoef me niet te vervelen! Met rijden nemen we geen grote risico’s, oefenen we de leuke dingen en rijden vaker in het bos. Ik geniet ervan om tijd door te brengen met mijn paarden en vind het rijden nog altijd heel leuk, dus motivatieproblemen heb ik zeker niet. Maar ik ervaar ook geen druk om heel hard te trainen. Zo werken we spelenderwijs door met de Grand Prix-oefeningen. Afgelopen week ben ik voor het eerst weer naar de les bij Emmelie geweest.”

Voor anderen zorgen

Nu Voets wat minder vaak rijdt dan anders, is er meer tijd om anderen uit de brand te helpen. Ze bezorgt boodschappen en hielp een vriendin met de eindredactie en vormgeving van een kinderboek. “Ik ben ook lid van de atletencommissie van NOC*NSF. Die is op dit moment erg actief dus dat kost nu veel tijd. Daarnaast vind ik het belangrijk om me in te zetten voor iets groters. Dat merk ik ook bij anderen: veel mensen voelen de behoefte voor anderen te zorgen. Er ontstaan veel mooie initiatieven in de samenleving. Heel bijzonder hoe creatief en zorgzaam we kunnen zijn als het erop aankomt!”

Extra jaar

Eén ding is voor de twee amazones zeker: 2021 wordt hun jaar. Allereerst hopen ze dat het Coronavirus tegen die tijd onder controle is. Sportief gezien hebben de dames alle pijlen gericht op Tokio. De Reu vertelt: “Vorig seizoen maakten we ons internationale debuut. We pakten al brons op het NK en zijn opgenomen in het A-kader. Afgelopen winter reden we op CPEDI Genemuiden onze eerste hattrick. We hebben een stijgende lijn laten zien en er is nog steeds veel ruimte voor verbetering. Dit ‘extra’ jaar is voor ons dus zo erg nog niet, we kunnen denk ik alleen maar beter worden samen.”

Ook Voets is hoopvol voor de Spelen. “We waren al in vorm, maar zullen dat volgend jaar ook zijn. Ik weet hoe we ons moeten voorbereiden en heb een fantastisch team achter me. Het doel is onveranderd. We doen nu wat rustiger aan en zullen straks alleen maar sterker zijn. Deze tijd geeft ook meer ruimte voor reflectie en daar wordt je alleen maar sterker van. Demantur ontwikkelt zich nog steeds en wordt een echte topatleet. Of het nu 2020 of 2021 is; wij zullen er klaar voor zijn.”

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto Sanne Voets: Kathleen van Winden

Foto Maud de Reu: Nadeche fotografie

Reacties