Marian Dorresteijn: “Jazz presenteerde zich ontzettend deftig”

Marian Dorresteijn: “Jazz presenteerde zich ontzettend deftig”

marian dorresteijn
Marian Dorresteijn © DigiShots

In het Hoefslag-dossier over Jazz komen verschillende fokkers, amazones en kenners aan het woord over deze absolute stempelhengst. De eerste herinnering aan Jazz van Marian Dorresteijn, KWPN-jury en fervent fokker/amazone, gaat terug op de hengstkeuring in Den Bosch.

“Ik weet het nog heel goed. Het was een van de eerste of misschien wel het eerste jaar, dat er in de kooi gejureerd werd. Jazz presenteerde zich ontzettend deftig. Hij maakte zich enorm groot en keek over iedereen heen. Het was zondermeer een imponerende verschijning met zijn natuurlijke trotse houding.”

Wat was het meest opvallende aan hem?

“Ik denk dat hij overal waar hij kwam op een vanzelfsprekende manier alle aandacht naar zich toetrok. Hij gaf altijd acte de présence. Je kon gewoon niet om hem heen. Op ieder evenement of op concours viel het publiek stil als hij de baan betrad.”

Waar komt zijn scherpte vandaan?

“Ongetwijfeld is dat een combinatie in de moederlijn van Jazz. De Ulster’s stonden bekend als nogal lastige paarden, die zich moeilijk concentreerden op hun ruiters. De Amor’s waren vaak eigenzinnige persoonlijkheden en niet geschikt voor elke ruiter. Eigenlijk geldt dat laatste ook wel voor de nakomelingen van Jazz, die zijn in doorsnee heel intelligent maar ook best spooky en scherp, maar als je ze als ruiter voor je wint, gaan ze voor je door het vuur en geven nooit op!”

Welke exterieureigenschap heeft hij consequent doorgegeven?

“Je kan echt wel zeggen dat hij voor een ommekeer heeft gezorgd in de fokkerij van met name de dressuurpaarden, dat hij de dressuurspecialisatie een boost heeft gegeven en echt zichtbaar heeft gemaakt. Aan zijn nafok geeft hij een opwaartse houding en veel front mee. Maar ook zijn lange, gebogen achterbeen en zijn Franse stand heeft hij veelvuldig doorgegeven. Toen hij als driejarige werd aangewezen voor het verrichtingsonderzoek gonsde het op de tribunes over vooral zijn lange achterbeen, maar hij compenseerde zijn tekortkomingen met zoveel uitstraling en expressie in beweging, dat eigenlijk niemand om hem heen kon. Hij is echt een stempelhengst gebleken.”

“Jazz steeg boven zijn vader uit!”

Wat is uw favoriete Jazz-nakomeling?

“Dat is een moeilijke vraag; als ik er eentje noem, doe ik andere nakomelingen eigenlijk tekort. Als ik dan toch moet kiezen, dan wordt het Parzival. Hij heeft zoveel betekend voor de Nederlandse dressuur. Zijn optredens in Windsor en Rotterdam en zijn zilveren medaille op de Olympische Spelen in Londen weet iedereen zich nog te herinneren. Hij was een koning in de dressuurring. In zijn slipstream wil ik ook zijn halfbroer en KWPN-hengst Johnson noemen. In de Grand Prix heeft hij een geweldige staat van dienst en ook zijn nafok drukt een stempel op de fokkerij!”

Wat is het mooiste moment wat u heeft meegemaakt met Jazz of een nakomeling van hem?

“Ik heb zelf nooit direct met Jazz gewerkt. Voor mij is het mooiste dat hij zoveel geweldige nafok heeft gegeven, zowel nationaal als internationaal en dat het KWPN dankzij Jazz jarenlang bovenin de rankings heeft gestaan. Wat me ook nog bijstaat is het optreden van Anky van Grunsven met Cocktail tijdens de UTV. Aan het einde van de show kwam de pas goedgekeurde Jazz bij zijn vader in de baan. Cocktail liet een geweldige uitgestrekte draf zien, maar die van Jazz was formidabel. Hij steeg boven zijn vader uit, hoe spannend hij het ook vond in die grote ring met al die mensen erom heen, hij trok toen al alle aandacht naar zich toe. Een leuke anekdote over wat Jazz-bloed typeert herinner ik mij nog heel goed en vond plaats eind jaren ’90 op een Duitse hengstenshow. Alles ging er, op zijn Duits, super gedisciplineerd en rustig aan toe. Met hengsten die goed onder appel stonden. Ik zat vlak bij de ingang en hoorde op gegeven moment veel roering buiten en er stoven allerlei mensen aan de kant bij binnenkomst van een paard. Dit was Jazzman, een jonge Jazz, gekeurd in Westfalen, die door al zijn bombarie de Duitsers meteen duidelijk liet kennismaken met het ‘Jazz-bloed’. Hij bracht, naast afkeurend en hoofdschuddend publiek, ook ‘begeisterung’ en applaus teweeg met zijn houding en expressie.”

Het complete Jazz-dossier lees je in Hoefslag 2, te bestellen via Paardenmagazines.nl.

Foto: Digishots

Reacties