Luz-Elena Eikelenboom: “Altaire maakt al mijn meisjesdromen waar”

Luz-Elena Eikelenboom: “Altaire maakt al mijn meisjesdromen waar”

Luz-Elena Eikelenboom en Altaire. Foto: Daphne Gaaikema.

Ongeveer 9 jaar geleden kreeg Luz-Elena Eikelenboom op tweede kerstdag van haar vader te horen dat ze een paard kreeg. Ondertussen start ze met haar Altaire (v. Haarlem) in het ZZ-zwaar. “Hij kwam op oudjaarsdag hier op stal, en toen zag ik eigenlijk voor het eerst mijn paard. Ik wist tot dat moment alleen dat hij Altaire heette en dat hij zwart was”, vertelt ze.

Hondenfokker

“Het begon allemaal toen we een puppy kochten ergens aan de rand van Groningen”, begint Eikelenboom haar verhaal. “De fokker had ook een paar paarden achterin een weitje staan. Daar hadden we het toen over, omdat ik ook paardreed. Maar daar zijn we verder niet meer op ingegaan.” Een half jaar later kreeg de vader van de amazone een telefoontje. “De paarden moesten binnen een week weg, of wij een paard wilden hebben. Mijn vader ging akkoord en vertelde het me op tweede kerstdag, toen ik thuis kwam van mijn toenmalige verzorgpaardje. Hij zei: ‘We gaan donderdag een paard ophalen.’ Dat was natuurlijk echt ‘shocking'”, stelt ze.

Overal rondgevlogen

“Altaire kwam bij ons op stal op oudjaarsdag”, vervolgt Eikelenboom haar verhaal. “Toen zag ik voor het eerst mijn paard. Ik wist tot dat moment alleen dat hij Altaire heette en dat hij zwart was. Ik had hem nog nooit echt gezien, waarschijnlijk alleen van een afstandje in de wei, maar toen wist ik natuurlijk niet dat hij het was. Toen hij hier kwam was hij zes jaar, en ik was nog echt een manege meisje. Hij was zadelmak, maar het bleek dat hij verder nog niets kende. Hij had een gas, maar het stuur en een rem zaten er niet op. Dat was natuurlijk niet een super goede combinatie met iemand die net van de manege af kwam. We hebben overal rondgevlogen, dat was wel een hele uitdaging”, stelt ze. “Maar met heel veel liefde en geduld is hij nu echt heel braaf geworden.”

Flinke blessure

Na Altaire een jaar in bruikleen te hebben gehad, kreeg Eikelenboom de optie om de zwarte ruin te kopen. Ze vertelt: “Precies op het moment dat ik hem zou kopen raakte hij geblesseerd. En flink ook; hij had drie verschillende blessures in één voorbeen. De prognose was dus eigenlijk niet zo best voor hem. We hebben het daar natuurlijk goed over gehad met de toenmalige eigenaar, en uiteindelijk toch het risico genomen om hem te kopen. Hij is helemaal gerevalideerd, een jaar later was hij er weer helemaal bovenop. Toen zijn we wedstrijden gaan starten en ben ik ook begonnen aan een opleiding aan het NHB Deurne. Vanaf dat moment ging het als een speer: op onze eerste B-wedstrijd behaalden we gelijk twee of drie winstpunten.”

Alles samen beleefd

Ook de daaropvolgende klassen vloog de combinatie zo door. “Binnen een jaar waren we M1 en weer een jaar later startten we in het Z. Zes jaar later mochten we uiteindelijk subtop starten. Ik heb Altaire natuurlijk nooit gekocht om dit met hem te gaan doen. Ik heb hem überhaupt niet met een plan gekocht, want hij was er ineens. Ik vind het echt heel erg bijzonder dat we alles zo samen hebben beleefd. Inmiddels is hij het braafste paard wat ik me maar kan wensen”, klinkt Eikelenboom vrolijk over haar paard. “Altaire is echt een knuffelbeer, haast een schoothondje. Ik neem hem overal mee naartoe en hij vindt het allemaal leuk. Je kan echt alles met hem. Je kan er mee piafferen en 10 minuten later kun je er rustig een beginner op zetten.”

Vastgelopen

Vanaf dat Eikelenboom en Altaire in het M starten, worden ze begeleid door Jeroen de Bree. “Hij heeft echt geholpen om alle knoppen er op te zetten, hij helpt me nu nog altijd. We hebben helemaal de basis er weer bijgepakt, want we liepen rond het M echt wel vast. Dit kwam omdat Altaire eigenlijk niet nageeflijk was. Toen we op een regionale talentendag reden ging het echt verschrikkelijk. Ik moest van één van de scouts een middendraf laten zien, maar Altaire ging er als een gek vandoor. Dat was voor mij wel een ‘eyeopener’ dat er echt wat moest gebeuren. Naderhand ben ik naar de scouts gelopen of er iemand tijd had om mij les te geven. Zo ben ik dus bij Jeroen terechtgekomen, hij was daar één van de scouts.”

Sprookjespaard

Voor nu heeft de amazone haar ruin even uit de sport gehaald omdat ze merkte dat het ZZ-zwaar best zwaar was voor hem. “Wanneer we weer mogen starten gaan we even kijken wat er dan gebeurt. Ik heb nooit echt een doel gehad met hem, maar als je op een gegeven moment M2 rijdt dan denk je wel dat het leuk zou zijn als je in het Z mag rijden. Als je dan op een gegeven moment in het ZZ-licht start, dan is de subtop wel heel dichtbij. Nu we daar rijden, zou die slipjas ook wel heel gaaf zijn. Maar we zien wel wat er gebeurt”, droomt Eikelenboom. “Voor mij is Altaire echt wel een beetje mijn sprookjespaard, hij maakt al mijn kleine meisjesdromen wel echt waar.”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Daphne Gaaikema

Reacties