Lotte Tiehuis: “Het was net alsof we al jaren bij elkaar hoorden”

Lotte Tiehuis: “Het was net alsof we al jaren bij elkaar hoorden”

Lotte Tiehuis en Fern. Foto: Anne Tiehuis

Amazone Lotte Tiehuis was op zoek naar haar eerste eigen paard. Ze zocht eigenlijk naar een Barok paard, maar viel uiteindelijk voor de draver Fernandel O. Inmiddels is ze helemaal van haar vooroordelen over dravers af en wenst ze zich geen ander paard.

Barokke paarden

“Ik was al een jaar op zoek naar een paard voor mijzelf”, begint Tiehuis te vertellen. “Ik zocht eigenlijk naar een Barok type. Maar ja, die rassen zijn gigantisch duur op het moment. Dat viel wel buiten mijn budget. Steeds als ik een advertentie aanklikte van een leuk paard, was het een draver. Ik dacht dat het vast een teken moest zijn dus besloot er maar eens serieus naar de gaan kijken. Voordat ik Fern tegenkwam had ik er nog twee gezien maar die waren het beiden net niet. Fern was 7,5, een paar maanden onder het zadel en kende alleen de basis.”

Gelijk goed

Ze maakte een afspraak om te komen kijken. Een week na het eerste contact stond de bruine ruin al bij de amazone op stal. “Ik ben zelf een ruiter die eerst even moet testen hoe een pony zich gedraagt en wat ik van hem kan vragen. Daardoor ben ik soms aan het begin soms wat nerveus. Maar ik ging op Fern zitten en het was gelijk of we al jaren bij elkaar hoorden. Hij was echt gigantisch lief en zette geen stap verkeerd. Hij moest nog heel veel leren, maar dat was zeker geen onmogelijke klus. Ik wist zeker dat dit mijn paard was. Ik dacht niet zeuren, niet verder kijken, deze meneer gaat mee naar huis.”

Bevooroordeeld

“Toen had ik ineens een eigen paard”, lacht ze. “Dat was best raar na al die jaren. We zijn gewoon gaan poetsen, klungelen, lekker rijden. Ik was een beetje bevooroordeeld toen ik Fern kocht. Ik dacht dat dravers alleen maar konden draven. Dat bleek absoluut niet waar. Ik ben zo blij dat ik hem gekocht heb, dravers zijn zo vreselijk veelzijdig. Fern kan voor de wagen, onder het zadel loopt hij alledrie de gangen. Hij gaat mee op buitenrit en kan zelfs goed springen. Dravers zijn heel eerlijk en geven het direct aan als ze je niet snappen of als het even niet meer lukt. Ik ben van mening dat je daar als ruiter heel veel van kan leren. Ik vind dravers dan ook ideale eerste paarden voor mensen zoals ik.”

Wel gekoersd

Voordat Fern beleerd werd onder het zadel heeft hij eerst gekoersd. “Maar hij was niet zo heel goed, anders had ik hem nu natuurlijk niet kunnen kopen. Van wat ik terug heb kunnen vinden is hij twee keer gediskwalificeerd omdat hij aangaloppeerde en verder was hij niet snel genoeg.” Op dit moment is de amazone bezig met het omscholen van haar ruin. “Gelukkig had ik al wel wat ervaring met het beleren van paarden”, geeft ze aan. “Ook de staleigenaren en mijn zus weten er heel veel van en hebben me goed geholpen. Het is even wennen maar ik heb er tot nu toe al heel veel van geleerd. Het is wel heel fijn dat ik hem nu naar mijn eigen hand kan zetten.”

Super lief

“Fern is een gigantische clown”, gaat Tiehuis verder over haar bruine vriend. “Hij wil heel graag knuffelen en als je hem bij zijn schouder krabbelt, krabbelt hij altijd terug. Dat is echt super lief! Hij is heel erg enthousiast en wil graag voor je werken. Na een buitenrit van 3 uur staat hij echt te kijken van: ‘Gaan we nog een rondje?’. Ook met andere paarden is hij super lief, misschien wel te lief. Fern is het liefste paard van de wereld en gaat voor je door het vuur als hij je eenmaal kent. Hij is een beetje eenkennig maar dat betekent niet dat hij niet lief is naar anderen. Hij is gewoon nog net een beetje liever naar mij”, klinkt het vrolijk.

Echt geweldig

“Fern kan nog wel best onzeker zijn als we bezig gaan met een nieuwe oefening”, gaat ze verder. “Als je hem er eenmaal doorheen leidt snapt hij het binnen een paar keer, en dan ook gelijk goed. Hij is echt een ontzettend leuk dier. Het is nog steeds onwerkelijk dat ik na zoveel jaren ineens een eigen paard heb. En dat ik dan gelijk nog zo’n geluk heb met Fern, dat is echt geweldig.” En wat is het doel van de combinatie? “Op dit moment om lekker ontspannen te gaan rijden. In het begin was hij best vlug. Hij deed zijn hoofd omhoog en dacht ‘gaan’. Ik leer hem nu nageeflijk lopen en los bewegen in zijn lichaam.”

“Op dit moment heb ik nog niet de ambitie om wedstrijden te gaan rijden. Ik wil gewoon een paard waar ik van kan genieten en een paard dat van mij kan genieten. Ik zie wel waar dat ons brengt. Fern en ik gaan samen kijken hoe het verder gaat aflopen.” Haar vooroordeel over dravers is compleet verdwenen: “Ik zou nu niet meer zonder willen. Ze kunnen echt alles.”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Anne Tiehuis

Reacties