Loes Cevaal: ‘Para-wedstrijd voor en door Para-ruiters’

Loes Cevaal: ‘Para-wedstrijd voor en door Para-ruiters’

0 1673

Afgelopen zondag vond voor de eerste keer een Para- dressuurwedstrijd plaats in Bathmen. Loes Cevaal, voorzitter van de rijvereniging in Bathmen, is zelf sinds een jaar actief in de Para-dressuursport en wilde graag in de mooie accommodatie in Bathmen iets organiseren voor de Para-ruiters.

Samen met twee collega’s Para-amazones en tevens lid van R.V. Bathmen, Neel Schakel-Van Klei en Claire Overweg-Galbraith, werd de last minute wedstrijd, die tevens als kadervorming gold, tot een succes gemaakt. Zelf won Cevaal ook nog een proef met haar nieuwe troef Happy Hero.

Veel deelname

“We hebben de wedstrijd op het laatste moment georganiseerd en het was echt een succes. We hadden veel deelname, van de bekende ruiters, maar ook van debutanten. Dat laatste vind ik ook erg belangrijk. Voor mensen die een Grade hebben toebedeeld is het toch een drempel om op een Para-wedstrijd te gaan starten, maar juist voor die mensen willen we er ook zijn. We hebben heel veel complimenten gekregen, dus we gaan het zeker nog een keer organiseren”, aldus een enthousiaste Cevaal.

Winnend debuut

Zelf debuteerde de amazone met Happy Hero winnend in de landenproef van de Grade 2 met 66,51%. In de individuele proef moest ze Annemarieke Rolling en Doo Schufro (v. Doolitle) voor zich dulden met 64,93%.  “Een jaar geleden ben ik voor het eerst bij de Para gestart met een eigen merrie, maar deze was spring gefokt en dus niet heel geschikt. In maart van dit jaar hebben we een ander paard gekocht, maar deze is lang kreupel geweest. Zeven weken geleden hebben we dit paard gekocht, die mijn man Wouter bij een klant tegen was gekomen, en zondag heb ik hem voor het eerst gestart. Hij is 14 jaar en heeft eerder ZZ-Licht gelopen. Ik was heel blij met de proeven de we hebben laten zien.”

Verlamd/ beperkt

Cevaal reed vroeger in de reguliere sport dressuurwedstrijden. Na een driedubbele hernia, die doorgeschoten was in het ruggenmerg, werden meerdere zenuwbanen afgekneld en kon ze van het ene op het andere moment niets meer. Ze is daarvoor geopereerd, maar ze is nu blijvend verlamd aan haar rechterbeen en gedeeltelijk aan haar linkerbeen. “Na de revalidatie kan ik weer stukjes ‘lopen’ met de rollator. De functies waarmee je zelf je been kunt verzetten zijn bij mij grotendeels defect. Door drie keer fysio in de week, zwemmen en rusten lukt het om toch nog iets te lopen en dat ik niet permanent in een rolstoel zit. Ik ben heel blij dat ik dit nog kan.”

Hulpmiddelen

Gelukkig kan ze in haar Grade gebruik maken van hulpmiddelen, maar daarmee is niet alles opgelost. “Ik rij met een zweepje in mijn rechterhand. Verder zitten mijn voeten met elastiekjes vast aan de beugels en draag ik heupbanden waarmee ik vast zit aan het zadel.  Ik voel het niet als mijn voet uit de beugel schiet. Hulpen geven en doseren is ook heel lastig, want ik voel het gewoon niet goed. Ik kan mijn benen wel iets bewegen, maar of de hulp in de juiste mate wordt gegeven voel ik niet. Ik kan ook niet anticiperen op mijn paard als hij schrikt. Alles moet met beleid en veel vertrouwen gebeuren. Zonder de hulp om mij hen kan ik het ook niet doen. Ik kom er zelf niet op en er zeker niet meer af. Ik ben heel blij met de hulp die ik krijg om te kunnen rijden.”

Ambitie

“Natuurlijk wil ik graag voor mijzelf het hoogst haalbare halen binnen de sport en binnen mijn fysieke mogelijkheden. Die kaderscores streef ik ook graag na, maar daarvoor zijn we nu samen nog te kort onderweg. Ik ben binnen mijn mogelijkheden weer aan het rijden en daar heb ik ontzettend veel lol aan. Het plezier staat echt voorop en ik vind het ook heel leuk om dit met anderen te delen. Vandaar ook de wedstrijd bij ons in Bathmen”, besluit ze gedreven en enthousiast.

Bron: De Hoefslag

 

 

 

Reacties