Linda van ’t Hoenderdal: “In een korte tijd maakte Raika al heel...

Linda van ’t Hoenderdal: “In een korte tijd maakte Raika al heel veel mee”

Linda van 't Hoenderdal en Raika. Foto: Rowan de Bont.

Eigenlijk was de jonge, onbeleerde merrie Raika helemaal niet wat Linda van ’t Hoenderdal zocht. Toch was ze op slag verliefd. De combinatie was goed op weg, tot Raika een koliekoperatie moest ondergaan. Enige complicaties volgden en de toekomst was onzeker, maar nu is de combinatie gelukkig weer aan het opbouwen.

Fjordenmens

“Ik ben wel echt een fjordenmens”, stelt Linda. “Mijn moeder heeft niet zo veel met paarden maar haar broer is een echte fjordenman. Hij vertelde altijd dat fjorden sterke paarden zijn. Daarom zei mijn moeder: als er dan een paard moet komen, kijk dan maar naar een Fjord. Daardoor was mijn eerste pony dan ook een Fjord. Tussendoor heb ik een uitstapje gemaakt nar een KWPN’er. Van beide paarden heb ik heel veel plezier gehad, maar ik ben toch meer een ponymens. Als ik dan toch moet kiezen, dan kies ik een Fjord. Met mijn twee paarden had ik veel pech en blessureleed. Ik ben ermee gestopt en heb zes jaar niet paardgereden. Misschien moest ik maar accepteren dat het niet voor mij was weggelegd”, vertelt Linda openhartig.

Brave goedzak

In de tussentijd had ze wel wat minipaarden waarmee ze het mennen oppakte, maar dat bleek niets voor haar. “Ik miste het rijden op een gegeven moment heel erg. Dus ik ging weer op zoek naar een leuke Fjord. Omdat ik er zo lang uit was geweest, had ik het idee om op zoek te gaan naar een brave goedzak waarmee ik weer lekker van start kon gaan. Maar Fjorden zijn best wel schaars, vooral als het gaat om volwassen dieren. Via een vriendin kreeg ik de tip om contact op te nemen met de fokker van Raika. Toen ben ik bij haar gaan kijken en ik was natuurlijk gelijk verliefd”, klinkt ze vrolijk. “Maar ik heb het de eerste dagen wel wat afgehouden. Ze was niet wat ik zocht, want ze was volledig onbeleerd.”

Onwennig

“Omdat ik er zo lang uit was geweest dacht ik dat het misschien niet de beste combinatie was. Maar ja, ik kreeg Raika al niet meer uit mijn hoofd. Toen zijn we er gewoon voor gegaan. De eerste twee keer dat ik er op zat vond ik het heel onwennig doordat ik zelf zo lang niet gereden had. Ik heb hulp gehad van een stalgenoot en daarna is het gewoon als een soort van vanzelf gegaan. We zijn al wel heel snel begonnen met lessen, ookal duurden ze soms maar 20 minuten. Ik wilde voorkomen dat er fouten in zouden sluipen doordat ik zo lang niet gereden had en zij niets kende.”

Ontzettend goed

“Vanaf daar ging eigenlijk super goed en snel. Ik kan nu alleen nog maar lovend praten”, vervolgt ze enthousiast. “Alles ging goed, Raika pakte alles goed aan en ze leerde heel snel. Ook ik rolde er snel weer in. Daarom zijn we ook vrij snel begonnen aan dressuurwedstrijden in de B. Daar zijn we in november 2019 mee gestart toen ze net een paar maanden zadelmak was. Gewoon voor de lol, om het eens te proberen. Het ging zo ontzettend goed! Eind januari hadden we de punten al ruimschoots binnen voor het L1. Maar er lijkt een soort vloek op het L1 te rusten. Allebei mijn vorige paarden raakten net voor of net in de L1 geblesseerd. En nu werd Raika ziek.”

Linda van ’t Hoenderdal en Raika tijdens training. Foto: Rowan de Bont.

Ernstige koliek

“Begin februari kreeg ze koliek. Eigenlijk gewoon ordinaire koliek”, vervolgt de amazone emotioneel. “De dierenarts is erbij geweest en kwam ieder uur controleren. Ze kreeg een darmverslapper, werd gespoeld met parafine, maar het ging maar niet beter. Uiteindelijk had de dierenarts ook geen opties meer dus zijn we doorverwezen naar de kliniek. Fjorden zijn over het algemeen best heel hard voor zichzelf. Dat merkten wij ook. Het leek van de buitenkant niet zo ernstig, maar in de kliniek bleek dat ze een obstructie in haar dunne darm had. Dat was best een spannende en heftige periode voor mij als eigenaar. Je hoort en leest er vaak over, je weet dat het uit de hand kan lopen, en ineens sta je er zelf.”

MRSA-bacterie

Na overleg met de dierenarts maakte Linda de keuze om haar merrie te laten opereren. “Raika is een hele jonge en topfitte pony, op dat moment waren we volop bezig met onze trainingen. Omdat ze zich ook al zo sterk hield hoopte ik dat ze zich in het verdere traject ook sterk zou houden. De operatie is heel goed gegaan en de dierenartsen waren tevreden. Ze kwam ook goed uit de narcose en de dagen er na leek het prima te gaan. Thuis merkten we echter dat de behandeling van haar wond niet goed ging. De antibiotica sloeg niet aan.” De merrie bleek de MRSA-bacterie te hebben, een bacterie waardoor ze resistent is voor antibiotica. “Ondertussen was het best een heftige wond die enorm aan het rommelen was…”

Moed in de schoenen

“Als eigenaar doet dat wel wat met je, al vond de kliniek het nog niet zo heel spannend. We gingen vaak op  controle. Het leek goed te gaan maar later bleek dat ze een inwendige infectie had. Omdat antibiotica niet werkte moest de wond meermaals opnieuw worden opengemaakt. We zijn het gaan spoelen met water in de hoop dat haar lichaam het zelf wilde aanvechten. Toen werd ook de kliniek minder enthousiast, dan voel je de moed toch wel in je schoenen zakken. Het kwam heel hard aan omdat ik het niet verwacht had. Alles rondom de operatie was goed gegaan. Je voelt je echt machteloos en je hoopt maar dat haar lichaam het kan fiksen. Gelukkig kregen we bij de laatste controle goed nieuws. Ze mocht weer de wei op en we mogen voorzichtig weer gaan opbouwen.”

Heel veel doorstaan

“Eind dit jaar hoop ik de vloek van het L1 te kunnen doorbreken”, vertelt Linda over haar ambities met de merrie. “Ik heb één groot doel met Raika, en dat is het sportpredicaat. Die behaalt ze bij M2+2. Zelf heb ik geen verleden in de sport dus ik hoop het samen met haar te kunnen bereiken. In eerste instantie was het doel ook om een veulen te fokken, maar haar koliekoperatie heeft alles veranderd. Het is niet definitief van de baan, maar ik ben erg terughoudend geworden. We hebben zoveel doorstaan, ik wil niet dat er dan in de dracht iets misgaat omdat ik per sé een veulentje wilde. De fokplannen schuif ik voorlopig opzij, we gaan ons eerst focussen op de sport.”

“Alles wat we nu bereiken hebben we ook echt samen gedaan, dat vind ik het mooie aan het opleiden van een jonge pony. In korte tijd heeft Raika al heel veel meegemaakt, ook in de korte tijd van ons samen. Dat heeft onze band wel echt heel erg sterk gemaakt”, sluit ze af.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Rowan de Bont

Vergelijkbare artikelen

Reacties