Laura Graves: “De weg met Verdades was één van veel vallen en...

Laura Graves: “De weg met Verdades was één van veel vallen en weer opstaan”

Laura Graves - Verdades FEI World Cup Final Gothenburg 2019 © DigiShots

Laura Graves is al jaren vaste waarde van het Amerikaanse dressuurteam met de in Nederland gefokte Verdades (Florett As uit een tuigpaard-moeder van Goya). Als klein meisje droomde ze al van de Olympische Spelen. In 2016 maakte ze dit waar en wonnen ze teambrons in Rio.

Internationale carrière

In 2014 begon hun internationale carrière met de tweede plaats in de Grand Prix van de United States Dressage Festival of Champions. Dat jaar waren ze ook de hoogst geplaatste Amerikaanse combinatie op de WEG in Normandië, na de vijfde plaats in de Kür. Op de wereldbeker finale in Las Vegas in 2015 werden ze vierde. In 2017, 2018 en 2019 eindigden ze als tweede.

Gebruiksaanwijzing

De weg er naar dit succes was alles behalve eenvoudig. Tegenslagen bleven zich opstapelen en Verdades was alles behalve een doorsnee paard. Hij had een enorme gebruiksaanwijzing die Graves iedere keer weer opnieuw moest uitvinden. Toch hield ze vol.

Onhandelbaar

Graves kocht Verdades als veulen vanaf een video. Eenmaal aangekomen in Amerika bleek hij totaal onhandelbaar. Hij had weinig vertrouwen in mensen. Ze zocht hulp om hem wel te leren dat vertrouwen te krijgen. Toen de man paraplu-training wilde doen met hem, stoof hij weg en liet zich nooit meer pakken. Graves haalde hem weer op en maakte hem uiteindelijk zelf zadelmak. “Op hem zitten ging wel, maar het dekje en het zadel op hem krijgen veroorzaakte heel veel stres. We hadden geen rijbaan, dus ik reed hem buiten langs de weg heen en weer totdat hij bang werd en naar huis wilde”, vertelt ze aan Dressage Today.

Verkopen

“Ik geloof erin dat als je dieren hebt, je de rest van hun leven verantwoordelijk voor ze bent, maar hij was zo onvoorspelbaar dat we hem weg hadden gebracht naar mijn trainer om hem te verkopen. Na een week belde ze op. Ze kon niet geloven dat ik met hem stapte en draafde onder het zadel. Zij kwam er niet eens op. Gelukkig ging het uiteindelijk steeds beter en reed ik hem ook. Hij heeft me een aantal keer flink gelanceerd en ik belandde ook in het ziekenhuis.”

Internationale kwaliteit

Toen hij vijf was, was hij nog steeds moeilijk in de omgang, maar met rijden deed hij het goed. Het leek wel of hij een gespleten persoonlijkheid had. Als ik op hem zat deed hij het gewoon. Madeleine Austin zei tegen me dat hij een paard was met internationale kwaliteit. Ik had geen idee en was totaal verrast. Toch geloofde ik er niet in en wilde ik hem nog steeds verkopen.”

Serveerster

Uiteindelijk hield ze hem toch en begon als working student bij Anne Gribbons. Daar kwam ze in 2009 en beef drie jaar. Daar leerde ze veel over training en management. “Ik had altijd veel last van concours stres, maar toen ik Verdades de eerste keer mee nam naar Wellington, was het alsof hij zijn hele leven al concours liep. Daarna heb ik nooit meer wedstrijd stres gehad.” In 2010 werd Anne Gribbons technisch adviseur van het Amerikaanse team en was dus niet veel meer thuis. Graves verhuisde naar haar ouders en had verschillende baantjes, zoals serveerster, om haar paard te kunnen onderhouden.

Kaak gebroken

Andere arm

“Ik ging trainen bij Debbie MCDonald en het was alsof ik mijn andere arm gevonden had. We veranderden wat dingen zoals Verdades zijn bitten en maakten veel vooruitgang. Ik reed mee op de Adequan Global Dressage Festival in de hoop dat we daar gespot zouden worden. Niemand kwam kijken toen ik reed en in tranen liep ik naar de stal. Ik was er klaar mee en wilde stoppen met de sport. Debbie kwam naar de stal en zei dat ze me hadden zien rijden en dat het potentieel in mijn paard groter was dan alle andere Grand Prix-paarden die ze dat weekend hadden gezien. Ik zette de de knop om. Dit was mijn pad. Dat hij niet recht omhoog zou gaan nam ik voor lief.”

Leren

“Ik was altijd het meisje die het niet kon betalen, die het niet kon doen en niet kon hebben. Daar vind je dus je een nieuwe ster. Het belangrijkste advies wat ik iedereen kan geven is dat je moet leren van je tegenslagen. Het is vallen en opstaan, maar je moet leren om iedere keer weer op te staan. Je moet het zelf doen.”

Bron: Dressage Today

Reacties