Blog Koos & Co: ‘Op buitenrit met een echte dekhengst’

Blog Koos & Co: ‘Op buitenrit met een echte dekhengst’

‘Als ik een hippe blogger was geweest, had ik nu in deze blog het volgende gezegd: #lovemyjob. Of ik daar helemaal mee weg kom op mijn 32e (ben er misschien wel nooit cool genoeg voor geweest), ik weet het niet, maar vooruit, het staat nou toch al. En het moet gezegd, ik heb echt een te gekke baan als hippisch journalist.’

Bijzondere ervaring

‘Zo mocht ik laatst in één week een les bijwonen van Rixt van der Horst bij de para dressuurbondscoach Joyce Heuitink én op bezoek bij hengstenhouder en fokker Gertjan van Olst. Rixt en Joyce was heel gezellig en ook echt leerzaam. Maar Gertjan schonk mij onverwachts wel een hele bijzondere ervaring, dus daar wil ik jullie even in meenemen. Beide artikelen zijn trouwens te lezen in de nieuwe Hoefslag, aanradertje!’

Hard, harder, hardst

‘Op een grijze woensdag ochtend reed ik naar het Brabantse Den Hout met een bijzondere opdracht. Ik mocht een van de grootste namen uit de paardensport interviewen en wel tijdens een buitenrit. Een aantal weken eerder belde ik Gertjan met het voorstel. Zijn reactie was al goud: “Goh ja, ik heb al een jaar niet op het paard gezeten, maar doen we gewoon, goed idee.” Top! Ik helemaal blij, maar stuitte direct op het probleem dat mijn eigen paarden totaal niet geschikt zijn voor zo’n ritje.

Het vergt namelijk behoorlijk wat geduld van de paarden vanwege de fotografie. ‘Paar keer op en neer stappen of draven, even wachten, staan ze er goed op? Ja, en weer door naar de volgende mooie plek.’ Las Vegas en Wim zijn daarentegen gewend aan het volgende:  ‘Ik zie bos, daar gaan we, geen houden meer aan, hard, harder, hardst enzovoort.’(allemaal zeer geschikte hashtags by the way). Kortom je hebt een echte brave nodig, dus ik vroeg aan Gertjan of ik misschien een paard van hem mocht lenen. “Geen probleem.”

Stront nerveus

‘Fastforward naar die bewuste woensdag. Ik heb heel veel zin om met de grote van Olst te mogen praten, maar ben ondertussen stront nerveus over wat ik te rijden krijg. Dressuurheld op sokken. Straks krijg ik een springerig, jong ding van drie die nog nooit in het bos is geweest. Ik probeer mezelf gerust te stellen: ‘Dat gaan ze me heus niet aandoen’.

Lord Leatherdale

‘En inderdaad. Ik kreeg van Gertjan een absoluut droompaard te rijden. Ik sloeg haast achterover van verbazing toen hij mij op de poetsplaats wees op de wereldberoemde goedgekeurde dekhengst Lord Leatherdale. #knapstepaardever (toch nog een keer proberen, hoort volgens mij ook nog een smiley met hartjes in de ogen bij, toch?).

Deze prachtige donkerbruine stond mij lieflijk aan te kijken en vroeg met zijn neusje meteen om een aai. Zijn groom wist me te vertellen dat hij heel braaf is en vaak mee naar buiten gaat. Godzijdank. En wat een eer dat ik hem mag rijden. En wat geweldig dat dit Lichte Tour paard dus blijkbaar regelmatig zijn beentjes mag strekken op een ruiterpad.’

It was fantastic

‘Nog geen tien minuten later mocht ik dat strekken onder mij voelen. Ongelofelijk, zoveel power en toch een topkarakter. We hebben een heerlijk rondje gereden en ik heb alleen maar zitten genieten. Daarbij was het interview onwijs leuk, ook belangrijk. Eenmaal weer onderweg naar huis was ik in alle staten van wat ik zojuist had mogen meemaken.

Om een beetje in de actualiteit te blijven, heb ik meteen getwitterd: “It was fantastic, huge. We made the woods great again. The Dutch stallions are the best stallions in the world. All the other stallions are just losers. They’re fake.” Hahaha, nee hoor, geintje. Niet echt getwitterd natuurlijk, ondanks de kern van waarheid, want tja zie bovenstaand…. #niethipgenoegomtehashtaggen’

 

Koosje Mulders en Gertjan Van Olst
Koosje Mulders interviewt Gertjan Van Olst tijdens een buitenrit. Lees het hele verhaal in Hoefslag 02, te verkrijgen bij de betere boekhandel of online te bestellen

 

Foto’s: Remco Veurink

Reacties