Kim Telgen: “Ik hoop de Lichte Tour te bereiken met mijn ‘tank'”

Kim Telgen: “Ik hoop de Lichte Tour te bereiken met mijn ‘tank'”

0 2135
Kim Telgen met Ice. Foto: Lieke Telgen.

De Apeldoornse Kim Telgen is een ware duizendpoot binnen de paardensport. Ze geeft les, jureert, is cranio sacraal therapeut én brengt haar paard Ice (v. Wilson) uit in het Z2. “Het was een hele rit voor we hier kwamen maar inmiddels gaat hij nooit meer weg. We puzzelen lekker verder, hopelijk richting de subtop”, zegt ze.

Druk en leuk

“Mijn lesklanten variëren van de B tot de Lichte Tour”, begint ze te vertellen over haar werkzaamheden. “Ook geef ik les op wat rijverenigingen. Drie halve dagen werk ik op een stal in Kootwijk. Daar voer ik stalwerkzaamheden uit en ben ik stalruiter. Daarnaast ben ik jurylid tot en met het ZZ-licht. Ik zit dus regelmatig te jureren. Ook ben ik cranio sacraal therapeut voor paarden. En dat loopt dan allemaal door elkaar de hele week. Ten slotte breng ik mijn eigen paard Ice uit in de wedstrijden. Druk, maar ook vooral heel erg leuk”, concludeert ze.

Problemen oplossen

Wat ze het leukst vindt aan haar werk? “Het combineren van alle verschillende dingen is heel gaaf. Wanneer je ergens rijtechnisch niet helemaal doorheen komt kan je dat met cranio sacraal therapie oplossen. Soms is het ook juist andersom. Dan komen mensen bij mij met een probleem waarvan ze denken dat het lichamelijk is, maar dan kunnen we het juist beter rijtechnisch oplossen. Rijden vind ik denk ik het leukst, maar het overdragen van kennis op anderen geeft ook echt een kick. Dat je mensen diet groeien en dat het dan in de ring tot uiting komt is wel heel gaaf.”

Proberen

“Zo ging ik ook eens bij een paard kijken voor een lesklant. Dat was Ice”, gaat Telgen verder. “Voor mijn lesklant was hij te groen. Ik vond hem wel heel gaaf maar hij viel buiten mijn prijsklasse. Een paar maanden later werd ik gebeld door de eigenaar van de stal waar hij stond. Ice was teruggekomen en viel nu wel binnen mijn prijsklasse. Maar hij was voorheen al lastig met opstappen, dat was nu nog erger. De eigenaar van de stal overtuigde me toch door me te zeggen dat ik het eerst maar eens moest proberen. Hij zou me helpen. Na een maand op proef heb ik hem uiteindelijk toch zelf gekocht.”

Kleiner paard

Eigenlijk kocht ze de ruin als project om op te knappen en weer te verkopen. “Ik had namelijk net mijn vorige paard verkocht omdat hij te groot was. Mijn vorige paard was 1.78m en Ice is 1.88m. Dat kopen van een kleiner paard is dus niet helemaal gelukt”, lacht ze. “Omdat Ice het uiteindelijk zo goed deed heb ik hem toch uit de verkoop gehaald en ben ik zelf met hem verder gegan. Dat pakte hij eigenlijk heel fijn aan. We zijn in het L1 begonnen. Met een paar wedstrijdjes waren we er doorheen en reden we de Regiokampioenschappen. Ook in het L2 ging het voorspoedig en we reden weer op de kampioenschappen mee.”

Verder puzzelen

De combinatie was lekker op dreef, tot Ice geblesseerd raakte. “Hij kreeg in de wei een botsing met een ander paard. Daardoor heeft hij een half jaar gerevalideerd. Toen we weer aan de slag konden pakte hij het super hard op. Het M1 zijn we ook doorheen gevlogen. We zijn daarna een paar keer M2 gestart, maar met zo’n groot paard als hem is het wel een lastige klasse. Toen zijn we het Z1 in gegaan. Na twee keer liep hij al over de 65%. Eerst wilde ik nog even doorstarten en misschien selecties rijden maar door Corona zijn we thuis nog even verder gaan puzzelen.”

Wel even priegelen

Toen de wedstrijden weer van start mochten maakte de combinatie hun debuut in het Z2. “Inmiddels hebben we daar ook alweer vier winstpunten. Deze zomer hoop ik nog wat ervaring op te doen in het Z2, voorname met het doorsturen van de lijnen. Het indoorseizoen hoop ik het ZZ-licht in te gaan. Het zou wel heel gaaf zijn als me dat lukt met mijn tank. In het M2 was het wel even priegelen, maar verder voelt hij niet als een groot paard. Hij is vrij compact in het rijden en is voor mij ook best simpel om te rijden. Hij doet altijd zijn best. Dat is natuurlijk compleet anders dan in het begin.”

Vertrouwen

Hoe heeft ze de grote ruin zo braaf gekregen? “Met heel veel geduld”, klinkt Telgen stellig. “We hebben het heel rustig aan gedaan. Daarbij kreeg ik fijne lessen van Yorick Smit. Hij heeft ons heel goed geholpen. Toen Ice bij mij kwam kreeg hij ook een heel rondje aan fysio, cranio en dat soort dingen. Vanaf het moment dat hij een beetje vertrouwen in me kreeg ging het heel simpel. Ik kan nu alles met hem. Hij is nu altijd safe met opstappen, waar dan ook. Ik kan alleen met hem op pad, hij vindt het allemaal gewoon super gezellig. Ik had het toen niet verwacht maar ik heb echt wel een ontzettende klik met dit paard.”

Goede hoop

En het doel na het ZZ-licht? “Ik wil eigenlijk heel graag de slipjas aan”, geeft ze toe. “Ik hoop gewoon dat Ice een keertje Lichte Tour gaat lopen. Hij lijkt daar wel talent voor te hebben, met name voor het stukje sluiten. Hij moet natuurlijk wel heel blijven en dat is altijd maar afwachten, maar ik heb goede hoop. Vooral omdat hij alles zo makkelijk doorwandelde tot nu toe. Ik vergeet af en toe dat het zo snel is gegaan. Ik heb hem pas drieënhalf jaar en hij is ook pas zeven. Als je je dan ook nog bedenkt dat hij een halfjaar aan het revalideren is geweest dan is het wel heel hard gegaan.”

Goud waard

Haar werk in de paardensport wil ze graag op dezelfde manier blijven uitvoeren. “Zoals het nu loopt vind ik het heel fijn. Ik vind de afwisseling heel erg leuk. Het is tof om te merken dat hoe verder je zelf komt in de sport, hoe meer lesklanten je krijgt die ook hoger rijden. Maar ik vind juist alles leuk hoor: ik geniet ook van de B-lesklanten en ponylesklantjes die haast nog Bixie zijn. Met Ice ga ik lekker doorpuzzelen. Hij gaat inmiddels nooit meer weg. Het is zo’n fijn paard waar ik alles mee kan. Hij blijft altijd bij je en dat is echt goud waard.”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Lieke Telgen

Reacties