Kent Farrington is terug: ‘Ik ga voor de hoogste notering’

Kent Farrington is terug: ‘Ik ga voor de hoogste notering’

Kent Farrington - Creedance Eversheds prijs CHIO Rotterdam 2016 © DigiShots

De Amerikaanse Kent Farrington was een jaar lang de nummer één op de wereldranglijst. Hij brak begin februari zijn been tijdens het Winter Equestrian Festival en was enige tijd uitgeschakeld. Nu is hij terug: ‘Ik had enorme haast tijdens het revalideren’, aldus Farrington.

Behoefte om te bewegen

Je bent razendsnel gerevalideerd, vertel eens hoe dat ging.
‘Ik ben een heel actief persoon, dus ik wilde niet te lang rust houden. Na mijn operatie liep ik al rond op mijn krukken door het ziekenhuis, terwijl iedereen lag te slapen. Ik denk dat ik tien of elf uur na de operatie alweer de behoefte had om te bewegen.’

Terugkomen in de sport

‘Toen ik uit het ziekenhuis kwam, had ik thuis een week gerust om te herstellen. Het was uitputtend omdat ik ’s nachts slecht sliep door de medicatie en pijn. Maar toch wilde ik zo snel mogelijk aan het revalidatieproces beginnen, zodat ik zo snel mogelijk weer terug zou zijn in de sport. In mijn hoofd had ik haast om te herstellen en wilde ik niet zitten en wachten op mijn herstel. Ik denk dat het bij revalideren erop neerkomt dat het lichaam moet herstellen, maar óók dat ik mentaal geconcentreerd was om zo snel mogelijk te herstellen. Ik begon iedere dag met simpele oefeningen thuis zoals op de bank liggen en mijn benen strekken om mijn kracht terug te krijgen.’

Eten, slapen en trainen

‘Ik werd sterker en toen kreeg ik regelmatig scans om het herstel te bekijken. Wanneer je teveel traint kun je teveel botdichtheid kweken en dat is niet goed voor het herstel. Ik had nog een ander probleem. Toen ik van mijn paard viel, voelde ik dat het bot door mijn huid was gekomen. Hierdoor had ik een grote wond en een hoog infectierisico. Iedere dag stuurde ik foto’s van de wond naar de dokters zodat zij dit konden bekijken en beoordelen. Dat was in die periode mijn schema: eten, slapen en trainen.’

Beetje angstig

Hoe voelde het om weer in het zadel te zitten?
‘De eerste paar keer was ik een beetje angstig. Weet ik nog wel hoe ik moet rijden? De eerste keer had ik erg veel pijn en kon ik niet rijden met stijgbeugels. Ik hield mijzelf voor dat het beter zou worden. Ik moest accepteren dat dit met kleine stapjes zou gaan en dat het iedere dag een klein beetje beter zou worden. De eerste keer dat ik weer een springparcours sprong, voelde het goed. Ik was als een klein kind met Kerstmis omdat als je iets al je hele leven doet, is het vanzelfsprekend. Maar nu ik weer in het zadel zat voelde ik weer dat ik leefde.’

Royal Windsor Horse Show

Royal Windsor Horse Show was het eerste evenement waar je weer hebt meegedaan. Hoe was het?
‘Ik hou van de Royal Windsor Horse Show, het is een van de meest unieke competitie. De omgeving is geweldig en ik wilde daar heel graag meedoen. Ik wilde mezelf niet teveel druk opleggen, dus reed ik niet op maximale snelheid. Ik werd derde en daar was ik heel blij mee. Ik zei tegen mezelf dat als ik weer kon rijden en meedoen aan een wedstrijd, ik dat zou willen doen bij een 5* show. Windsor leek mij het perfecte doel.’

Basketbal

Welk advies wil je geven aan iemand die met een soortgelijke blessure zit?
Allereerst moet je je blessure accepteren, zodat je aan het herstel kunt beginnen. Ik moest vaak denken aan de basketbalspeler Paul George. Hij brak zijn been op een vreselijke wijze en dacht dat hij nooit meer zou kunnen basketballen. Hij is hersteld en werd een van de beste spelers in de NBA. Dus ik dacht als hij het kan, kan ik het ook. Dat was erg goed voor mijn motivatie.

Gaan voor hoogste notering

Nu ben je terug. Wat ga jij je op concentreren dit jaar?
Ik concentreer mij op alle grote Rolex competitie en natuurlijk de Grand Slam. Ik baalde heel erg dat ik Indoor Brabant heb gemist, maar ik ben erop gebrand om terug te komen en te gaan voor de hoogste notering. Ik heb zin in Aken in juli, dat is een van de beste competities in de wereld. Ik kijk ernaar uit om het op te nemen tegen ’s werelds beste ruiters.

Veelbelovende jonkies

Van welke paarden heb je hoge verwachtingen?
Ik heb het geluk dat ik veel goede paarden heb, maar ik heb vooral hoge verwachtingen van Creedance, Voyeur, Gazelle en Uceko. Daarnaast heb ik nog wat veelbelovende jonkies. Ik denk niet dat zij klaar zijn voor Grand Prix niveau dit jaar, maar wel in de toekomst.

Welke paarden neem je mee naar Aken in juli?
Ik weet het nog niet voor 100 procent zeker, maar het zou ideaal zijn als ik Voyeur, Gazelle en Uceko meeneem.

Bron: FEI / Foto: Digishots

Reacties