Karen Wilschut: “Lord Enfield gaat nog steeds met sprongen vooruit”

Karen Wilschut: “Lord Enfield gaat nog steeds met sprongen vooruit”

Karen Wilschut en Lord Enfield tijdens hun wedstrijddebuut.

Amazone en instructrice Karen Wilschut adopteerde in 2017 het paard Lord Enfield. Sindsdien hebben ze al heel wat stappen gemaakt en doen ze van alles samen. “Toen ik hem voor het eerst zag wist ik dat het een flink project was, maar ik vond hem gelijk heel erg leuk”, vertelt ze.

Stijf en stug

Eigenlijk was het in eerste instantie helemaal niet de intentie om een paard te adopteren. Karen had namelijk al een ander paard waar ze naast haar baan haar handen aan vol had. Toen dit paard echter langdurig geblesseerd raakte, begon het toch wel weer te kriebelen om aan de slag te gaan met trainen. De amazone vertelt: “Ik had Lord Enfield al voorbij zien komen op de site van Paard Zoekt Baas, maar op dat moment dacht ik nog niet aan een paard erbij. Hij bleef echter maar voorbijkomen en had steeds nog geen plekje gevonden. Toen ben ik toch maar bij hem gaan kijken. Hij was enorm stijf en stug in zijn lijf en accepteerde de hand niet. Er zat nog heel veel werk aan, maar dat vond ik ook wel heel erg leuk.”

Verlatingsangst

Sinds het najaar van 2017 is de combinatie samen aan de slag gegaan. “Dat was in het begin best lastig”, licht Karen toe. “Hij was meteen dikke maatjes met de andere paarden, maar hij heeft wel behoorlijk verlatingsangst en vindt het dus heel moeilijk om bij de andere paarden weg te gaan. In het begin raakte hij daarom nog wel eens in paniek. Dan vergat hij dat ik ook nog naast hem stond en ging hij zo door me heen. Ik ben hard met hem gaan oefenen op de basis die ik bij alle paarden in de praktijk toepas en vanuit mijn Freestyle-opleiding heb meegekregen. Dat heeft hem echt heel erg geholpen. Dat zijn we nu eigenlijk nog steeds verder aan het uitbreiden”, klinkt het gemotiveerd.

Vertrouwen 

Omdat Lord Enfield zo tegen de hand in ging, begon de amazone onder het zadel eerst aan een lange teugel. “Ik leerde hem eerst de been- en zithulpen opnieuw te accepteren en vanaf daar zijn we verder gegaan. Mijn andere paard reed ik soms met een bitloos hoofdstel en dat heb ik toen bij hem eens geprobeerd. Dat bleek een succes! Door het bitloze hoofdstel is hij mijn hand weer gaan vertrouwen en konden we ook het rijden met een bitje weer oppakken. Inmiddels zijn we zo ver dat we ook zonder hoofdstel kunnen rijden in de bak. We wisselen in de training regelmatig af tussen met bit en bitloos. Ik ben heel blij met wat we tot nu toe hebben bereikt en ik ben heel benieuwd hoe hij nog gaat ontwikkelen. Hij gaat in ieder geval met sprongen vooruit.”

Karen Wilschut en haar twee paarden.

Leerproces

“Ik hoop uiteindelijk weer wat dressuurwedstrijden met hem te kunnen rijden”, geeft Karen aan. “We zijn nu twee keer gestart. De eerste keer was echt drama door zijn verlatingsangst. Hij was alleen maar sterren aan het kijken en alles was eng. Maar dat was niet erg, want dat hoort ook bij het leerproces. Juist opdoen van ervaring was het belangrijkste. Hem leren dat hij ook zelf de ontspanning kan vinden.” De tweede wedstrijd ging al een stuk beter, wat resulteerde in 2 winstpunten. In het verleden liep Lord Enfield M dressuur. “Ik ben benieuwd wat hij allemaal nog kan bereiken met zijn beperking. Hij heeft artrose in zijn onderste halswervels. Het belangrijkste is dus dat hij zijn plezier in het werk terug heeft gevonden en dat hij zin heeft om aan het werk te gaan.”

Loswerken en grondwerken

Toch zou het best leuk zijn als het goed gaat in de wedstrijden. “Al is het belangrijkste natuurlijk dat hij gezond blijft”, stelt Karen. “Op dressuurmatig gebied heb ik nog niet echt wat op mijn naam staan. Via mijn bedrijf Horse in Simplicity werk ik vooral met jonge paarden. Die leer ik de basis, dus dan heb je geen wedstrijdklassering waar mensen je van kennen. Ik begin bij de jonge paarden met loswerken en grondwerk. Ze leren onder andere focussen op mij door het loswerken. Ook leer ik ze aan het halster lopen en omgaan met druk door het grondwerk. Bij drie- en vierjarigen ben ik vooral bezig met de dubbele lijnen als voorbereiding op het rijden. Zo kan je het stuur er al op zetten voordat je er voor de eerste keer op zit. Ik vind het daarbij ook een hele mooie toevoeging aan het rijden.”

Van kwaad tot erger

De amazone werkt niet alleen met jonge paarden maar ook met paarden die bestempeld worden als ‘probleempaard’. Ze vertelt: “Wat je vaak ziet is dat er problemen ontstaan omdat mensen hun paarden niet begrijpen en signalen missen. Daarop volgen er handelingen die ze vaak op een verkeerde manier of moment toepassen. Daardoor gaat het meestal van kwaad tot erger. Na twee of drie lessen zie ik vaak al veel verbetering. De combinaties krijgen weer lol en hebben weer zin in het werken samen. Mensen die bang waren om nog op te stappen durfden er weer op. Het is supergaaf om dat samen te bereiken, daar krijg ik energie van.”

Paardvriendelijke manier

Naast de opleiding tot Freestyle instructeur deed Karen ook de opleiding Paardenwelzijn en Revalidatie 1 aan de Freestyle Academy. “Daarnaast volg ik de nodige online trainingen om mijn kennis uit te breiden. Je bent immers nooit uitgeleerd en ik blijf graag op de hoogte van de laatste kennis en ontwikkelingen. Toen mijn paard geblesseerd raakte heb ik veel aan de opleiding Revalidatie 1 gehad. De technieken zijn heel handig om een paard onbelast te kunnen trainen en weer rustig op te bouwen. Ik geef ook les in deze technieken, bied ondersteuning in het rijden en ga hiervoor nog een vervolgopleiding volgen.”

“Ik ben blij dat de paardenwereld steeds alert wordt op het welzijn van de paarden. Ook ziet men steeds meer dat het ook op een paardvriendelijke manier kan. Daar hoop ik via mijn bedrijf dan ook aan bij te dragen. Op dit moment heb ik heel bewust de keuze gemaakt om dit naast mijn ‘gewone’ baan te doen, maar ik hoop me hier in de toekomst nog meer op toe te kunnen leggen.”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit Karen Wilschut

Reacties